गान्धार्युवाच । (१।१)

सोमदत्तसुतं पश्य युयुधानेन पातितम् । (१।२)

वितुद्यमानं विहगैर् बहुभिर् माधवान्तिके ॥ (१।३)

पुत्रशोकाभिसंतप्तः सोमदत्तो जनार्दन । (२।१)

युयुधानं महेष्वासं गर्हयन्न् इव दृश्यते ॥ (२।२)

असौ तु भूरिश्रवसो माता शोकपरिप्लुता । (३।१)

आश्वासयति भर्तारं सोमदत्तम् अनिन्दिता ॥ (३।२)

दिष्ट्या नेदं महाराज दारुणं भरतक्षयम् । (४।१)

कुरुसंक्रन्दनं घोरं युगान्तम् अनुपश्यसि ॥ (४।२)

दिष्ट्या यूपध्वजं वीरं पुत्रं भूरिसहस्रदम् । (५।१)

अनेकक्रतुयज्वानं निहतं नाद्य पश्यसि ॥ (५।२)

दिष्ट्या स्नुषाणाम् आक्रन्दे घोरं विलपितं बहु । (६।१)

न शृणोषि महाराज सारसीनाम् इवार्णवे ॥ (६।२)

एकवस्त्रानुसंवीताः प्रकीर्णासितमूर्धजाः । (७।१)

स्नुषास्ते परिधावन्ति हतापत्या हतेश्वराः ॥ (७।२)

श्वापदैर् भक्ष्यमाणं त्वम् अहो दिष्ट्या न पश्यसि । (८।१)

छिन्नबाहुं नरव्याघ्रम् अर्जुनेन निपातितम् ॥ (८।२)

शलं विनिहतं संख्ये भूरिश्रवसम् एव च । (९।१)

स्नुषाश्च विधवाः सर्वा दिष्ट्या नाद्येह पश्यसि ॥ (९।२)

दिष्ट्या तत् काञ्चनं छत्रं यूपकेतोर् महात्मनः । (१०।१)

विनिकीर्णं रथोपस्थे सौमदत्तेर् न पश्यसि ॥ (१०।२)

अमूस्तु भूरिश्रवसो भार्याः सात्यकिना हतम् । (११।१)

परिवार्यानुशोचन्ति भर्तारम् असितेक्षणाः ॥ (११।२)

एता विलप्य बहुलं भर्तृशोकेन कर्शिताः । (१२।१)

पतन्त्यभिमुखा भूमौ कृपणं बत केशव ॥ (१२।२)

बीभत्सुर् अतिबीभत्सं कर्मेदम् अकरोत् कथम् । (१३।१)

प्रमत्तस्य यद् अछैत्सीद् बाहुं शूरस्य यज्वनः ॥ (१३।२)

ततः पापतरं कर्म कृतवान् अपि सात्यकिः । (१४।१)

यस्मात् प्रायोपविष्टस्य प्राहार्षीत् संशितात्मनः ॥ (१४।२)

एको द्वाभ्यां हतः शेषे त्वम् अधर्मेण धार्मिकः । (१५।१)

इति यूपध्वजस्यैताः स्त्रियः क्रोशन्ति माधव ॥ (१५।२)

भार्या यूपध्वजस्यैषा करसंमितमध्यमा । (१६।१)

कृत्वोत्सङ्गे भुजं भर्तुः कृपणं पर्यदेवयत् ॥ (१६।२)

अयं स रशनोत्कर्षी पीनस्तनविमर्दनः । (१७।१)

नाभ्यूरुजघनस्पर्शी नीवीविस्रंसनः करः ॥ (१७।२)

वासुदेवस्य सांनिध्ये पार्थेनाक्लिष्टकर्मणा । (१८।१)

युध्यतः समरे ऽन्येन प्रमत्तस्य निपातितः ॥ (१८।२)

किं नु वक्ष्यसि संसत्सु कथासु च जनार्दन । (१९।१)

अर्जुनस्य महत् कर्म स्वयं वा स किरीटवान् ॥ (१९।२)

इत्येवं गर्हयित्वैषा तूष्णीम् आस्ते वराङ्गना । (२०।१)

ताम् एताम् अनुशोचन्ति सपत्न्यः स्वाम् इव स्नुषाम् ॥ (२०।२)

गान्धारराजः शकुनिर् बलवान् सत्यविक्रमः । (२१।१)

निहतः सहदेवेन भागिनेयेन मातुलः ॥ (२१।२)

यः पुरा हेमदण्डाभ्यां व्यजनाभ्यां स्म वीज्यते । (२२।१)

स एष पक्षिभिः पक्षैः शयान उपवीज्यते ॥ (२२।२)

यः स्म रूपाणि कुरुते शतशो ऽथ सहस्रशः । (२३।१)

तस्य मायाविनो माया दग्धाः पाण्डवतेजसा ॥ (२३।२)

मायया निकृतिप्रज्ञो जितवान् यो युधिष्ठिरम् । (२४।१)

सभायां विपुलं राज्यं स पुनर् जीवितं जितः ॥ (२४।२)

शकुन्ताः शकुनिं कृष्ण समन्तात् पर्युपासते । (२५।१)

कितवं मम पुत्राणां विनाशायोपशिक्षितम् ॥ (२५।२)

एतेनैतन्महद् वैरं प्रसक्तं पाण्डवैः सह । (२६।१)

वधाय मम पुत्राणाम् आत्मनः सगणस्य च ॥ (२६।२)

यथैव मम पुत्राणां लोकाः शस्त्रजिताः प्रभो । (२७।१)

एवम् अस्यापि दुर्बुद्धेर् लोकाः शस्त्रेण वै जिताः ॥ (२७।२)

कथं च नायं तत्रापि पुत्रान्मे भ्रातृभिः सह । (२८।१)

विरोधयेद् ऋजुप्रज्ञान् अनृजुर् मधुसूदन ॥ (२८।२)