MBh, 12, 200
Select a line for its word-by-word analysis.
कर्तारम् अकृतं विष्णुं भूतानां प्रभवाप्ययम् ॥ (१।३)
kartāram akṛtaṃ viṣṇuṃ bhūtānāṃ prabhavāpyayam ||
तत्त्वेन भरतश्रेष्ठ श्रोतुम् इच्छामि केशवम् ॥ (२।२)
tattvena bharataśreṣṭha śrotum icchāmi keśavam ||
श्रुतो ऽयम् अर्थो रामस्य जामदग्न्यस्य जल्पतः । (३।२)
śruto 'yam artho rāmasya jāmadagnyasya jalpataḥ |
मार्कण्डेयश्च गोविन्दे कथयत्यद्भुतं महत् ॥ (४।२)
mārkaṇḍeyaśca govinde kathayatyadbhutaṃ mahat ||
पुरुषः सर्वम् इत्येव श्रूयते बहुधा विभुः ॥ (५।२)
puruṣaḥ sarvam ityeva śrūyate bahudhā vibhuḥ ||
किं तु यानि विदुर् लोके ब्राह्मणाः शार्ङ्गधन्वनः । (६।१)
kiṃ tu yāni vidur loke brāhmaṇāḥ śārṅgadhanvanaḥ |
यानि चाहुर् मनुष्येन्द्र ये पुराणविदो जनाः । (७।१)
yāni cāhur manuṣyendra ye purāṇavido janāḥ |
वायुर् ज्योतिस्तथा चापः खं गां चैवान्वकल्पयत् ॥ (८।२)
vāyur jyotistathā cāpaḥ khaṃ gāṃ caivānvakalpayat ||
स दृष्ट्वा पृथिवीं चैव सर्वभूतेश्वरः प्रभुः । (९।१)
sa dṛṣṭvā pṛthivīṃ caiva sarvabhūteśvaraḥ prabhuḥ |
सो ऽग्रजं सर्वभूतानां संकर्षणम् अचिन्तयत् ॥ (१०।२)
so 'grajaṃ sarvabhūtānāṃ saṃkarṣaṇam acintayat ||
ततस्तस्मिन्महाबाहो प्रादुर्भूते महात्मनि । (१२।१)
tatastasminmahābāho prādurbhūte mahātmani |
भास्करप्रतिमं दिव्यं नाभ्यां पद्मम् अजायत ॥ (१२।२)
bhāskarapratimaṃ divyaṃ nābhyāṃ padmam ajāyata ||
स तत्र भगवान् देवः पुष्करे भासयन् दिशः । (१३।१)
sa tatra bhagavān devaḥ puṣkare bhāsayan diśaḥ |
तस्मिन्न् अपि महाबाहो प्रादुर्भूते महात्मनि । (१४।१)
tasminn api mahābāho prādurbhūte mahātmani |
तम् उग्रम् उग्रकर्माणम् उग्रां बुद्धिं समास्थितम् । (१५।१)
tam ugram ugrakarmāṇam ugrāṃ buddhiṃ samāsthitam |
ब्रह्मणोपचितिं कुर्वञ् जघान पुरुषोत्तमः ॥ (१५।२)
brahmaṇopacitiṃ kurvañ jaghāna puruṣottamaḥ ||
मधुसूदनम् इत्याहुर् वृषभं सर्वसात्वताम् ॥ (१६।२)
madhusūdanam ityāhur vṛṣabhaṃ sarvasātvatām ||
ब्रह्मा तु ससृजे पुत्रान्मानसान् दक्षसप्तमान् । (१७।१)
brahmā tu sasṛje putrānmānasān dakṣasaptamān |
मरीचिम् अत्र्यङ्गिरसौ पुलस्त्यं पुलहं क्रतुम् ॥ (१७।२)
marīcim atryaṅgirasau pulastyaṃ pulahaṃ kratum ||
मरीचिः कश्यपं तात पुत्रं चासृजद् अग्रजम् । (१८।१)
marīciḥ kaśyapaṃ tāta putraṃ cāsṛjad agrajam |
अङ्गुष्ठाद् असृजद् ब्रह्मा मरीचेर् अपि पूर्वजम् । (१९।१)
aṅguṣṭhād asṛjad brahmā marīcer api pūrvajam |
सो ऽभवद् भरतश्रेष्ठ दक्षो नाम प्रजापतिः ॥ (१९।२)
so 'bhavad bharataśreṣṭha dakṣo nāma prajāpatiḥ ||
प्रजापतेर् दुहितरस्तासां ज्येष्ठाभवद् दितिः ॥ (२०।२)
prajāpater duhitarastāsāṃ jyeṣṭhābhavad ditiḥ ||
सर्वधर्मविशेषज्ञः पुण्यकीर्तिर् महायशाः । (२१।१)
sarvadharmaviśeṣajñaḥ puṇyakīrtir mahāyaśāḥ |
मारीचः कश्यपस्तात सर्वासाम् अभवत् पतिः ॥ (२१।२)
mārīcaḥ kaśyapastāta sarvāsām abhavat patiḥ ||
ददौ धर्माय धर्मज्ञो दक्ष एव प्रजापतिः ॥ (२२।२)
dadau dharmāya dharmajño dakṣa eva prajāpatiḥ ||
धर्मस्य वसवः पुत्रा रुद्राश्चामिततेजसः । (२३।१)
dharmasya vasavaḥ putrā rudrāścāmitatejasaḥ |
विश्वेदेवाश्च साध्याश्च मरुत्वन्तश्च भारत ॥ (२३।२)
viśvedevāśca sādhyāśca marutvantaśca bhārata ||
अपरास्तु यवीयस्यस्ताभ्यो ऽन्याः सप्तविंशतिः । (२४।१)
aparāstu yavīyasyastābhyo 'nyāḥ saptaviṃśatiḥ |
सोमस्तासां महाभागः सर्वासाम् अभवत् पतिः ॥ (२४।२)
somastāsāṃ mahābhāgaḥ sarvāsām abhavat patiḥ ||
इतरास्तु व्यजायन्त गन्धर्वांस्तुरगान् द्विजान् । (२५।१)
itarāstu vyajāyanta gandharvāṃsturagān dvijān |
गाश्च किंपुरुषान्मत्स्यान् औद्भिदांश्च वनस्पतीन् ॥ (२५।२)
gāśca kiṃpuruṣānmatsyān audbhidāṃśca vanaspatīn ||
आदित्यान् अदितिर् जज्ञे देवश्रेष्ठान् महाबलान् । (२६।१)
ādityān aditir jajñe devaśreṣṭhān mahābalān |
तेषां विष्णुर् वामनो ऽभूद् गोविन्दश्चाभवत् प्रभुः ॥ (२६।२)
teṣāṃ viṣṇur vāmano 'bhūd govindaścābhavat prabhuḥ ||
तस्य विक्रमणाद् एव देवानां श्रीर् व्यवर्धत । (२७।१)
tasya vikramaṇād eva devānāṃ śrīr vyavardhata |
विप्रचित्तिप्रधानांश्च दानवान् असृजद् दनुः । (२८।१)
vipracittipradhānāṃśca dānavān asṛjad danuḥ |
दितिस्तु सर्वान् असुरान्महासत्त्वान् व्यजायत ॥ (२८।२)
ditistu sarvān asurānmahāsattvān vyajāyata ||
पूर्वाह्णं चापराह्णं च सर्वम् एवान्वकल्पयत् ॥ (२९।२)
pūrvāhṇaṃ cāparāhṇaṃ ca sarvam evānvakalpayat ||
बुद्ध्यापः सो ऽसृजन्मेघांस्तथा स्थावरजङ्गमान् । (३०।१)
buddhyāpaḥ so 'sṛjanmeghāṃstathā sthāvarajaṅgamān |
पृथिवीं सो ऽसृजद् विश्वां सहितां भूरितेजसा ॥ (३०।२)
pṛthivīṃ so 'sṛjad viśvāṃ sahitāṃ bhūritejasā ||
ततः कृष्णो महाबाहुः पुनर् एव युधिष्ठिर । (३१।१)
tataḥ kṛṣṇo mahābāhuḥ punar eva yudhiṣṭhira |
ब्राह्मणानां शतं श्रेष्ठं मुखाद् असृजत प्रभुः ॥ (३१।२)
brāhmaṇānāṃ śataṃ śreṣṭhaṃ mukhād asṛjata prabhuḥ ||
बाहुभ्यां क्षत्रियशतं वैश्यानाम् ऊरुतः शतम् । (३२।१)
bāhubhyāṃ kṣatriyaśataṃ vaiśyānām ūrutaḥ śatam |
पद्भ्यां शूद्रशतं चैव केशवो भरतर्षभ ॥ (३२।२)
padbhyāṃ śūdraśataṃ caiva keśavo bharatarṣabha ||
अध्यक्षं सर्वभूतानां धातारम् अकरोत् प्रभुः ॥ (३३।२)
adhyakṣaṃ sarvabhūtānāṃ dhātāram akarot prabhuḥ ||
यावद् यावद् अभूच्छ्रद्धा देहं धारयितुं नृणाम् । (३४।१)
yāvad yāvad abhūcchraddhā dehaṃ dhārayituṃ nṛṇām |
तावत् तावद् अजीवंस्ते नासीद् यमकृतं भयम् ॥ (३४।२)
tāvat tāvad ajīvaṃste nāsīd yamakṛtaṃ bhayam ||
तत्र त्रेतायुगे काले संकल्पाज्जायते प्रजा । (३६।१)
tatra tretāyuge kāle saṃkalpājjāyate prajā |
न ह्यभून्मैथुनो धर्मस्तेषाम् अपि जनाधिप ॥ (३६।२)
na hyabhūnmaithuno dharmasteṣām api janādhipa ||
द्वापरे मैथुनो धर्मः प्रजानाम् अभवन्नृप । (३७।१)
dvāpare maithuno dharmaḥ prajānām abhavannṛpa |
तथा कलियुगे राजन् द्वंद्वम् आपेदिरे जनाः ॥ (३७।२)
tathā kaliyuge rājan dvaṃdvam āpedire janāḥ ||
एष भूतपतिस्तात स्वध्यक्षश्च प्रकीर्तितः । (३८।१)
eṣa bhūtapatistāta svadhyakṣaśca prakīrtitaḥ |
निरध्यक्षांस्तु कौन्तेय कीर्तयिष्यामि तान् अपि ॥ (३८।२)
niradhyakṣāṃstu kaunteya kīrtayiṣyāmi tān api ||
उत्साः पुलिन्दाः शबराश्चूचुपा मण्डपैः सह ॥ (३९।२)
utsāḥ pulindāḥ śabarāścūcupā maṇḍapaiḥ saha ||
यौनकाम्बोजगान्धाराः किराता बर्बरैः सह ॥ (४०।२)
yaunakāmbojagāndhārāḥ kirātā barbaraiḥ saha ||
त्रेताप्रभृति वर्तन्ते ते जना भरतर्षभ ॥ (४२।२)
tretāprabhṛti vartante te janā bharatarṣabha ||
ततस्तस्मिन्महाघोरे संध्याकाले युगान्तिके । (४३।१)
tatastasminmahāghore saṃdhyākāle yugāntike |
एवम् एष कुरुश्रेष्ठ प्रादुर्भावो महात्मनः । (४४।१)
evam eṣa kuruśreṣṭha prādurbhāvo mahātmanaḥ |
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.