MBh, 12, 47
Select a line for its word-by-word analysis.
कथम् उत्सृष्टवान् देहं कं च योगम् अधारयत् ॥ (१।३)
katham utsṛṣṭavān dehaṃ kaṃ ca yogam adhārayat ||
भीष्मस्य कुरुशार्दूल देहोत्सर्गं महात्मनः ॥ (२।३)
bhīṣmasya kuruśārdūla dehotsargaṃ mahātmanaḥ ||
विकीर्णांशुर् इवादित्यो भीष्मः शरशतैश्चितः । (४।१)
vikīrṇāṃśur ivādityo bhīṣmaḥ śaraśataiścitaḥ |
शिश्ये परमया लक्ष्म्या वृतो ब्राह्मणसत्तमैः ॥ (४।२)
śiśye paramayā lakṣmyā vṛto brāhmaṇasattamaiḥ ||
एतैश्चान्यैर् मुनिगणैर् महाभागैर् महात्मभिः । (६।१)
etaiścānyair munigaṇair mahābhāgair mahātmabhiḥ |
श्रद्धादमपुरस्कारैर् वृतश्चन्द्र इव ग्रहैः ॥ (६।२)
śraddhādamapuraskārair vṛtaścandra iva grahaiḥ ||
भीष्मस्तु पुरुषव्याघ्रः कर्मणा मनसा गिरा । (७।१)
bhīṣmastu puruṣavyāghraḥ karmaṇā manasā girā |
शरतल्पगतः कृष्णं प्रदध्यौ प्राञ्जलिः स्थितः ॥ (७।२)
śaratalpagataḥ kṛṣṇaṃ pradadhyau prāñjaliḥ sthitaḥ ||
योगेश्वरं पद्मनाभं विष्णुं जिष्णुं जगत्पतिम् ॥ (८।२)
yogeśvaraṃ padmanābhaṃ viṣṇuṃ jiṣṇuṃ jagatpatim ||
कृताञ्जलिः शुचिर् भूत्वा वाग्विदां प्रवरः प्रभुम् । (९।१)
kṛtāñjaliḥ śucir bhūtvā vāgvidāṃ pravaraḥ prabhum |
भीष्मः परमधर्मात्मा वासुदेवम् अथास्तुवत् ॥ (९।२)
bhīṣmaḥ paramadharmātmā vāsudevam athāstuvat ||
तया व्याससमासिन्या प्रीयतां पुरुषोत्तमः ॥ (१०।२)
tayā vyāsasamāsinyā prīyatāṃ puruṣottamaḥ ||
शुचिः शुचिषदं हंसं तत्परः परमेष्ठिनम् । (११।१)
śuciḥ śuciṣadaṃ haṃsaṃ tatparaḥ parameṣṭhinam |
युक्त्वा सर्वात्मनात्मानं तं प्रपद्ये प्रजापतिम् ॥ (११।२)
yuktvā sarvātmanātmānaṃ taṃ prapadye prajāpatim ||
यस्मिन् विश्वानि भूतानि तिष्ठन्ति च विशन्ति च । (१२।१)
yasmin viśvāni bhūtāni tiṣṭhanti ca viśanti ca |
यस्मिन्नित्ये तते तन्तौ दृढे स्रग् इव तिष्ठति । (१३।१)
yasminnitye tate tantau dṛḍhe srag iva tiṣṭhati |
सदसद्ग्रथितं विश्वं विश्वाङ्गे विश्वकर्मणि ॥ (१३।२)
sadasadgrathitaṃ viśvaṃ viśvāṅge viśvakarmaṇi ||
प्राहुर् नारायणं देवं यं विश्वस्य परायणम् ॥ (१४।२)
prāhur nārāyaṇaṃ devaṃ yaṃ viśvasya parāyaṇam ||
अणीयसाम् अणीयांसं स्थविष्ठं च स्थवीयसाम् । (१५।१)
aṇīyasām aṇīyāṃsaṃ sthaviṣṭhaṃ ca sthavīyasām |
गरीयसां गरिष्ठं च श्रेष्ठं च श्रेयसाम् अपि ॥ (१५।२)
garīyasāṃ gariṣṭhaṃ ca śreṣṭhaṃ ca śreyasām api ||
गृणन्ति सत्यकर्माणं सत्यं सत्येषु सामसु ॥ (१६।२)
gṛṇanti satyakarmāṇaṃ satyaṃ satyeṣu sāmasu ||
चतुर्भिश्चतुरात्मानं सत्त्वस्थं सात्वतां पतिम् । (१७।१)
caturbhiścaturātmānaṃ sattvasthaṃ sātvatāṃ patim |
यं दिव्यैर् देवम् अर्चन्ति गुह्यैः परमनामभिः ॥ (१७।२)
yaṃ divyair devam arcanti guhyaiḥ paramanāmabhiḥ ||
भौमस्य ब्रह्मणो गुप्त्यै दीप्तम् अग्निम् इवारणिः ॥ (१८।२)
bhaumasya brahmaṇo guptyai dīptam agnim ivāraṇiḥ ||
यम् अनन्यो व्यपेताशीर् आत्मानं वीतकल्मषम् । (१९।१)
yam ananyo vyapetāśīr ātmānaṃ vītakalmaṣam |
इष्ट्वानन्त्याय गोविन्दं पश्यत्यात्मन्यवस्थितम् ॥ (१९।२)
iṣṭvānantyāya govindaṃ paśyatyātmanyavasthitam ||
पुराणे पुरुषः प्रोक्तो ब्रह्मा प्रोक्तो युगादिषु । (२०।१)
purāṇe puruṣaḥ prokto brahmā prokto yugādiṣu |
क्षये संकर्षणः प्रोक्तस्तम् उपास्यम् उपास्महे ॥ (२०।२)
kṣaye saṃkarṣaṇaḥ proktastam upāsyam upāsmahe ||
अतिवाय्विन्द्रकर्माणम् अतिसूर्याग्नितेजसम् । (२१।१)
ativāyvindrakarmāṇam atisūryāgnitejasam |
अतिबुद्धीन्द्रियात्मानं तं प्रपद्ये प्रजापतिम् ॥ (२१।२)
atibuddhīndriyātmānaṃ taṃ prapadye prajāpatim ||
यं वै विश्वस्य कर्तारं जगतस्तस्थुषां पतिम् । (२२।१)
yaṃ vai viśvasya kartāraṃ jagatastasthuṣāṃ patim |
वदन्ति जगतो ऽध्यक्षम् अक्षरं परमं पदम् ॥ (२२।२)
vadanti jagato 'dhyakṣam akṣaraṃ paramaṃ padam ||
हिरण्यवर्णं यं गर्भम् अदितिर् दैत्यनाशनम् । (२३।१)
hiraṇyavarṇaṃ yaṃ garbham aditir daityanāśanam |
एकं द्वादशधा जज्ञे तस्मै सूर्यात्मने नमः ॥ (२३।२)
ekaṃ dvādaśadhā jajñe tasmai sūryātmane namaḥ ||
शुक्ले देवान् पितॄन् कृष्णे तर्पयत्यमृतेन यः । (२४।१)
śukle devān pitṝn kṛṣṇe tarpayatyamṛtena yaḥ |
यश्च राजा द्विजातीनां तस्मै सोमात्मने नमः ॥ (२४।२)
yaśca rājā dvijātīnāṃ tasmai somātmane namaḥ ||
यं ज्ञात्वा मृत्युम् अत्येति तस्मै ज्ञेयात्मने नमः ॥ (२५।२)
yaṃ jñātvā mṛtyum atyeti tasmai jñeyātmane namaḥ ||
यं बृहन्तं बृहत्युक्थे यम् अग्नौ यं महाध्वरे । (२६।१)
yaṃ bṛhantaṃ bṛhatyukthe yam agnau yaṃ mahādhvare |
यं विप्रसंघा गायन्ति तस्मै वेदात्मने नमः ॥ (२६।२)
yaṃ viprasaṃghā gāyanti tasmai vedātmane namaḥ ||
यं सप्ततन्तुं तन्वन्ति तस्मै यज्ञात्मने नमः ॥ (२७।२)
yaṃ saptatantuṃ tanvanti tasmai yajñātmane namaḥ ||
यः सुपर्णो यजुर् नाम छन्दोगात्रस्त्रिवृच्छिराः । (२८।१)
yaḥ suparṇo yajur nāma chandogātrastrivṛcchirāḥ |
रथंतरबृहत्यक्षस्तस्मै स्तोत्रात्मने नमः ॥ (२८।२)
rathaṃtarabṛhatyakṣastasmai stotrātmane namaḥ ||
यः सहस्रसवे सत्रे जज्ञे विश्वसृजाम् ऋषिः । (२९।१)
yaḥ sahasrasave satre jajñe viśvasṛjām ṛṣiḥ |
हिरण्यवर्णः शकुनिस्तस्मै हंसात्मने नमः ॥ (२९।२)
hiraṇyavarṇaḥ śakunistasmai haṃsātmane namaḥ ||
पदाङ्गं संधिपर्वाणं स्वरव्यञ्जनलक्षणम् । (३०।१)
padāṅgaṃ saṃdhiparvāṇaṃ svaravyañjanalakṣaṇam |
यम् आहुर् अक्षरं नित्यं तस्मै वागात्मने नमः ॥ (३०।२)
yam āhur akṣaraṃ nityaṃ tasmai vāgātmane namaḥ ||
धर्मार्थव्यवहाराङ्गैस्तस्मै सत्यात्मने नमः ॥ (३१।२)
dharmārthavyavahārāṅgaistasmai satyātmane namaḥ ||
यं पृथग्धर्मचरणाः पृथग्धर्मफलैषिणः । (३२।१)
yaṃ pṛthagdharmacaraṇāḥ pṛthagdharmaphalaiṣiṇaḥ |
पृथग्धर्मैः समर्चन्ति तस्मै धर्मात्मने नमः ॥ (३२।२)
pṛthagdharmaiḥ samarcanti tasmai dharmātmane namaḥ ||
यं तं व्यक्तस्थम् अव्यक्तं विचिन्वन्ति महर्षयः । (३३।१)
yaṃ taṃ vyaktastham avyaktaṃ vicinvanti maharṣayaḥ |
क्षेत्रे क्षेत्रज्ञम् आसीनं तस्मै क्षेत्रात्मने नमः ॥ (३३।२)
kṣetre kṣetrajñam āsīnaṃ tasmai kṣetrātmane namaḥ ||
यं दृगात्मानम् आत्मस्थं वृतं षोडशभिर् गुणैः । (३४।१)
yaṃ dṛgātmānam ātmasthaṃ vṛtaṃ ṣoḍaśabhir guṇaiḥ |
प्राहुः सप्तदशं सांख्यास्तस्मै सांख्यात्मने नमः ॥ (३४।२)
prāhuḥ saptadaśaṃ sāṃkhyāstasmai sāṃkhyātmane namaḥ ||
यं विनिद्रा जितश्वासाः सत्त्वस्थाः संयतेन्द्रियाः । (३५।१)
yaṃ vinidrā jitaśvāsāḥ sattvasthāḥ saṃyatendriyāḥ |
ज्योतिः पश्यन्ति युञ्जानास्तस्मै योगात्मने नमः ॥ (३५।२)
jyotiḥ paśyanti yuñjānāstasmai yogātmane namaḥ ||
शान्ताः संन्यासिनो यान्ति तस्मै मोक्षात्मने नमः ॥ (३६।२)
śāntāḥ saṃnyāsino yānti tasmai mokṣātmane namaḥ ||
यो ऽसौ युगसहस्रान्ते प्रदीप्तार्चिर् विभावसुः । (३७।१)
yo 'sau yugasahasrānte pradīptārcir vibhāvasuḥ |
संभक्षयति भूतानि तस्मै घोरात्मने नमः ॥ (३७।२)
saṃbhakṣayati bhūtāni tasmai ghorātmane namaḥ ||
संभक्ष्य सर्वभूतानि कृत्वा चैकार्णवं जगत् । (३८।१)
saṃbhakṣya sarvabhūtāni kṛtvā caikārṇavaṃ jagat |
बालः स्वपिति यश्चैकस्तस्मै मायात्मने नमः ॥ (३८।२)
bālaḥ svapiti yaścaikastasmai māyātmane namaḥ ||
अजस्य नाभावध्येकं यस्मिन् विश्वं प्रतिष्ठितम् । (४०।१)
ajasya nābhāvadhyekaṃ yasmin viśvaṃ pratiṣṭhitam |
पुष्करं पुष्कराक्षस्य तस्मै पद्मात्मने नमः ॥ (४०।२)
puṣkaraṃ puṣkarākṣasya tasmai padmātmane namaḥ ||
यस्य केशेषु जीमूता नद्यः सर्वाङ्गसंधिषु । (४१।१)
yasya keśeṣu jīmūtā nadyaḥ sarvāṅgasaṃdhiṣu |
कुक्षौ समुद्राश्चत्वारस्तस्मै तोयात्मने नमः ॥ (४१।२)
kukṣau samudrāścatvārastasmai toyātmane namaḥ ||
युगेष्वावर्तते यो ऽंशैर् दिनर्त्वनयहायनैः । (४२।१)
yugeṣvāvartate yo 'ṃśair dinartvanayahāyanaiḥ |
सर्गप्रलययोः कर्ता तस्मै कालात्मने नमः ॥ (४२।२)
sargapralayayoḥ kartā tasmai kālātmane namaḥ ||
ब्रह्म वक्त्रं भुजौ क्षत्रं कृत्स्नम् ऊरूदरं विशः । (४३।१)
brahma vaktraṃ bhujau kṣatraṃ kṛtsnam ūrūdaraṃ viśaḥ |
पादौ यस्याश्रिताः शूद्रास्तस्मै वर्णात्मने नमः ॥ (४३।२)
pādau yasyāśritāḥ śūdrāstasmai varṇātmane namaḥ ||
यस्याग्निर् आस्यं द्यौर् मूर्धा खं नाभिश्चरणौ क्षितिः । (४४।१)
yasyāgnir āsyaṃ dyaur mūrdhā khaṃ nābhiścaraṇau kṣitiḥ |
सूर्यश्चक्षुर् दिशः श्रोत्रे तस्मै लोकात्मने नमः ॥ (४४।२)
sūryaścakṣur diśaḥ śrotre tasmai lokātmane namaḥ ||
विषये वर्तमानानां यं तं वैशेषिकैर् गुणैः । (४५।१)
viṣaye vartamānānāṃ yaṃ taṃ vaiśeṣikair guṇaiḥ |
प्राहुर् विषयगोप्तारं तस्मै गोप्त्रात्मने नमः ॥ (४५।२)
prāhur viṣayagoptāraṃ tasmai goptrātmane namaḥ ||
यो धारयति भूतानि तस्मै प्राणात्मने नमः ॥ (४६।२)
yo dhārayati bhūtāni tasmai prāṇātmane namaḥ ||
परः कालात् परो यज्ञात् परः सदसतोश्च यः । (४७।१)
paraḥ kālāt paro yajñāt paraḥ sadasatośca yaḥ |
अनादिर् आदिर् विश्वस्य तस्मै विश्वात्मने नमः ॥ (४७।२)
anādir ādir viśvasya tasmai viśvātmane namaḥ ||
सर्गस्य रक्षणार्थाय तस्मै मोहात्मने नमः ॥ (४८।२)
sargasya rakṣaṇārthāya tasmai mohātmane namaḥ ||
आत्मज्ञानम् इदं ज्ञानं ज्ञात्वा पञ्चस्ववस्थितम् । (४९।१)
ātmajñānam idaṃ jñānaṃ jñātvā pañcasvavasthitam |
यं ज्ञानिनो ऽधिगच्छन्ति तस्मै ज्ञानात्मने नमः ॥ (४९।२)
yaṃ jñānino 'dhigacchanti tasmai jñānātmane namaḥ ||
कमण्डलुनिषङ्गाय तस्मै ब्रह्मात्मने नमः ॥ (५१।२)
kamaṇḍaluniṣaṅgāya tasmai brahmātmane namaḥ ||
भस्मदिग्धोर्ध्वलिङ्गाय तस्मै रुद्रात्मने नमः ॥ (५२।२)
bhasmadigdhordhvaliṅgāya tasmai rudrātmane namaḥ ||
अक्रोधद्रोहमोहाय तस्मै शान्तात्मने नमः ॥ (५३।२)
akrodhadrohamohāya tasmai śāntātmane namaḥ ||
यस्मिन् सर्वं यतः सर्वं यः सर्वं सर्वतश्च यः । (५४।१)
yasmin sarvaṃ yataḥ sarvaṃ yaḥ sarvaṃ sarvataśca yaḥ |
यश्च सर्वमयो नित्यं तस्मै सर्वात्मने नमः ॥ (५४।२)
yaśca sarvamayo nityaṃ tasmai sarvātmane namaḥ ||
विश्वकर्मन्नमस्ते ऽस्तु विश्वात्मन् विश्वसंभव । (५५।१)
viśvakarmannamaste 'stu viśvātman viśvasaṃbhava |
अपवर्गो ऽसि भूतानां पञ्चानां परतः स्थितः ॥ (५५।२)
apavargo 'si bhūtānāṃ pañcānāṃ parataḥ sthitaḥ ||
नमस्ते दिक्षु सर्वासु त्वं हि सर्वपरायणम् ॥ (५६।२)
namaste dikṣu sarvāsu tvaṃ hi sarvaparāyaṇam ||
नमस्ते भगवन् विष्णो लोकानां प्रभवाप्यय । (५७।१)
namaste bhagavan viṣṇo lokānāṃ prabhavāpyaya |
त्वं हि कर्ता हृषीकेश संहर्ता चापराजितः ॥ (५७।२)
tvaṃ hi kartā hṛṣīkeśa saṃhartā cāparājitaḥ ||
तेन पश्यामि ते दिव्यान् भावान् हि त्रिषु वर्त्मसु । (५८।१)
tena paśyāmi te divyān bhāvān hi triṣu vartmasu |
तच्च पश्यामि तत्त्वेन यत् ते रूपं सनातनम् ॥ (५८।२)
tacca paśyāmi tattvena yat te rūpaṃ sanātanam ||
दिवं ते शिरसा व्याप्तं पद्भ्यां देवी वसुंधरा । (५९।१)
divaṃ te śirasā vyāptaṃ padbhyāṃ devī vasuṃdharā |
विक्रमेण त्रयो लोकाः पुरुषो ऽसि सनातनः ॥ (५९।२)
vikrameṇa trayo lokāḥ puruṣo 'si sanātanaḥ ||
ये नमस्यन्ति गोविन्दं न तेषां विद्यते भयम् ॥ (६०।२)
ye namasyanti govindaṃ na teṣāṃ vidyate bhayam ||
यथा विष्णुमयं सत्यं यथा विष्णुमयं हविः । (६१।१)
yathā viṣṇumayaṃ satyaṃ yathā viṣṇumayaṃ haviḥ |
यथा विष्णुमयं सर्वं पाप्मा मे नश्यतां तथा ॥ (६१।२)
yathā viṣṇumayaṃ sarvaṃ pāpmā me naśyatāṃ tathā ||
त्वां प्रपन्नाय भक्ताय गतिम् इष्टां जिगीषवे । (६२।१)
tvāṃ prapannāya bhaktāya gatim iṣṭāṃ jigīṣave |
यच्छ्रेयः पुण्डरीकाक्ष तद् ध्यायस्व सुरोत्तम ॥ (६२।२)
yacchreyaḥ puṇḍarīkākṣa tad dhyāyasva surottama ||
इति विद्यातपोयोनिर् अयोनिर् विष्णुर् ईडितः । (६३।१)
iti vidyātapoyonir ayonir viṣṇur īḍitaḥ |
वाग्यज्ञेनार्चितो देवः प्रीयतां मे जनार्दनः ॥ (६३।२)
vāgyajñenārcito devaḥ prīyatāṃ me janārdanaḥ ||
अभिगम्य तु योगेन भक्तिं भीष्मस्य माधवः । (६५।१)
abhigamya tu yogena bhaktiṃ bhīṣmasya mādhavaḥ |
त्रैकाल्यदर्शनं ज्ञानं दिव्यं दातुं ययौ हरिः ॥ (६५।२)
traikālyadarśanaṃ jñānaṃ divyaṃ dātuṃ yayau hariḥ ||
तस्मिन् उपरते शब्दे ततस्ते ब्रह्मवादिनः । (६६।१)
tasmin uparate śabde tataste brahmavādinaḥ |
भीष्मं वाग्भिर् बाष्पकण्ठास्तम् आनर्चुर् महामतिम् ॥ (६६।२)
bhīṣmaṃ vāgbhir bāṣpakaṇṭhāstam ānarcur mahāmatim ||
ते स्तुवन्तश्च विप्राग्र्याः केशवं पुरुषोत्तमम् । (६७।१)
te stuvantaśca viprāgryāḥ keśavaṃ puruṣottamam |
भीष्मं च शनकैः सर्वे प्रशशंसुः पुनः पुनः ॥ (६७।२)
bhīṣmaṃ ca śanakaiḥ sarve praśaśaṃsuḥ punaḥ punaḥ ||
विदित्वा भक्तियोगं तु भीष्मस्य पुरुषोत्तमः । (६८।१)
viditvā bhaktiyogaṃ tu bhīṣmasya puruṣottamaḥ |
भीमसेनो यमौ चोभौ रथम् एकं समास्थितौ । (७०।१)
bhīmaseno yamau cobhau ratham ekaṃ samāsthitau |
कृपो युयुत्सुः सूतश्च संजयश्चापरं रथम् ॥ (७०।२)
kṛpo yuyutsuḥ sūtaśca saṃjayaścāparaṃ ratham ||
ते रथैर् नगराकारैः प्रयाताः पुरुषर्षभाः । (७१।१)
te rathair nagarākāraiḥ prayātāḥ puruṣarṣabhāḥ |
ततो गिरः पुरुषवरस्तवान्विता द्विजेरिताः पथि सुमनाः स शुश्रुवे । (७२।१)
tato giraḥ puruṣavarastavānvitā dvijeritāḥ pathi sumanāḥ sa śuśruve |
कृताञ्जलिं प्रणतम् अथापरं जनं स केशिहा मुदितमनाभ्यनन्दत ॥ (७२।२)
kṛtāñjaliṃ praṇatam athāparaṃ janaṃ sa keśihā muditamanābhyanandata ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.