धृतराष्ट्र उवाच । (१।१)

भीष्मः शांतनवो विद्वान् द्रोणश्च भगवान् ऋषिः । (१।२)

हितं परमकं वाक्यं त्वं च सत्यं ब्रवीषि माम् ॥ (१।३)

यथैव पाण्डोस्ते वीराः कुन्तीपुत्रा महारथाः । (२।१)

तथैव धर्मतः सर्वे मम पुत्रा न संशयः ॥ (२।२)

यथैव मम पुत्राणाम् इदं राज्यं विधीयते । (३।१)

तथैव पाण्डुपुत्राणाम् इदं राज्यं न संशयः ॥ (३।२)

क्षत्तर् आनय गच्छैतान् सह मात्रा सुसत्कृतान् । (४।१)

तया च देवरूपिण्या कृष्णया सह भारत ॥ (४।२)

दिष्ट्या जीवन्ति ते पार्था दिष्ट्या जीवति सा पृथा । (५।१)

दिष्ट्या द्रुपदकन्यां च लब्धवन्तो महारथाः ॥ (५।२)

दिष्ट्या वर्धामहे सर्वे दिष्ट्या शान्तः पुरोचनः । (६।१)

दिष्ट्या मम परं दुःखम् अपनीतं महाद्युते । (६।२)

त्वम् एव गत्वा विदुर तान् इहानय माचिरात् ॥ (६।३)

वैशंपायन उवाच । (७।१)

एवम् उक्तस्ततः क्षत्ता रथम् आरुह्य शीघ्रगम् । (७।२)

अगात् कतिपयाहोभिः पाञ्चालान् राजधर्मवित् । (७।३)

ततो जगाम विदुरो धृतराष्ट्रस्य शासनात् । (७।४)

सकाशं यज्ञसेनस्य पाण्डवानां च भारत । (७।५)

समुपादाय रत्नानि वसूनि विविधानि च । (७।६)

द्रौपद्याः पाण्डवानां च यज्ञसेनस्य चैव हि । (७।७)

आगतं विदुरं श्रुत्वा द्रुपदो राजसत्तमः । (७।८)

स्वपुत्रैः सह धर्मात्मा पूजयामास धर्मतः ॥ (७।९)

तत्र गत्वा स धर्मज्ञः सर्वशास्त्रविशारदः । (८।१)

द्रुपदं न्यायतो राजन् संयुक्तम् उपतस्थिवान् ॥ (८।२)

स चापि प्रतिजग्राह धर्मेण विदुरं ततः । (९।१)

चक्रे पूजां यथान्यायं विदुरस्य महात्मनः । (९।२)

चक्रतुश्च यथान्यायं कुशलप्रश्नसंविदम् ॥ (९।३)

ददर्श पाण्डवांस्तत्र वासुदेवं च भारत । (१०।१)

स्नेहात् परिष्वज्य स तान् पप्रच्छानामयं ततः ॥ (१०।२)

तैश्चाप्यमितबुद्धिः स पूजितो ऽथ यथाक्रमम् । (११।१)

वचनाद् धृतराष्ट्रस्य स्नेहयुक्तं पुनः पुनः । (११।२)

पाण्डवा विनयोपेता नत्वालिङ्ग्य विशां पते । (११।३)

दृष्ट्वा मुहुर् मुहू राजन् हर्षाद् अश्रूण्यवर्तयन् ॥ (११।४)

पप्रच्छानामयं राजंस्ततस्तान् पाण्डुनन्दनान् । (१२।१)

प्रददौ चापि रत्नानि विविधानि वसूनि च ॥ (१२।२)

पाण्डवानां च कुन्त्याश्च द्रौपद्याश्च विशां पते । (१३।१)

द्रुपदस्य च पुत्राणां यथा दत्तानि कौरवैः । (१३।२)

संकर्षणं वासुदेवं प्रणम्य विदुरस्ततः । (१३।३)

आसने काञ्चने शुभ्रे निषसाद महामतिः । (१३।४)

कृत्वा मिथस्तु संलापं मुदा पुनर् अभाषत । (१३।५)

भीष्मद्रोणाजमीढैश्च यद् उक्तं पाण्डवान् प्रति । (१३।६)

अवदत् तत्र तत् सर्वं सर्वेषाम् अनुशृण्वताम् ॥ (१३।७)

प्रोवाच चामितमतिः प्रश्रितं विनयान्वितः । (१४।१)

द्रुपदं पाण्डुपुत्राणां संनिधौ केशवस्य च ॥ (१४।२)

राजञ् शृणु सहामात्यः सपुत्रश्च वचो मम । (१५।१)

धृतराष्ट्रः सपुत्रस्त्वां सहामात्यः सबान्धवः ॥ (१५।२)

अब्रवीत् कुशलं राजन् प्रीयमाणः पुनः पुनः । (१६।१)

प्रीतिमांस्ते दृढं चापि संबन्धेन नराधिप ॥ (१६।२)

तथा भीष्मः शांतनवः कौरवैः सह सर्वशः । (१७।१)

कुशलं त्वां महाप्राज्ञः सर्वतः परिपृच्छति ॥ (१७।२)

भारद्वाजो महेष्वासो द्रोणः प्रियसखस्तव । (१८।१)

समाश्लेषम् उपेत्य त्वां कुशलं परिपृच्छति ॥ (१८।२)

धृतराष्ट्रश्च पाञ्चाल्य त्वया संबन्धम् ईयिवान् । (१९।१)

कृतार्थं मन्यत आत्मानं तथा सर्वे ऽपि कौरवाः । (१९।२)

त्रिदशैः सह संबन्धो न तथा प्रीतिकृत्तमः ॥ (१९।३)

न तथा राज्यसंप्राप्तिस्तेषां प्रीतिकरी मता । (२०।१)

यथा संबन्धकं प्राप्य यज्ञसेन त्वया सह ॥ (२०।२)

एतद् विदित्वा तु भवान् प्रस्थापयतु पाण्डवान् । (२१।१)

द्रष्टुं हि पाण्डुदायादांस्त्वरन्ते कुरवो भृशम् ॥ (२१।२)

विप्रोषिता दीर्घकालम् इमे चापि नरर्षभाः । (२२।१)

उत्सुका नगरं द्रष्टुं भविष्यन्ति पृथा तथा ॥ (२२।२)

कृष्णाम् अपि च पाञ्चालीं सर्वाः कुरुवरस्त्रियः । (२३।१)

द्रष्टुकामाः प्रतीक्षन्ते पुरं च विषयं च नः ॥ (२३।२)

स भवान् पाण्डुपुत्राणाम् आज्ञापयतु माचिरम् । (२४।१)

गमनं सहदाराणाम् एतद् आगमनं मम ॥ (२४।२)

विसृष्टेषु त्वया राजन् पाण्डवेषु महात्मसु । (२५।१)

ततो ऽहं प्रेषयिष्यामि धृतराष्ट्रस्य शीघ्रगान् । (२५।२)

आगमिष्यन्ति कौन्तेयाः कुन्ती च सह कृष्णया ॥ (२५।३)