वैशंपायन उवाच । (१।१)

संवत्सराहिते गर्भे गान्धार्या जनमेजय । (१।२)

आह्वयामास वै कुन्ती गर्भार्थं धर्मम् अच्युतम् ॥ (१।३)

सा बलिं त्वरिता देवी धर्मायोपजहार ह । (२।१)

जानती धर्मम् अग्र्यं वै मन्त्रैर् वशम् उपानयत् । (२।२)

आहूतो नियमात् कुन्त्या सर्वभूतनमस्कृतः । (२।३)

ददृशे भगवान् धर्मः संतानार्थाय पाण्डवे । (२।४)

तस्मिन् बहुमृगे ऽरण्ये शतशृङ्गे नगोत्तमे । (२।५)

पाण्डोर् अर्थे महाभागा कुन्ती धर्मम् उपागमत् । (२।६)

ऋतुकाले शुचिस्नाता शुक्लवस्त्रा यशस्विनी । (२।७)

शय्यां जग्राह सुश्रोणी सह धर्मेण सुव्रता । (२।८)

जजाप जप्यं विधिवद् दत्तं दुर्वाससा पुरा । (२।९)

आजगाम ततो देवो धर्मो मन्त्रबलात् ततः । (२।१०)

विमाने सूर्यसंकाशे कुन्ती यत्र जपस्थिता । (२।११)

विहस्य तां ततो ब्रूयाः कुन्ति किं ते ददाम्यहम् । (२।१२)

सा तं विहस्यमानापि पुत्रं देह्यब्रवीद् इदम् ॥ (२।१३)

संगम्य सा तु धर्मेण योगमूर्तिधरेण वै । (३।१)

लेभे पुत्रं वरारोहा सर्वप्राणभृतां वरम् ॥ (३।२)

ऐन्द्रे चन्द्रसमायुक्ते मुहूर्ते ऽभिजिते ऽष्टमे । (४।१)

दिवा मध्यगते सूर्ये तिथौ पुण्ये ऽभिपूजिते ॥ (४।२)

समृद्धयशसं कुन्ती सुषाव समये सुतम् । (५।१)

जातमात्रे सुते तस्मिन् वाग् उवाचाशरीरिणी ॥ (५।२)

एष धर्मभृतां श्रेष्ठो भविष्यति न संशयः । (६।१)

विक्रान्तः सत्यवाक् चैव राजा पृथ्व्यां भविष्यति । (६।२)

युधिष्ठिर इति ख्यातः पाण्डोः प्रथमजः सुतः ॥ (६।३)

भविता प्रथितो राजा त्रिषु लोकेषु विश्रुतः । (७।१)

यशसा तेजसा चैव वृत्तेन च समन्वितः ॥ (७।२)

धार्मिकं तं सुतं लब्ध्वा पाण्डुस्तां पुनर् अब्रवीत् । (८।१)

प्राहुः क्षत्रं बलज्येष्ठं बलज्येष्ठं सुतं वृणु । (८।२)

प्राहुः पुत्रा बहुतराः कर्तव्याः कर्मविद्द्विजाः । (८।३)

ततः कुन्तीम् अभिक्रम्य शशासातीव भारत । (८।४)

वायुम् आवाहयस्वेति स देवो बलवत्तरः । (८।५)

अश्वमेधः क्रतुश्रेष्ठो ज्योतिःश्रेष्ठो दिवाकरः । (८।६)

ब्राह्मणो द्विपदां श्रेष्ठो देवश्रेष्ठश्च मारुतः । (८।७)

मारुतं मरुतां श्रेष्ठं सर्वप्राणिभिर् ईडितम् । (८।८)

आवाहय त्वं नियमात् पुत्रार्थं वरवर्णिनि । (८।९)

स नो यं दास्यति सुतं स प्राणबलवान् नृषु । (८।१०)

भविष्यति वरारोहे बलज्येष्ठा हि भूमिपाः ॥ (८।११)

ततस्तथोक्ता पत्या तु वायुम् एवाजुहाव सा । (९।१)

ततस्ताम् आगतो वायुर् मृगारूढो महाबलः । (९।२)

किं ते कुन्ति ददाम्यद्य ब्रूहि यत् ते हृदि स्थितम् । (९।३)

सा सलज्जा विहस्याह पुत्रं देहि सुरोत्तम । (९।४)

बलवन्तं महाकायं सर्वदर्पप्रभञ्जनम् । (९।५)

द्वितीयेनोपहारेण तेनोक्तविधिना पुनः । (९।६)

तैर् एव नियमैः स्थित्वा मन्त्रग्रामम् उदैरयत् । (९।७)

आजगाम ततो वायुः किं करोमीति चाब्रवीत् । (९।८)

लज्जान्विता ततः कुन्ती पुत्रम् ऐच्छन् महाबलम् । (९।९)

तथास्त्विति च तां वायुः समालभ्य दिवं गतः । (९।१०)

तस्माज्जज्ञे महाबाहुर् भीमो भीमपराक्रमः ॥ (९।११)

तम् अप्यतिबलं जातं वाग् अभ्यवदद् अच्युतम् । (१०।१)

सर्वेषां बलिनां श्रेष्ठो जातो ऽयम् इति भारत । (१०।२)

जातमात्रे कुमारे तु सर्वलोकस्य पार्थिवाः । (१०।३)

मूत्रं प्रसुस्रुवुः सर्वे व्यथिताश्च प्रपेदिरे । (१०।४)

वाहनानि व्यशीर्यन्त विमुञ्चन्त्यश्रुबिन्दवः । (१०।५)

यथानिलः समुद्धूतः समर्थः कम्पने भुवः । (१०।६)

तथा मन्युपरीताङ्गो भीमो भीमपराक्रमः ॥ (१०।७)

इदम् अत्यद्भुतं चासीज्जातमात्रे वृकोदरे । (११।१)

यद् अङ्कात् पतितो मातुः शिलां गात्रैर् अचूर्णयत् । (११।२)

जनमेजय उवाच । (११।३)

वैशंपायन उवाच । (११।४)

कथं स वज्रसंघातः कुमारो न्यपतद् गिरौ । (११।५)

कथं तु तेन पतता शिला गात्रैर् विचूर्णिता । (११।६)

एतद् इच्छामि भगवंस्त्वत्तः श्रोतुं द्विजोत्तम । (११।७)

यथावद् इह विप्रर्षे परं मे ऽत्र कुतूहलम् । (११।८)

साध्वयं प्रश्नम् उद्दिष्टः पाण्डवेय ब्रवीमि ते । (११।९)

कुन्ती तु सह पुत्रेण यात्वा सुरुचिरं सरः । (११।१०)

स्नात्वा तु सुतम् आदाय दशमे ऽहनि यादवी । (११।११)

दैवतान्यर्चयिष्यन्ती निर्जगामाश्रमात् पृथा । (११।१२)

शैलाभ्याशेन गच्छन्त्यास्तदा भरतसत्तम । (११।१३)

निश्चक्राम महाव्याघ्रो जिघांसुर् गिरिगह्वरात् । (११।१४)

तम् आपतन्तं शार्दूलं विकृष्य धनुर् उत्तमम् । (११।१५)

निर्बिभेद शरैः पाण्डुस्त्रिभिस्त्रिदशविक्रमः । (११।१६)

नादेन महता तां तु पूरयन्तं गिरेर् गुहाम् । (११।१७)

दृष्ट्वा शैलम् उपारोढुम् ऐच्छत् कुन्ती भयात् तदा । (११।१८)

त्रासात् तस्याः सुतस्त्वङ्कात् पपात भरतर्षभ । (११।१९)

पर्वतस्योपरिस्थायाम् अधस्ताद् अपतच्छिशुः । (११।२०)

स शिलां चूर्णयामास वज्रवद् वज्रिचोदितः । (११।२१)

पुत्रस्नेहात् ततः पाण्डुर् अभ्यधावद् गिरेस्तटम् ॥ (११।२२)

कुन्ती व्याघ्रभयोद्विग्ना सहसोत्पतिता किल । (१२।१)

नान्वबुध्यत संसुप्तम् उत्सङ्गे स्वे वृकोदरम् ॥ (१२।२)

ततः स वज्रसंघातः कुमारो ऽभ्यपतद् गिरौ । (१३।१)

पतता तेन शतधा शिला गात्रैर् विचूर्णिता । (१३।२)

तां शिलां चूर्णितां दृष्ट्वा पाण्डुर् विस्मयम् आगमत् । (१३।३)

स तु जन्मनि भीमस्य विनदन्तं महास्वनम् । (१३।४)

ददर्श गिरिशृङ्गस्थं व्याघ्रं व्याघ्रपराक्रमः । (१३।५)

दारसंरक्षणार्थाय पुत्रसंरक्षणाय च । (१३।६)

सदा बाणधनुष्पाणिर् अभवत् कुरुनन्दनः । (१३।७)

मघे चन्द्रमसा युक्ते सिंहे चाभ्युदिते गुरौ । (१३।८)

दिवा मध्यगते सूर्ये तिथौ पुण्ये त्रयोदशीम् । (१३।९)

मैत्रे मुहूर्ते सा कुन्ती सुषुवे भीमम् अच्युतम् ॥ (१३।१०)

यस्मिन्न् अहनि भीमस्तु जज्ञे भरतसत्तम । (१४।१)

दुर्योधनो ऽपि तत्रैव प्रजज्ञे वसुधाधिप ॥ (१४।२)

जाते वृकोदरे पाण्डुर् इदं भूयो ऽन्वचिन्तयत् । (१५।१)

कथं नु मे वरः पुत्रो लोकश्रेष्ठो भवेद् इति ॥ (१५।२)

दैवे पुरुषकारे च लोको ऽयं हि प्रतिष्ठितः । (१६।१)

तत्र दैवं तु विधिना कालयुक्तेन लभ्यते ॥ (१६।२)

इन्द्रो हि राजा देवानां प्रधान इति नः श्रुतम् । (१७।१)

अप्रमेयबलोत्साहो वीर्यवान् अमितद्युतिः ॥ (१७।२)

तं तोषयित्वा तपसा पुत्रं लप्स्ये महाबलम् । (१८।१)

यं दास्यति स मे पुत्रं स वरीयान् भविष्यति । (१८।२)

अमानुषान् मानुषांश्च स संग्रामे हनिष्यति । (१८।३)

कर्मणा मनसा वाचा तस्मात् तप्स्ये महत् तपः ॥ (१८।४)

ततः पाण्डुर् महातेजा मन्त्रयित्वा महर्षिभिः । (१९।१)

दिदेश कुन्त्याः कौरव्यो व्रतं सांवत्सरं शुभम् ॥ (१९।२)

आत्मना च महाबाहुर् एकपादस्थितो ऽभवत् । (२०।१)

उग्रं स तप आतस्थे परमेण समाधिना ॥ (२०।२)

आरिराधयिषुर् देवं त्रिदशानां तम् ईश्वरम् । (२१।१)

सूर्येण सह धर्मात्मा पर्यवर्तत भारत ॥ (२१।२)

तं तु कालेन महता वासवः प्रत्यभाषत । (२२।१)

पुत्रं तव प्रदास्यामि त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् ॥ (२२।२)

देवानां ब्राह्मणानां च सुहृदां चार्थसाधकम् । (२३।१)

दुर्हृदां शोकजननं सर्वबान्धवनन्दनम् । (२३।२)

सुतं ते ऽग्र्यं प्रदास्यामि सर्वामित्रविनाशनम् ॥ (२३।३)

इत्युक्तः कौरवो राजा वासवेन महात्मना । (२४।१)

कुन्तीं राजसुतां पाण्डुर् अपत्यार्थे ऽभ्यचोदयत् । (२४।२)

धर्मं बलं च निश्चित्य यथा स्याद् इति भारत । (२४।३)

उवाच कुन्तीं धर्मात्मा देवराजवचः स्मरन् । (२४।४)

उदर्कस्तव कल्याणि तुष्टो देवगणेश्वरः । (२४।५)

दातुम् इच्छति ते पुत्रं यथा संकल्पितं हृदा । (२४।६)

अतिमानुषकर्माणं यशस्विनम् अरिंदमम् ॥ (२४।७)

नीतिमन्तं महात्मानम् आदित्यसमतेजसम् । (२५।१)

दुराधर्षं क्रियावन्तम् अतीवाद्भुतदर्शनम् ॥ (२५।२)

पुत्रं जनय सुश्रोणि धाम क्षत्रियतेजसाम् । (२६।१)

लब्धः प्रसादो देवेन्द्रात् तम् आह्वय शुचिस्मिते । (२६।२)

वैशंपायनः । (२६।३)

जातेषु धृतराष्ट्रस्य कुमारेषु महात्मसु ॥ (२६।४)

एवम् उक्ता ततः शक्रम् आजुहाव यशस्विनी । (२७।१)

ततः पर्यचरत् तेन बलिना भगवान् अपि । (२७।२)

अथाजगाम देवेन्द्रो जनयामास चार्जुनम् । (२७।३)

उत्तराभ्यां तु पूर्वाभ्यां फल्गुनीभ्यां ततो दिवा । (२७।४)

जातस्तु फाल्गुने मासि तेनासौ फल्गुनः स्मृतः ॥ (२७।५)

जातमात्रे कुमारे तु वाग् उवाचाशरीरिणी । (२८।१)

सर्वभूतप्रहर्षिणी । (२८।२)

सूतके वर्तमानां तां । (२८।३)

महागम्भीरनिर्घोषा नभो नादयती तदा । (२८।४)

शृण्वतां सर्वभूतानां तेषां चाश्रमवासिनाम् । (२८।५)

कुन्तीम् आभाष्य विस्पष्टम् उवाचेदं शुचिस्मिताम् ॥ (२८।६)

कार्तवीर्यसमः कुन्ति शिबितुल्यपराक्रमः । (२९।१)

एष वीर्यवतां श्रेष्ठो भविष्यत्यपराजितः । (२९।२)

तथा दिव्यानि चास्त्राणि निखिलान्याहरिष्यति । (२९।३)

एष शक्र इवाजेयो यशस्ते प्रथयिष्यति ॥ (२९।४)

अदित्या विष्णुना प्रीतिर् यथाभूद् अभिवर्धिता । (३०।१)

तथा विष्णुसमः प्रीतिं वर्धयिष्यति ते ऽर्जुनः ॥ (३०।२)

एष मद्रान् वशे कृत्वा कुरूंश्च सह केकयैः । (३१।१)

चेदिकाशिकरूषांश्च कुरुलक्ष्म सुधास्यति । (३१।२)

एतस्य भुजवीर्येण त्रासिताः सर्वशत्रवः । (३१।३)

निवातकवचाः सर्वे प्रहास्यन्ति च जीवितम् । (३१।४)

हिरण्यपुरम् आरुज्य निहनिष्यति संयुगे । (३१।५)

पुलोमायास्तु तनयान् कालकेयांश्च सर्वशः । (३१।६)

गत्वोत्तरां दिशं वीरो विजित्य युधि पार्थिवान् । (३१।७)

धनरत्नौघम् अमितम् आनयिष्यति पाण्डवः ॥ (३१।८)

एतस्य भुजवीर्येण खाण्डवे हव्यवाहनः । (३२।१)

मेदसा सर्वभूतानां तृप्तिं यास्यति वै पराम् ॥ (३२।२)

ग्रामणीश्च महीपालान् एष जित्वा महाबलः । (३३।१)

भ्रातृभिः सहितो वीरस्त्रीन् मेधान् आहरिष्यति ॥ (३३।२)

जामदग्न्यसमः कुन्ति विष्णुतुल्यपराक्रमः । (३४।१)

एष वीर्यवतां श्रेष्ठो भविष्यत्यपराजितः । (३४।२)

एष युद्धे महादेवं तोषयिष्यति शंकरम् । (३४।३)

अस्त्रं पाशुपतं नाम तस्मात् तुष्टाद् अवाप्स्यति । (३४।४)

निवातकवचा नाम दैत्या विबुधविद्विषः । (३४।५)

शक्राज्ञया महाबाहुस्तान् वधिष्यति ते सुतः ॥ (३४।६)

तथा दिव्यानि चास्त्राणि निखिलान्याहरिष्यति । (३५।१)

विप्रनष्टां श्रियं चायम् आहर्ता पुरुषर्षभः ॥ (३५।२)

एताम् अत्यद्भुतां वाचं कुन्तीपुत्रस्य सूतके । (३६।१)

उक्तवान् वायुर् आकाशे कुन्ती शुश्राव चास्य ताम् ॥ (३६।२)

वाचम् उच्चारिताम् उच्चैस्तां निशम्य तपस्विनाम् । (३७।१)

बभूव परमो हर्षः शतशृङ्गनिवासिनाम् ॥ (३७।२)

तथा देवऋषीणां च सेन्द्राणां च दिवौकसाम् । (३८।१)

आकाशे दुन्दुभीनां च बभूव तुमुलः स्वनः ॥ (३८।२)

उदतिष्ठन् महाघोषः पुष्पवृष्टिभिर् आवृतः । (३९।१)

समवेत्य च देवानां गणाः पार्थम् अपूजयन् ॥ (३९।२)

काद्रवेया वैनतेया गन्धर्वाप्सरसस्तथा । (४०।१)

प्रजानां पतयः सर्वे सप्त चैव महर्षयः ॥ (४०।२)

भरद्वाजः कश्यपो गौतमश्च विश्वामित्रो जमदग्निर् वसिष्ठः । (४१।१)

यश्चोदितो भास्करे ऽभूत् प्रनष्टे सो ऽप्यत्रात्रिर् भगवान् आजगाम ॥ (४१।२)

मरीचिर् अङ्गिराश्चैव पुलस्त्यः पुलहः क्रतुः । (४२।१)

दक्षः प्रजापतिश्चैव गन्धर्वाप्सरसस्तथा ॥ (४२।२)

दिव्यमाल्याम्बरधराः सर्वालंकारभूषिताः । (४३।१)

ते च प्रकाशा मर्त्येषु सर्वोपस्कारसंभृताः । (४३।२)

उपगायन्ति बीभत्सुम् उपनृत्यन्ति चाप्सराः । (४३।३)

तथा महर्षयश् चापि जेपुस्तत्र समन्ततः । (४३।४)

ततो गन्धर्वतूर्येषु प्रणदत्सु विहायसि । (४३।५)

गन्धर्वैः सहितः श्रीमान् प्रागायत च तुम्बुरुः ॥ (४३।६)

भीमसेनोग्रसेनौ च ऊर्णायुर् अनघस्तथा । (४४।१)

गोपतिर् धृतराष्ट्रश्च सूर्यवर्चाश्च सप्तमः ॥ (४४।२)

युगपस्तृणपः कार्ष्णिर् नन्दिश्चित्ररथस्तथा । (४५।१)

त्रयोदशः शालिशिराः पर्जन्यश्च चतुर्दशः ॥ (४५।२)

कलिः पञ्चदशश्चात्र नारदश्चैव षोडशः । (४६।१)

सद्वा बृहद्वा बृहकः करालश्च महायशाः ॥ (४६।२)

ब्रह्मचारी बहुगुणः सुपर्णश्चेति विश्रुतः । (४७।१)

विश्वावसुर् भुमन्युश्च सुचन्द्रो दशमस्तथा ॥ (४७।२)

गीतमाधुर्यसम्पन्नौ विख्यातौ च हहाहुहू । (४८।१)

इत्येते देवगन्धर्वा जगुस्तत्र नरर्षभम् ॥ (४८।२)

तथैवाप्सरसो हृष्टाः सर्वालंकारभूषिताः । (४९।१)

ननृतुर् वै महाभागा जगुश्चायतलोचनाः ॥ (४९।२)

अनूना चानवद्या च प्रियमुख्या गुणावरा । (५०।१)

अद्रिका च तथा साची मिश्रकेशी अलम्बुसा ॥ (५०।२)

मरीचिः शिचुका चैव विद्युत्पर्णा तिलोत्तमा । (५१।१)

अग्निका लक्षणा क्षेमा देवी रम्भा मनोरमा । (५१।२)

उर्वशी चैव राजेन्द्र ननृतुर् गीतनिस्वनैः ॥ (५१।३)

असिता च सुबाहुश्च सुप्रिया सुवपुस्तथा । (५२।१)

पुण्डरीका सुगन्धा च सुरथा च प्रमाथिनी ॥ (५२।२)

काम्या शारद्वती चैव ननृतुस्तत्र संघशः । (५३।१)

मेनका सहजन्या च पर्णिका पुञ्जिकस्थला ॥ (५३।२)

क्रतुस्थला घृताची च विश्वाची पूर्वचित्त्यपि । (५४।१)

उम्लोचेत्यभिविख्याता प्रम्लोचेति च ता दश । (५४।२)

उर्वश्येकादशीत्येता जगुर् आयतलोचनाः ॥ (५४।३)

धातार्यमा च मित्रश्च वरुणो ऽंशो भगस्तथा । (५५।१)

इन्द्रो विवस्वान् पूषा च त्वष्टा च सविता तथा ॥ (५५।२)

पर्जन्यश्चैव विष्णुश्च आदित्याः पावकार्चिषः । (५६।१)

इत्येते द्वादशादित्या ज्वलन्तः सूर्यवर्चसः । (५६।२)

महिमानं पाण्डवस्य वर्धयन्तो ऽम्बरे स्थिताः ॥ (५६।३)

मृगव्याधश्च शर्वश्च निरृतिश्च महायशाः । (५७।१)

अजैकपाद् अहिर्बुध्न्यः पिनाकी च परंतपः ॥ (५७।२)

दहनो ऽथेश्वरश्चैव कपाली च विशां पते । (५८।१)

स्थाणुर् भवश्च भगवान् रुद्रास्तत्रावतस्थिरे ॥ (५८।२)

अश्विनौ वसवश्चाष्टौ मरुतश्च महाबलाः । (५९।१)

नासत्यश्चैव दस्रश्च स्मृतौ द्वावश्विनाविति । (५९।२)

तौ चाश्विनौ तथा साध्यास्तस्यासञ् जन्मनि स्थिताः । (५९।३)

क्रतुर् दक्षस्तपः सत्यः कालः कामो धुरिस्तथा । (५९।४)

कुरुमान् मधुमांश्चैव रोचमानश्च तेजसा । (५९।५)

विश्वेदेवास्तथा साध्यास्तत्रासन् परिसंस्थिताः ॥ (५९।६)

कर्कोटको ऽथ शेषश्च वासुकिश्च भुजंगमः । (६०।१)

कच्छपश्चापकुण्डश्च तक्षकश्च महोरगः ॥ (६०।२)

आययुस्तेजसा युक्ता महाक्रोधा महाबलाः । (६१।१)

एते चान्ये च बहवस्तत्र नागा व्यवस्थिताः । (६१।२)

महान् पितामहस्त्वेनं वस्त्रेणारजसा तदा । (६१।३)

प्रतिजग्राह नप्तारं राजर्षिपरिवारितः । (६१।४)

सगरेणाम्बरीषेण नहुषेण ययातिना । (६१।५)

धीमता धुन्धुमारेण राज्ञोपरिचरेण ह । (६१।६)

मुचुकुन्देन मान्धात्रा शिबिनारिष्टनेमिना । (६१।७)

भरतेन दिलीपेन सर्वैश्च जनमेजय । (६१।८)

पूरुः सार्धं नृपतिभिर् जग्राह कुरुपुंगवम् । (६१।९)

अन्ये च बहवस्तत्र समासन् राजसत्तमाः । (६१।१०)

एते चान्ये च बहवो नरलोकाधिपास्तथा । (६१।११)

देवलोकाद् इहागम्य प्रैक्षन्त भरतर्षभम् । (६१।१२)

विद्योतमानं वपुषा भासयन्तं दिशो दश । (६१।१३)

लक्षणैर् व्यञ्जितैर् युक्तं सर्वैर् माहात्म्यसूचकैः । (६१।१४)

तांश्च देवगणान् सर्वांस्तपःसिद्धा महर्षयः । (६१।१५)

विमानगिर्यग्रगतान् ददृशुर् नेतरे जनाः ॥ (६१।१६)

तार्क्ष्यश्चारिष्टनेमिश्च गरुडश्चासितध्वजः । (६२।१)

अरुणश्चारुणिश्चैव वैनतेया व्यवस्थिताः ॥ (६२।२)

तद् दृष्ट्वा महद् आश्चर्यं विस्मिता मुनिसत्तमाः । (६३।१)

अधिकां स्म ततो वृत्तिम् अवर्तन् पाण्डवान् प्रति । (६३।२)

पाण्डुः प्रीतेन मनसा देवतादीन् अपूजयत् । (६३।३)

पाण्डुना पूजिता देवाः प्रत्यूचुर् नृपसत्तमम् । (६३।४)

प्रादुर्भूतो ह्ययं धर्मो देवतानां प्रसादजः । (६३।५)

मातरिश्वा ह्ययं भीमो बलवान् अरिमर्दनः । (६३।६)

साक्षाद् इन्द्रः स्वयं जातः प्रसादाच्च शतक्रतोः । (६३।७)

पितृत्वाद् देवतानां हि नास्ति पुण्यतरस्त्वया । (६३।८)

पितॄणाम् ऋणमुक्तो ऽसि स्वर्गं प्राप्स्यसि पुण्यभाक् । (६३।९)

इत्युक्त्वा देवताः सर्वा विप्रजग्मुर् यथागतम् ॥ (६३।१०)

पाण्डुस्तु पुनर् एवैनां पुत्रलोभान् महायशाः । (६४।१)

प्राहिणोद् दर्शनीयाङ्गीं कुन्ती त्वेनम् अथाब्रवीत् ॥ (६४।२)

नातश्चतुर्थं प्रसवम् आपत्स्वपि वदन्त्युत । (६५।१)

अतः परं चारिणी स्यात् पञ्चमे बन्धकी भवेत् ॥ (६५।२)

स त्वं विद्वन् धर्मम् इमं बुद्धिगम्यं कथं नु माम् । (६६।१)

अपत्यार्थं समुत्क्रम्य प्रमादाद् इव भाषसे । (६६।२)

पाण्डुः । (६६।३)

एवम् एतद् धर्मशास्त्रं यथा वदसि तत् तथा ॥ (६६।४)