इन्द्र उवाच । (१।१)

सर्वाणि कर्माणि समाप्य राजन् गृहान् परित्यज्य वनं गतो ऽसि । (१।२)

तत् त्वां पृच्छामि नहुषस्य पुत्र केनासि तुल्यस्तपसा ययाते ॥ (१।३)

ययातिर् उवाच । (२।१)

नाहं देवमनुष्येषु न गन्धर्वमहर्षिषु । (२।२)

आत्मनस्तपसा तुल्यं कंचित् पश्यामि वासव ॥ (२।३)

इन्द्र उवाच । (३।१)

यदावमंस्थाः सदृशः श्रेयसश्च पापीयसश्चाविदितप्रभावः । (३।२)

तस्माल्लोका अन्तवन्तस्तवेमे क्षीणे पुण्ये पतितास्यद्य राजन् ॥ (३।३)

ययातिर् उवाच । (४।१)

सुरर्षिगन्धर्वनरावमानात् क्षयं गता मे यदि शक्र लोकाः । (४।२)

इच्छेयं वै सुरलोकाद् विहीनः सतां मध्ये पतितुं देवराज ॥ (४।३)

इन्द्र उवाच । (५।१)

सतां सकाशे पतितासि राजंश्च्युतः प्रतिष्ठां यत्र लब्धासि भूयः । (५।२)

एवं विदित्वा तु पुनर् ययाते न ते ऽवमान्याः सदृशः श्रेयसश्च ॥ (५।३)

वैशंपायन उवाच । (६।१)

ततः प्रहायामरराजजुष्टान् पुण्यांल्लोकान् पतमानं ययातिम् । (६।२)

सम्प्रेक्ष्य राजर्षिवरो ऽष्टकस्तम् उवाच सद्धर्मविधानगोप्ता ॥ (६।३)

कस्त्वं युवा वासवतुल्यरूपः स्वतेजसा दीप्यमानो यथाग्निः । (७।१)

पतस्युदीर्णाम्बुधरान्धकारात् खात् खेचराणां प्रवरो यथार्कः ॥ (७।२)

दृष्ट्वा च त्वां सूर्यपथात् पतन्तं वैश्वानरार्कद्युतिम् अप्रमेयम् । (८।१)

किं नु स्विद् एतत् पततीति सर्वे वितर्कयन्तः परिमोहिताः स्मः ॥ (८।२)

दृष्ट्वा च त्वां विष्ठितं देवमार्गे शक्रार्कविष्णुप्रतिमप्रभावम् । (९।१)

अभ्युद्गतास्त्वां वयम् अद्य सर्वे तत्त्वं पाते तव जिज्ञासमानाः ॥ (९।२)

न चापि त्वां धृष्णुमः प्रष्टुम् अग्रे न च त्वम् अस्मान् पृच्छसि ये वयं स्मः । (१०।१)

तत् त्वां पृच्छामः स्पृहणीयरूपं कस्य त्वं वा किंनिमित्तं त्वम् आगाः ॥ (१०।२)

भयं तु ते व्येतु विषादमोहौ त्यजाशु देवेन्द्रसमानरूप । (११।१)

त्वां वर्तमानं हि सतां सकाशे नालं प्रसोढुं बलहापि शक्रः ॥ (११।२)

सन्तः प्रतिष्ठा हि सुखच्युतानां सतां सदैवामरराजकल्प । (१२।१)

ते संगताः स्थावरजङ्गमेशाः प्रतिष्ठितस्त्वं सदृशेषु सत्सु ॥ (१२।२)

प्रभुर् अग्निः प्रतपने भूमिर् आवपने प्रभुः । (१३।१)

प्रभुः सूर्यः प्रकाशित्वे सतां चाभ्यागतः प्रभुः ॥ (१३।२)