वैशंपायन उवाच । (१।१)

ततो वैकर्तनं जित्वा पार्थो वैराटिम् अब्रवीत् । (१।२)

एतन्मां प्रापयानीकं यत्र तालो हिरण्मयः ॥ (१।३)

अत्र शांतनवो भीष्मो रथे ऽस्माकं पितामहः । (२।१)

काङ्क्षमाणो मया युद्धं तिष्ठत्यमरदर्शनः । (२।२)

आदास्याम्यहम् एतस्य धनुर्ज्याम् अपि चाहवे ॥ (२।३)

अस्यन्तं दिव्यम् अस्त्रं मां चित्रम् अद्य निशामय । (३।१)

शतह्रदाम् इवायान्तीं स्तनयित्नोर् इवाम्बरे ॥ (३।२)

सुवर्णपृष्ठं गाण्डीवं द्रक्ष्यन्ति कुरवो मम । (४।१)

दक्षिणेनाथ वामेन कतरेण स्विद् अस्यति । (४।२)

इति मां संगताः सर्वे तर्कयिष्यन्ति शत्रवः ॥ (४।३)

शोणितोदां रथावर्तां नागनक्रां दुरत्ययाम् । (५।१)

नदीं प्रस्यन्दयिष्यामि परलोकप्रवाहिनीम् ॥ (५।२)

पाणिपादशिरःपृष्ठबाहुशाखानिरन्तरम् । (६।१)

वनं कुरूणां छेत्स्यामि भल्लैः संनतपर्वभिः ॥ (६।२)

जयतः कौरवीं सेनाम् एकस्य मम धन्विनः । (७।१)

शतं मार्गा भविष्यन्ति पावकस्येव कानने । (७।२)

मया चक्रम् इवाविद्धं सैन्यं द्रक्ष्यसि केवलम् ॥ (७।३)

असंभ्रान्तो रथे तिष्ठ समेषु विषमेषु च । (८।१)

दिवम् आवृत्य तिष्ठन्तं गिरिं भेत्स्यामि धारिभिः ॥ (८।२)

अहम् इन्द्रस्य वचनात् संग्रामे ऽभ्यहनं पुरा । (९।१)

पौलोमान् कालखञ्जांश्च सहस्राणि शतानि च ॥ (९।२)

अहम् इन्द्राद् दृढां मुष्टिं ब्रह्मणः कृतहस्तताम् । (१०।१)

प्रगाढं तुमुलं चित्रम् अतिविद्धं प्रजापतेः ॥ (१०।२)

अहं पारे समुद्रस्य हिरण्यपुरम् आरुजम् । (११।१)

जित्वा षष्टिसहस्राणि रथिनाम् उग्रधन्विनाम् ॥ (११।२)

ध्वजवृक्षं पत्तितृणं रथसिंहगणायुतम् । (१२।१)

वनम् आदीपयिष्यामि कुरूणाम् अस्त्रतेजसा ॥ (१२।२)

तान् अहं रथनीडेभ्यः शरैः संनतपर्वभिः । (१३।१)

एकः संकालयिष्यामि वज्रपाणिर् इवासुरान् ॥ (१३।२)

रौद्रं रुद्राद् अहं ह्यस्त्रं वारुणं वरुणाद् अपि । (१४।१)

अस्त्रम् आग्नेयम् अग्नेश्च वायव्यं मातरिश्वनः । (१४।२)

वज्रादीनि तथास्त्राणि शक्राद् अहम् अवाप्तवान् ॥ (१४।३)

धार्तराष्ट्रवनं घोरं नरसिंहाभिरक्षितम् । (१५।१)

अहम् उत्पाटयिष्यामि वैराटे व्येतु ते भयम् ॥ (१५।२)

एवम् आश्वासितस्तेन वैराटिः सव्यसाचिना । (१६।१)

व्यगाहत रथानीकं भीमं भीष्मस्य धीमतः ॥ (१६।२)

तम् आयान्तं महाबाहुं जिगीषन्तं रणे परान् । (१७।१)

अभ्यवारयद् अव्यग्रः क्रूरकर्मा धनंजयम् ॥ (१७।२)

तं चित्रमाल्याभरणाः कृतविद्या मनस्विनः । (१८।१)

आगच्छन् भीमधन्वानं मौर्वीं पर्यस्य बाहुभिः ॥ (१८।२)

दुःशासनो विकर्णश्च दुःसहो ऽथ विविंशतिः । (१९।१)

आगत्य भीमधन्वानं बीभत्सुं पर्यवारयन् ॥ (१९।२)

दुःशासनस्तु भल्लेन विद्ध्वा वैराटिम् उत्तरम् । (२०।१)

द्वितीयेनार्जुनं वीरः प्रत्यविध्यत् स्तनान्तरे ॥ (२०।२)

तस्य जिष्णुर् उपावृत्य पृथुधारेण कार्मुकम् । (२१।१)

चकर्त गार्ध्रपत्रेण जातरूपपरिष्कृतम् ॥ (२१।२)

अथैनं पञ्चभिः पश्चात् प्रत्यविध्यत् स्तनान्तरे । (२२।१)

सो ऽपयातो रणं हित्वा पार्थबाणप्रपीडितः ॥ (२२।२)

तं विकर्णः शरैस्तीक्ष्णैर् गार्ध्रपत्रैर् अजिह्मगैः । (२३।१)

विव्याध परवीरघ्नम् अर्जुनं धृतराष्ट्रजः ॥ (२३।२)

ततस्तम् अपि कौन्तेयः शरेणानतपर्वणा । (२४।१)

ललाटे ऽभ्यहनत् तूर्णं स विद्धः प्रापतद् रथात् ॥ (२४।२)

ततः पार्थम् अभिद्रुत्य दुःसहः सविविंशतिः । (२५।१)

अवाकिरच्छरैस्तीक्ष्णैः परीप्सन् भ्रातरं रणे ॥ (२५।२)

तावुभौ गार्ध्रपत्राभ्यां निशिताभ्यां धनंजयः । (२६।१)

विद्ध्वा युगपद् अव्यग्रस्तयोर् वाहान् असूदयत् ॥ (२६।२)

तौ हताश्वौ विविद्धाङ्गौ धृतराष्ट्रात्मजावुभौ । (२७।१)

अभिपत्य रथैर् अन्यैर् अपनीतौ पदानुगैः ॥ (२७।२)

सर्वा दिशश्चाभ्यपतद् बीभत्सुर् अपराजितः । (२८।१)

किरीटमाली कौन्तेयो लब्धलक्षो महाबलः ॥ (२८।२)