वासुदेव उवाच । (१।१)

न बाह्यं द्रव्यम् उत्सृज्य सिद्धिर् भवति भारत । (१।२)

शारीरं द्रव्यम् उत्सृज्य सिद्धिर् भवति वा न वा ॥ (१।३)

बाह्यद्रव्यविमुक्तस्य शारीरेषु च गृध्यतः । (२।१)

यो धर्मो यत् सुखं चैव द्विषताम् अस्तु तत् तथा ॥ (२।२)

द्व्यक्षरस्तु भवेन्मृत्युस्त्र्यक्षरं ब्रह्म शाश्वतम् । (३।१)

ममेति द्व्यक्षरो मृत्युर् न ममेति च शाश्वतम् ॥ (३।२)

ब्रह्म मृत्युश्च तौ राजन्न् आत्मन्येव व्यवस्थितौ । (४।१)

अदृश्यमानौ भूतानि योधयेताम् असंशयम् ॥ (४।२)

अविनाशो ऽस्य सत्त्वस्य नियतो यदि भारत । (५।१)

भित्त्वा शरीरं भूतानाम् अहिंसां प्रतिपद्यते ॥ (५।२)

लब्ध्वापि पृथिवीं सर्वां सहस्थावरजङ्गमाम् । (६।१)

ममत्वं यस्य नैव स्यात् किं तया स करिष्यति ॥ (६।२)

अथवा वसतः पार्थ वने वन्येन जीवतः । (७।१)

ममता यस्य द्रव्येषु मृत्योर् आस्ये स वर्तते ॥ (७।२)

बाह्यान्तराणां शत्रूणां स्वभावं पश्य भारत । (८।१)

यन्न पश्यति तद् भूतं मुच्यते स महाभयात् ॥ (८।२)

कामात्मानं न प्रशंसन्ति लोके न चाकामात् काचिद् अस्ति प्रवृत्तिः । (९।१)

दानं हि वेदाध्ययनं तपश्च कामेन कर्माणि च वैदिकानि ॥ (९।२)

व्रतं यज्ञान्नियमान् ध्यानयोगान् कामेन यो नारभते विदित्वा । (१०।१)

यद् यद्ध्ययं कामयते स धर्मो न यो धर्मो नियमस्तस्य मूलम् ॥ (१०।२)

अत्र गाथाः कामगीताः कीर्तयन्ति पुराविदः । (११।१)

शृणु संकीर्त्यमानास्ता निखिलेन युधिष्ठिर ॥ (११।२)

नाहं शक्यो ऽनुपायेन हन्तुं भूतेन केनचित् । (१२।१)

यो मां प्रयतते हन्तुं ज्ञात्वा प्रहरणे बलम् । (१२।२)

तस्य तस्मिन् प्रहरणे पुनः प्रादुर्भवाम्यहम् ॥ (१२।३)

यो मां प्रयतते हन्तुं यज्ञैर् विविधदक्षिणैः । (१३।१)

जङ्गमेष्विव कर्मात्मा पुनः प्रादुर्भवाम्यहम् ॥ (१३।२)

यो मां प्रयतते हन्तुं वेदैर् वेदान्तसाधनैः । (१४।१)

स्थावरेष्विव शान्तात्मा तस्य प्रादुर्भवाम्यहम् ॥ (१४।२)

यो मां प्रयतते हन्तुं धृत्या सत्यपराक्रमः । (१५।१)

भावो भवामि तस्याहं स च मां नावबुध्यते ॥ (१५।२)

यो मां प्रयतते हन्तुं तपसा संशितव्रतः । (१६।१)

ततस्तपसि तस्याथ पुनः प्रादुर्भवाम्यहम् ॥ (१६।२)

यो मां प्रयतते हन्तुं मोक्षम् आस्थाय पण्डितः । (१७।१)

तस्य मोक्षरतिस्थस्य नृत्यामि च हसामि च । (१७।२)

अवध्यः सर्वभूतानाम् अहम् एकः सनातनः ॥ (१७।३)

तस्मात् त्वम् अपि तं कामं यज्ञैर् विविधदक्षिणैः । (१८।१)

धर्मं कुरु महाराज तत्र ते स भविष्यति ॥ (१८।२)

यजस्व वाजिमेधेन विधिवद् दक्षिणावता । (१९।१)

अन्यैश्च विविधैर् यज्ञैः समृद्धैर् आप्तदक्षिणैः ॥ (१९।२)

मा ते व्यथास्तु निहतान् बन्धून् वीक्ष्य पुनः पुनः । (२०।१)

न शक्यास्ते पुनर् द्रष्टुं ये हतास्मिन् रणाजिरे ॥ (२०।२)

स त्वम् इष्ट्वा महायज्ञैः समृद्धैर् आप्तदक्षिणैः । (२१।१)

लोके कीर्तिं परां प्राप्य गतिम् अग्र्यां गमिष्यसि ॥ (२१।२)