MBh, 13, 16
Select a line for its word-by-word analysis.
धर्मे दृढत्वं युधि शत्रुघातं यशस्तथाग्र्यं परमं बलं च । (२।१)
dharme dṛḍhatvaṃ yudhi śatrughātaṃ yaśastathāgryaṃ paramaṃ balaṃ ca |
योगप्रियत्वं तव संनिकर्षं वृणे सुतानां च शतं शतानि ॥ (२।२)
yogapriyatvaṃ tava saṃnikarṣaṃ vṛṇe sutānāṃ ca śataṃ śatāni ||
एवम् अस्त्विति तद् वाक्यं मयोक्तः प्राह शंकरः ॥ (३।१)
evam astviti tad vākyaṃ mayoktaḥ prāha śaṃkaraḥ ||
मत्तो ऽप्यष्टौ वरान् इष्टान् गृहाण त्वं ददामि ते । (५।२)
matto 'pyaṣṭau varān iṣṭān gṛhāṇa tvaṃ dadāmi te |
द्विजेष्वकोपं पितृतः प्रसादं शतं सुतानाम् उपभोगं परं च । (६।१)
dvijeṣvakopaṃ pitṛtaḥ prasādaṃ śataṃ sutānām upabhogaṃ paraṃ ca |
कुले प्रीतिं मातृतश्च प्रसादं शमप्राप्तिं प्रवृणे चापि दाक्ष्यम् ॥ (६।२)
kule prītiṃ mātṛtaśca prasādaṃ śamaprāptiṃ pravṛṇe cāpi dākṣyam ||
एवं भविष्यत्यमरप्रभाव नाहं मृषा जातु वदे कदाचित् । (७।२)
evaṃ bhaviṣyatyamaraprabhāva nāhaṃ mṛṣā jātu vade kadācit |
भार्यासहस्राणि च षोडशैव तासु प्रियत्वं च तथाक्षयत्वम् ॥ (७।३)
bhāryāsahasrāṇi ca ṣoḍaśaiva tāsu priyatvaṃ ca tathākṣayatvam ||
प्रीतिं चाग्र्यां बान्धवानां सकाशाद् ददामि ते वपुषः काम्यतां च । (८।१)
prītiṃ cāgryāṃ bāndhavānāṃ sakāśād dadāmi te vapuṣaḥ kāmyatāṃ ca |
भोक्ष्यन्ते वै सप्ततिर् वै शतानि गृहे तुभ्यम् अतिथीनां च नित्यम् ॥ (८।२)
bhokṣyante vai saptatir vai śatāni gṛhe tubhyam atithīnāṃ ca nityam ||
एतद् अत्यद्भुतं सर्वं ब्राह्मणायातितेजसे । (१०।१)
etad atyadbhutaṃ sarvaṃ brāhmaṇāyātitejase |
उपमन्यवे मया कृत्स्नम् आख्यातं कौरवोत्तम ॥ (१०।२)
upamanyave mayā kṛtsnam ākhyātaṃ kauravottama ||
नास्ति शर्वसमो देवो नास्ति शर्वसमा गतिः ॥ (११।३)
nāsti śarvasamo devo nāsti śarvasamā gatiḥ ||
ऋषिर् आसीत् कृते तात तण्डिर् इत्येव विश्रुतः । (१२।१)
ṛṣir āsīt kṛte tāta taṇḍir ityeva viśrutaḥ |
आराधितो ऽभूद् भक्तेन तस्योदर्कं निशामय ॥ (१२।३)
ārādhito 'bhūd bhaktena tasyodarkaṃ niśāmaya ||
स दृष्टवान्महादेवम् अस्तौषीच्च स्तवैर् विभुम् । (१३।१)
sa dṛṣṭavānmahādevam astauṣīcca stavair vibhum |
पवित्राणां पवित्रस्त्वं गतिर् गतिमतां वर । (१३।२)
pavitrāṇāṃ pavitrastvaṃ gatir gatimatāṃ vara |
भूरिकल्याणद विभो पुरुसत्य नमो ऽस्तु ते ॥ (१४।२)
bhūrikalyāṇada vibho purusatya namo 'stu te ||
निर्वाणद सहस्रांशो नमस्ते ऽस्तु सुखाश्रय ॥ (१५।२)
nirvāṇada sahasrāṃśo namaste 'stu sukhāśraya ||
ब्रह्मा शतक्रतुर् विष्णुर् विश्वेदेवा महर्षयः । (१६।१)
brahmā śatakratur viṣṇur viśvedevā maharṣayaḥ |
न विदुस्त्वां तु तत्त्वेन कुतो वेत्स्यामहे वयम् ॥ (१६।२)
na vidustvāṃ tu tattvena kuto vetsyāmahe vayam ||
त्वत्तः प्रवर्तते कालस्त्वयि कालश्च लीयते । (१७।१)
tvattaḥ pravartate kālastvayi kālaśca līyate |
कालाख्यः पुरुषाख्यश्च ब्रह्माख्यश्च त्वम् एव हि ॥ (१७।२)
kālākhyaḥ puruṣākhyaśca brahmākhyaśca tvam eva hi ||
तनवस्ते स्मृतास्तिस्रः पुराणज्ञैः सुरर्षिभिः । (१८।१)
tanavaste smṛtāstisraḥ purāṇajñaiḥ surarṣibhiḥ |
अधिलोक्याधिविज्ञानम् अधियज्ञस्त्वम् एव हि ॥ (१८।३)
adhilokyādhivijñānam adhiyajñastvam eva hi ||
त्वां विदित्वात्मदेहस्थं दुर्विदं दैवतैर् अपि । (१९।१)
tvāṃ viditvātmadehasthaṃ durvidaṃ daivatair api |
विद्वांसो यान्ति निर्मुक्ताः परं भावम् अनामयम् ॥ (१९।२)
vidvāṃso yānti nirmuktāḥ paraṃ bhāvam anāmayam ||
द्वारं त्वं स्वर्गमोक्षाणाम् आक्षेप्ता त्वं ददासि च ॥ (२०।२)
dvāraṃ tvaṃ svargamokṣāṇām ākṣeptā tvaṃ dadāsi ca ||
त्वम् एव मोक्षः स्वर्गश्च कामः क्रोधस्त्वम् एव हि । (२१।१)
tvam eva mokṣaḥ svargaśca kāmaḥ krodhastvam eva hi |
सत्त्वं रजस्तमश्चैव अधश्चोर्ध्वं त्वम् एव हि ॥ (२१।२)
sattvaṃ rajastamaścaiva adhaścordhvaṃ tvam eva hi ||
ब्रह्मा विष्णुश्च रुद्रश्च स्कन्देन्द्रौ सविता यमः । (२२।१)
brahmā viṣṇuśca rudraśca skandendrau savitā yamaḥ |
वरुणेन्दू मनुर् धाता विधाता त्वं धनेश्वरः ॥ (२२।२)
varuṇendū manur dhātā vidhātā tvaṃ dhaneśvaraḥ ||
भूर् वायुर् ज्योतिर् आपश्च वाग् बुद्धिस्त्वं मतिर् मनः । (२३।१)
bhūr vāyur jyotir āpaśca vāg buddhistvaṃ matir manaḥ |
कर्म सत्यानृते चोभे त्वम् एवास्ति च नास्ति च ॥ (२३।२)
karma satyānṛte cobhe tvam evāsti ca nāsti ca ||
इन्द्रियाणीन्द्रियार्थाश्च तत्परं प्रकृतेर् ध्रुवम् । (२४।१)
indriyāṇīndriyārthāśca tatparaṃ prakṛter dhruvam |
विश्वाविश्वपरो भावश्चिन्त्याचिन्त्यस्त्वम् एव हि ॥ (२४।२)
viśvāviśvaparo bhāvaścintyācintyastvam eva hi ||
यच्चैतत् परमं ब्रह्म यच्च तत् परमं पदम् । (२५।१)
yaccaitat paramaṃ brahma yacca tat paramaṃ padam |
या गतिः सांख्ययोगानां स भवान्नात्र संशयः ॥ (२५।२)
yā gatiḥ sāṃkhyayogānāṃ sa bhavānnātra saṃśayaḥ ||
नूनम् अद्य कृतार्थाः स्म नूनं प्राप्ताः सतां गतिम् । (२६।१)
nūnam adya kṛtārthāḥ sma nūnaṃ prāptāḥ satāṃ gatim |
यां गतिं प्राप्नुवन्तीह ज्ञाननिर्मलबुद्धयः ॥ (२६।२)
yāṃ gatiṃ prāpnuvantīha jñānanirmalabuddhayaḥ ||
यन्न विद्मः परं देवं शाश्वतं यं विदुर् बुधाः ॥ (२७।२)
yanna vidmaḥ paraṃ devaṃ śāśvataṃ yaṃ vidur budhāḥ ||
सो ऽयम् आसादितः साक्षाद् बहुभिर् जन्मभिर् मया । (२८।१)
so 'yam āsāditaḥ sākṣād bahubhir janmabhir mayā |
भक्तानुग्रहकृद् देवो यं ज्ञात्वामृतम् अश्नुते ॥ (२८।२)
bhaktānugrahakṛd devo yaṃ jñātvāmṛtam aśnute ||
गुहायां निहितं ब्रह्म दुर्विज्ञेयं सुरैर् अपि ॥ (२९।२)
guhāyāṃ nihitaṃ brahma durvijñeyaṃ surair api ||
सर्वात्मा सर्वदर्शी च सर्वगः सर्ववेदिता ॥ (३०।२)
sarvātmā sarvadarśī ca sarvagaḥ sarvaveditā ||
प्राणकृत् प्राणभृत् प्राणी प्राणदः प्राणिनां गतिः । (३१।१)
prāṇakṛt prāṇabhṛt prāṇī prāṇadaḥ prāṇināṃ gatiḥ |
देहकृद् देहभृद् देही देहभुग् देहिनां गतिः ॥ (३१।२)
dehakṛd dehabhṛd dehī dehabhug dehināṃ gatiḥ ||
अध्यात्मगतिनिष्ठानां ध्यानिनाम् आत्मवेदिनाम् । (३२।१)
adhyātmagatiniṣṭhānāṃ dhyāninām ātmavedinām |
अपुनर्मारकामानां या गतिः सो ऽयम् ईश्वरः ॥ (३२।२)
apunarmārakāmānāṃ yā gatiḥ so 'yam īśvaraḥ ||
अयं च सिद्धिकामानाम् ऋषीणां सिद्धिदः प्रभुः । (३४।१)
ayaṃ ca siddhikāmānām ṛṣīṇāṃ siddhidaḥ prabhuḥ |
अयं च मोक्षकामानां द्विजानां मोक्षदः प्रभुः ॥ (३४।२)
ayaṃ ca mokṣakāmānāṃ dvijānāṃ mokṣadaḥ prabhuḥ ||
भूराद्यान् सर्वभुवनान् उत्पाद्य सदिवौकसः । (३५।१)
bhūrādyān sarvabhuvanān utpādya sadivaukasaḥ |
बिभर्ति देवस्तनुभिर् अष्टाभिश्च ददाति च ॥ (३५।२)
bibharti devastanubhir aṣṭābhiśca dadāti ca ||
अतः प्रवर्तते सर्वम् अस्मिन् सर्वं प्रतिष्ठितम् । (३६।१)
ataḥ pravartate sarvam asmin sarvaṃ pratiṣṭhitam |
अपवर्गश्च मुक्तानां कैवल्यं चात्मवादिनाम् ॥ (३७।२)
apavargaśca muktānāṃ kaivalyaṃ cātmavādinām ||
अयं ब्रह्मादिभिः सिद्धैर् गुहायां गोपितः प्रभुः । (३८।१)
ayaṃ brahmādibhiḥ siddhair guhāyāṃ gopitaḥ prabhuḥ |
तं त्वां देवासुरनरास्तत्त्वेन न विदुर् भवम् । (३९।१)
taṃ tvāṃ devāsuranarāstattvena na vidur bhavam |
मोहिताः खल्वनेनैव हृच्छयेन प्रवेशिताः ॥ (३९।२)
mohitāḥ khalvanenaiva hṛcchayena praveśitāḥ ||
ये चैनं सम्प्रपद्यन्ते भक्तियोगेन भारत । (४०।१)
ye cainaṃ samprapadyante bhaktiyogena bhārata |
तेषाम् एवात्मनात्मानं दर्शयत्येष हृच्छयः ॥ (४०।२)
teṣām evātmanātmānaṃ darśayatyeṣa hṛcchayaḥ ||
यं ज्ञात्वा न पुनर्जन्म मरणं चापि विद्यते । (४१।१)
yaṃ jñātvā na punarjanma maraṇaṃ cāpi vidyate |
यं विदित्वा परं वेद्यं वेदितव्यं न विद्यते ॥ (४१।२)
yaṃ viditvā paraṃ vedyaṃ veditavyaṃ na vidyate ||
यं लब्ध्वा परमं लाभं मन्यते नाधिकं पुनः । (४२।१)
yaṃ labdhvā paramaṃ lābhaṃ manyate nādhikaṃ punaḥ |
प्राणसूक्ष्मां परां प्राप्तिम् आगच्छत्यक्षयावहाम् ॥ (४२।२)
prāṇasūkṣmāṃ parāṃ prāptim āgacchatyakṣayāvahām ||
यं सांख्या गुणतत्त्वज्ञाः सांख्यशास्त्रविशारदाः । (४३।१)
yaṃ sāṃkhyā guṇatattvajñāḥ sāṃkhyaśāstraviśāradāḥ |
सूक्ष्मज्ञानरताः पूर्वं ज्ञात्वा मुच्यन्ति बन्धनैः ॥ (४३।२)
sūkṣmajñānaratāḥ pūrvaṃ jñātvā mucyanti bandhanaiḥ ||
यं च वेदविदो वेद्यं वेदान्तेषु प्रतिष्ठितम् । (४४।१)
yaṃ ca vedavido vedyaṃ vedānteṣu pratiṣṭhitam |
प्राणायामपरा नित्यं यं विशन्ति जपन्ति च ॥ (४४।२)
prāṇāyāmaparā nityaṃ yaṃ viśanti japanti ca ||
अयं च पितृयानानां चन्द्रमा द्वारम् उच्यते ॥ (४५।२)
ayaṃ ca pitṛyānānāṃ candramā dvāram ucyate ||
एवं प्रजापतिः पूर्वम् आराध्य बहुभिः स्तवैः । (४७।१)
evaṃ prajāpatiḥ pūrvam ārādhya bahubhiḥ stavaiḥ |
ऋग्भिर् यम् अनुशंसन्ति तन्त्रे कर्मणि बह्वृचः । (४८।१)
ṛgbhir yam anuśaṃsanti tantre karmaṇi bahvṛcaḥ |
यजुर्भिर् यं त्रिधा वेद्यं जुह्वत्यध्वर्यवो ऽध्वरे ॥ (४८।२)
yajurbhir yaṃ tridhā vedyaṃ juhvatyadhvaryavo 'dhvare ||
सामभिर् यं च गायन्ति सामगाः शुद्धबुद्धयः । (४९।१)
sāmabhir yaṃ ca gāyanti sāmagāḥ śuddhabuddhayaḥ |
यज्ञस्य परमा योनिः पतिश्चायं परः स्मृतः ॥ (४९।२)
yajñasya paramā yoniḥ patiścāyaṃ paraḥ smṛtaḥ ||
ऋतुवीर्यस्तपोधैर्यो ह्यब्दगुह्योरुपादवान् ॥ (५०।२)
ṛtuvīryastapodhairyo hyabdaguhyorupādavān ||
मृत्युर् यमो हुताशश्च कालः संहारवेगवान् । (५१।१)
mṛtyur yamo hutāśaśca kālaḥ saṃhāravegavān |
चन्द्रादित्यौ सनक्षत्रौ सग्रहौ सह वायुना । (५२।१)
candrādityau sanakṣatrau sagrahau saha vāyunā |
ध्रुवः सप्तर्षयश्चैव भुवनाः सप्त एव च ॥ (५२।२)
dhruvaḥ saptarṣayaścaiva bhuvanāḥ sapta eva ca ||
प्रधानं महद् अव्यक्तं विशेषान्तं सवैकृतम् । (५३।१)
pradhānaṃ mahad avyaktaṃ viśeṣāntaṃ savaikṛtam |
ब्रह्मादि स्तम्बपर्यन्तं भूतादि सद् असच्च यत् ॥ (५३।२)
brahmādi stambaparyantaṃ bhūtādi sad asacca yat ||
अष्टौ प्रकृतयश्चैव प्रकृतिभ्यश्च यत् परम् । (५४।१)
aṣṭau prakṛtayaścaiva prakṛtibhyaśca yat param |
अस्य देवस्य यद् भागं कृत्स्नं सम्परिवर्तते ॥ (५४।२)
asya devasya yad bhāgaṃ kṛtsnaṃ samparivartate ||
एतत् परमम् आनन्दं यत् तच्छाश्वतम् एव च । (५५।१)
etat paramam ānandaṃ yat tacchāśvatam eva ca |
एषा गतिर् विरक्तानाम् एष भावः परः सताम् ॥ (५५।२)
eṣā gatir viraktānām eṣa bhāvaḥ paraḥ satām ||
एतत् पदम् अनुद्विग्नम् एतद् ब्रह्म सनातनम् । (५६।१)
etat padam anudvignam etad brahma sanātanam |
शास्त्रवेदाङ्गविदुषाम् एतद् ध्यानं परं पदम् ॥ (५६।२)
śāstravedāṅgaviduṣām etad dhyānaṃ paraṃ padam ||
इयं सा परमा सिद्धिर् इयं सा परमा गतिः ॥ (५७।२)
iyaṃ sā paramā siddhir iyaṃ sā paramā gatiḥ ||
इयं सा परमा शान्तिर् इयं सा निर्वृतिः परा । (५८।१)
iyaṃ sā paramā śāntir iyaṃ sā nirvṛtiḥ parā |
यं प्राप्य कृतकृत्याः स्म इत्यमन्यन्त वेधसः ॥ (५८।२)
yaṃ prāpya kṛtakṛtyāḥ sma ityamanyanta vedhasaḥ ||
इयं तुष्टिर् इयं सिद्धिर् इयं श्रुतिर् इयं स्मृतिः । (५९।१)
iyaṃ tuṣṭir iyaṃ siddhir iyaṃ śrutir iyaṃ smṛtiḥ |
अध्यात्मगतिनिष्ठानां विदुषां प्राप्तिर् अव्यया ॥ (५९।२)
adhyātmagatiniṣṭhānāṃ viduṣāṃ prāptir avyayā ||
यजतां यज्ञकामानां यज्ञैर् विपुलदक्षिणैः । (६०।१)
yajatāṃ yajñakāmānāṃ yajñair vipuladakṣiṇaiḥ |
या गतिर् दैवतैर् दिव्या सा गतिस्त्वं सनातन ॥ (६०।२)
yā gatir daivatair divyā sā gatistvaṃ sanātana ||
जप्यहोमव्रतैः कृच्छ्रैर् नियमैर् देहपातनैः । (६१।१)
japyahomavrataiḥ kṛcchrair niyamair dehapātanaiḥ |
तप्यतां या गतिर् देव वैराजे सा गतिर् भवान् ॥ (६१।२)
tapyatāṃ yā gatir deva vairāje sā gatir bhavān ||
या गतिर् ब्रह्मभवने सा गतिस्त्वं सनातन ॥ (६२।२)
yā gatir brahmabhavane sā gatistvaṃ sanātana ||
ज्ञानविज्ञाननिष्ठानां निरुपाख्या निरञ्जना । (६४।१)
jñānavijñānaniṣṭhānāṃ nirupākhyā nirañjanā |
कैवल्या या गतिर् देव परमा सा गतिर् भवान् ॥ (६४।२)
kaivalyā yā gatir deva paramā sā gatir bhavān ||
वेदशास्त्रपुराणोक्ताः पञ्चैता गतयः स्मृताः । (६५।१)
vedaśāstrapurāṇoktāḥ pañcaitā gatayaḥ smṛtāḥ |
त्वत्प्रसादाद्धि लभ्यन्ते न लभ्यन्ते ऽन्यथा विभो ॥ (६५।२)
tvatprasādāddhi labhyante na labhyante 'nyathā vibho ||
इति तण्डिस्तपोयोगात् तुष्टावेशानम् अव्ययम् । (६६।१)
iti taṇḍistapoyogāt tuṣṭāveśānam avyayam |
जगौ च परमं ब्रह्म यत् पुरा लोककृज्जगौ ॥ (६६।२)
jagau ca paramaṃ brahma yat purā lokakṛjjagau ||
ब्रह्मा शतक्रतुर् विष्णुर् विश्वेदेवा महर्षयः । (६७।१)
brahmā śatakratur viṣṇur viśvedevā maharṣayaḥ |
न विदुस्त्वाम् इति ततस्तुष्टः प्रोवाच तं शिवः ॥ (६७।२)
na vidustvām iti tatastuṣṭaḥ provāca taṃ śivaḥ ||
मत्प्रसादाद् द्विजश्रेष्ठ भविष्यति न संशयः ॥ (६९।२)
matprasādād dvijaśreṣṭha bhaviṣyati na saṃśayaḥ ||
कं वा कामं ददाम्यद्य ब्रूहि यद् वत्स काङ्क्षसे । (७०।१)
kaṃ vā kāmaṃ dadāmyadya brūhi yad vatsa kāṅkṣase |
प्राञ्जलिः स उवाचेदं त्वयि भक्तिर् दृढास्तु मे ॥ (७०।२)
prāñjaliḥ sa uvācedaṃ tvayi bhaktir dṛḍhāstu me ||
एवं दत्त्वा वरं देवो वन्द्यमानः सुरर्षिभिः । (७१।१)
evaṃ dattvā varaṃ devo vandyamānaḥ surarṣibhiḥ |
ऋषिर् आश्रमम् आगम्य ममैतत् प्रोक्तवान् इह ॥ (७२।२)
ṛṣir āśramam āgamya mamaitat proktavān iha ||
यानि च प्रथितान्यादौ तण्डिर् आख्यातवान्मम । (७३।१)
yāni ca prathitānyādau taṇḍir ākhyātavānmama |
नामानि मानवश्रेष्ठ तानि त्वं शृणु सिद्धये ॥ (७३।२)
nāmāni mānavaśreṣṭha tāni tvaṃ śṛṇu siddhaye ||
शर्वस्य शास्त्रेषु तथा दश नामशतानि वै ॥ (७४।२)
śarvasya śāstreṣu tathā daśa nāmaśatāni vai ||
गुह्यानीमानि नामानि तण्डिर् भगवतो ऽच्युत । (७५।१)
guhyānīmāni nāmāni taṇḍir bhagavato 'cyuta |
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.