युधिष्ठिर उवाच । (१।१)

वल्गु चित्रपदं श्लक्ष्णं याज्ञसेनि त्वया वचः । (१।२)

उक्तं तच्छ्रुतम् अस्माभिर् नास्तिक्यं तु प्रभाषसे ॥ (१।३)

नाहं धर्मफलान्वेषी राजपुत्रि चराम्य् उत । (२।१)

ददामि देयम् इत्य् एव यजे यष्टव्यम् इत्य् उत ॥ (२।२)

अस्तु वात्र फलं मा वा कर्तव्यं पुरुषेण यत् । (३।१)

गृहान् आवसता कृष्णे यथाशक्ति करोमि तत् ॥ (३।२)

धर्मं चरामि सुश्रोणि न धर्मफलकारणात् । (४।१)

आगमान् अनतिक्रम्य सतां वृत्तम् अवेक्ष्य च । (४।२)

धर्म एव मनः कृष्णे स्वभावाच्चैव मे धृतम् ॥ (४।३)

न धर्मफलम् आप्नोति यो धर्मं दोग्धुम् इच्छति । (५।१)

यश् चैनं शङ्कते कृत्वा नास्तिक्यात् पापचेतनः ॥ (५।२)

अतिवादान्मदाच्चैव मा धर्मम् अतिशङ्कितः । (६।१)

धर्मातिशङ्की पुरुषस् तिर्यग्गतिपरायणः ॥ (६।२)

धर्मो यस्यातिशङ्क्यः स्याद् आर्षं वा दुर्बलात्मनः । (७।१)

वेदाच्छूद्र इवापेयात् स लोकाद् अजरामरात् ॥ (७।२)

वेदाध्यायी धर्मपरः कुले जातो यशस्विनि । (८।१)

स्थविरेषु स योक्तव्यो राजभिर् धर्मचारिभिः ॥ (८।२)

पापीयान् हि स शूद्रेभ्यस् तस्करेभ्यो विशेषतः । (९।१)

शास्त्रातिगो मन्दबुद्धिर् यो धर्मम् अतिशङ्कते ॥ (९।२)

प्रत्यक्षं हि त्वया दृष्ट ऋषिर् गच्छन् महातपाः । (१०।१)

मार्कण्डेयो ऽप्रमेयात्मा धर्मेण चिरजीविताम् ॥ (१०।२)

व्यासो वसिष्ठो मैत्रेयो नारदो लोमशः शुकः । (११।१)

अन्ये च ऋषयः सिद्धा धर्मेणैव सुचेतसः ॥ (११।२)

प्रत्यक्षं पश्यसि ह्येतान् दिव्ययोगसमन्वितान् । (१२।१)

शापानुग्रहणे शक्तान् देवैर् अपि गरीयसः ॥ (१२।२)

एते हि धर्मम् एवादौ वर्णयन्ति सदा मम । (१३।१)

कर्तव्यम् अमरप्रख्याः प्रत्यक्षागमबुद्धयः ॥ (१३।२)

अतो नार्हसि कल्याणि धातारं धर्मम् एव च । (१४।१)

रजोमूढेन मनसा क्षेप्तुं शङ्कितुम् एव च ॥ (१४।२)

धर्मातिशङ्की नान्यस्मिन् प्रमाणम् अधिगच्छति । (१५।१)

आत्मप्रमाण उन्नद्धः श्रेयसो ह्यवमन्यकः ॥ (१५।२)

इन्द्रियप्रीतिसम्बद्धं यद् इदं लोकसाक्षिकम् । (१६।१)

एतावान् मन्यते बालो मोहम् अन्यत्र गच्छति ॥ (१६।२)

प्रायश्चित्तं न तस्यास्ति यो धर्मम् अतिशङ्कते । (१७।१)

ध्यायन् स कृपणः पापो न लोकान् प्रतिपद्यते ॥ (१७।२)

प्रमाणान्यतिवृत्तो हि वेदशास्त्रार्थनिन्दकः । (१८।१)

कामलोभानुगो मूढो नरकं प्रतिपद्यते ॥ (१८।२)

यस् तु नित्यं कृतमतिर् धर्मम् एवाभिपद्यते । (१९।१)

अशङ्कमानः कल्याणि सो ऽमुत्रानन्त्यम् अश्नुते ॥ (१९।२)

आर्षं प्रमाणम् उत्क्रम्य धर्मान् अपरिपालयन् । (२०।१)

सर्वशास्त्रातिगो मूढः शं जन्मसु न विन्दति ॥ (२०।२)

शिष्टैर् आचरितं धर्मं कृष्णे मा स्मातिशङ्किथाः । (२१।१)

पुराणम् ऋषिभिः प्रोक्तं सर्वज्ञैः सर्वदर्शिभिः ॥ (२१।२)

धर्म एव प्लवो नान्यः स्वर्गं द्रौपदि गच्छताम् । (२२।१)

सैव नौः सागरस्येव वणिजः पारम् ऋच्छतः ॥ (२२।२)

अफलो यदि धर्मः स्याच्चरितो धर्मचारिभिः । (२३।१)

अप्रतिष्ठे तमस्येतज् जगन्मज्जेद् अनिन्दिते ॥ (२३।२)

निर्वाणं नाधिगच्छेयुर् जीवेयुः पशुजीविकाम् । (२४।१)

विघातेनैव युज्येयुर् न चार्थं किंचिद् आप्नुयुः ॥ (२४।२)

तपश् च ब्रह्मचर्यं च यज्ञः स्वाध्याय एव च । (२५।१)

दानम् आर्जवम् एतानि यदि स्युर् अफलानि वै ॥ (२५।२)

नाचरिष्यन् परे धर्मं परे परतरे च ये । (२६।१)

विप्रलम्भो ऽयम् अत्यन्तं यदि स्युर् अफलाः क्रियाः ॥ (२६।२)

ऋषयश् चैव देवाश् च गन्धर्वासुरराक्षसाः । (२७।१)

ईश्वराः कस्य हेतोस् ते चरेयुर् धर्मम् आदृताः ॥ (२७।२)

फलदं त्विह विज्ञाय धातारं श्रेयसि ध्रुवे । (२८।१)

धर्मं ते ह्याचरन् कृष्णे तद्धि धर्मसनातनम् ॥ (२८।२)

स चायं सफलो धर्मो न धर्मो ऽफल उच्यते । (२९।१)

दृश्यन्ते ऽपि हि विद्यानां फलानि तपसां तथा ॥ (२९।२)

त्वय्य् एतद् वै विजानीहि जन्म कृष्णे यथाश्रुतम् । (३०।१)

वेत्थ चापि यथा जातो धृष्टद्युम्नः प्रतापवान् ॥ (३०।२)

एतावद् एव पर्याप्तम् उपमानं शुचिस्मिते । (३१।१)

कर्मणां फलम् अस्तीति धीरो ऽल्पेनापि तुष्यति ॥ (३१।२)

बहुनापि ह्यविद्वांसो नैव तुष्यन्त्य् अबुद्धयः । (३२।१)

तेषां न धर्मजं किंचित् प्रेत्य शर्मास्ति कर्म वा ॥ (३२।२)

कर्मणाम् उत पुण्यानां पापानां च फलोदयः । (३३।१)

प्रभवश् चाप्ययश् चैव देवगुह्यानि भामिनि ॥ (३३।२)

नैतानि वेद यः कश्चिन् मुह्यन्त्यत्र प्रजा इमाः । (३४।१)

रक्ष्याण्येतानि देवानां गूढमाया हि देवताः ॥ (३४।२)

कृशाङ्गाः सुव्रताश् चैव तपसा दग्धकिल्बिषाः । (३५।१)

प्रसन्नैर् मानसैर् युक्ताः पश्यन्त्येतानि वै द्विजाः ॥ (३५।२)

न फलादर्शनाद् धर्मः शङ्कितव्यो न देवताः । (३६।१)

यष्टव्यं चाप्रमत्तेन दातव्यं चानसूयता ॥ (३६।२)

कर्मणां फलम् अस्तीति तथैतद् धर्मं शाश्वतम् । (३७।१)

ब्रह्मा प्रोवाच पुत्राणां यद् ऋषिर् वेद कश्यपः ॥ (३७।२)

तस्मात् ते संशयः कृष्णे नीहार इव नश्यतु । (३८।१)

व्यवस्य सर्वम् अस्तीति नास्तिक्यं भावम् उत्सृज ॥ (३८।२)

ईश्वरं चापि भूतानां धातारं मा विचिक्षिपः । (३९।१)

शिक्षस्वैनं नमस्वैनं मा ते भूद् बुद्धिर् ईदृशी ॥ (३९।२)

यस्य प्रसादात् तद्भक्तो मर्त्यो गच्छत्य् अमर्त्यताम् । (४०।१)

उत्तमं दैवतं कृष्णे मातिवोचः कथंचन ॥ (४०।२)