संजय उवाच । (१।१)

यन्मा पृच्छसि राजेन्द्र सिन्धुराजस्य विक्रमम् । (१।२)

शृणु तत् सर्वम् आख्यास्ये यथा पाण्डून् अयोधयत् ॥ (१।३)

तम् ऊहुः सारथेर् वश्याः सैन्धवाः साधुवाहिनः । (२।१)

विकुर्वाणा बृहन्तो ऽश्वाः श्वसनोपमरंहसः ॥ (२।२)

गन्धर्वनगराकारं विधिवत् कल्पितं रथम् । (३।१)

तस्याभ्यशोभयत् केतुर् वाराहो राजतो महान् ॥ (३।२)

श्वेतच्छत्रपताकाभिश् चामरव्यजनेन च । (४।१)

स बभौ राजलिङ्गैस् तैस् तारापतिर् इवाम्बरे ॥ (४।२)

मुक्तावज्रमणिस्वर्णैर् भूषितं तद् अयस्मयम् । (५।१)

वरूथं विबभौ तस्य ज्योतिर्भिः खम् इवावृतम् ॥ (५।२)

स विस्फार्य महच्चापं किरन्न् इषुगणान् बहून् । (६।१)

तत् खण्डं पूरयामास यद् व्यदारयद् आर्जुनिः ॥ (६।२)

स सात्यकिं त्रिभिर् बाणैर् अष्टभिश्च वृकोदरम् । (७।१)

धृष्टद्युम्नं तथा षष्ट्या विराटं दशभिः शरैः ॥ (७।२)

द्रुपदं पञ्चभिस्तीक्ष्णैर् दशभिश्च शिखण्डिनम् । (८।१)

केकयान् पञ्चविंशत्या द्रौपदेयांस्त्रिभिस्त्रिभिः ॥ (८।२)

युधिष्ठिरं च सप्तत्या ततः शेषान् अपानुदत् । (९।१)

इषुजालेन महता तद् अद्भुतम् इवाभवत् ॥ (९।२)

अथास्य शितपीतेन भल्लेनादिश्य कार्मुकम् । (१०।१)

चिछेद प्रहसन् राजा धर्मपुत्रः प्रतापवान् ॥ (१०।२)

अक्ष्णोर् निमेषमात्रेण सो ऽन्यद् आदाय कार्मुकम् । (११।१)

विव्याध दशभिः पार्थ तांश्चैवान्यांस्त्रिभिस्त्रिभिः ॥ (११।२)

तस्य तल् लाघवं ज्ञात्वा भीमो भल्लैस्त्रिभिः पुनः । (१२।१)

धनुर् ध्वजं च छत्रं च क्षितौ क्षिप्रम् अपातयत् ॥ (१२।२)

सो ऽन्यद् आदाय बलवान् सज्यं कृत्वा च कार्मुकम् । (१३।१)

भीमस्यापोथयत् केतुं धनुर् अश्वांश्च मारिष ॥ (१३।२)

स हताश्वाद् अवप्लुत्य छिन्नधन्वा रथोत्तमात् । (१४।१)

सात्यकेर् आप्लुतो यानं गिर्यग्रम् इव केसरी ॥ (१४।२)

ततस्त्वदीयाः संहृष्टाः साधु साध्विति चुक्रुशुः । (१५।१)

सिन्धुराजस्य तत् कर्म प्रेक्ष्याश्रद्धेयम् उत्तमम् ॥ (१५।२)

संक्रुद्धान् पाण्डवान् एको यद् दधारास्त्रतेजसा । (१६।१)

तत् तस्य कर्म भूतानि सर्वाण्येवाभ्यपूजयन् ॥ (१६।२)

सौभद्रेण हतैः पूर्वं सोत्तरायुधिभिर् द्विपैः । (१७।१)

पाण्डूनां दर्शितः पन्थाः सैन्धवेन निवारितः ॥ (१७।२)

यतमानास्तु ते वीरा मत्स्यपाञ्चालकेकयाः । (१८।१)

पाण्डवाश्चान्वपद्यन्त प्रत्यैकश्येन सैन्धवम् ॥ (१८।२)

यो यो हि यतते भेत्तुं द्रोणानीकं तवाहितः । (१९।१)

तं तं देववरप्राप्त्या सैन्धवः प्रत्यवारयत् ॥ (१९।२)