नरनारायणावूचतुः । (१।१)

धन्यो ऽस्यनुगृहीतो ऽसि यत् ते दृष्टः स्वयं प्रभुः । (१।२)

न हि तं दृष्टवान् कश्चित् पद्मयोनिर् अपि स्वयम् ॥ (१।३)

अव्यक्तयोनिर्भगवान् दुर्दर्शः पुरुषोत्तमः । (२।१)

नारदैतद्धि ते सत्यं वचनं समुदाहृतम् ॥ (२।२)

नास्य भक्तैः प्रियतरो लोके कश्चन विद्यते । (३।१)

ततः स्वयं दर्शितवान् स्वम् आत्मानं द्विजोत्तम ॥ (३।२)

तपो हि तप्यतस्तस्य यत् स्थानं परमात्मनः । (४।१)

न तत् सम्प्राप्नुते कश्चिद् ऋते ह्यावां द्विजोत्तम ॥ (४।२)

या हि सूर्यसहस्रस्य समस्तस्य भवेद् द्युतिः । (५।१)

स्थानस्य सा भवेत् तस्य स्वयं तेन विराजता ॥ (५।२)

तस्माद् उत्तिष्ठते विप्र देवाद् विश्वभुवः पतेः । (६।१)

क्षमा क्षमावतां श्रेष्ठ यया भूमिस्तु युज्यते ॥ (६।२)

तस्माच्चोत्तिष्ठते देवात् सर्वभूतहितो रसः । (७।१)

आपो येन हि युज्यन्ते द्रवत्वं प्राप्नुवन्ति च ॥ (७।२)

तस्माद् एव समुद्भूतं तेजो रूपगुणात्मकम् । (८।१)

येन स्म युज्यते सूर्यस्ततो लोकान् विराजते ॥ (८।२)

तस्माद् देवात् समुद्भूतः स्पर्शस्तु पुरुषोत्तमात् । (९।१)

येन स्म युज्यते वायुस्ततो लोकान् विवात्यसौ ॥ (९।२)

तस्माच्चोत्तिष्ठते शब्दः सर्वलोकेश्वरात् प्रभोः । (१०।१)

आकाशं युज्यते येन ततस्तिष्ठत्यसंवृतम् ॥ (१०।२)

तस्माच्चोत्तिष्ठते देवात् सर्वभूतगतं मनः । (११।१)

चन्द्रमा येन संयुक्तः प्रकाशगुणधारणः ॥ (११।२)

षड्भूतोत्पादकं नाम तत् स्थानं वेदसंज्ञितम् । (१२।१)

विद्यासहायो यत्रास्ते भगवान् हव्यकव्यभुक् ॥ (१२।२)

ये हि निष्कल्मषा लोके पुण्यपापविवर्जिताः । (१३।१)

तेषां वै क्षेमम् अध्वानं गच्छतां द्विजसत्तम । (१३।२)

सर्वलोकतमोहन्ता आदित्यो द्वारम् उच्यते ॥ (१३।३)

आदित्यदग्धसर्वाङ्गा अदृश्याः केनचित् क्वचित् । (१४।१)

परमाणुभूता भूत्वा तु तं देवं प्रविशन्त्युत ॥ (१४।२)

तस्माद् अपि विनिर्मुक्ता अनिरुद्धतनौ स्थिताः । (१५।१)

मनोभूतास्ततो भूयः प्रद्युम्नं प्रविशन्त्युत ॥ (१५।२)

प्रद्युम्नाच्चापि निर्मुक्ता जीवं संकर्षणं तथा । (१६।१)

विशन्ति विप्रप्रवराः सांख्या भागवतैः सह ॥ (१६।२)

ततस्त्रैगुण्यहीनास्ते परमात्मानम् अञ्जसा । (१७।१)

प्रविशन्ति द्विजश्रेष्ठ क्षेत्रज्ञं निर्गुणात्मकम् । (१७।२)

सर्वावासं वासुदेवं क्षेत्रज्ञं विद्धि तत्त्वतः ॥ (१७।३)

समाहितमनस्काश्च नियताः संयतेन्द्रियाः । (१८।१)

एकान्तभावोपगता वासुदेवं विशन्ति ते ॥ (१८।२)

आवाम् अपि च धर्मस्य गृहे जातौ द्विजोत्तम । (१९।१)

रम्यां विशालाम् आश्रित्य तप उग्रं समास्थितौ ॥ (१९।२)

ये तु तस्यैव देवस्य प्रादुर्भावाः सुरप्रियाः । (२०।१)

भविष्यन्ति त्रिलोकस्थास्तेषां स्वस्तीत्यतो द्विज ॥ (२०।२)

विधिना स्वेन युक्ताभ्यां यथापूर्वं द्विजोत्तम । (२१।१)

आस्थिताभ्यां सर्वकृच्छ्रं व्रतं सम्यक् तद् उत्तमम् ॥ (२१।२)

आवाभ्याम् अपि दृष्टस्त्वं श्वेतद्वीपे तपोधन । (२२।१)

समागतो भगवता संजल्पं कृतवान् यथा ॥ (२२।२)

सर्वं हि नौ संविदितं त्रैलोक्ये सचराचरे । (२३।१)

यद् भविष्यति वृत्तं वा वर्तते वा शुभाशुभम् ॥ (२३।२)

वैशंपायन उवाच । (२४।१)

एतच्छ्रुत्वा तयोर् वाक्यं तपस्युग्रे ऽभ्यवर्तत । (२४।२)

नारदः प्राञ्जलिर् भूत्वा नारायणपरायणः ॥ (२४।३)

जजाप विधिवन्मन्त्रान्नारायणगतान् बहून् । (२५।१)

दिव्यं वर्षसहस्रं हि नरनारायणाश्रमे ॥ (२५।२)

अवसत् स महातेजा नारदो भगवान् ऋषिः । (२६।१)

तम् एवाभ्यर्चयन् देवं नरनारायणौ च तौ ॥ (२६।२)