जरासंध उवाच । (१।१)

न स्मरेयं कदा वैरं कृतं युष्माभिर् इत्युत । (१।२)

चिन्तयंश्च न पश्यामि भवतां प्रति वैकृतम् ॥ (१।३)

वैकृते चासति कथं मन्यध्वं माम् अनागसम् । (२।१)

अरिं विब्रूत तद् विप्राः सतां समय एष हि ॥ (२।२)

अथ धर्मोपघाताद्धि मनः समुपतप्यते । (३।१)

यो ऽनागसि प्रसृजति क्षत्रियो ऽपि न संशयः ॥ (३।२)

अतो ऽन्यथाचरंल् लोके धर्मज्ञः सन्महाव्रतः । (४।१)

वृजिनां गतिम् आप्नोति श्रेयसो ऽप्युपहन्ति च ॥ (४।२)

त्रैलोक्ये क्षत्रधर्माद्धि श्रेयांसं साधुचारिणाम् । (५।१)

अनागसं प्रजानानाः प्रमादाद् इव जल्पथ ॥ (५।२)

वासुदेव उवाच । (६।१)

कुलकार्यं महाराज कश्चिद् एकः कुलोद्वहः । (६।२)

वहते तन्नियोगाद् वै वयम् अभ्युत्थितास्त्रयः ॥ (६।३)

त्वया चोपहृता राजन् क्षत्रिया लोकवासिनः । (७।१)

तद् आगः क्रूरम् उत्पाद्य मन्यसे किं त्वनागसम् ॥ (७।२)

राजा राज्ञः कथं साधून् हिंस्यान्नृपतिसत्तम । (८।१)

तद् राज्ञः संनिगृह्य त्वं रुद्रायोपजिहीर्षसि ॥ (८।२)

अस्मांस्तद् एनो गच्छेत त्वया बार्हद्रथे कृतम् । (९।१)

वयं हि शक्ता धर्मस्य रक्षणे धर्मचारिणः ॥ (९।२)

मनुष्याणां समालम्भो न च दृष्टः कदाचन । (१०।१)

स कथं मानुषैर् देवं यष्टुम् इच्छसि शंकरम् ॥ (१०।२)

सवर्णो हि सवर्णानां पशुसंज्ञां करिष्यति । (११।१)

को ऽन्य एवं यथा हि त्वं जरासंध वृथामतिः ॥ (११।२)

ते त्वां ज्ञातिक्षयकरं वयम् आर्तानुसारिणः । (१२।१)

ज्ञातिवृद्धिनिमित्तार्थं विनियन्तुम् इहागताः ॥ (१२।२)

नास्ति लोके पुमान् अन्यः क्षत्रियेष्विति चैव यत् । (१३।१)

मन्यसे स च ते राजन् सुमहान् बुद्धिविप्लवः ॥ (१३।२)

को हि जानन्न् अभिजनम् आत्मनः क्षत्रियो नृप । (१४।१)

नाविशेत् स्वर्गम् अतुलं रणानन्तरम् अव्ययम् ॥ (१४।२)

स्वर्गं ह्येव समास्थाय रणयज्ञेषु दीक्षिताः । (१५।१)

यजन्ते क्षत्रिया लोकांस्तद् विद्धि मगधाधिप ॥ (१५।२)

स्वर्गयोनिर् जयो राजन् स्वर्गयोनिर् महद् यशः । (१६।१)

स्वर्गयोनिस्तपो युद्धे मार्गः सो ऽव्यभिचारवान् ॥ (१६।२)

एष ह्यैन्द्रो वैजयन्तो गुणो नित्यं समाहितः । (१७।१)

येनासुरान् पराजित्य जगत् पाति शतक्रतुः ॥ (१७।२)

स्वर्गम् आस्थाय कस्य स्याद् विग्रहित्वं यथा तव । (१८।१)

मागधैर् विपुलैः सैन्यैर् बाहुल्यबलदर्पितैः ॥ (१८।२)

मावमंस्थाः परान् राजन्नास्ति वीर्यं नरे नरे । (१९।१)

समं तेजस्त्वया चैव केवलं मनुजेश्वर ॥ (१९।२)

यावद् एव न संबुद्धं तावद् एव भवेत् तव । (२०।१)

विषह्यम् एतद् अस्माकम् अतो राजन् ब्रवीमि ते ॥ (२०।२)

जहि त्वं सदृशेष्वेव मानं दर्पं च मागध । (२१।१)

मा गमः ससुतामात्यः सबलश्च यमक्षयम् ॥ (२१।२)

दम्भोद्भवः कार्तवीर्य उत्तरश्च बृहद्रथः । (२२।१)

श्रेयसो ह्यवमन्येह विनेशुः सबला नृपाः ॥ (२२।२)

मुमुक्षमाणास्त्वत्तश्च न वयं ब्राह्मणब्रुवाः । (२३।१)

शौरिर् अस्मि हृषीकेशो नृवीरौ पाण्डवाविमौ ॥ (२३।२)

त्वाम् आह्वयामहे राजन् स्थिरो युध्यस्व मागध । (२४।१)

मुञ्च वा नृपतीन् सर्वान्मा गमस्त्वं यमक्षयम् ॥ (२४।२)

जरासंध उवाच । (२५।१)

नाजितान् वै नरपतीन् अहम् आदद्मि कांश्चन । (२५।२)

जितः कः पर्यवस्थाता को ऽत्र यो न मया जितः ॥ (२५।३)

क्षत्रियस्यैतद् एवाहुर् धर्म्यं कृष्णोपजीवनम् । (२६।१)

विक्रम्य वशम् आनीय कामतो यत् समाचरेत् ॥ (२६।२)

देवतार्थम् उपाकृत्य राज्ञः कृष्ण कथं भयात् । (२७।१)

अहम् अद्य विमुञ्चेयं क्षात्रं व्रतम् अनुस्मरन् ॥ (२७।२)

सैन्यं सैन्येन व्यूढेन एक एकेन वा पुनः । (२८।१)

द्वाभ्यां त्रिभिर् वा योत्स्ये ऽहं युगपत् पृथग् एव वा ॥ (२८।२)

वैशंपायन उवाच । (२९।१)

एवम् उक्त्वा जरासंधः सहदेवाभिषेचनम् । (२९।२)

आज्ञापयत् तदा राजा युयुत्सुर् भीमकर्मभिः ॥ (२९।३)

स तु सेनापती राजा सस्मार भरतर्षभ । (३०।१)

कौशिकं चित्रसेनं च तस्मिन् युद्ध उपस्थिते ॥ (३०।२)

ययोस्ते नामनी लोके हंसेति डिभकेति च । (३१।१)

पूर्वं संकथिते पुंभिर् नृलोके लोकसत्कृते ॥ (३१।२)

तं तु राजन् विभुः शौरी राजानं बलिनां वरम् । (३२।१)

स्मृत्वा पुरुषशार्दूल शार्दूलसमविक्रमम् ॥ (३२।२)

सत्यसंधो जरासंधं भुवि भीमपराक्रमम् । (३३।१)

भागम् अन्यस्य निर्दिष्टं वध्यं भूमिभृद् अच्युतः ॥ (३३।२)

नात्मनात्मवतां मुख्य इयेष मधुसूदनः । (३४।१)

ब्रह्मणो ऽऽज्ञां पुरस्कृत्य हन्तुं हलधरानुजः ॥ (३४।२)