कुन्त्युवाच । (१।१)

भगवञ्श्वशुरो मे ऽसि दैवतस्यापि दैवतम् । (१।२)

स मे देवातिदेवस्त्वं शृणु सत्यां गिरं मम ॥ (१।३)

तपस्वी कोपनो विप्रो दुर्वासा नाम मे पितुः । (२।१)

भिक्षाम् उपागतो भोक्तुं तम् अहं पर्यतोषयम् ॥ (२।२)

शौचेन त्वागसस्त्यागैः शुद्धेन मनसा तथा । (३।१)

कोपस्थानेष्वपि महत्स्वकुप्यं न कदाचन ॥ (३।२)

स मे वरम् अदात् प्रीतः कृतम् इत्यहम् अब्रुवम् । (४।१)

अवश्यं ते ग्रहीतव्यम् इति मां सो ऽब्रवीद् वचः ॥ (४।२)

ततः शापभयाद् विप्रम् अवोचं पुनर् एव तम् । (५।१)

एवम् अस्त्विति च प्राह पुनर् एव स मां द्विजः ॥ (५।२)

धर्मस्य जननी भद्रे भवित्री त्वं वरानने । (६।१)

वशे स्थास्यन्ति ते देवा यांस्त्वम् आवाहयिष्यसि ॥ (६।२)

इत्युक्त्वान्तर्हितो विप्रस्ततो ऽहं विस्मिताभवम् । (७।१)

न च सर्वास्ववस्थासु स्मृतिर् मे विप्रणश्यति ॥ (७।२)

अथ हर्म्यतलस्थाहं रविम् उद्यन्तम् ईक्षती । (८।१)

संस्मृत्य तद् ऋषेर् वाक्यं स्पृहयन्ती दिवाकरम् । (८।२)

स्थिताहं बालभावेन तत्र दोषम् अबुध्यती ॥ (८।३)

अथ देवः सहस्रांशुर् मत्समीपगतो ऽभवत् । (९।१)

द्विधा कृत्वात्मनो देहं भूमौ च गगने ऽपि च । (९।२)

तताप लोकान् एकेन द्वितीयेनागमच्च माम् ॥ (९।३)

स माम् उवाच वेपन्तीं वरं मत्तो वृणीष्व ह । (१०।१)

गम्यताम् इति तं चाहं प्रणम्य शिरसावदम् ॥ (१०।२)

स माम् उवाच तिग्मांशुर् वृथाह्वानं न ते क्षमम् । (११।१)

धक्ष्यामि त्वां च विप्रं च येन दत्तो वरस्तव ॥ (११।२)

तम् अहं रक्षती विप्रं शापाद् अनपराधिनम् । (१२।१)

पुत्रो मे त्वत्समो देव भवेद् इति ततो ऽब्रुवम् ॥ (१२।२)

ततो मां तेजसाविश्य मोहयित्वा च भानुमान् । (१३।१)

उवाच भविता पुत्रस्तवेत्यभ्यगमद् दिवम् ॥ (१३।२)

ततो ऽहम् अन्तर्भवने पितुर् वृत्तान्तरक्षिणी । (१४।१)

गूढोत्पन्नं सुतं बालं जले कर्णम् अवासृजम् ॥ (१४।२)

नूनं तस्यैव देवस्य प्रसादात् पुनर् एव तु । (१५।१)

कन्याहम् अभवं विप्र यथा प्राह स माम् ऋषिः ॥ (१५।२)

स मया मूढया पुत्रो ज्ञायमानो ऽप्युपेक्षितः । (१६।१)

तन्मां दहति विप्रर्षे यथा सुविदितं तव ॥ (१६।२)

यदि पापम् अपापं वा तद् एतद् विवृतं मया । (१७।१)

तन्मे भयं त्वं भगवन् व्यपनेतुम् इहार्हसि ॥ (१७।२)

यच्चास्य राज्ञो विदितं हृदिस्थं भवतो ऽनघ । (१८।१)

तं चायं लभतां कामम् अद्यैव मुनिसत्तम ॥ (१८।२)

इत्युक्तः प्रत्युवाचेदं व्यासो वेदविदां वरः । (१९।१)

साधु सर्वम् इदं तथ्यम् एवम् एव यथात्थ माम् ॥ (१९।२)

अपराधश्च ते नास्ति कन्याभावं गता ह्यसि । (२०।१)

देवाश्चैश्वर्यवन्तो वै शरीराण्याविशन्ति वै ॥ (२०।२)

सन्ति देवनिकायाश्च संकल्पाज्जनयन्ति ये । (२१।१)

वाचा दृष्ट्या तथा स्पर्शात् संघर्षेणेति पञ्चधा ॥ (२१।२)

मनुष्यधर्मो दैवेन धर्मेण न हि युज्यते । (२२।१)

इति कुन्ति व्यजानीहि व्येतु ते मानसो ज्वरः ॥ (२२।२)

सर्वं बलवतां पथ्यं सर्वं बलवतां शुचि । (२३।१)

सर्वं बलवतां धर्मः सर्वं बलवतां स्वकम् ॥ (२३।२)