MBh, 1, 89
Select a line for its word-by-word analysis.
भगवञ्श्रोतुम् इच्छामि पूरोर् वंशकरान् नृपान् । (१।२)
bhagavañśrotum icchāmi pūror vaṃśakarān nṛpān |
यद्वीर्या यादृशाश्चैव यावन्तो यत्पराक्रमाः । (१।३)
yadvīryā yādṛśāścaiva yāvanto yatparākramāḥ |
पुत्रं ययातेः प्रब्रूहि पूरुं धर्मभृतां वरम् । (१।४)
putraṃ yayāteḥ prabrūhi pūruṃ dharmabhṛtāṃ varam |
आनुपूर्व्येण ये चान्ये पूरोर् वंशविवर्धनाः । (१।५)
ānupūrvyeṇa ye cānye pūror vaṃśavivardhanāḥ |
विस्तरेण पुनर् ब्रूहि दौःषन्तेर् जनमेजयात् । (१।६)
vistareṇa punar brūhi dauḥṣanter janamejayāt |
न ह्यस्मिञ् शीलहीनो वा निर्वीर्यो वा नराधिपः । (२।१)
na hyasmiñ śīlahīno vā nirvīryo vā narādhipaḥ |
तेषां प्रथितवृत्तानां राज्ञां विज्ञानशालिनाम् । (३।१)
teṣāṃ prathitavṛttānāṃ rājñāṃ vijñānaśālinām |
हन्त ते कथयिष्यामि यन् मां त्वं परिपृच्छसि । (४।२)
hanta te kathayiṣyāmi yan māṃ tvaṃ paripṛcchasi |
धर्मनित्यः स्थितो राज्ये शक्रवीर्यपराक्रमः । (४।५)
dharmanityaḥ sthito rājye śakravīryaparākramaḥ |
प्रवीरेश्वररौद्राश्वास्त्रयः पुत्रा महारथाः । (५।१)
pravīreśvararaudrāśvāstrayaḥ putrā mahārathāḥ |
पूरोः पौष्ट्याम् अजायन्त प्रवीरस्तत्र वंशकृत् ॥ (५।२)
pūroḥ pauṣṭyām ajāyanta pravīrastatra vaṃśakṛt ||
मनस्युर् अभवत् तस्माच्छूरः श्येनीसुतः प्रभुः । (६।१)
manasyur abhavat tasmācchūraḥ śyenīsutaḥ prabhuḥ |
सुभ्रूः संहननो वाग्मी सौवीरीतनयास् त्रयः । (७।१)
subhrūḥ saṃhanano vāgmī sauvīrītanayās trayaḥ |
मनस्योर् अभवन् पुत्राः शूराः सर्वे महारथाः । (७।२)
manasyor abhavan putrāḥ śūrāḥ sarve mahārathāḥ |
सुन्वन्तं वसुनाभं च गर्भरम्यौ यशस्विनौ । (७।४)
sunvantaṃ vasunābhaṃ ca garbharamyau yaśasvinau |
शूरश्च दृढधन्वा च वपुष्मान् स नृपोत्तमः । (७।७)
śūraśca dṛḍhadhanvā ca vapuṣmān sa nṛpottamaḥ |
रुद्राश्वं पृषदश्वं च रथाश्वं च गयं मनुम् । (७।८)
rudrāśvaṃ pṛṣadaśvaṃ ca rathāśvaṃ ca gayaṃ manum |
यवीयाञ् जनयामास गन्धर्व्यां भीमविक्रमान् ॥ (७।९)
yavīyāñ janayāmāsa gandharvyāṃ bhīmavikramān ||
यज्वानो जज्ञिरे शूराः प्रजावन्तो बहुश्रुताः । (८।२)
yajvāno jajñire śūrāḥ prajāvanto bahuśrutāḥ |
सर्वे सर्वास्त्रविद्वांसः सर्वे धर्मपरायणाः ॥ (८।३)
sarve sarvāstravidvāṃsaḥ sarve dharmaparāyaṇāḥ ||
स्थण्डिलेपुर् वनेपुश्च स्थलेपुश्च महारथः ॥ (९।२)
sthaṇḍilepur vanepuśca sthalepuśca mahārathaḥ ||
तेजेपुर् बलवान् धीमान् सत्येपुश्चेन्द्रविक्रमः । (१०।१)
tejepur balavān dhīmān satyepuścendravikramaḥ |
अनाधृष्टिर् अभूत् तेषां विद्वान् अर्चेपुर् एकराट् । (१०।३)
anādhṛṣṭir abhūt teṣāṃ vidvān arcepur ekarāṭ |
मतिनारस्ततो राजा विद्वांश्चर्चेपुतो ऽभवत् । (११।१)
matinārastato rājā vidvāṃścarceputo 'bhavat |
तंसुर् महान् अतिरथो द्रुह्युश्चाप्रतिमद्युतिः । (११।३)
taṃsur mahān atiratho druhyuścāpratimadyutiḥ |
एतान् वै सुषुवे साध्वी अन्तिनाराद् यशस्विनी ॥ (११।४)
etān vai suṣuve sādhvī antinārād yaśasvinī ||
तेषां तंसुर् महावीर्यः पौरवं वंशम् उद्वहन् । (१२।१)
teṣāṃ taṃsur mahāvīryaḥ pauravaṃ vaṃśam udvahan |
सो ऽपि कृत्स्नाम् इमां भूमिं विजिग्ये जयतां वरः ॥ (१३।२)
so 'pi kṛtsnām imāṃ bhūmiṃ vijigye jayatāṃ varaḥ ||
रथंतर्यां सुतान् पञ्च पञ्चभूतोपमांस्ततः । (१४।१)
rathaṃtaryāṃ sutān pañca pañcabhūtopamāṃstataḥ |
दुःषन्तं शूरभीमौ च प्रपूर्वं वसुम् एव च । (१५।१)
duḥṣantaṃ śūrabhīmau ca prapūrvaṃ vasum eva ca |
तेषां ज्येष्ठो ऽभवद् राजा दुःषन्तो जनमेजय ॥ (१५।२)
teṣāṃ jyeṣṭho 'bhavad rājā duḥṣanto janamejaya ||
दुःषन्ताद् भरतो जज्ञे विद्वाञ् शाकुन्तलो नृपः । (१६।१)
duḥṣantād bharato jajñe vidvāñ śākuntalo nṛpaḥ |
दुःषन्ताल्लक्ष्मणायां तु जज्ञे वै जनमेजयः । (१६।२)
duḥṣantāllakṣmaṇāyāṃ tu jajñe vai janamejayaḥ |
शकुन्तलायां भरतो दौःषन्तिर् अभवत् सुतः । (१६।३)
śakuntalāyāṃ bharato dauḥṣantir abhavat sutaḥ |
तस्माद् भरतवंशस्य विप्रतस्थे महद् यशः । (१६।४)
tasmād bharatavaṃśasya vipratasthe mahad yaśaḥ |
त्रिंशता च सरस्वत्यां गङ्गाम् अनु चतुःशतैः । (१६।६)
triṃśatā ca sarasvatyāṃ gaṅgām anu catuḥśataiḥ |
दौःषन्तिर् भरतो यज्ञैर् ईजे शाकुन्तलो नृपः ॥ (१६।७)
dauḥṣantir bharato yajñair īje śākuntalo nṛpaḥ ||
भरतस् तिसृषु स्त्रीषु नव पुत्रान् अजीजनत् । (१७।१)
bharatas tisṛṣu strīṣu nava putrān ajījanat |
नाभ्यनन्दन्त तान् राजा नानुरूपा ममेत्युत । (१७।२)
nābhyanandanta tān rājā nānurūpā mametyuta |
ततस्तान् मातरः क्रुद्धाः पुत्रान् निन्युर् यमक्षयम् ॥ (१७।३)
tatastān mātaraḥ kruddhāḥ putrān ninyur yamakṣayam ||
लेभे पुत्रं भरद्वाजाद् भुमन्युं नाम भारत । (१८।२)
lebhe putraṃ bharadvājād bhumanyuṃ nāma bhārata |
धर्मे प्रणिहितात्मानं मत्वा तं पुरुषोत्तमम् ॥ (१८।३)
dharme praṇihitātmānaṃ matvā taṃ puruṣottamam ||
ततः पुत्रिणम् आत्मानं ज्ञात्वा पौरवनन्दनः । (१९।१)
tataḥ putriṇam ātmānaṃ jñātvā pauravanandanaḥ |
भुमन्युं भरतश्रेष्ठ यौवराज्ये ऽभ्यषेचयत् ॥ (१९।२)
bhumanyuṃ bharataśreṣṭha yauvarājye 'bhyaṣecayat ||
ततस्तस्य महीन्द्रस्य वितथः पुत्रको ऽभवत् । (२०।१)
tatastasya mahīndrasya vitathaḥ putrako 'bhavat |
ततः स वितथो नाम भुमन्योर् अभवत् सुतः ॥ (२०।२)
tataḥ sa vitatho nāma bhumanyor abhavat sutaḥ ||
पुष्करिण्याम् ऋचीकस्य भुमन्योर् अभवन् सुताः । (२१।२)
puṣkariṇyām ṛcīkasya bhumanyor abhavan sutāḥ |
चत्वारो भारते वंशे सुहोत्रस्तत्र वंशभाक् ॥ (२१।३)
catvāro bhārate vaṃśe suhotrastatra vaṃśabhāk ||
तेषां ज्येष्ठः सुहोत्रस्तु राज्यम् आप महीक्षिताम् । (२२।१)
teṣāṃ jyeṣṭhaḥ suhotrastu rājyam āpa mahīkṣitām |
राजसूयाश्वमेधाद्यैः सो ऽयजद् बहुभिः सवैः ॥ (२२।२)
rājasūyāśvamedhādyaiḥ so 'yajad bahubhiḥ savaiḥ ||
सुहोत्रः पृथिवीं सर्वां बुभुजे सागराम्बराम् । (२३।१)
suhotraḥ pṛthivīṃ sarvāṃ bubhuje sāgarāmbarām |
पूर्णां हस्तिगवाश्वस्य बहुरत्नसमाकुलाम् ॥ (२३।२)
pūrṇāṃ hastigavāśvasya bahuratnasamākulām ||
हस्त्यश्वरथसम्पूर्णा मनुष्यकलिला भृशम् ॥ (२४।२)
hastyaśvarathasampūrṇā manuṣyakalilā bhṛśam ||
सुहोत्रे राजनि तदा धर्मतः शासति प्रजाः । (२५।१)
suhotre rājani tadā dharmataḥ śāsati prajāḥ |
चैत्ययूपाङ्किता चासीद् भूमिः शतसहस्रशः । (२५।२)
caityayūpāṅkitā cāsīd bhūmiḥ śatasahasraśaḥ |
अजमीढस्तु राजेन्द्र धर्मनित्यो यशस्सु च ॥ (२६।३)
ajamīḍhastu rājendra dharmanityo yaśassu ca ||
अजमीढो वरस्तेषां तस्मिन् वंशः प्रतिष्ठितः । (२७।१)
ajamīḍho varasteṣāṃ tasmin vaṃśaḥ pratiṣṭhitaḥ |
ऐक्ष्वाक्यां जनयद् राज्ञाम् अजमीढो यशस्विनः । (२७।२)
aikṣvākyāṃ janayad rājñām ajamīḍho yaśasvinaḥ |
षट् पुत्रान् सो ऽप्यजनयत् तिसृषु स्त्रीषु भारत ॥ (२७।३)
ṣaṭ putrān so 'pyajanayat tisṛṣu strīṣu bhārata ||
ऋक्षं धूमिन्यथो नीली दुःषन्तपरमेष्ठिनौ । (२८।१)
ṛkṣaṃ dhūminyatho nīlī duḥṣantaparameṣṭhinau |
विदुः संवरणं शूरम् ऋक्षाद् राथंतरीसुतम् ॥ (२८।३)
viduḥ saṃvaraṇaṃ śūram ṛkṣād rāthaṃtarīsutam ||
जनरूपिणयोर् ज्येष्ठम् ऋक्षम् आहुर् जनाधिपम् । (३०।१)
janarūpiṇayor jyeṣṭham ṛkṣam āhur janādhipam |
आर्क्षे संवरणे राजन् प्रशासति वसुंधराम् । (३१।१)
ārkṣe saṃvaraṇe rājan praśāsati vasuṃdharām |
संक्षयः सुमहान् आसीत् प्रजानाम् इति शुश्रुमः ॥ (३१।२)
saṃkṣayaḥ sumahān āsīt prajānām iti śuśrumaḥ ||
व्यशीर्यत ततो राष्ट्रं क्षयैर् नानाविधैस्तथा । (३२।१)
vyaśīryata tato rāṣṭraṃ kṣayair nānāvidhaistathā |
क्षुन्मृत्युभ्याम् अनावृष्ट्या व्याधिभिश्च समाहतम् । (३२।२)
kṣunmṛtyubhyām anāvṛṣṭyā vyādhibhiśca samāhatam |
अभ्यघ्नन् भारतांश्चैव सपत्नानां बलानि च ॥ (३२।४)
abhyaghnan bhāratāṃścaiva sapatnānāṃ balāni ca ||
अभ्ययात् तं च पाञ्चाल्यो विजित्य तरसा महीम् । (३३।२)
abhyayāt taṃ ca pāñcālyo vijitya tarasā mahīm |
अक्षौहिणीभिर् दशभिः स एनं समरे ऽजयत् ॥ (३३।३)
akṣauhiṇībhir daśabhiḥ sa enaṃ samare 'jayat ||
ततः सदारः सामात्यः सपुत्रः ससुहृज्जनः । (३४।१)
tataḥ sadāraḥ sāmātyaḥ saputraḥ sasuhṛjjanaḥ |
ते प्रतीचीं पराभूताः प्रपन्ना भारता दिशम् ॥ (३४।३)
te pratīcīṃ parābhūtāḥ prapannā bhāratā diśam ||
सिन्धोर् नदस्य महतो निकुञ्जे न्यवसत् तदा । (३५।१)
sindhor nadasya mahato nikuñje nyavasat tadā |
तत्रावसन् बहून् कालान् भारता दुर्गमाश्रिताः ॥ (३५।३)
tatrāvasan bahūn kālān bhāratā durgamāśritāḥ ||
अथाभ्यगच्छद् भरतान् वसिष्ठो भगवान् ऋषिः ॥ (३६।२)
athābhyagacchad bharatān vasiṣṭho bhagavān ṛṣiḥ ||
तम् आगतं प्रयत्नेन प्रत्युद्गम्याभिवाद्य च । (३७।१)
tam āgataṃ prayatnena pratyudgamyābhivādya ca |
अर्घ्यम् अभ्याहरंस्तस्मै ते सर्वे भारतास्तदा । (३७।२)
arghyam abhyāharaṃstasmai te sarve bhāratāstadā |
तं समाम् अष्टमीम् उष्टं राजा वव्रे स्वयं तदा । (३८।१)
taṃ samām aṣṭamīm uṣṭaṃ rājā vavre svayaṃ tadā |
पुरोहितो भवान् नो ऽस्तु राज्याय प्रयतामहे । (३८।२)
purohito bhavān no 'stu rājyāya prayatāmahe |
ओम् इत्येवं वसिष्ठो ऽपि भारतान् प्रत्यपद्यत ॥ (३८।३)
om ityevaṃ vasiṣṭho 'pi bhāratān pratyapadyata ||
अथाभ्यषिञ्चत् साम्राज्ये सर्वक्षत्रस्य पौरवम् । (३९।१)
athābhyaṣiñcat sāmrājye sarvakṣatrasya pauravam |
विषाणभूतं सर्वस्यां पृथिव्याम् इति नः श्रुतम् ॥ (३९।२)
viṣāṇabhūtaṃ sarvasyāṃ pṛthivyām iti naḥ śrutam ||
भरताध्युषितं पूर्वं सो ऽध्यतिष्ठत् पुरोत्तमम् । (४०।१)
bharatādhyuṣitaṃ pūrvaṃ so 'dhyatiṣṭhat purottamam |
पुनर् बलिभृतश्चैव चक्रे सर्वमहीक्षितः ॥ (४०।२)
punar balibhṛtaścaiva cakre sarvamahīkṣitaḥ ||
ततः स पृथिवीं प्राप्य पुनर् ईजे महाबलः । (४१।१)
tataḥ sa pṛthivīṃ prāpya punar īje mahābalaḥ |
आजमीढो महायज्ञैर् बहुभिर् भूरिदक्षिणैः ॥ (४१।२)
ājamīḍho mahāyajñair bahubhir bhūridakṣiṇaiḥ ||
राजत्वे तं प्रजाः सर्वा धर्मज्ञ इति वव्रिरे । (४२।२)
rājatve taṃ prajāḥ sarvā dharmajña iti vavrire |
महिम्ना तस्य कुरवो लेभिरे प्रत्ययं भृशम् ॥ (४२।३)
mahimnā tasya kuravo lebhire pratyayaṃ bhṛśam ||
तस्य नाम्नाभिविख्यातं पृथिव्यां कुरुजाङ्गलम् । (४३।१)
tasya nāmnābhivikhyātaṃ pṛthivyāṃ kurujāṅgalam |
कुरुक्षेत्रं स तपसा पुण्यं चक्रे महातपाः ॥ (४३।२)
kurukṣetraṃ sa tapasā puṇyaṃ cakre mahātapāḥ ||
अश्ववन्तम् अभिष्वन्तं तथा चित्ररथं मुनिम् । (४४।१)
aśvavantam abhiṣvantaṃ tathā citrarathaṃ munim |
जनमेजयं च विख्यातं पुत्रांश्चास्यानुशुश्रुमः । (४४।२)
janamejayaṃ ca vikhyātaṃ putrāṃścāsyānuśuśrumaḥ |
पञ्चैतान् वाहिनी पुत्रान् व्यजायत मनस्विनी ॥ (४४।३)
pañcaitān vāhinī putrān vyajāyata manasvinī ||
अभिष्वतः परिक्षित् तु शबलाश्वश्च वीर्यवान् । (४५।१)
abhiṣvataḥ parikṣit tu śabalāśvaśca vīryavān |
उच्चैःश्रवा भद्रकारो जितारिश्चाष्टमः स्मृतः । (४६।१)
uccaiḥśravā bhadrakāro jitāriścāṣṭamaḥ smṛtaḥ |
एतेषाम् अन्ववाये तु ख्यातास्ते कर्मजैर् गुणैः ॥ (४६।३)
eteṣām anvavāye tu khyātāste karmajair guṇaiḥ ||
परिक्षितो ऽभवन् पुत्राः सर्वे धर्मार्थकोविदाः ॥ (४७।२)
parikṣito 'bhavan putrāḥ sarve dharmārthakovidāḥ ||
कक्षसेनोग्रसेनौ च चित्रसेनश्च वीर्यवान् । (४८।१)
kakṣasenograsenau ca citrasenaśca vīryavān |
अश्वसेनश्च बलवान् कीर्तिताः सप्त नामतः ॥ (४८।३)
aśvasenaśca balavān kīrtitāḥ sapta nāmataḥ ||
धृतराष्ट्रः प्रथमजः पाण्डुर् बाह्लीक एव च ॥ (४९।२)
dhṛtarāṣṭraḥ prathamajaḥ pāṇḍur bāhlīka eva ca ||
कुण्डोदरः पदातिश्च वसातिश्चाष्टमः स्मृतः । (५०।२)
kuṇḍodaraḥ padātiśca vasātiścāṣṭamaḥ smṛtaḥ |
सर्वे धर्मार्थकुशलाः सर्वे भूतहिते रताः ॥ (५०।३)
sarve dharmārthakuśalāḥ sarve bhūtahite ratāḥ ||
धृतराष्ट्रो ऽथ राजासीत् तस्य पुत्रो ऽथ कुण्डिकः । (५१।१)
dhṛtarāṣṭro 'tha rājāsīt tasya putro 'tha kuṇḍikaḥ |
हस्ती वितर्कः क्राथश्च कुण्डलश्चापि पञ्चमः । (५१।२)
hastī vitarkaḥ krāthaśca kuṇḍalaścāpi pañcamaḥ |
ततो धर्मभृतां श्रेष्ठः पर्यश्रवस उच्यते । (५१।५)
tato dharmabhṛtāṃ śreṣṭhaḥ paryaśravasa ucyate |
ऋषिं पुण्यकृतां श्रेष्ठं तम् एव परमं विदुः । (५१।६)
ṛṣiṃ puṇyakṛtāṃ śreṣṭhaṃ tam eva paramaṃ viduḥ |
धार्तराष्ट्रसुतान् आहुस्त्रीन् एतान् प्रथितान् भुवि । (५१।७)
dhārtarāṣṭrasutān āhustrīn etān prathitān bhuvi |
प्रतीपं धर्मनेत्रं च सुनेत्रं चैव भारत । (५१।८)
pratīpaṃ dharmanetraṃ ca sunetraṃ caiva bhārata |
प्रतीपः प्रथितस्तेषां बभूवाप्रतिमो भुवि । (५१।९)
pratīpaḥ prathitasteṣāṃ babhūvāpratimo bhuvi |
हविःश्रवास्तथेन्द्राभः सुमन्युश्चापराजितः ॥ (५१।१०)
haviḥśravāstathendrābhaḥ sumanyuścāparājitaḥ ||
प्रतीपस्य त्रयः पुत्रा जज्ञिरे भरतर्षभ । (५२।१)
pratīpasya trayaḥ putrā jajñire bharatarṣabha |
देवापिस्तु प्रवव्राज तेषां धर्मपरीप्सया । (५३।१)
devāpistu pravavrāja teṣāṃ dharmaparīpsayā |
शंतनुश्च महीं लेभे बाह्लीकश्च महारथः ॥ (५३।२)
śaṃtanuśca mahīṃ lebhe bāhlīkaśca mahārathaḥ ||
भरतस्यान्वये जाताः सत्त्ववन्तो महारथाः । (५४।१)
bharatasyānvaye jātāḥ sattvavanto mahārathāḥ |
इष्टवान् स महाराज दौःषन्तिर् भरतः पुरा । (५५।५)
iṣṭavān sa mahārāja dauḥṣantir bharataḥ purā |
चक्रवर्तिर् अदीनात्मा जेता युद्धे ऽजितः परैः । (५५।६)
cakravartir adīnātmā jetā yuddhe 'jitaḥ paraiḥ |
अग्निष्टोमातिरात्राणाम् उक्थानां सोमवत् पुनः । (५५।१०)
agniṣṭomātirātrāṇām ukthānāṃ somavat punaḥ |
वाजपेयेष्टिसत्राणां सहस्रैश्च सुसंभृतैः । (५५।११)
vājapeyeṣṭisatrāṇāṃ sahasraiśca susaṃbhṛtaiḥ |
इष्ट्वा शाकुन्तलो राजा तर्पयित्वा द्विजान् धनैः । (५५।१२)
iṣṭvā śākuntalo rājā tarpayitvā dvijān dhanaiḥ |
पुनः सहस्रं पद्मानां कण्वाय भरतो ददौ । (५५।१३)
punaḥ sahasraṃ padmānāṃ kaṇvāya bharato dadau |
यस्य यूपाः शतव्यामाः परिणाहे ऽथ काञ्चनाः । (५५।१५)
yasya yūpāḥ śatavyāmāḥ pariṇāhe 'tha kāñcanāḥ |
सहस्रव्यामम् उद्वृद्धाः सेन्द्रैर् देवैः समुच्छ्रिताः । (५५।१६)
sahasravyāmam udvṛddhāḥ sendrair devaiḥ samucchritāḥ |
स्वलंकृता भ्राजमानाः सर्वरत्नैर् मनोरमैः । (५५।१७)
svalaṃkṛtā bhrājamānāḥ sarvaratnair manoramaiḥ |
हिरण्यं द्विरदान् अश्वान् महिषोष्ट्रान् अजाविकान् । (५५।१८)
hiraṇyaṃ dviradān aśvān mahiṣoṣṭrān ajāvikān |
दासीदासं धनं धान्यं सवत्सा गाः पयस्विनीः । (५५।१९)
dāsīdāsaṃ dhanaṃ dhānyaṃ savatsā gāḥ payasvinīḥ |
भूमिं यूपसहस्राङ्कां कण्वाय बहुदक्षिणाम् । (५५।२०)
bhūmiṃ yūpasahasrāṅkāṃ kaṇvāya bahudakṣiṇām |
बहूनां ब्रह्मकल्पानां धनं दत्त्वा क्रतून् बहून् । (५५।२१)
bahūnāṃ brahmakalpānāṃ dhanaṃ dattvā kratūn bahūn |
ग्रामान् गृहाणि क्षेत्राणि कोटिशो ऽयुतशस्तथा । (५५।२२)
grāmān gṛhāṇi kṣetrāṇi koṭiśo 'yutaśastathā |
कृत्वा पैतामहे लोके वासं चक्रे महारथः ॥ (५५।२३)
kṛtvā paitāmahe loke vāsaṃ cakre mahārathaḥ ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.