ब्राह्मणा ऊचुः । (१।१)

क्रियताम् उपहारो ऽद्य त्र्यम्बकस्य महात्मनः । (१।२)

कृत्वोपहारं नृपते ततः स्वार्थे यतामहे ॥ (१।३)

वैशंपायन उवाच । (२।१)

श्रुत्वा तु वचनं तेषां ब्राह्मणानां युधिष्ठिरः । (२।२)

गिरीशस्य यथान्यायम् उपहारम् उपाहरत् ॥ (२।३)

आज्येन तर्पयित्वाग्निं विधिवत् संस्कृतेन ह । (३।१)

मन्त्रसिद्धं चरुं कृत्वा पुरोधाः प्रययौ तदा ॥ (३।२)

स गृहीत्वा सुमनसो मन्त्रपूता जनाधिप । (४।१)

मोदकैः पायसेनाथ मांसैश्चोपाहरद् बलिम् ॥ (४।२)

सुमनोभिश्च चित्राभिर् लाजैर् उच्चावचैर् अपि । (५।१)

सर्वं स्विष्टकृतं कृत्वा विधिवद् वेदपारगः । (५।२)

किंकराणां ततः पश्चाच्चकार बलिम् उत्तमम् ॥ (५।३)

यक्षेन्द्राय कुबेराय मणिभद्राय चैव ह । (६।१)

तथान्येषां च यक्षाणां भूताधिपतयश्च ये ॥ (६।२)

कृसरेण समांसेन निवापैस्तिलसंयुतैः । (७।१)

शुशुभे स्थानम् अत्यर्थं देवदेवस्य पार्थिव ॥ (७।२)

कृत्वा तु पूजां रुद्रस्य गणानां चैव सर्वशः । (८।१)

ययौ व्यासं पुरस्कृत्य नृपो रत्ननिधिं प्रति ॥ (८।२)

पूजयित्वा धनाध्यक्षं प्रणिपत्याभिवाद्य च । (९।१)

सुमनोभिर् विचित्राभिर् अपूपैः कृसरेण च ॥ (९।२)

शङ्खादींश्च निधीन् सर्वान्निधिपालांश्च सर्वशः । (१०।१)

अर्चयित्वा द्विजाग्र्यान् स स्वस्ति वाच्य च वीर्यवान् ॥ (१०।२)

तेषां पुण्याहघोषेण तेजसा समवस्थितः । (११।१)

प्रीतिमान् स कुरुश्रेष्ठः खानयामास तं निधिम् ॥ (११।२)

ततः पात्र्यः सकरकाः साश्मन्तकमनोरमाः । (१२।१)

भृङ्गाराणि कटाहानि कलशान् वर्धमानकान् ॥ (१२।२)

बहूनि च विचित्राणि भाजनानि सहस्रशः । (१३।१)

उद्धारयामास तदा धर्मराजो युधिष्ठिरः ॥ (१३।२)

तेषां लक्षणम् अप्यासीन्महान् करपुटस्तथा । (१४।१)

त्रिलक्षं भाजनं राजंस्तुलार्धम् अभवन्नृप ॥ (१४।२)

वाहनं पाण्डुपुत्रस्य तत्रासीत् तु विशां पते । (१५।१)

षष्टिर् उष्ट्रसहस्राणि शतानि द्विगुणा हयाः ॥ (१५।२)

वारणाश्च महाराज सहस्रशतसंमिताः । (१६।१)

शकटानि रथाश्चैव तावद् एव करेणवः । (१६।२)

खराणां पुरुषाणां च परिसंख्या न विद्यते ॥ (१६।३)

एतद् वित्तं तद् अभवद् यद् उद्दध्रे युधिष्ठिरः । (१७।१)

षोडशाष्टौ चतुर्विंशत् सहस्रं भारलक्षणम् ॥ (१७।२)

एतेष्वाधाय तद् द्रव्यं पुनर् अभ्यर्च्य पाण्डवः । (१८।१)

महादेवं प्रति ययौ पुरं नागाह्वयं प्रति ॥ (१८।२)

द्वैपायनाभ्यनुज्ञातः पुरस्कृत्य पुरोहितम् । (१९।१)

गोयुते गोयुते चैव न्यवसत् पुरुषर्षभः ॥ (१९।२)

सा पुराभिमुखी राजञ् जगाम महती चमूः । (२०।१)

कृच्छ्राद् द्रविणभारार्ता हर्षयन्ती कुरूद्वहान् ॥ (२०।२)