वासुदेव उवाच । (१।१)

पतितौ हंसडिभकौ कंसामात्यौ निपातितौ । (१।२)

जरासंधस्य निधने कालो ऽयं समुपागतः ॥ (१।३)

न स शक्यो रणे जेतुं सर्वैर् अपि सुरासुरैः । (२।१)

प्राणयुद्धेन जेतव्यः स इत्युपलभामहे ॥ (२।२)

मयि नीतिर् बलं भीमे रक्षिता चावयोर्जुनः । (३।१)

साधयिष्याम तं राजन् वयं त्रय इवाग्नयः ॥ (३।२)

त्रिभिर् आसादितो ऽस्माभिर् विजने स नराधिपः । (४।१)

न संदेहो यथा युद्धम् एकेनाभ्युपयास्यति ॥ (४।२)

अवमानाच्च लोकस्य व्यायतत्वाच्च धर्षितः । (५।१)

भीमसेनेन युद्धाय ध्रुवम् अभ्युपयास्यति ॥ (५।२)

अलं तस्य महाबाहुर् भीमसेनो महाबलः । (६।१)

लोकस्य समुदीर्णस्य निधनायान्तको यथा ॥ (६।२)

यदि ते हृदयं वेत्ति यदि ते प्रत्ययो मयि । (७।१)

भीमसेनार्जुनौ शीघ्रं न्यासभूतौ प्रयच्छ मे ॥ (७।२)

वैशंपायन उवाच । (८।१)

एवम् उक्तो भगवता प्रत्युवाच युधिष्ठिरः । (८।२)

भीमपार्थौ समालोक्य सम्प्रहृष्टमुखौ स्थितौ ॥ (८।३)

अच्युताच्युत मा मैवं व्याहरामित्रकर्षण । (९।१)

पाण्डवानां भवान्नाथो भवन्तं चाश्रिता वयम् ॥ (९।२)

यथा वदसि गोविन्द सर्वं तद् उपपद्यते । (१०।१)

न हि त्वम् अग्रतस्तेषां येषां लक्ष्मीः पराङ्मुखी । (१०।२)

येषाम् अभिमुखी लक्ष्मीस्तेषां कृष्ण त्वम् अग्रतः ॥ (१०।३)

निहतश्च जरासंधो मोक्षिताश्च महीक्षितः । (११।१)

राजसूयश्च मे लब्धो निदेशे तव तिष्ठतः ॥ (११।२)

क्षिप्रकारिन् यथा त्वेतत् कार्यं समुपपद्यते । (१२।१)

मम कार्यं जगत्कार्यं तथा कुरु नरोत्तम ॥ (१२।२)

त्रिभिर् भवद्भिर् हि विना नाहं जीवितुम् उत्सहे । (१३।१)

धर्मकामार्थरहितो रोगार्त इव दुर्गतः ॥ (१३।२)

न शौरिणा विना पार्थो न शौरिः पाण्डवं विना । (१४।१)

नाजेयो ऽस्त्यनयोर् लोके कृष्णयोर् इति मे मतिः ॥ (१४।२)

अयं च बलिनां श्रेष्ठः श्रीमान् अपि वृकोदरः । (१५।१)

युवाभ्यां सहितो वीरः किं न कुर्यान्महायशाः ॥ (१५।२)

सुप्रणीतो बलौघो हि कुरुते कार्यम् उत्तमम् । (१६।१)

अन्धं जडं बलं प्राहुः प्रणेतव्यं विचक्षणैः ॥ (१६।२)

यतो हि निम्नं भवति नयन्तीह ततो जलम् । (१७।१)

यतश्छिद्रं ततश्चापि नयन्ते धीधना बलम् ॥ (१७।२)

तस्मान्नयविधानज्ञं पुरुषं लोकविश्रुतम् । (१८।१)

वयम् आश्रित्य गोविन्दं यतामः कार्यसिद्धये ॥ (१८।२)

एवं प्रज्ञानयबलं क्रियोपायसमन्वितम् । (१९।१)

पुरस्कुर्वीत कार्येषु कृष्ण कार्यार्थसिद्धये ॥ (१९।२)

एवम् एव यदुश्रेष्ठं पार्थः कार्यार्थसिद्धये । (२०।१)

अर्जुनः कृष्णम् अन्वेतु भीमो ऽन्वेतु धनंजयम् । (२०।२)

नयो जयो बलं चैव विक्रमे सिद्धिम् एष्यति ॥ (२०।३)

एवम् उक्तास्ततः सर्वे भ्रातरो विपुलौजसः । (२१।१)

वार्ष्णेयः पाण्डवेयौ च प्रतस्थुर् मागधं प्रति ॥ (२१।२)

वर्चस्विनां ब्राह्मणानां स्नातकानां परिच्छदान् । (२२।१)

आच्छाद्य सुहृदां वाक्यैर् मनोज्ञैर् अभिनन्दिताः । (२२।२)

माधवः पाण्डवेयौ च प्रतस्थुर् व्रतधारिणः ॥ (२२।३)

अमर्षाद् अभितप्तानां ज्ञात्यर्थं मुख्यवाससाम् । (२३।१)

रविसोमाग्निवपुषां भीमम् आसीत् तदा वपुः ॥ (२३।२)

हतं मेने जरासंधं दृष्ट्वा भीमपुरोगमौ । (२४।१)

एककार्यसमुद्युक्तौ कृष्णौ युद्धे ऽपराजितौ ॥ (२४।२)

ईशौ हि तौ महात्मानौ सर्वकार्यप्रवर्तने । (२५।१)

धर्मार्थकामकार्याणां कार्याणाम् इव निग्रहे ॥ (२५।२)

कुरुभ्यः प्रस्थितास्ते तु मध्येन कुरुजाङ्गलम् । (२६।१)

रम्यं पद्मसरो गत्वा कालकूटम् अतीत्य च ॥ (२६।२)

गण्डकीयां तथा शोणं सदानीरां तथैव च । (२७।१)

एकपर्वतके नद्यः क्रमेणैत्य व्रजन्ति ते ॥ (२७।२)

संतीर्य सरयूं रम्यां दृष्ट्वा पूर्वांश्च कोसलान् । (२८।१)

अतीत्य जग्मुर् मिथिलां मालां चर्मण्वतीं नदीम् ॥ (२८।२)

उत्तीर्य गङ्गां शोणं च सर्वे ते प्राङ्मुखास्त्रयः । (२९।१)

कुरवोरश्छदं जग्मुर् मागधं क्षेत्रम् अच्युताः ॥ (२९।२)

ते शश्वद् गोधनाकीर्णम् अम्बुमन्तं शुभद्रुमम् । (३०।१)

गोरथं गिरिम् आसाद्य ददृशुर् मागधं पुरम् ॥ (३०।२)