MBh, 12, 206
Select a line for its word-by-word analysis.
क्रोधलोभौ भयं दर्प एतेषां साधनाच्छुचिः ॥ (१।३)
krodhalobhau bhayaṃ darpa eteṣāṃ sādhanācchuciḥ ||
विष्णुम् अव्यक्तसंस्थानं विशन्ते देवसत्तमम् ॥ (२।२)
viṣṇum avyaktasaṃsthānaṃ viśante devasattamam ||
तस्य मायाविदग्धाङ्गा ज्ञानभ्रष्टा निराशिषः । (३।१)
tasya māyāvidagdhāṅgā jñānabhraṣṭā nirāśiṣaḥ |
मानवा ज्ञानसंमोहात् ततः कामं प्रयान्ति वै ॥ (३।२)
mānavā jñānasaṃmohāt tataḥ kāmaṃ prayānti vai ||
कामात् क्रोधम् अवाप्याथ लोभमोहौ च मानवाः । (४।१)
kāmāt krodham avāpyātha lobhamohau ca mānavāḥ |
मानदर्पाद् अहंकारम् अहंकारात् ततः क्रियाः ॥ (४।२)
mānadarpād ahaṃkāram ahaṃkārāt tataḥ kriyāḥ ||
क्रियाभिः स्नेहसंबन्धः स्नेहाच्छोकम् अनन्तरम् । (५।१)
kriyābhiḥ snehasaṃbandhaḥ snehācchokam anantaram |
तृष्णाभिभूतस्तैर् बद्धस्तान् एवाभिपरिप्लवन् । (७।१)
tṛṣṇābhibhūtastair baddhastān evābhipariplavan |
प्रकृत्या क्षेत्रभूतास्ता नराः क्षेत्रज्ञलक्षणाः । (८।१)
prakṛtyā kṣetrabhūtāstā narāḥ kṣetrajñalakṣaṇāḥ |
तस्माद् एता विशेषेण नरो ऽतीयुर् विपश्चितः ॥ (८।२)
tasmād etā viśeṣeṇa naro 'tīyur vipaścitaḥ ||
रजस्यन्तर्हिता मूर्तिर् इन्द्रियाणां सनातनी ॥ (९।२)
rajasyantarhitā mūrtir indriyāṇāṃ sanātanī ||
तस्मात् तर्षात्मकाद् रागाद् बीजाज्जायन्ति जन्तवः । (१०।१)
tasmāt tarṣātmakād rāgād bījājjāyanti jantavaḥ |
स्वदेहजान् अस्वसंज्ञान् यद्वद् अङ्गात् कृमींस्त्यजेत् । (१०।२)
svadehajān asvasaṃjñān yadvad aṅgāt kṛmīṃstyajet |
स्वसंज्ञान् अस्वजांस्तद्वत् सुतसंज्ञान् कृमींस्त्यजेत् ॥ (१०।३)
svasaṃjñān asvajāṃstadvat sutasaṃjñān kṛmīṃstyajet ||
शुक्रतो रसतश्चैव स्नेहाज्जायन्ति जन्तवः । (११।१)
śukrato rasataścaiva snehājjāyanti jantavaḥ |
स्वभावात् कर्मयोगाद् वा तान् उपेक्षेत बुद्धिमान् ॥ (११।२)
svabhāvāt karmayogād vā tān upekṣeta buddhimān ||
रजस्तमसि पर्यस्तं सत्त्वं तमसि संस्थितम् । (१२।१)
rajastamasi paryastaṃ sattvaṃ tamasi saṃsthitam |
ज्ञानाधिष्ठानम् अज्ञानं बुद्ध्यहंकारलक्षणम् ॥ (१२।२)
jñānādhiṣṭhānam ajñānaṃ buddhyahaṃkāralakṣaṇam ||
तद् बीजं देहिनाम् आहुस्तद् बीजं जीवसंज्ञितम् । (१३।१)
tad bījaṃ dehinām āhustad bījaṃ jīvasaṃjñitam |
कर्मगर्भैर् गुणैर् देही गर्भे तद् उपपद्यते ॥ (१४।२)
karmagarbhair guṇair dehī garbhe tad upapadyate ||
कर्मणा बीजभूतेन चोद्यते यद् यद् इन्द्रियम् । (१५।१)
karmaṇā bījabhūtena codyate yad yad indriyam |
शब्दरागाच्छ्रोत्रम् अस्य जायते भावितात्मनः । (१६।१)
śabdarāgācchrotram asya jāyate bhāvitātmanaḥ |
रूपरागात् तथा चक्षुर् घ्राणं गन्धचिकीर्षया ॥ (१६।२)
rūparāgāt tathā cakṣur ghrāṇaṃ gandhacikīrṣayā ||
स्पर्शनेभ्यस्तथा वायुः प्राणापानव्यपाश्रयः । (१७।१)
sparśanebhyastathā vāyuḥ prāṇāpānavyapāśrayaḥ |
संजातैर् जायते गात्रैः कर्मजैर् ब्रह्मणा वृतः । (१८।१)
saṃjātair jāyate gātraiḥ karmajair brahmaṇā vṛtaḥ |
दुःखाद्यन्तैर् दुःखमध्यैर् नरः शारीरमानसैः ॥ (१८।२)
duḥkhādyantair duḥkhamadhyair naraḥ śārīramānasaiḥ ||
दुःखं विद्याद् उपादानाद् अभिमानाच्च वर्धते । (१९।१)
duḥkhaṃ vidyād upādānād abhimānācca vardhate |
त्यागात् तेभ्यो निरोधः स्यान्निरोधज्ञो विमुच्यते ॥ (१९।२)
tyāgāt tebhyo nirodhaḥ syānnirodhajño vimucyate ||
परीक्ष्य संचरेद् विद्वान् यथावच्छास्त्रचक्षुषा ॥ (२०।२)
parīkṣya saṃcared vidvān yathāvacchāstracakṣuṣā ||
ज्ञानेन्द्रियाणीन्द्रियार्थान् नोपसर्पन्त्यतर्षुलम् । (२१।१)
jñānendriyāṇīndriyārthān nopasarpantyatarṣulam |
ज्ञातैश्च कारणैर् देही न देहं पुनर् अर्हति ॥ (२१।२)
jñātaiśca kāraṇair dehī na dehaṃ punar arhati ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.