गन्धर्व उवाच । (१।१)

अथ तस्याम् अदृश्यायां नृपतिः काममोहितः । (१।२)

पातनः शत्रुसंघानां पपात धरणीतले ॥ (१।३)

तस्मिन् निपतिते भूमावथ सा चारुहासिनी । (२।१)

पुनः पीनायतश्रोणी दर्शयामास तं नृपम् ॥ (२।२)

अथाबभाषे कल्याणी वाचा मधुरया नृपम् । (३।१)

तं कुरूणां कुलकरं कामाभिहतचेतसम् । (३।२)

उवाच मधुरं वाक्यं तपती प्रहसन्न् इव ॥ (३।३)

उत्तिष्ठोत्तिष्ठ भद्रं ते न त्वम् अर्हस्यरिंदम । (४।१)

मोहं नृपतिशार्दूल गन्तुम् आविष्कृतः क्षितौ ॥ (४।२)

एवम् उक्तो ऽथ नृपतिर् वाचा मधुरया तदा । (५।१)

ददर्श विपुलश्रोणीं ताम् एवाभिमुखे स्थिताम् ॥ (५।२)

अथ ताम् असितापाङ्गीम् आबभाषे नराधिपः । (६।१)

मन्मथाग्निपरीतात्मा संदिग्धाक्षरया गिरा ॥ (६।२)

साधु माम् असितापाङ्गे कामार्तं मत्तकाशिनि । (७।१)

भजस्व भजमानं मां प्राणा हि प्रजहन्ति माम् ॥ (७।२)

त्वदर्थं हि विशालाक्षि माम् अयं निशितैः शरैः । (८।१)

कामः कमलगर्भाभे प्रतिविध्यन् न शाम्यति ॥ (८।२)

ग्रस्तम् एवम् अनाक्रन्दे भद्रे काममहाहिना । (९।१)

सा त्वं पीनायतश्रोणि पर्याप्नुहि शुभानने ॥ (९।२)

त्वय्यधीना हि मे प्राणाः किंनरोद्गीतभाषिणि । (१०।१)

चारुसर्वानवद्याङ्गि पद्मेन्दुसदृशानने ॥ (१०।२)

न ह्यहं त्वद् ऋते भीरु शक्ष्ये जीवितुम् आत्मना । (११।१)

कामः कमलपत्राक्षि प्रतिविध्यति माम् अयम् । (११।२)

तस्मात् कुरु विशालाक्षि मय्यनुक्रोशम् अङ्गने ॥ (११।३)

भक्तं माम् असितापाङ्गे न परित्यक्तुम् अर्हसि । (१२।१)

त्वं हि मां प्रीतियोगेन त्रातुम् अर्हसि भामिनि । (१२।२)

त्वद्दर्शनकृतस्नेहं मनश्चलति मे भृशम् । (१२।३)

न त्वां दृष्ट्वा पुनर् अन्यां द्रष्टुं कल्याणि रोचये । (१२।४)

प्रसीद वशगो ऽहं ते भक्तं मां भज भाविनि । (१२।५)

दृष्ट्वैव त्वां वरारोहे मन्मथो भृशम् अङ्गने । (१२।६)

अन्तर्गतं विशालाक्षि विध्यति स्म पतत्रिभिः । (१२।७)

मन्मथाग्निसमुद्भूतं दाहं कमललोचने । (१२।८)

प्रीतिसंयोगयुक्ताभिर् अद्भिः प्रह्लादयस्व मे । (१२।९)

पुष्पायुधं दुराधर्षं प्रचण्डशरकार्मुकम् । (१२।१०)

त्वद्दर्शनसमुद्भूतं विध्यन्तं दुःसहैः शरैः । (१२।११)

उपशामय कल्याणि आत्मदानेन भाविनि ॥ (१२।१२)

गान्धर्वेण च मां भीरु विवाहेनैहि सुन्दरि । (१३।१)

विवाहानां हि रम्भोरु गान्धर्वः श्रेष्ठ उच्यते ॥ (१३।२)

तपत्युवाच । (१४।१)

नाहम् ईशात्मनो राजन् कन्या पितृमती ह्यहम् । (१४।२)

मयि चेद् अस्ति ते प्रीतिर् याचस्व पितरं मम ॥ (१४।३)

यथा हि ते मया प्राणाः संगृहीता नरेश्वर । (१५।१)

दर्शनाद् एव भूयस्त्वं तथा प्राणान् ममाहरः ॥ (१५।२)

न चाहम् ईशा देहस्य तस्मान् नृपतिसत्तम । (१६।१)

समीपं नोपगच्छामि न स्वतन्त्रा हि योषितः ॥ (१६।२)

का हि सर्वेषु लोकेषु विश्रुताभिजनं नृपम् । (१७।१)

कन्या नाभिलषेन् नाथं भर्तारं भक्तवत्सलम् ॥ (१७।२)

तस्माद् एवंगते काले याचस्व पितरं मम । (१८।१)

आदित्यं प्रणिपातेन तपसा नियमेन च ॥ (१८।२)

स चेत् कामयते दातुं तव माम् अरिमर्दन । (१९।१)

भविष्याम्यथ ते राजन् सततं वशवर्तिनी ॥ (१९।२)

अहं हि तपती नाम सावित्र्यवरजा सुता । (२०।१)

अस्य लोकप्रदीपस्य सवितुः क्षत्रियर्षभ ॥ (२०।२)