संजय उवाच । (१।१)

द्रोणं स जित्वा पुरुषप्रवीरस् तथैव हार्दिक्यमुखांस्त्वदीयान् । (१।२)

प्रहस्य सूतं वचनं बभाषे शिनिप्रवीरः कुरुपुंगवाग्र्य ॥ (१।३)

निमित्तमात्रं वयम् अत्र सूत दग्धारयः केशवफल्गुनाभ्याम् । (२।१)

हतान्निहन्मेह नरर्षभेण वयं सुरेशात्मसमुद्भवेन ॥ (२।२)

तम् एवम् उक्त्वा शिनिपुंगवस्तदा महामृधे सो ऽग्र्यधनुर्धरो ऽरिहा । (३।१)

किरन् समन्तात् सहसा शरान् बली समापतच्छ्येन इवामिषं यथा ॥ (३।२)

तं यान्तम् अश्वैः शशिशङ्खवर्णैर् विगाह्य सैन्यं पुरुषप्रवीरम् । (४।१)

नाशक्नुवन् वारयितुं समन्ताद् आदित्यरश्मिप्रतिमं नराग्र्यम् ॥ (४।२)

असह्यविक्रान्तम् अदीनसत्त्वं सर्वे गणा भारत दुर्विषह्यम् । (५।१)

सहस्रनेत्रप्रतिमप्रभावं दिवीव सूर्यं जलदव्यपाये ॥ (५।२)

अमर्षपूर्णस्त्वतिचित्रयोधी शरासनी काञ्चनवर्मधारी । (६।१)

सुदर्शनः सात्यकिम् आपतन्तं न्यवारयद् राजवरः प्रसह्य ॥ (६।२)

तयोर् अभूद् भरत संप्रहारः सुदारुणस्तं समभिप्रशंसन् । (७।१)

योधास्त्वदीयाश्च हि सोमकाश्च वृत्रेन्द्रयोर् युद्धम् इवामरौघाः ॥ (७।२)

शरैः सुतीक्ष्णैः शतशो ऽभ्यविध्यत् सुदर्शनः सात्वतमुख्यम् आजौ । (८।१)

अनागतान् एव तु तान् पृषत्कांश् चिछेद बाणैः शिनिपुंगवो ऽपि ॥ (८।२)

तथैव शक्रप्रतिमो ऽपि सात्यकिः सुदर्शने यान् क्षिपति स्म सायकान् । (९।१)

द्विधा त्रिधा तान् अकरोत् सुदर्शनः शरोत्तमैः स्यन्दनवर्यम् आस्थितः ॥ (९।२)

सम्प्रेक्ष्य बाणान्निहतांस्तदानीं सुदर्शनः सात्यकिबाणवेगैः । (१०।१)

क्रोधाद् दिधक्षन्न् इव तिग्मतेजाः शरान् अमुञ्चत् तपनीयचित्रान् ॥ (१०।२)

पुनः स बाणैस्त्रिभिर् अग्निकल्पैर् आकर्णपूर्णैर् निशितैः सुपुङ्खैः । (११।१)

विव्याध देहावरणं विभिद्य ते सात्यकेर् आविविशुः शरीरम् ॥ (११।२)

तथैव तस्यावनिपालपुत्रः संधाय बाणैर् अपरैर् ज्वलद्भिः । (१२।१)

आजघ्निवांस्तान् रजतप्रकाशांश् चतुर्भिर् अश्वांश्चतुरः प्रसह्य ॥ (१२।२)

तथा तु तेनाभिहतस्तरस्वी नप्ता शिनेर् इन्द्रसमानवीर्यः । (१३।१)

सुदर्शनस्येषुगणैः सुतीक्ष्णैर् हयान्निहत्याशु ननाद नादम् ॥ (१३।२)

अथास्य सूतस्य शिरो निकृत्य भल्लेन वज्राशनिसंनिभेन । (१४।१)

सुदर्शनस्यापि शिनिप्रवीरः क्षुरेण चिछेद शिरः प्रसह्य ॥ (१४।२)

सकुण्डलं पूर्णशशिप्रकाशं भ्राजिष्णु वक्त्रं निचकर्त देहात् । (१५।१)

यथा पुरा वज्रधरः प्रसह्य बलस्य संख्ये ऽतिबलस्य राजन् ॥ (१५।२)

निहत्य तं पार्थिवपुत्रपौत्रं रणे यदूनाम् ऋषभस्तरस्वी । (१६।१)

मुदा समेतः परया महात्मा रराज राजन् सुरराजकल्पः ॥ (१६।२)

ततो ययावर्जुनम् एव येन निवार्य सैन्यं तव मार्गणौघैः । (१७।१)

सदश्वयुक्तेन रथेन निर्याल् लोकान् विसिस्मापयिषुर् नृवीरः ॥ (१७।२)

तत् तस्य विस्मापयनीयम् अग्र्यम् अपूजयन् योधवराः समेताः । (१८।१)

यद् वर्तमानान् इषुगोचरे ऽरीन् ददाह बाणैर् हुतभुग् यथैव ॥ (१८।२)