MBh, 13, 26
Select a line for its word-by-word analysis.
तीर्थानां दर्शनं श्रेयः स्नानं च भरतर्षभ । (१।२)
tīrthānāṃ darśanaṃ śreyaḥ snānaṃ ca bharatarṣabha |
श्रवणं च महाप्राज्ञ श्रोतुम् इच्छामि तत्त्वतः ॥ (१।३)
śravaṇaṃ ca mahāprājña śrotum icchāmi tattvataḥ ||
पृथिव्यां यानि तीर्थानि पुण्यानि भरतर्षभ । (२।१)
pṛthivyāṃ yāni tīrthāni puṇyāni bharatarṣabha |
वक्तुम् अर्हसि मे तानि श्रोतास्मि नियतः प्रभो ॥ (२।२)
vaktum arhasi me tāni śrotāsmi niyataḥ prabho ||
इमम् अङ्गिरसा प्रोक्तं तीर्थवंशं महाद्युते । (३।२)
imam aṅgirasā proktaṃ tīrthavaṃśaṃ mahādyute |
श्रोतुम् अर्हसि भद्रं ते प्राप्स्यसे धर्मम् उत्तमम् ॥ (३।३)
śrotum arhasi bhadraṃ te prāpsyase dharmam uttamam ||
अस्ति मे भगवन् कश्चित् तीर्थेभ्यो धर्मसंशयः । (५।१)
asti me bhagavan kaścit tīrthebhyo dharmasaṃśayaḥ |
तत् सर्वं श्रोतुम् इच्छामि तन्मे शंस महामुने ॥ (५।२)
tat sarvaṃ śrotum icchāmi tanme śaṃsa mahāmune ||
उपस्पृश्य फलं किं स्यात् तेषु तीर्थेषु वै मुने । (६।१)
upaspṛśya phalaṃ kiṃ syāt teṣu tīrtheṣu vai mune |
प्रेत्यभावे महाप्राज्ञ तद् यथास्ति तथा वद ॥ (६।२)
pretyabhāve mahāprājña tad yathāsti tathā vada ||
सप्ताहं चन्द्रभागां वै वितस्ताम् ऊर्मिमालिनीम् । (७।२)
saptāhaṃ candrabhāgāṃ vai vitastām ūrmimālinīm |
विगाह्य वै निराहारो निर्ममो मुनिवद् भवेत् ॥ (७।३)
vigāhya vai nirāhāro nirmamo munivad bhavet ||
ता नदीः सिन्धुम् आसाद्य शीलवान् स्वर्गम् आप्नुयात् ॥ (८।२)
tā nadīḥ sindhum āsādya śīlavān svargam āpnuyāt ||
देविकाम् इन्द्रमार्गं च स्वर्णबिन्दुं विगाह्य च । (९।२)
devikām indramārgaṃ ca svarṇabinduṃ vigāhya ca |
विबोध्यते विमानस्थः सो ऽप्सरोभिर् अभिष्टुतः ॥ (९।३)
vibodhyate vimānasthaḥ so 'psarobhir abhiṣṭutaḥ ||
हिरण्यबिन्दुं विक्षोभ्य प्रयतश्चाभिवाद्य तम् । (१०।१)
hiraṇyabinduṃ vikṣobhya prayataścābhivādya tam |
कुशेशयं च देवत्वं पूयते तस्य किल्बिषम् ॥ (१०।२)
kuśeśayaṃ ca devatvaṃ pūyate tasya kilbiṣam ||
अश्वमेधम् अवाप्नोति विगाह्य नियतः शुचिः ॥ (११।३)
aśvamedham avāpnoti vigāhya niyataḥ śuciḥ ||
तथा कनखले स्नात्वा धूतपाप्मा दिवं व्रजेत् ॥ (१२।२)
tathā kanakhale snātvā dhūtapāpmā divaṃ vrajet ||
ब्रह्मचारी जितक्रोधः सत्यसंधस्त्वहिंसकः ॥ (१३।२)
brahmacārī jitakrodhaḥ satyasaṃdhastvahiṃsakaḥ ||
यत्र भागीरथी गङ्गा भजते दिशम् उत्तराम् । (१४।१)
yatra bhāgīrathī gaṅgā bhajate diśam uttarām |
महेश्वरस्य निष्ठाने यो नरस्त्वभिषिच्यते । (१४।२)
maheśvarasya niṣṭhāne yo narastvabhiṣicyate |
सप्तगङ्गे त्रिगङ्गे च इन्द्रमार्गे च तर्पयन् । (१५।१)
saptagaṅge trigaṅge ca indramārge ca tarpayan |
सुधां वै लभते भोक्तुं यो नरो जायते पुनः ॥ (१५।२)
sudhāṃ vai labhate bhoktuṃ yo naro jāyate punaḥ ||
महाश्रम उपस्पृश्य यो ऽग्निहोत्रपरः शुचिः । (१६।१)
mahāśrama upaspṛśya yo 'gnihotraparaḥ śuciḥ |
एकमासं निराहारः सिद्धिं मासेन स व्रजेत् ॥ (१६।२)
ekamāsaṃ nirāhāraḥ siddhiṃ māsena sa vrajet ||
त्रिरात्रोपोषितो भूत्वा मुच्यते ब्रह्महत्यया ॥ (१७।२)
trirātropoṣito bhūtvā mucyate brahmahatyayā ||
अश्विभ्यां रूपवर्चस्यं प्रेत्य वै लभते नरः ॥ (१९।२)
aśvibhyāṃ rūpavarcasyaṃ pretya vai labhate naraḥ ||
महागङ्गाम् उपस्पृश्य कृत्तिकाङ्गारके तथा । (२०।१)
mahāgaṅgām upaspṛśya kṛttikāṅgārake tathā |
पक्षम् एकं निराहारः स्वर्गम् आप्नोति निर्मलः ॥ (२०।२)
pakṣam ekaṃ nirāhāraḥ svargam āpnoti nirmalaḥ ||
ब्रह्मचारी जितक्रोधस्त्रिरात्रान्मुच्यते भवात् ॥ (२२।२)
brahmacārī jitakrodhastrirātrānmucyate bhavāt ||
आश्रमे कृत्तिकानां तु स्नात्वा यस्तर्पयेत् पितॄन् । (२३।१)
āśrame kṛttikānāṃ tu snātvā yastarpayet pitṝn |
तोषयित्वा महादेवं निर्मलः स्वर्गम् आप्नुयात् ॥ (२३।२)
toṣayitvā mahādevaṃ nirmalaḥ svargam āpnuyāt ||
त्रसानां स्थावराणां च द्विपदानां भयं त्यजेत् ॥ (२४।२)
trasānāṃ sthāvarāṇāṃ ca dvipadānāṃ bhayaṃ tyajet ||
आपःप्रपतने स्नातः सेव्यते सो ऽप्सरोगणैः ॥ (२६।२)
āpaḥprapatane snātaḥ sevyate so 'psarogaṇaiḥ ||
विगाह्य वै निराहारो राजलक्ष्मीं निगच्छति ॥ (२७।२)
vigāhya vai nirāhāro rājalakṣmīṃ nigacchati ||
श्यामायास्त्वाश्रमं गत्वा उष्य चैवाभिषिच्य च । (२८।१)
śyāmāyāstvāśramaṃ gatvā uṣya caivābhiṣicya ca |
त्रींस्त्रिरात्रान् स संधाय गन्धर्वनगरे वसेत् ॥ (२८।२)
trīṃstrirātrān sa saṃdhāya gandharvanagare vaset ||
रमण्यां च उपस्पृश्य तथा वै गन्धतारिके । (२९।१)
ramaṇyāṃ ca upaspṛśya tathā vai gandhatārike |
कौशिकीद्वारम् आसाद्य वायुभक्षस्त्वलोलुपः । (३०।१)
kauśikīdvāram āsādya vāyubhakṣastvalolupaḥ |
मतङ्गवाप्यां यः स्नायाद् एकरात्रेण सिध्यति । (३१।१)
mataṅgavāpyāṃ yaḥ snāyād ekarātreṇa sidhyati |
विगाहति ह्यनालम्बम् अन्धकं वै सनातनम् ॥ (३१।२)
vigāhati hyanālambam andhakaṃ vai sanātanam ||
नैमिषे स्वर्गतीर्थे च उपस्पृश्य जितेन्द्रियः । (३२।१)
naimiṣe svargatīrthe ca upaspṛśya jitendriyaḥ |
षष्टिह्रद उपस्पृश्य दानं नान्यद् विशिष्यते ॥ (३४।२)
ṣaṣṭihrada upaspṛśya dānaṃ nānyad viśiṣyate ||
दश तीर्थसहस्राणि तिस्रः कोट्यस्तथापराः । (३५।१)
daśa tīrthasahasrāṇi tisraḥ koṭyastathāparāḥ |
समागच्छन्ति माघ्यां तु प्रयागे भरतर्षभ ॥ (३५।२)
samāgacchanti māghyāṃ tu prayāge bharatarṣabha ||
स्नात्वा तु भरतश्रेष्ठ निर्मलः स्वर्गम् आप्नुयात् ॥ (३६।२)
snātvā tu bharataśreṣṭha nirmalaḥ svargam āpnuyāt ||
वैवस्वतस्य तीर्थे च तीर्थभूतो भवेन्नरः ॥ (३७।२)
vaivasvatasya tīrthe ca tīrthabhūto bhavennaraḥ ||
तथा ब्रह्मशिरो गत्वा भागीरथ्यां कृतोदकः । (३८।१)
tathā brahmaśiro gatvā bhāgīrathyāṃ kṛtodakaḥ |
मुञ्जपृष्ठं गयां चैव निरृतिं देवपर्वतम् । (४०।१)
muñjapṛṣṭhaṃ gayāṃ caiva nirṛtiṃ devaparvatam |
तृतीयां क्रौञ्चपादीं च ब्रह्महत्या विशुध्यति ॥ (४०।२)
tṛtīyāṃ krauñcapādīṃ ca brahmahatyā viśudhyati ||
कलश्यां वाप्युपस्पृश्य वेद्यां च बहुशोजलाम् । (४१।१)
kalaśyāṃ vāpyupaspṛśya vedyāṃ ca bahuśojalām |
अग्नेः पुरे नरः स्नात्वा विशालायां कृतोदकः । (४१।२)
agneḥ pure naraḥ snātvā viśālāyāṃ kṛtodakaḥ |
पुरापवर्तनं नन्दां महानन्दां च सेव्य वै । (४२।१)
purāpavartanaṃ nandāṃ mahānandāṃ ca sevya vai |
नन्दने सेव्यते दान्तस्त्वप्सरोभिर् अहिंसकः ॥ (४२।२)
nandane sevyate dāntastvapsarobhir ahiṃsakaḥ ||
लौहित्ये विधिवत् स्नात्वा पुण्डरीकफलं लभेत् ॥ (४३।२)
lauhitye vidhivat snātvā puṇḍarīkaphalaṃ labhet ||
द्वादशाहं निराहारः कल्मषाद् विप्रमुच्यते ॥ (४४।२)
dvādaśāhaṃ nirāhāraḥ kalmaṣād vipramucyate ||
विन्ध्ये संताप्य चात्मानं सत्यसंधस्त्वहिंसकः । (४६।१)
vindhye saṃtāpya cātmānaṃ satyasaṃdhastvahiṃsakaḥ |
षण्मासं पदम् आस्थाय मासेनैकेन शुध्यति ॥ (४६।२)
ṣaṇmāsaṃ padam āsthāya māsenaikena śudhyati ||
जम्बूमार्गे त्रिभिर् मासैः संयतः सुसमाहितः । (४८।१)
jambūmārge tribhir māsaiḥ saṃyataḥ susamāhitaḥ |
कोकामुखे विगाह्यापो गत्वा चण्डालिकाश्रमम् । (४९।१)
kokāmukhe vigāhyāpo gatvā caṇḍālikāśramam |
यस्य कन्याह्रदे वासो देवलोकं स गच्छति ॥ (५०।२)
yasya kanyāhrade vāso devalokaṃ sa gacchati ||
सिध्यते ऽत्र महाबाहो यो नरो जायते पुनः ॥ (५१।२)
sidhyate 'tra mahābāho yo naro jāyate punaḥ ||
पिङ्गायाश्चाश्रमे स्नात्वा सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ (५२।२)
piṅgāyāścāśrame snātvā sarvapāpaiḥ pramucyate ||
कुल्यायां समुपस्पृश्य जप्त्वा चैवाघमर्षणम् । (५३।१)
kulyāyāṃ samupaspṛśya japtvā caivāghamarṣaṇam |
अश्वमेधम् अवाप्नोति त्रिरात्रोपोषितः शुचिः ॥ (५३।२)
aśvamedham avāpnoti trirātropoṣitaḥ śuciḥ ||
अग्निष्टोमम् अवाप्नोति प्रभातां शर्वरीं शुचिः ॥ (५४।२)
agniṣṭomam avāpnoti prabhātāṃ śarvarīṃ śuciḥ ||
तथा ब्रह्मसरो गत्वा धर्मारण्योपशोभितम् । (५५।१)
tathā brahmasaro gatvā dharmāraṇyopaśobhitam |
पुण्डरीकम् अवाप्नोति प्रभातां शर्वरीं शुचिः ॥ (५५।२)
puṇḍarīkam avāpnoti prabhātāṃ śarvarīṃ śuciḥ ||
मैनाके पर्वते स्नात्वा तथा संध्याम् उपास्य च । (५६।१)
maināke parvate snātvā tathā saṃdhyām upāsya ca |
कामं जित्वा च वै मासं सर्वमेधफलं लभेत् ॥ (५६।२)
kāmaṃ jitvā ca vai māsaṃ sarvamedhaphalaṃ labhet ||
विख्यातो हिमवान् पुण्यः शंकरश्वशुरो गिरिः । (५७।१)
vikhyāto himavān puṇyaḥ śaṃkaraśvaśuro giriḥ |
शरीरम् उत्सृजेत् तत्र विधिपूर्वम् अनाशके । (५८।१)
śarīram utsṛjet tatra vidhipūrvam anāśake |
अध्रुवं जीवितं ज्ञात्वा यो वै वेदान्तगो द्विजः ॥ (५८।२)
adhruvaṃ jīvitaṃ jñātvā yo vai vedāntago dvijaḥ ||
अभ्यर्च्य देवतास्तत्र नमस्कृत्य मुनींस्तथा । (५९।१)
abhyarcya devatāstatra namaskṛtya munīṃstathā |
ततः सिद्धो दिवं गच्छेद् ब्रह्मलोकं सनातनम् ॥ (५९।२)
tataḥ siddho divaṃ gacched brahmalokaṃ sanātanam ||
कामं क्रोधं च लोभं च यो जित्वा तीर्थम् आवसेत् । (६०।१)
kāmaṃ krodhaṃ ca lobhaṃ ca yo jitvā tīrtham āvaset |
न तेन किंचिन्न प्राप्तं तीर्थाभिगमनाद् भवेत् ॥ (६०।२)
na tena kiṃcinna prāptaṃ tīrthābhigamanād bhavet ||
यान्यगम्यानि तीर्थानि दुर्गाणि विषमाणि च । (६१।१)
yānyagamyāni tīrthāni durgāṇi viṣamāṇi ca |
इदं मेध्यम् इदं धन्यम् इदं स्वर्ग्यम् इदं सुखम् । (६२।१)
idaṃ medhyam idaṃ dhanyam idaṃ svargyam idaṃ sukham |
इदं रहस्यं देवानाम् आप्लाव्यानां च पावनम् ॥ (६२।२)
idaṃ rahasyaṃ devānām āplāvyānāṃ ca pāvanam ||
इदं दद्याद् द्विजातीनां साधूनाम् आत्मजस्य वा । (६३।१)
idaṃ dadyād dvijātīnāṃ sādhūnām ātmajasya vā |
सुहृदां च जपेत् कर्णे शिष्यस्यानुगतस्य वा ॥ (६३।२)
suhṛdāṃ ca japet karṇe śiṣyasyānugatasya vā ||
दत्तवान् गौतमस्येदम् अङ्गिरा वै महातपाः । (६४।१)
dattavān gautamasyedam aṅgirā vai mahātapāḥ |
महर्षीणाम् इदं जप्यं पावनानां तथोत्तमम् । (६५।१)
maharṣīṇām idaṃ japyaṃ pāvanānāṃ tathottamam |
जपंश्चाभ्युत्थितः शश्वन्निर्मलः स्वर्गम् आप्नुयात् ॥ (६५।२)
japaṃścābhyutthitaḥ śaśvannirmalaḥ svargam āpnuyāt ||
इदं यश्चापि शृणुयाद् रहस्यं त्वङ्गिरोमतम् । (६६।१)
idaṃ yaścāpi śṛṇuyād rahasyaṃ tvaṅgiromatam |
उत्तमे च कुले जन्म लभेज्जातिं च संस्मरेत् ॥ (६६।२)
uttame ca kule janma labhejjātiṃ ca saṃsmaret ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.