वैशम्पायन उवाच । (१।१)

मार्कण्डेयादिभिर् विप्रैः पाण्डवैश् च महात्मभिः । (१।२)

कथाभिर् अनुकूलाभिः सहासित्वा जनार्दनः ॥ (१।३)

ततस् तैः संविदं कृत्वा यथावन् मधुसूदनः । (२।१)

आरुरुक्षू रथं सत्याम् आह्वयामास केशवः ॥ (२।२)

सत्यभामा ततस् तत्र स्वजित्वा द्रुपदात्मजाम् । (३।१)

उवाच वचनं हृद्यं यथाभावसमाहितम् ॥ (३।२)

कृष्णे मा भूत् तवोत्कण्ठा मा व्यथा मा प्रजागरः । (४।१)

भर्तृभिर् देवसंकाशैर् जितां प्राप्स्यसि मेदिनीम् ॥ (४।२)

न ह्येवं शीलसम्पन्ना नैवं पूजितलक्षणाः । (५।१)

प्राप्नुवन्ति चिरं क्लेशं यथा त्वम् असितेक्षणे ॥ (५।२)

अवश्यं च त्वया भूमिर् इयं निहतकण्टका । (६।१)

भर्तृभिः सह भोक्तव्या निर्द्वंद्वेति श्रुतं मया ॥ (६।२)

धार्तराष्ट्रवधं कृत्वा वैराणि प्रतियात्य च । (७।१)

युधिष्ठिरस्थां पृथिवीं द्रष्टासि द्रुपदात्मजे ॥ (७।२)

यास् ताः प्रव्राजमानां त्वां प्राहसन् दर्पमोहिताः । (८।१)

ताः क्षिप्रं हतसंकल्पा द्रक्ष्यसि त्वं कुरुस्त्रियः ॥ (८।२)

तव दुःखोपपन्नाया यैर् आचरितम् अप्रियम् । (९।१)

विद्धि सम्प्रस्थितान् सर्वांस् तान् कृष्णे यमसादनम् ॥ (९।२)

पुत्रस् ते प्रतिविन्ध्यश् च सुतसोमस् तथा विभुः । (१०।१)

श्रुतकर्मार्जुनिश्चैव शतानीकश् च नाकुलिः । (१०।२)

सहदेवाच्च यो जातः श्रुतसेनस् तवात्मजः ॥ (१०।३)

सर्वे कुशलिनो वीराः कृतास्त्राश् च सुतास् तव । (११।१)

अभिमन्युर् इव प्रीता द्वारवत्यां रता भृशम् ॥ (११।२)

त्वम् इवैषां सुभद्रा च प्रीत्या सर्वात्मना स्थिता । (१२।१)

प्रीयते भावनिर्द्वंद्वा तेभ्यश् च विगतज्वरा ॥ (१२।२)

भेजे सर्वात्मना चैव प्रद्युम्नजननी तथा । (१३।१)

भानुप्रभृतिभिश् चैनान् विशिनष्टि च केशवः ॥ (१३।२)

भोजनाच्छादने चैषां नित्यं मे श्वशुरः स्थितः । (१४।१)

रामप्रभृतयः सर्वे भजन्त्यन्धकवृष्णयः । (१४।२)

तुल्यो हि प्रणयस् तेषां प्रद्युम्नस्य च भामिनि ॥ (१४।३)

एवमादि प्रियं प्रीत्या हृद्यम् उक्त्वा मनोनुगम् । (१५।१)

गमनाय मनश् चक्रे वासुदेवरथं प्रति ॥ (१५।२)

तां कृष्णां कृष्णमहिषी चकाराभिप्रदक्षिणम् । (१६।१)

आरुरोह रथं शौरेः सत्यभामा च भामिनी ॥ (१६।२)

स्मयित्वा तु यदुश्रेष्ठो द्रौपदीं परिसान्त्व्य च । (१७।१)

उपावर्त्य ततः शीघ्रैर् हयैः प्रायात् परंतपः ॥ (१७।२)