भीष्म उवाच । (१।१)

एवम् उक्तस्य दूतेन द्रुपदस्य तदा नृप । (१।२)

चोरस्येव गृहीतस्य न प्रावर्तत भारती ॥ (१।३)

स यत्नम् अकरोत् तीव्रं संबन्धैर् अनुसान्त्वनैः । (२।१)

दूतैर् मधुरसंभाषैर् नैतद् अस्तीति संदिशन् ॥ (२।२)

स राजा भूय एवाथ कृत्वा तत्त्वत आगमम् । (३।१)

कन्येति पाञ्चालसुतां त्वरमाणो ऽभिनिर्ययौ ॥ (३।२)

ततः संप्रेषयामास मित्राणाम् अमितौजसाम् । (४।१)

दुहितुर् विप्रलम्भं तं धात्रीणां वचनात् तदा ॥ (४।२)

ततः समुदयं कृत्वा बलानां राजसत्तमः । (५।१)

अभियाने मतिं चक्रे द्रुपदं प्रति भारत ॥ (५।२)

ततः संमन्त्रयामास मित्रैः सह महीपतिः । (६।१)

हिरण्यवर्मा राजेन्द्र पाञ्चाल्यं पार्थिवं प्रति ॥ (६।२)

तत्र वै निश्चितं तेषाम् अभूद् राज्ञां महात्मनाम् । (७।१)

तथ्यं चेद् भवति ह्येतत् कन्या राजञ् शिखण्डिनी । (७।२)

बद्ध्वा पाञ्चालराजानम् आनयिष्यामहे गृहान् ॥ (७।३)

अन्यं राजानम् आधाय पाञ्चालेषु नरेश्वरम् । (८।१)

घातयिष्याम नृपतिं द्रुपदं सशिखण्डिनम् ॥ (८।२)

स तदा दूतम् आज्ञाय पुनः क्षत्तारम् ईश्वरः । (९।१)

प्रास्थापयत् पार्षताय हन्मीति त्वां स्थिरो भव ॥ (९।२)

स प्रकृत्या च वै भीरुः किल्बिषी च नराधिपः । (१०।१)

भयं तीव्रम् अनुप्राप्तो द्रुपदः पृथिवीपतिः ॥ (१०।२)

विसृज्य दूतं दाशार्णं द्रुपदः शोककर्शितः । (११।१)

समेत्य भार्यां रहिते वाक्यम् आह नराधिपः ॥ (११।२)

भयेन महताविष्टो हृदि शोकेन चाहतः । (१२।१)

पाञ्चालराजो दयितां मातरं वै शिखण्डिनः ॥ (१२।२)

अभियास्यति मां कोपात् संबन्धी सुमहाबलः । (१३।१)

हिरण्यवर्मा नृपतिः कर्षमाणो वरूथिनीम् ॥ (१३।२)

किम् इदानीं करिष्यामि मूढः कन्याम् इमां प्रति । (१४।१)

शिखण्डी किल पुत्रस्ते कन्येति परिशङ्कितः ॥ (१४।२)

इति निश्चित्य तत्त्वेन समित्रः सबलानुगः । (१५।१)

वञ्चितो ऽस्मीति मन्वानो मां किलोद्धर्तुम् इच्छति ॥ (१५।२)

किम् अत्र तथ्यं सुश्रोणि किं मिथ्या ब्रूहि शोभने । (१६।१)

श्रुत्वा त्वत्तः शुभे वाक्यं संविधास्याम्यहं तथा ॥ (१६।२)

अहं हि संशयं प्राप्तो बाला चेयं शिखण्डिनी । (१७।१)

त्वं च राज्ञि महत् कृच्छ्रं सम्प्राप्ता वरवर्णिनि ॥ (१७।२)

सा त्वं सर्वविमोक्षाय तत्त्वम् आख्याहि पृच्छतः । (१८।१)

तथा विदध्यां सुश्रोणि कृत्यस्यास्य शुचिस्मिते । (१८।२)

शिखण्डिनि च मा भैस्त्वं विधास्ये तत्र तत्त्वतः ॥ (१८।३)

क्रिययाहं वरारोहे वञ्चितः पुत्रधर्मतः । (१९।१)

मया दाशार्णको राजा वञ्चितश्च महीपतिः । (१९।२)

तद् आचक्ष्व महाभागे विधास्ये तत्र यद्धितम् ॥ (१९।३)

जानतापि नरेन्द्रेण ख्यापनार्थं परस्य वै । (२०।१)

प्रकाशं चोदिता देवी प्रत्युवाच महीपतिम् ॥ (२०।२)