धृतराष्ट्र उवाच । (१।१)

किं कुर्वाणं रणे द्रोणं जघ्नुः पाण्डवसृञ्जयाः । (१।२)

तथा निपुणम् अस्त्रेषु सर्वशस्त्रभृताम् अपि ॥ (१।३)

रथभङ्गो बभूवास्य धनुर् वाशीर्यतास्यतः । (२।१)

प्रमत्तो वाभवद् द्रोणस्ततो मृत्युम् उपेयिवान् ॥ (२।२)

कथं नु पार्षतस्तात शत्रुभिर् दुष्प्रधर्षणम् । (३।१)

किरन्तम् इषुसंघातान् रुक्मपुङ्खान् अनेकशः ॥ (३।२)

क्षिप्रहस्तं द्विजश्रेष्ठं कृतिनं चित्रयोधिनम् । (४।१)

दूरेषुपातिनं दान्तम् अस्त्रयुद्धे च पारगम् ॥ (४।२)

पाञ्चालपुत्रो न्यवधीद् दिष्ट्या स वरम् अच्युतम् । (५।१)

कुर्वाणं दारुणं कर्म रणे यत्तं महारथम् ॥ (५।२)

व्यक्तं दिष्टं हि बलवत् पौरुषाद् इति मे मतिः । (६।१)

यद् द्रोणो निहतः शूरः पार्षतेन महात्मना ॥ (६।२)

अस्त्रं चतुर्विधं वीरे यस्मिन्न् आसीत् प्रतिष्ठितम् । (७।१)

तम् इष्वस्त्रवराचार्यं द्रोणं शंससि मे हतम् ॥ (७।२)

श्रुत्वा हतं रुक्मरथं वैयाघ्रपरिवारणम् । (८।१)

जातरूपपरिष्कारं नाद्य शोकम् अपानुदे ॥ (८।२)

न नूनं परदुःखेन कश्चिन्म्रियति संजय । (९।१)

यत्र द्रोणम् अहं श्रुत्वा हतं जीवामि न म्रिये ॥ (९।२)

अश्मसारमयं नूनं हृदयं सुदृढं मम । (१०।१)

यच्छ्रुत्वा निहतं द्रोणं शतधा न विदीर्यते ॥ (१०।२)

ब्राह्मे वेदे तथेष्वस्त्रे यम् उपासन् गुणार्थिनः । (११।१)

ब्राह्मणा राजपुत्राश्च स कथं मृत्युना हतः ॥ (११।२)

शोषणं सागरस्येव मेरोर् इव विसर्पणम् । (१२।१)

पतनं भास्करस्येव न मृष्ये द्रोणपातनम् ॥ (१२।२)

दृप्तानां प्रतिषेद्धासीद् धार्मिकानां च रक्षिता । (१३।१)

यो ऽत्याक्षीत् कृपणस्यार्थे प्राणान् अपि परंतपः ॥ (१३।२)

मन्दानां मम पुत्राणां जयाशा यस्य विक्रमे । (१४।१)

बृहस्पत्युशनस्तुल्यो बुद्ध्या स निहतः कथम् ॥ (१४।२)

ते च शोणा बृहन्तो ऽश्वाः सैन्धवा हेममालिनः । (१५।१)

रथे वातजवा युक्ताः सर्वशब्दातिगा रणे ॥ (१५।२)

बलिनो घोषिणो दान्ताः सैन्धवाः साधुवाहिनः । (१६।१)

दृढाः संग्राममध्येषु कच्चिद् आसन्न विह्वलाः ॥ (१६।२)

करिणां बृंहतां युद्धे शङ्खदुन्दुभिनिस्वनम् । (१७।१)

ज्याक्षेपशरवर्षाणां शस्त्राणां च सहिष्णवः ॥ (१७।२)

आशंसन्तः पराञ् जेतुं जितश्वासा जितव्यथाः । (१८।१)

हयाः प्रजविताः शीघ्रा भारद्वाजरथोद्वहाः ॥ (१८।२)

ते स्म रुक्मरथे युक्ता नरवीरसमाहिताः । (१९।१)

कथं नाभ्यतरंस्तात पाण्डवानाम् अनीकिनीम् ॥ (१९।२)

जातरूपपरिष्कारम् आस्थाय रथम् उत्तमम् । (२०।१)

भारद्वाजः किम् अकरोच्छूरः संक्रन्दनो युधि ॥ (२०।२)

विद्यां यस्योपजीवन्ति सर्वलोकधनुर्भृतः । (२१।१)

स सत्यसंधो बलवान् द्रोणः किम् अकरोद् युधि ॥ (२१।२)

दिवि शक्रम् इव श्रेष्ठं महामात्रं धनुर्भृताम् । (२२।१)

के नु तं रौद्रकर्माणं युद्धे प्रत्युद्ययू रथाः ॥ (२२।२)

ननु रुक्मरथं दृष्ट्वा प्रद्रवन्ति स्म पाण्डवाः । (२३।१)

दिव्यम् अस्त्रं विकुर्वाणं सेनां क्षिण्वन्तम् अव्ययम् ॥ (२३।२)

उताहो सर्वसैन्येन धर्मराजः सहानुजः । (२४।१)

पाञ्चाल्यप्रग्रहो द्रोणं सर्वतः समवारयत् ॥ (२४।२)

नूनम् आवारयत् पार्थो रथिनो ऽन्यान् अजिह्मगैः । (२५।१)

ततो द्रोणं समारोहत् पार्षतः पापकर्मकृत् ॥ (२५।२)

न ह्यन्यं परिपश्यामि वधे कंचन शुष्मिणः । (२६।१)

धृष्टद्युम्नाद् ऋते रौद्रात् पाल्यमानात् किरीटिना ॥ (२६।२)

तैर् वृतः सर्वतः शूरैः पाञ्चाल्यापसदस्ततः । (२७।१)

केकयैश्चेदिकारूषैर् मत्स्यैर् अन्यैश्च भूमिपैः ॥ (२७।२)

व्याकुलीकृतम् आचार्यं पिपीलैर् उरगं यथा । (२८।१)

कर्मण्यसुकरे सक्तं जघानेति मतिर् मम ॥ (२८।२)

यो ऽधीत्य चतुरो वेदान् सर्वान् आख्यानपञ्चमान् । (२९।१)

ब्राह्मणानां प्रतिष्ठासीत् स्रोतसाम् इव सागरः । (२९।२)

स कथं ब्राह्मणो वृद्धः शस्त्रेण वधम् आप्तवान् ॥ (२९।३)

अमर्षणो मर्षितवान् क्लिश्यमानः सदा मया । (३०।१)

अनर्हमाणः कौन्तेयः कर्मणस्तस्य तत् फलम् ॥ (३०।२)

यस्य कर्मानुजीवन्ति लोके सर्वधनुर्भृतः । (३१।१)

स सत्यसंधः सुकृती श्रीकामैर् निहतः कथम् ॥ (३१।२)

दिवि शक्र इव श्रेष्ठो महासत्त्वो महाबलः । (३२।१)

स कथं निहतः पार्थैः क्षुद्रमत्स्यैर् यथा तिमिः ॥ (३२।२)

क्षिप्रहस्तश्च बलवान् दृढधन्वारिमर्दनः । (३३।१)

न यस्य जीविताकाङ्क्षी विषयं प्राप्य जीवति ॥ (३३।२)

यं द्वौ न जहतः शब्दौ जीवमानं कदाचन । (३४।१)

ब्राह्मश्च वेदकामानां ज्याघोषश्च धनुर्भृताम् ॥ (३४।२)

नाहं मृष्ये हतं द्रोणं सिंहद्विरदविक्रमम् । (३५।१)

कथं संजय दुर्धर्षम् अनाधृष्ययशोबलम् ॥ (३५।२)

के ऽरक्षन् दक्षिणं चक्रं सव्यं के च महात्मनः । (३६।१)

पुरस्तात् के च वीरस्य युध्यमानस्य संयुगे ॥ (३६।२)

के च तत्र तनुं त्यक्त्वा प्रतीपं मृत्युम् आव्रजन् । (३७।१)

द्रोणस्य समरे वीराः के ऽकुर्वन्त परां धृतिम् ॥ (३७।२)

एतद् आर्येण कर्तव्यं कृच्छ्रास्वापत्सु संजय । (३८।१)

पराक्रमेद् यथाशक्त्या तच्च तस्मिन् प्रतिष्ठितम् ॥ (३८।२)

मुह्यते मे मनस्तात कथा तावन्निवर्त्यताम् । (३९।१)

भूयस्तु लब्धसंज्ञस्त्वा परिप्रक्ष्यामि संजय ॥ (३९।२)