नारद उवाच । (१।१)

सद्भिर् आरोपितः स्वर्गं पार्थिवैर् भूरिदक्षिणैः । (१।२)

अभ्यनुज्ञाय दौहित्रान् ययातिर् दिवम् आस्थितः ॥ (१।३)

अभिवृष्टश्च वर्षेण नानापुष्पसुगन्धिना । (२।१)

परिष्वक्तश्च पुण्येन वायुना पुण्यगन्धिना ॥ (२।२)

अचलं स्थानम् आरुह्य दौहित्रफलनिर्जितम् । (३।१)

कर्मभिः स्वैर् उपचितो जज्वाल परया श्रिया ॥ (३।२)

उपगीतोपनृत्तश्च गन्धर्वाप्सरसां गणैः । (४।१)

प्रीत्या प्रतिगृहीतश्च स्वर्गे दुन्दुभिनिस्वनैः ॥ (४।२)

अभिष्टुतश्च विविधैर् देवराजर्षिचारणैः । (५।१)

अर्चितश्चोत्तमार्घेण दैवतैर् अभिनन्दितः ॥ (५।२)

प्राप्तः स्वर्गफलं चैव तम् उवाच पितामहः । (६।१)

निर्वृतं शान्तमनसं वचोभिस्तर्पयन्न् इव ॥ (६।२)

चतुष्पादस्त्वया धर्मश्चितो लोक्येन कर्मणा । (७।१)

अक्षयस्तव लोको ऽयं कीर्तिश्चैवाक्षया दिवि । (७।२)

पुनस्तवाद्य राजर्षे सुकृतेनेह कर्मणा ॥ (७।३)

आवृतं तमसा चेतः सर्वेषां स्वर्गवासिनाम् । (८।१)

येन त्वां नाभिजानन्ति ततो ऽज्ञात्वासि पातितः ॥ (८।२)

प्रीत्यैव चासि दौहित्रैस्तारितस्त्वम् इहागतः । (९।१)

स्थानं च प्रतिपन्नो ऽसि कर्मणा स्वेन निर्जितम् । (९।२)

अचलं शाश्वतं पुण्यम् उत्तमं ध्रुवम् अव्ययम् ॥ (९।३)

ययातिर् उवाच । (१०।१)

भगवन् संशयो मे ऽस्ति कश्चित् तं छेत्तुम् अर्हसि । (१०।२)

न ह्यन्यम् अहम् अर्हामि प्रष्टुं लोकपितामह ॥ (१०।३)

बहुवर्षसहस्रान्तं प्रजापालनवर्धितम् । (११।१)

अनेकक्रतुदानौघैर् अर्जितं मे महत् फलम् ॥ (११।२)

कथं तद् अल्पकालेन क्षीणं येनास्मि पातितः । (१२।१)

भगवन् वेत्थ लोकांश्च शाश्वतान्मम निर्जितान् ॥ (१२।२)

पितामह उवाच । (१३।१)

बहुवर्षसहस्रान्तं प्रजापालनवर्धितम् । (१३।२)

अनेकक्रतुदानौघैर् यत् त्वयोपार्जितं फलम् ॥ (१३।३)

तद् अनेनैव दोषेण क्षीणं येनासि पातितः । (१४।१)

अभिमानेन राजेन्द्र धिक्कृतः स्वर्गवासिभिः ॥ (१४।२)

नायं मानेन राजर्षे न बलेन न हिंसया । (१५।१)

न शाठ्येन न मायाभिर् लोको भवति शाश्वतः ॥ (१५।२)

नावमान्यास्त्वया राजन्न् अवरोत्कृष्टमध्यमाः । (१६।१)

न हि मानप्रदग्धानां कश्चिद् अस्ति समः क्वचित् ॥ (१६।२)

पतनारोहणम् इदं कथयिष्यन्ति ये नराः । (१७।१)

विषमाण्यपि ते प्राप्तास्तरिष्यन्ति न संशयः ॥ (१७।२)

नारद उवाच । (१८।१)

एष दोषो ऽभिमानेन पुरा प्राप्तो ययातिना । (१८।२)

निर्बन्धतश्चातिमात्रं गालवेन महीपते ॥ (१८।३)

श्रोतव्यं हितकामानां सुहृदां भूतिम् इच्छताम् । (१९।१)

न कर्तव्यो हि निर्बन्धो निर्बन्धो हि क्षयोदयः ॥ (१९।२)

तस्मात् त्वम् अपि गान्धारे मानं क्रोधं च वर्जय । (२०।१)

संधत्स्व पाण्डवैर् वीर संरम्भं त्यज पार्थिव ॥ (२०।२)

ददाति यत् पार्थिव यत् करोति यद् वा तपस्तप्यति यज्जुहोति । (२१।१)

न तस्य नाशो ऽस्ति न चापकर्षो नान्यस्तद् अश्नाति स एव कर्ता ॥ (२१।२)

इदं महाख्यानम् अनुत्तमं मतं बहुश्रुतानां गतरोषरागिणाम् । (२२।१)

समीक्ष्य लोके बहुधा प्रधाविता त्रिवर्गदृष्टिः पृथिवीम् उपाश्नुते ॥ (२२।२)