संजय उवाच । (१।१)

त्वरमाणः पुनः कृष्णः पार्थम् अभ्यवदच्छनैः । (१।२)

पश्य कौरव्य राजानम् अपयातांश् च पाण्डवान् ॥ (१।३)

कर्णं पश्य महारङ्गे ज्वलन्तम् इव पावकम् । (२।१)

असौ भीमो महेष्वासः संनिवृत्तो रणं प्रति ॥ (२।२)

तम् एते ऽनु निवर्तन्ते धृष्टद्युम्नपुरोगमाः । (३।१)

पाञ्चालानां सृञ्जयानां पाण्डवानां च यन् मुखम् । (३।२)

निवृत्तैश् च तथा पार्थैर् भग्नं शत्रुबलं महत् ॥ (३।३)

कौरवान् द्रवतो ह्य् एष कर्णो धारयते ऽर्जुन । (४।१)

अन्तकप्रतिमो वेगे शक्रतुल्यपराक्रमः ॥ (४।२)

असौ गच्छति कौरव्य द्रौणिर् अस्त्रभृतां वरः । (५।१)

तम् एष प्रद्रुतः संख्ये धृष्टद्युम्नो महारथः ॥ (५।२)

सर्वं व्याचष्ट दुर्धर्षो वासुदेवः किरीटिने । (६।१)

ततो राजन् प्रादुरासीन् महाघोरो महारणः ॥ (६।२)

सिंहनादरवाश् चात्र प्रादुरासन् समागमे । (७।१)

उभयोः सेनयो राजन् मृत्युं कृत्वा निवर्तनम् ॥ (७।२)