लोमश उवाच । (१।१)

इह मर्त्यास् तपस् तप्त्वा स्वर्गं गच्छन्ति भारत । (१।२)

मर्तुकामा नरा राजन्न् इहायान्ति सहस्रशः ॥ (१।३)

एवम् आशीः प्रयुक्ता हि दक्षेण यजता पुरा । (२।१)

इह ये वै मरिष्यन्ति ते वै स्वर्गजितो नराः ॥ (२।२)

एषा सरस्वती पुण्या दिव्या चोघवती नदी । (३।१)

एतद् विनशनं नाम सरस्वत्या विशां पते ॥ (३।२)

द्वारं निषादराष्ट्रस्य येषां द्वेषात् सरस्वती । (४।१)

प्रविष्टा पृथिवीं वीर मा निषादा हि मां विदुः ॥ (४।२)

एष वै चमसोद्भेदो यत्र दृश्या सरस्वती । (५।१)

यत्रैनाम् अभ्यवर्तन्त दिव्याः पुण्याः समुद्रगाः ॥ (५।२)

एतत् सिन्धोर् महत् तीर्थं यत्रागस्त्यम् अरिंदम । (६।१)

लोपामुद्रा समागम्य भर्तारम् अवृणीत वै ॥ (६।२)

एतत् प्रभासते तीर्थं प्रभासं भास्करद्युते । (७।१)

इन्द्रस्य दयितं पुण्यं पवित्रं पापनाशनम् ॥ (७।२)

एतद् विष्णुपदं नाम दृश्यते तीर्थम् उत्तमम् । (८।१)

एषा रम्या विपाशा च नदी परमपावनी ॥ (८।२)

अत्रैव पुत्रशोकेन वसिष्ठो भगवान् ऋषिः । (९।१)

बद्ध्वात्मानं निपतितो विपाशः पुनर् उत्थितः ॥ (९।२)

काश्मीरमण्डलं चैतत् सर्वपुण्यम् अरिंदम । (१०।१)

महर्षिभिश् चाध्युषितं पश्येदं भ्रातृभिः सह ॥ (१०।२)

अत्रोत्तराणां सर्वेषाम् ऋषीणां नाहुषस्य च । (११।१)

अग्नेश् चात्रैव संवादः काश्यपस्य च भारत ॥ (११।२)

एतद् द्वारं महाराज मानसस्य प्रकाशते । (१२।१)

वर्षम् अस्य गिरेर् मध्ये रामेण श्रीमता कृतम् ॥ (१२।२)

एष वातिकषण्डो वै प्रख्यातः सत्यविक्रमः । (१३।१)

नाभ्यवर्तत यद् द्वारं विदेहान् उत्तरं च यः ॥ (१३।२)

एष उज्जानको नाम यवक्रीर् यत्र शान्तवान् । (१४।१)

अरुन्धतीसहायश् च वसिष्ठो भगवान् ऋषिः ॥ (१४।२)

ह्रदश् च कुशवान् एष यत्र पद्मं कुशेशयम् । (१५।१)

आश्रमश् चैव रुक्मिण्या यत्राशाम्यद् अकोपना ॥ (१५।२)

समाधीनां समासस् तु पाण्डवेय श्रुतस् त्वया । (१६।१)

तं द्रक्ष्यसि महाराज भृगुतुङ्गं महागिरिम् ॥ (१६।२)

जलां चोपजलां चैव यमुनाम् अभितो नदीम् । (१७।१)

उशीनरो वै यत्रेष्ट्वा वासवाद् अत्यरिच्यत ॥ (१७।२)

तां देवसमितिं तस्य वासवश् च विशां पते । (१८।१)

अभ्यगच्छत राजानं ज्ञातुम् अग्निश् च भारत ॥ (१८।२)

जिज्ञासमानौ वरदौ महात्मानम् उशीनरम् । (१९।१)

इन्द्रः श्येनः कपोतो ऽग्निर् भूत्वा यज्ञे ऽभिजग्मतुः ॥ (१९।२)

ऊरुं राज्ञः समासाद्य कपोतः श्येनजाद् भयात् । (२०।१)

शरणार्थी तदा राजन् निलिल्ये भयपीडितः ॥ (२०।२)