संजय उवाच । (१।१)

एवम् एतन्महाराज यथा वदसि भारत । (१।२)

युद्धे विनाशः क्षत्रस्य गाण्डीवेन प्रदृश्यते ॥ (१।३)

इदं तु नाभिजानामि तव धीरस्य नित्यशः । (२।१)

यत् पुत्रवशम् आगच्छेः सत्त्वज्ञः सव्यसाचिनः ॥ (२।२)

नैष कालो महाराज तव शश्वत् कृतागसः । (३।१)

त्वया ह्येवादितः पार्था निकृता भरतर्षभ ॥ (३।२)

पिता श्रेष्ठः सुहृद् यश्च सम्यक् प्रणिहितात्मवान् । (४।१)

आस्थेयं हि हितं तेन न द्रोग्धा गुरुर् उच्यते ॥ (४।२)

इदं जितम् इदं लब्धम् इति श्रुत्वा पराजितान् । (५।१)

द्यूतकाले महाराज स्मयसे स्म कुमारवत् ॥ (५।२)

परुषाण्युच्यमानान् स्म पुरा पार्थान् उपेक्षसे । (६।१)

कृत्स्नं राज्यं जयन्तीति प्रपातं नानुपश्यसि ॥ (६।२)

पित्र्यं राज्यं महाराज कुरवस्ते सजाङ्गलाः । (७।१)

अथ वीरैर् जितां भूमिम् अखिलां प्रत्यपद्यथाः ॥ (७।२)

बाहुवीर्यार्जिता भूमिस्तव पार्थैर् निवेदिता । (८।१)

मयेदं कृतम् इत्येव मन्यसे राजसत्तम ॥ (८।२)

ग्रस्तान् गन्धर्वराजेन मज्जतो ह्यप्लवे ऽम्भसि । (९।१)

आनिनाय पुनः पार्थः पुत्रांस्ते राजसत्तम ॥ (९।२)

कुमारवच्च स्मयसे द्यूते विनिकृतेषु यत् । (१०।१)

पाण्डवेषु वनं राजन् प्रव्रजत्सु पुनः पुनः ॥ (१०।२)

प्रवर्षतः शरव्रातान् अर्जुनस्य शितान् बहून् । (११।१)

अप्यर्णवा विशुष्येयुः किं पुनर् मांसयोनयः ॥ (११।२)

अस्यतां फल्गुनः श्रेष्ठो गाण्डीवं धनुषां वरम् । (१२।१)

केशवः सर्वभूतानां चक्राणां च सुदर्शनम् ॥ (१२।२)

वानरो रोचमानश्च केतुः केतुमतां वरः । (१३।१)

एवम् एतानि सरथो वहञ् श्वेतहयो रणे । (१३।२)

क्षपयिष्यति नो राजन् कालचक्रम् इवोद्यतम् ॥ (१३।३)

तस्याद्य वसुधा राजन्निखिला भरतर्षभ । (१४।१)

यस्य भीमार्जुनौ योधौ स राजा राजसत्तम ॥ (१४।२)

तथा भीमहतप्रायां मज्जन्तीं तव वाहिनीम् । (१५।१)

दुर्योधनमुखा दृष्ट्वा क्षयं यास्यन्ति कौरवाः ॥ (१५।२)

न हि भीमभयाद् भीता लप्स्यन्ते विजयं विभो । (१६।१)

तव पुत्रा महाराज राजानश्चानुसारिणः ॥ (१६।२)

मत्स्यास्त्वाम् अद्य नार्चन्ति पाञ्चालाश्च सकेकयाः । (१७।१)

शाल्वेयाः शूरसेनाश्च सर्वे त्वाम् अवजानते । (१७।२)

पार्थं ह्येते गताः सर्वे वीर्यज्ञास्तस्य धीमतः ॥ (१७।३)

अनर्हान् एव तु वधे धर्मयुक्तान् विकर्मणा । (१८।१)

सर्वोपायैर् नियन्तव्यः सानुगः पापपूरुषः । (१८।२)

तव पुत्रो महाराज नात्र शोचितुम् अर्हसि ॥ (१८।३)

द्यूतकाले मया चोक्तं विदुरेण च धीमता । (१९।१)

यद् इदं ते विलपितं पाण्डवान् प्रति भारत । (१९।२)

अनीशेनेव राजेन्द्र सर्वम् एतन्निरर्थकम् ॥ (१९।३)