भीष्म उवाच । (१।१)

एतस्मिन्न् एव काले तु वसिष्ठम् ऋषिसत्तमम् । (१।२)

इक्ष्वाकुवंशजो राजा सौदासो ददतां वरः ॥ (१।३)

सर्वलोकचरं सिद्धं ब्रह्मकोशं सनातनम् । (२।१)

पुरोहितम् इदं प्रष्टुम् अभिवाद्योपचक्रमे ॥ (२।२)

सौदास उवाच । (३।१)

त्रैलोक्ये भगवन् किं स्वित् पवित्रं कथ्यते ऽनघ । (३।२)

यत् कीर्तयन् सदा मर्त्यः प्राप्नुयात् पुण्यम् उत्तमम् ॥ (३।३)

भीष्म उवाच । (४।१)

तस्मै प्रोवाच वचनं प्रणताय हितं तदा । (४।२)

गवाम् उपनिषद् विद्वान्नमस्कृत्य गवां शुचिः ॥ (४।३)

गावः सुरभिगन्धिन्यस्तथा गुग्गुलुगन्धिकाः । (५।१)

गावः प्रतिष्ठा भूतानां गावः स्वस्त्ययनं महत् ॥ (५।२)

गावो भूतं भविष्यच्च गावः पुष्टिः सनातनी । (६।१)

गावो लक्ष्म्यास्तथा मूलं गोषु दत्तं न नश्यति । (६।२)

अन्नं हि सततं गावो देवानां परमं हविः ॥ (६।३)

स्वाहाकारवषट्कारौ गोषु नित्यं प्रतिष्ठितौ । (७।१)

गावो यज्ञस्य हि फलं गोषु यज्ञाः प्रतिष्ठिताः ॥ (७।२)

सायं प्रातश्च सततं होमकाले महामते । (८।१)

गावो ददति वै होम्यम् ऋषिभ्यः पुरुषर्षभ ॥ (८।२)

कानिचिद् यानि दुर्गाणि दुष्कृतानि कृतानि च । (९।१)

तरन्ति चैव पाप्मानं धेनुं ये ददति प्रभो ॥ (९।२)

एकां च दशगुर् दद्याद् दश दद्याच्च गोशती । (१०।१)

शतं सहस्रगुर् दद्यात् सर्वे तुल्यफला हि ते ॥ (१०।२)

अनाहिताग्निः शतगुर् अयज्वा च सहस्रगुः । (११।१)

समृद्धो यश्च कीनाशो नार्घ्यम् अर्हन्ति ते त्रयः ॥ (११।२)

कपिलां ये प्रयच्छन्ति सवत्सां कांस्यदोहनाम् । (१२।१)

सुव्रतां वस्त्रसंवीताम् उभौ लोकौ जयन्ति ते ॥ (१२।२)

युवानम् इन्द्रियोपेतं शतेन सह यूथपम् । (१३।१)

गवेन्द्रं ब्राह्मणेन्द्राय भूरिशृङ्गम् अलंकृतम् ॥ (१३।२)

वृषभं ये प्रयच्छन्ति श्रोत्रियाय परंतप । (१४।१)

ऐश्वर्यं ते ऽभिजायन्ते जायमानाः पुनः पुनः ॥ (१४।२)

नाकीर्तयित्वा गाः सुप्यान्नास्मृत्य पुनर् उत्पतेत् । (१५।१)

सायं प्रातर् नमस्येच्च गास्ततः पुष्टिम् आप्नुयात् ॥ (१५।२)

गवां मूत्रपुरीषस्य नोद्विजेत कदाचन । (१६।१)

न चासां मांसम् अश्नीयाद् गवां व्युष्टिं तथाश्नुते ॥ (१६।२)

गाश्च संकीर्तयेन्नित्यं नावमन्येत गास्तथा । (१७।१)

अनिष्टं स्वप्नम् आलक्ष्य गां नरः संप्रकीर्तयेत् ॥ (१७।२)

गोमयेन सदा स्नायाद् गोकरीषे च संविशेत् । (१८।१)

श्लेष्ममूत्रपुरीषाणि प्रतिघातं च वर्जयेत् ॥ (१८।२)

सार्द्रचर्मणि भुञ्जीत निरीक्षन् वारुणीं दिशम् । (१९।१)

वाग्यतः सर्पिषा भूमौ गवां व्युष्टिं तथाश्नुते ॥ (१९।२)

घृतेन जुहुयाद् अग्निं घृतेन स्वस्ति वाचयेत् । (२०।१)

घृतं दद्याद् घृतं प्राशेद् गवां व्युष्टिं तथाश्नुते ॥ (२०।२)

गोमत्या विद्यया धेनुं तिलानाम् अभिमन्त्र्य यः । (२१।१)

रसरत्नमयीं दद्यान्न स शोचेत् कृताकृते ॥ (२१।२)

गावो माम् उपतिष्ठन्तु हेमशृङ्गाः पयोमुचः । (२२।१)

सुरभ्यः सौरभेयाश्च सरितः सागरं यथा ॥ (२२।२)

गावः पश्यन्तु मां नित्यं गावः पश्याम्यहं तदा । (२३।१)

गावो ऽस्माकं वयं तासां यतो गावस्ततो वयम् ॥ (२३।२)

एवं रात्रौ दिवा चैव समेषु विषमेषु च । (२४।१)

महाभयेषु च नरः कीर्तयन्मुच्यते भयात् ॥ (२४।२)