MBh, 5, 101
Select a line for its word-by-word analysis.
सहस्रं धारयन्मूर्ध्नां ज्वालाजिह्वो महाबलः ॥ (३।२)
sahasraṃ dhārayanmūrdhnāṃ jvālājihvo mahābalaḥ ||
सहस्रसंख्या बलिनः सर्वे रौद्राः स्वभावतः ॥ (५।२)
sahasrasaṃkhyā balinaḥ sarve raudrāḥ svabhāvataḥ ||
शतशीर्षास्तथा केचित् केचित् त्रिशिरसो ऽपि च ॥ (६।२)
śataśīrṣāstathā kecit kecit triśiraso 'pi ca ||
द्विपञ्चशिरसः केचित् केचित् सप्तमुखास्तथा । (७।१)
dvipañcaśirasaḥ kecit kecit saptamukhāstathā |
नागानाम् एकवंशानां यथाश्रेष्ठांस्तु मे शृणु ॥ (८।२)
nāgānām ekavaṃśānāṃ yathāśreṣṭhāṃstu me śṛṇu ||
बाह्यकुण्डो मणिर् नागस्तथैवापूरणः खगः । (१०।१)
bāhyakuṇḍo maṇir nāgastathaivāpūraṇaḥ khagaḥ |
सुमनोमुखो दधिमुखः शङ्खो नन्दोपनन्दकौ । (१२।१)
sumanomukho dadhimukhaḥ śaṅkho nandopanandakau |
तित्तिरिर् हस्तिभद्रश्च कुमुदो माल्यपिण्डकः । (१३।१)
tittirir hastibhadraśca kumudo mālyapiṇḍakaḥ |
द्वौ पद्मौ पुण्डरीकश्च पुष्पो मुद्गरपर्णकः ॥ (१३।२)
dvau padmau puṇḍarīkaśca puṣpo mudgaraparṇakaḥ ||
पिण्डारो बिल्वपत्त्रश्च मूषिकादः शिरीषकः ॥ (१४।२)
piṇḍāro bilvapattraśca mūṣikādaḥ śirīṣakaḥ ||
दिलीपः शङ्खशीर्षश्च ज्योतिष्को ऽथापराजितः । (१५।१)
dilīpaḥ śaṅkhaśīrṣaśca jyotiṣko 'thāparājitaḥ |
कौरव्यो धृतराष्ट्रश्च कुमारः कुशकस्तथा ॥ (१५।२)
kauravyo dhṛtarāṣṭraśca kumāraḥ kuśakastathā ||
बधिरान्धौ विकुण्डश्च विरसः सुरसस्तथा ॥ (१६।२)
badhirāndhau vikuṇḍaśca virasaḥ surasastathā ||
एते चान्ये च बहवः कश्यपस्यात्मजाः स्मृताः । (१७।१)
ete cānye ca bahavaḥ kaśyapasyātmajāḥ smṛtāḥ |
मातले पश्य यद्यत्र कश्चित् ते रोचते वरः ॥ (१७।२)
mātale paśya yadyatra kaścit te rocate varaḥ ||
मातलिस्त्वेकम् अव्यग्रः सततं संनिरीक्ष्य वै । (१८।२)
mātalistvekam avyagraḥ satataṃ saṃnirīkṣya vai |
पप्रच्छ नारदं तत्र प्रीतिमान् इव चाभवत् ॥ (१८।३)
papraccha nāradaṃ tatra prītimān iva cābhavat ||
स्थितो य एष पुरतः कौरव्यस्यार्यकस्य च । (१९।१)
sthito ya eṣa purataḥ kauravyasyāryakasya ca |
द्युतिमान् दर्शनीयश्च कस्यैष कुलनन्दनः ॥ (१९।२)
dyutimān darśanīyaśca kasyaiṣa kulanandanaḥ ||
वंशस्य कस्यैष महान् केतुभूत इव स्थितः ॥ (२०।२)
vaṃśasya kasyaiṣa mahān ketubhūta iva sthitaḥ ||
मनः प्रविष्टो देवर्षे गुणकेश्याः पतिर् वरः ॥ (२१।२)
manaḥ praviṣṭo devarṣe guṇakeśyāḥ patir varaḥ ||
मातलिं प्रीतिमनसं दृष्ट्वा सुमुखदर्शनात् । (२२।१)
mātaliṃ prītimanasaṃ dṛṣṭvā sumukhadarśanāt |
आर्यकस्य मतः पौत्रो दौहित्रो वामनस्य च ॥ (२३।२)
āryakasya mataḥ pautro dauhitro vāmanasya ca ||
ततो ऽब्रवीत् प्रीतमना मातलिर् नारदं वचः । (२५।१)
tato 'bravīt prītamanā mātalir nāradaṃ vacaḥ |
क्रियताम् अत्र यत्नो हि प्रीतिमान् अस्म्यनेन वै । (२६।१)
kriyatām atra yatno hi prītimān asmyanena vai |
अस्य नागपतेर् दातुं प्रियां दुहितरं मुने ॥ (२६।२)
asya nāgapater dātuṃ priyāṃ duhitaraṃ mune ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.