युधिष्ठिर उवाच । (१।१)

द्विजातयो व्रतोपेता यद् इदं भुञ्जते हविः । (१।२)

अन्नं ब्राह्मणकामाय कथम् एतत् पितामह ॥ (१।३)

भीष्म उवाच । (२।१)

अवेदोक्तव्रतोपेता भुञ्जानाः कार्यकारिणः । (२।२)

वेदोक्तेषु च भुञ्जाना व्रतलुप्ता युधिष्ठिर ॥ (२।३)

युधिष्ठिर उवाच । (३।१)

यद् इदं तप इत्याहुर् उपवासं पृथग्जनाः । (३।२)

एतत् तपो महाराज उताहो किं तपो भवेत् ॥ (३।३)

भीष्म उवाच । (४।१)

मासपक्षोपवासेन मन्यन्ते यत् तपो जनाः । (४।२)

आत्मतन्त्रोपघातः स न तपस्तत् सतां मतम् । (४।३)

त्यागश्च संनतिश्चैव शिष्यते तप उत्तमम् ॥ (४।४)

सदोपवासी च भवेद् ब्रह्मचारी सदैव च । (५।१)

मुनिश्च स्यात् सदा विप्रो दैवतं च सदा भजेत् ॥ (५।२)

कुटुम्बिको धर्मकामः सदास्वप्नश्च भारत । (६।१)

अमांसाशी सदा च स्यात् पवित्रं च सदा जपेत् ॥ (६।२)

अमृताशी सदा च स्यान्न च स्याद् विषभोजनः । (७।१)

विघसाशी सदा च स्यात् सदा चैवातिथिप्रियः ॥ (७।२)

युधिष्ठिर उवाच । (८।१)

कथं सदोपवासी स्याद् ब्रह्मचारी कथं भवेत् । (८।२)

विघसाशी कथं च स्यात् सदा चैवातिथिप्रियः ॥ (८।३)

भीष्म उवाच । (९।१)

अन्तरा प्रातराशं च सायमाशं तथैव च । (९।२)

सदोपवासी च भवेद् यो न भुङ्क्ते कथंचन ॥ (९।३)

भार्यां गच्छन् ब्रह्मचारी ऋतौ भवति ब्राह्मणः । (१०।१)

ऋतवादी सदा च स्याज्ज्ञाननित्यश्च यो नरः ॥ (१०।२)

अभक्षयन् वृथामांसम् अमांसाशी भवत्युत । (११।१)

दाननित्यः पवित्रश्च अस्वप्नश्च दिवास्वपन् ॥ (११।२)

भृत्यातिथिषु यो भुङ्क्ते भुक्तवत्सु सदा स ह । (१२।१)

अमृतं सकलं भुङ्क्त इति विद्धि युधिष्ठिर ॥ (१२।२)

अभुक्तवत्सु नाश्नानः सततं यस्तु वै द्विजः । (१३।१)

अभोजनेन तेनास्य जितः स्वर्गो भवत्युत ॥ (१३।२)

देवताभ्यः पितृभ्यश्च भृत्येभ्यो ऽतिथिभिः सह । (१४।१)

अवशिष्टं तु यो ऽश्नाति तम् आहुर् विघसाशिनम् ॥ (१४।२)

तेषां लोका ह्यपर्यन्ताः सदने ब्रह्मणा सह । (१५।१)

उपस्थिताश्चाप्सरोभिः परियान्ति दिवौकसः ॥ (१५।२)

देवताभिश्च ये सार्धं पितृभिश्चोपभुञ्जते । (१६।१)

रमन्ते पुत्रपौत्रैश्च तेषां गतिर् अनुत्तमा ॥ (१६।२)