MBh, 14, 35
Select a line for its word-by-word analysis.
ब्रह्म यत् परमं वेद्यं तन्मे व्याख्यातुम् अर्हसि । (१।२)
brahma yat paramaṃ vedyaṃ tanme vyākhyātum arhasi |
संवादं मोक्षसंयुक्तं शिष्यस्य गुरुणा सह ॥ (२।३)
saṃvādaṃ mokṣasaṃyuktaṃ śiṣyasya guruṇā saha ||
कश्चिद् ब्राह्मणम् आसीनम् आचार्यं संशितव्रतम् । (३।१)
kaścid brāhmaṇam āsīnam ācāryaṃ saṃśitavratam |
शिष्यः पप्रच्छ मेधावी किं स्विच्छ्रेयः परंतप ॥ (३।२)
śiṣyaḥ papraccha medhāvī kiṃ svicchreyaḥ paraṃtapa ||
याचे त्वां शिरसा विप्र यद् ब्रूयां तद् विचक्ष्व मे ॥ (४।२)
yāce tvāṃ śirasā vipra yad brūyāṃ tad vicakṣva me ||
तम् एवंवादिनं पार्थ शिष्यं गुरुर् उवाच ह । (५।१)
tam evaṃvādinaṃ pārtha śiṣyaṃ gurur uvāca ha |
कथयस्व प्रवक्ष्यामि यत्र ते संशयो द्विज ॥ (५।२)
kathayasva pravakṣyāmi yatra te saṃśayo dvija ||
इत्युक्तः स कुरुश्रेष्ठ गुरुणा गुरुवत्सलः । (६।१)
ityuktaḥ sa kuruśreṣṭha guruṇā guruvatsalaḥ |
प्राञ्जलिः परिपप्रच्छ यत् तच्छृणु महामते ॥ (६।२)
prāñjaliḥ paripapraccha yat tacchṛṇu mahāmate ||
कुतश्चाहं कुतश्च त्वं तत् सत्यं ब्रूहि यत् परम् । (७।२)
kutaścāhaṃ kutaśca tvaṃ tat satyaṃ brūhi yat param |
किं सत्यं किं तपो विप्र के गुणाः सद्भिर् ईरिताः । (८।२)
kiṃ satyaṃ kiṃ tapo vipra ke guṇāḥ sadbhir īritāḥ |
के पन्थानः शिवाः सन्ति किं सुखं किं च दुष्कृतम् ॥ (८।३)
ke panthānaḥ śivāḥ santi kiṃ sukhaṃ kiṃ ca duṣkṛtam ||
एतान्मे भगवन् प्रश्नान् याथातथ्येन सत्तम । (९।१)
etānme bhagavan praśnān yāthātathyena sattama |
वक्तुम् अर्हसि विप्रर्षे यथावद् इह तत्त्वतः ॥ (९।२)
vaktum arhasi viprarṣe yathāvad iha tattvataḥ ||
तस्मै सम्प्रतिपन्नाय यथावत् परिपृच्छते । (१०।२)
tasmai sampratipannāya yathāvat paripṛcchate |
तान् प्रश्नान् अब्रवीत् पार्थ मेधावी स धृतव्रतः । (११।१)
tān praśnān abravīt pārtha medhāvī sa dhṛtavrataḥ |
गुरुः कुरुकुलश्रेष्ठ सम्यक् सर्वान् अरिंदम ॥ (११।२)
guruḥ kurukulaśreṣṭha samyak sarvān ariṃdama ||
ब्रह्मप्रोक्तम् इदं धर्मम् ऋषिप्रवरसेवितम् । (१२।१)
brahmaproktam idaṃ dharmam ṛṣipravarasevitam |
वेदविद्यासमावाप्यं तत्त्वभूतार्थभावनम् ॥ (१२।२)
vedavidyāsamāvāpyaṃ tattvabhūtārthabhāvanam ||
प्रवक्ष्ये ऽहं महाप्राज्ञ पदम् उत्तमम् अद्य ते । (१४।१)
pravakṣye 'haṃ mahāprājña padam uttamam adya te |
बुद्ध्वा यद् इह संसिद्धा भवन्तीह मनीषिणः ॥ (१४।२)
buddhvā yad iha saṃsiddhā bhavantīha manīṣiṇaḥ ||
उपगम्यर्षयः पूर्वं जिज्ञासन्तः परस्परम् । (१५।१)
upagamyarṣayaḥ pūrvaṃ jijñāsantaḥ parasparam |
वसिष्ठः काश्यपश्चैव विश्वामित्रो ऽत्रिर् एव च । (१६।१)
vasiṣṭhaḥ kāśyapaścaiva viśvāmitro 'trir eva ca |
मार्गान् सर्वान् परिक्रम्य परिश्रान्ताः स्वकर्मभिः ॥ (१६।२)
mārgān sarvān parikramya pariśrāntāḥ svakarmabhiḥ ||
ऋषिम् आङ्गिरसं वृद्धं पुरस्कृत्य तु ते द्विजाः । (१७।१)
ṛṣim āṅgirasaṃ vṛddhaṃ puraskṛtya tu te dvijāḥ |
ददृशुर् ब्रह्मभवने ब्रह्माणं वीतकल्मषम् ॥ (१७।२)
dadṛśur brahmabhavane brahmāṇaṃ vītakalmaṣam ||
तं प्रणम्य महात्मानं सुखासीनं महर्षयः । (१८।१)
taṃ praṇamya mahātmānaṃ sukhāsīnaṃ maharṣayaḥ |
पप्रच्छुर् विनयोपेता निःश्रेयसम् इदं परम् ॥ (१८।२)
papracchur vinayopetā niḥśreyasam idaṃ param ||
कथं कर्म क्रियात् साधु कथं मुच्येत किल्बिषात् । (१९।१)
kathaṃ karma kriyāt sādhu kathaṃ mucyeta kilbiṣāt |
के नो मार्गाः शिवाश्च स्युः किं सत्यं किं च दुष्कृतम् ॥ (१९।२)
ke no mārgāḥ śivāśca syuḥ kiṃ satyaṃ kiṃ ca duṣkṛtam ||
केनोभौ कर्मपन्थानौ महत्त्वं केन विन्दति । (२०।१)
kenobhau karmapanthānau mahattvaṃ kena vindati |
प्रलयं चापवर्गं च भूतानां प्रभवाप्ययौ ॥ (२०।२)
pralayaṃ cāpavargaṃ ca bhūtānāṃ prabhavāpyayau ||
इत्युक्तः स मुनिश्रेष्ठैर् यद् आह प्रपितामहः । (२१।१)
ityuktaḥ sa muniśreṣṭhair yad āha prapitāmahaḥ |
तत् ते ऽहं सम्प्रवक्ष्यामि शृणु शिष्य यथागमम् ॥ (२१।२)
tat te 'haṃ sampravakṣyāmi śṛṇu śiṣya yathāgamam ||
सत्याद् भूतानि जातानि स्थावराणि चराणि च । (२२।२)
satyād bhūtāni jātāni sthāvarāṇi carāṇi ca |
तपसा तानि जीवन्ति इति तद् वित्त सुव्रताः ॥ (२२।३)
tapasā tāni jīvanti iti tad vitta suvratāḥ ||
स्वां योनिं पुनर् आगम्य वर्तन्ते स्वेन कर्मणा । (२३।१)
svāṃ yoniṃ punar āgamya vartante svena karmaṇā |
सत्यं हि गुणसंयुक्तं नियतं पञ्चलक्षणम् ॥ (२३।२)
satyaṃ hi guṇasaṃyuktaṃ niyataṃ pañcalakṣaṇam ||
ब्रह्म सत्यं तपः सत्यं सत्यं चैव प्रजापतिः । (२४।१)
brahma satyaṃ tapaḥ satyaṃ satyaṃ caiva prajāpatiḥ |
सत्याद् भूतानि जातानि भूतं सत्यमयं महत् ॥ (२४।२)
satyād bhūtāni jātāni bhūtaṃ satyamayaṃ mahat ||
तस्मात् सत्याश्रया विप्रा नित्यं योगपरायणाः । (२५।१)
tasmāt satyāśrayā viprā nityaṃ yogaparāyaṇāḥ |
अन्योन्यनियतान् वैद्यान् धर्मसेतुप्रवर्तकान् । (२६।१)
anyonyaniyatān vaidyān dharmasetupravartakān |
तान् अहं सम्प्रवक्ष्यामि शाश्वतान् लोकभावनान् ॥ (२६।२)
tān ahaṃ sampravakṣyāmi śāśvatān lokabhāvanān ||
चातुर्विद्यं तथा वर्णांश्चतुरश्चाश्रमान् पृथक् । (२७।१)
cāturvidyaṃ tathā varṇāṃścaturaścāśramān pṛthak |
धर्मम् एकं चतुष्पादं नित्यम् आहुर् मनीषिणः ॥ (२७।२)
dharmam ekaṃ catuṣpādaṃ nityam āhur manīṣiṇaḥ ||
पन्थानं वः प्रवक्ष्यामि शिवं क्षेमकरं द्विजाः । (२८।१)
panthānaṃ vaḥ pravakṣyāmi śivaṃ kṣemakaraṃ dvijāḥ |
नियतं ब्रह्मभावाय यातं पूर्वं मनीषिभिः ॥ (२८।२)
niyataṃ brahmabhāvāya yātaṃ pūrvaṃ manīṣibhiḥ ||
गदतस्तं ममाद्येह पन्थानं दुर्विदं परम् । (२९।१)
gadatastaṃ mamādyeha panthānaṃ durvidaṃ param |
ब्रह्मचारिकम् एवाहुर् आश्रमं प्रथमं पदम् । (३०।१)
brahmacārikam evāhur āśramaṃ prathamaṃ padam |
गार्हस्थ्यं तु द्वितीयं स्याद् वानप्रस्थम् अतः परम् । (३०।२)
gārhasthyaṃ tu dvitīyaṃ syād vānaprastham ataḥ param |
ततः परं तु विज्ञेयम् अध्यात्मं परमं पदम् ॥ (३०।३)
tataḥ paraṃ tu vijñeyam adhyātmaṃ paramaṃ padam ||
ज्योतिर् आकाशम् आदित्यो वायुर् इन्द्रः प्रजापतिः । (३१।१)
jyotir ākāśam ādityo vāyur indraḥ prajāpatiḥ |
नोपैति यावद् अध्यात्मं तावद् एतान्न पश्यति । (३१।२)
nopaiti yāvad adhyātmaṃ tāvad etānna paśyati |
तस्योपायं प्रवक्ष्यामि पुरस्तात् तं निबोधत ॥ (३१।३)
tasyopāyaṃ pravakṣyāmi purastāt taṃ nibodhata ||
वानप्रस्थं द्विजातीनां त्रयाणाम् उपदिश्यते ॥ (३२।२)
vānaprasthaṃ dvijātīnāṃ trayāṇām upadiśyate ||
सर्वेषाम् एव वर्णानां गार्हस्थ्यं तद् विधीयते । (३३।१)
sarveṣām eva varṇānāṃ gārhasthyaṃ tad vidhīyate |
श्रद्धालक्षणम् इत्येवं धर्मं धीराः प्रचक्षते ॥ (३३।२)
śraddhālakṣaṇam ityevaṃ dharmaṃ dhīrāḥ pracakṣate ||
इत्येते देवयाना वः पन्थानः परिकीर्तिताः । (३४।१)
ityete devayānā vaḥ panthānaḥ parikīrtitāḥ |
सद्भिर् अध्यासिता धीरैः कर्मभिर् धर्मसेतवः ॥ (३४।२)
sadbhir adhyāsitā dhīraiḥ karmabhir dharmasetavaḥ ||
एतेषां पृथग् अध्यास्ते यो धर्मं संशितव्रतः । (३५।१)
eteṣāṃ pṛthag adhyāste yo dharmaṃ saṃśitavrataḥ |
कालात् पश्यति भूतानां सदैव प्रभवाप्ययौ ॥ (३५।२)
kālāt paśyati bhūtānāṃ sadaiva prabhavāpyayau ||
अतस्तत्त्वानि वक्ष्यामि याथातथ्येन हेतुना । (३६।१)
atastattvāni vakṣyāmi yāthātathyena hetunā |
महान् आत्मा तथाव्यक्तम् अहंकारस्तथैव च । (३७।१)
mahān ātmā tathāvyaktam ahaṃkārastathaiva ca |
विशेषाः पञ्चभूतानाम् इत्येषा वैदिकी श्रुतिः । (३८।१)
viśeṣāḥ pañcabhūtānām ityeṣā vaidikī śrutiḥ |
चतुर्विंशतिर् एषा वस्तत्त्वानां संप्रकीर्तिता ॥ (३८।२)
caturviṃśatir eṣā vastattvānāṃ saṃprakīrtitā ||
तत्त्वानाम् अथ यो वेद सर्वेषां प्रभवाप्ययौ । (३९।१)
tattvānām atha yo veda sarveṣāṃ prabhavāpyayau |
तत्त्वानि यो वेदयते यथातथं गुणांश्च सर्वान् अखिलाश्च देवताः । (४०।१)
tattvāni yo vedayate yathātathaṃ guṇāṃśca sarvān akhilāśca devatāḥ |
विधूतपाप्मा प्रविमुच्य बन्धनं स सर्वलोकान् अमलान् समश्नुते ॥ (४०।२)
vidhūtapāpmā pravimucya bandhanaṃ sa sarvalokān amalān samaśnute ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.