दुर्योधन उवाच । (१।१)

अक्षौहिणीः सप्त लब्ध्वा राजभिः सह संजय । (१।२)

किं स्विद् इच्छति कौन्तेयो युद्धप्रेप्सुर् युधिष्ठिरः ॥ (१।३)

संजय उवाच । (२।१)

अतीव मुदितो राजन् युद्धप्रेप्सुर् युधिष्ठिरः । (२।२)

भीमसेनार्जुनौ चोभौ यमावपि न बिभ्यतः ॥ (२।३)

रथं तु दिव्यं कौन्तेयः सर्वा विभ्राजयन् दिशः । (३।१)

मन्त्रं जिज्ञासमानः सन् बीभत्सुः समयोजयत् ॥ (३।२)

तम् अपश्याम संनद्धं मेघं विद्युत्प्रभं यथा । (४।१)

स मन्त्रान् समभिध्याय हृष्यमाणो ऽभ्यभाषत ॥ (४।२)

पूर्वरूपम् इदं पश्य वयं जेष्याम संजय । (५।१)

बीभत्सुर् मां यथोवाच तथावैम्यहम् अप्युत ॥ (५।२)

दुर्योधन उवाच । (६।१)

प्रशंसस्यभिनन्दंस्तान् पार्थान् अक्षपराजितान् । (६।२)

अर्जुनस्य रथे ब्रूहि कथम् अश्वाः कथं ध्वजः ॥ (६।३)

संजय उवाच । (७।१)

भौवनः सह शक्रेण बहुचित्रं विशां पते । (७।२)

रूपाणि कल्पयामास त्वष्टा धात्रा सहाभिभो ॥ (७।३)

ध्वजे हि तस्मिन् रूपाणि चक्रुस्ते देवमायया । (८।१)

महाधनानि दिव्यानि महान्ति च लघूनि च ॥ (८।२)

सर्वा दिशो योजनमात्रम् अन्तरं स तिर्यग् ऊर्ध्वं च रुरोध वै ध्वजः । (९।१)

न संसजेत् तरुभिः संवृतो ऽपि तथा हि माया विहिता भौवनेन ॥ (९।२)

यथाकाशे शक्रधनुः प्रकाशते न चैकवर्णं न च विद्म किं नु तत् । (१०।१)

तथा ध्वजो विहितो भौवनेन बह्वाकारं दृश्यते रूपम् अस्य ॥ (१०।२)

यथाग्निधूमो दिवम् एति रुद्ध्वा वर्णान् बिभ्रत् तैजसं तच्छरीरम् । (११।१)

तथा ध्वजो विहितो भौवनेन न चेद् भारो भविता नोत रोधः ॥ (११।२)

श्वेतास्तस्मिन् वातवेगाः सदश्वा दिव्या युक्ताश्चित्ररथेन दत्ताः । (१२।१)

शतं यत् तत् पूर्यते नित्यकालं हतं हतं दत्तवरं पुरस्तात् ॥ (१२।२)

तथा राज्ञो दन्तवर्णा बृहन्तो रथे युक्ता भान्ति तद्वीर्यतुल्याः । (१३।१)

ऋश्यप्रख्या भीमसेनस्य वाहा रणे वायोस्तुल्यवेगा बभूवुः ॥ (१३।२)

कल्माषाङ्गास्तित्तिरिचित्रपृष्ठा भ्रात्रा दत्ताः प्रीयता फल्गुनेन । (१४।१)

भ्रातुर् वीरस्य स्वैस्तुरंगैर् विशिष्टा मुदा युक्ताः सहदेवं वहन्ति ॥ (१४।२)

माद्रीपुत्रं नकुलं त्वाजमीढं महेन्द्रदत्ता हरयो वाजिमुख्याः । (१५।१)

समा वायोर् बलवन्तस्तरस्विनो वहन्ति वीरं वृत्रशत्रुं यथेन्द्रम् ॥ (१५।२)

तुल्याश्चैभिर् वयसा विक्रमेण जवेन चैवाप्रतिरूपाः सदश्वाः । (१६।१)

सौभद्रादीन् द्रौपदेयान् कुमारान् वहन्त्यश्वा देवदत्ता बृहन्तः ॥ (१६।२)