संजय उवाच । (१।१)

तयोः संवदतोर् एव कृष्णदारुकयोस्तदा । (१।२)

सात्यगाद् रजनी राजन्न् अथ राजान्वबुध्यत ॥ (१।३)

पठन्ति पाणिस्वनिका मागधा मधुपर्किकाः । (२।१)

वैतालिकाश्च सूताश्च तुष्टुवुः पुरुषर्षभम् ॥ (२।२)

नर्तकाश्चाप्यनृत्यन्त जगुर् गीतानि गायकाः । (३।१)

कुरुवंशस्तवार्थानि मधुरं रक्तकण्ठिनः ॥ (३।२)

मृदङ्गा झर्झरा भेर्यः पणवानकगोमुखाः । (४।१)

आडम्बराश्च शङ्खाश्च दुन्दुभ्यश्च महास्वनाः ॥ (४।२)

एवम् एतानि सर्वाणि तथान्यान्यपि भारत । (५।१)

वादयन्ति स्म संहृष्टाः कुशलाः साधुशिक्षिताः ॥ (५।२)

स मेघसमनिर्घोषो महाञ् शब्दो ऽस्पृशद् दिवम् । (६।१)

पार्थिवप्रवरं सुप्तं युधिष्ठिरम् अबोधयत् ॥ (६।२)

प्रतिबुद्धः सुखं सुप्तो महार्हे शयनोत्तमे । (७।१)

उत्थायावश्यकार्यार्थं ययौ स्नानगृहं ततः ॥ (७।२)

ततः शुक्लाम्बराः स्नातास्तरुणाष्टोत्तरं शतम् । (८।१)

स्नापकाः काञ्चनैः कुम्भैः पूर्णैः समुपतस्थिरे ॥ (८।२)

भद्रासने सूपविष्टः परिधायाम्बरं लघु । (९।१)

सस्नौ चन्दनसंयुक्तैः पानीयैर् अभिमन्त्रितैः ॥ (९।२)

उत्सादितः कषायेण बलवद्भिः सुशिक्षितैः । (१०।१)

आप्लुतः साधिवासेन जलेन च सुगन्धिना ॥ (१०।२)

हरिणा चन्दनेनाङ्गम् अनुलिप्य महाभुजः । (११।१)

स्रग्वी चाक्लिष्टवसनः प्राङ्मुखः प्राञ्जलिः स्थितः ॥ (११।२)

जजाप जप्यं कौन्तेयः सतां मार्गम् अनुष्ठितः । (१२।१)

ततो ऽग्निशरणं दीप्तं प्रविवेश विनीतवत् ॥ (१२।२)

समिद्धं स पवित्राभिर् अग्निम् आहुतिभिस्तथा । (१३।१)

मन्त्रपूताभिर् अर्चित्वा निश्चक्राम गृहात् ततः ॥ (१३।२)

द्वितीयां पुरुषव्याघ्रः कक्ष्यां निष्क्रम्य पार्थिवः । (१४।१)

तत्र वेदविदो विप्रान् अपश्यद् ब्राह्मणर्षभान् ॥ (१४।२)

दान्तान् वेदव्रतस्नातान् स्नातान् अवभृथेषु च । (१५।१)

सहस्रानुचरान् सौरान् अष्टौ दशशतानि च ॥ (१५।२)

अक्षतैः सुमनोभिश्च वाचयित्वा महाभुजः । (१६।१)

तान् द्विजान्मधुसर्पिर्भ्यां फलैः श्रेष्ठैः सुमङ्गलैः ॥ (१६।२)

प्रादात् काञ्चनम् एकैकं निष्कं विप्राय पाण्डवः । (१७।१)

अलंकृतं चाश्वशतं वासांसीष्टाश्च दक्षिणाः ॥ (१७।२)

तथा गाः कपिला दोग्ध्रीः सर्षभाः पाण्डुनन्दनः । (१८।१)

हेमशृङ्गी रूप्यखुरा दत्त्वा चक्रे प्रदक्षिणम् ॥ (१८।२)

स्वस्तिकान् वर्धमानांश्च नन्द्यावर्तांश्च काञ्चनान् । (१९।१)

माल्यं च जलकुम्भांश्च ज्वलितं च हुताशनम् ॥ (१९।२)

पूर्णान्यक्षतपात्राणि रुचकान् रोचनांस्तथा । (२०।१)

स्वलंकृताः शुभाः कन्या दधिसर्पिर्मधूदकम् ॥ (२०।२)

मङ्गल्यान् पक्षिणश्चैव यच्चान्यद् अपि पूजितम् । (२१।१)

दृष्ट्वा स्पृष्ट्वा च कौन्तेयो बाह्यां कक्ष्याम् अगात् ततः ॥ (२१।२)

ततस्तस्य महाबाहोस्तिष्ठतः परिचारकाः । (२२।१)

सौवर्णं सर्वतोभद्रं मुक्तावैडूर्यमण्डितम् ॥ (२२।२)

परार्ध्यास्तरणास्तीर्णं सोत्तरच्छदम् ऋद्धिमत् । (२३।१)

विश्वकर्मकृतं दिव्यम् उपजह्रुर् वरासनम् ॥ (२३।२)

तत्र तस्योपविष्टस्य भूषणानि महात्मनः । (२४।१)

उपजह्रुर् महार्हाणि प्रेष्याः शुभ्राणि सर्वशः ॥ (२४।२)

युक्ताभरणवेषस्य कौन्तेयस्य महात्मनः । (२५।१)

रूपम् आसीन्महाराज द्विषतां शोकवर्धनम् ॥ (२५।२)

पाण्डरैश्चन्द्ररश्म्याभैर् हेमदण्डैश्च चामरैः । (२६।१)

दोधूयमानः शुशुभे विद्युद्भिर् इव तोयदः ॥ (२६।२)

संस्तूयमानः सूतैश्च वन्द्यमानश्च बन्दिभिः । (२७।१)

उपगीयमानो गन्धर्वैर् आस्ते स्म कुरुनन्दनः ॥ (२७।२)

ततो मुहूर्ताद् आसीत् तु बन्दिनां निस्वनो महान् । (२८।१)

नेमिघोषश्च रथिनां खुरघोषश्च वाजिनाम् ॥ (२८।२)

ह्रादेन गजघण्टानां शङ्खानां निनदेन च । (२९।१)

नराणां पदशब्दैश्च कम्पतीव स्म मेदिनी ॥ (२९।२)

ततः शुद्धान्तम् आसाद्य जानुभ्यां भूतले स्थितः । (३०।१)

शिरसा वन्दनीयं तम् अभिवन्द्य जगत्पतिम् ॥ (३०।२)

कुण्डली बद्धनिस्त्रिंशः संनद्धकवचो युवा । (३१।१)

अभिप्रणम्य शिरसा द्वाःस्थो धर्मात्मजाय वै । (३१।२)

न्यवेदयद्धृषीकेशम् उपयातं महात्मने ॥ (३१।३)

सो ऽब्रवीत् पुरुषव्याघ्रः स्वागतेनैव माधवम् । (३२।१)

अर्घ्यं चैवासनं चास्मै दीयतां परमार्चितम् ॥ (३२।२)

ततः प्रवेश्य वार्ष्णेयम् उपवेश्य वरासने । (३३।१)

सत्कृत्य सत्कृतस्तेन पर्यपृच्छद् युधिष्ठिरः ॥ (३३।२)