कुन्त्युवाच । (१।१)

ब्राह्मणं यन्त्रिता राजन् उपस्थास्यामि पूजया । (१।२)

यथाप्रतिज्ञं राजेन्द्र न च मिथ्या ब्रवीम्यहम् ॥ (१।३)

एष चैव स्वभावो मे पूजयेयं द्विजान् इति । (२।१)

तव चैव प्रियं कार्यं श्रेयश् चैतत् परं मम ॥ (२।२)

यद्येवैष्यति सायाह्ने यदि प्रातर् अथो निशि । (३।१)

यद्यर्धरात्रे भगवान् न मे कोपं करिष्यति ॥ (३।२)

लाभो ममैष राजेन्द्र यद् वै पूजयती द्विजान् । (४।१)

आदेशे तव तिष्ठन्ती हितं कुर्यां नरोत्तम ॥ (४।२)

विस्रब्धो भव राजेन्द्र न व्यलीकं द्विजोत्तमः । (५।१)

वसन् प्राप्स्यति ते गेहे सत्यम् एतद् ब्रवीमि ते ॥ (५।२)

यत् प्रियं च द्विजस्यास्य हितं चैव तवानघ । (६।१)

यतिष्यामि तथा राजन् व्येतु ते मानसो ज्वरः ॥ (६।२)

ब्राह्मणा हि महाभागाः पूजिताः पृथिवीपते । (७।१)

तारणाय समर्थाः स्युर् विपरीते वधाय च ॥ (७।२)

साहम् एतद् विजानन्ती तोषयिष्ये द्विजोत्तमम् । (८।१)

न मत्कृते व्यथां राजन् प्राप्स्यसि द्विजसत्तमात् ॥ (८।२)

अपराधे हि राजेन्द्र राज्ञाम् अश्रेयसे द्विजाः । (९।१)

भवन्ति च्यवनो यद्वत् सुकन्यायाः कृते पुरा ॥ (९।२)

नियमेन परेणाहम् उपस्थास्ये द्विजोत्तमम् । (१०।१)

यथा त्वया नरेन्द्रेदं भाषितं ब्राह्मणं प्रति ॥ (१०।२)

राजोवाच । (११।१)

एवम् एतत् त्वया भद्रे कर्तव्यम् अविशङ्कया । (११।२)

मद्धितार्थं कुलार्थं च तथात्मार्थं च नन्दिनि ॥ (११।३)

वैशम्पायन उवाच । (१२।१)

एवम् उक्त्वा तु तां कन्यां कुन्तिभोजो महायशाः । (१२।२)

पृथां परिददौ तस्मै द्विजाय सुतवत्सलः ॥ (१२।३)

इयं ब्रह्मन् मम सुता बाला सुखविवर्धिता । (१३।१)

अपराध्येत यत् किंचिन् न तत् कार्यं हृदि त्वया ॥ (१३।२)

द्विजातयो महाभागा वृद्धबालतपस्विषु । (१४।१)

भवन्त्यक्रोधनाः प्रायो विरुद्धेष्वपि नित्यदा ॥ (१४।२)

सुमहत्यपराधे ऽपि क्षान्तिः कार्या द्विजातिभिः । (१५।१)

यथाशक्ति यथोत्साहं पूजा ग्राह्या द्विजोत्तम ॥ (१५।२)

तथेति ब्राह्मणेनोक्ते स राजा प्रीतमानसः । (१६।१)

हंसचन्द्रांशुसंकाशं गृहम् अस्य न्यवेदयत् ॥ (१६।२)

तत्राग्निशरणे कॢप्तम् आसनं तस्य भानुमत् । (१७।१)

आहारादि च सर्वं तत् तथैव प्रत्यवेदयत् ॥ (१७।२)

निक्षिप्य राजपुत्री तु तन्द्रीं मानं तथैव च । (१८।१)

आतस्थे परमं यत्नं ब्राह्मणस्याभिराधने ॥ (१८।२)

तत्र सा ब्राह्मणं गत्वा पृथा शौचपरा सती । (१९।१)

विधिवत् परिचारार्हं देववत् पर्यतोषयत् ॥ (१९।२)