MBh, 12, 203
Select a line for its word-by-word analysis.
तम् अहं तत्त्वतो ज्ञातुम् इच्छामि वदतां वर ॥ (१।३)
tam ahaṃ tattvato jñātum icchāmi vadatāṃ vara ||
संवादं मोक्षसंयुक्तं शिष्यस्य गुरुणा सह ॥ (२।३)
saṃvādaṃ mokṣasaṃyuktaṃ śiṣyasya guruṇā saha ||
कश्चिद् ब्राह्मणम् आसीनम् आचार्यम् ऋषिसत्तमम् । (३।१)
kaścid brāhmaṇam āsīnam ācāryam ṛṣisattamam |
चरणावुपसंगृह्य स्थितः प्राञ्जलिर् अब्रवीत् ॥ (३।३)
caraṇāvupasaṃgṛhya sthitaḥ prāñjalir abravīt ||
संशयो मे महान् कश्चित् तन्मे व्याख्यातुम् अर्हसि ॥ (४।२)
saṃśayo me mahān kaścit tanme vyākhyātum arhasi ||
कुतश्चाहं कुतश्च त्वं तत् सम्यग् ब्रूहि यत् परम् । (५।१)
kutaścāhaṃ kutaśca tvaṃ tat samyag brūhi yat param |
सम्यग्वृत्ता निवर्तन्ते विपरीताः क्षयोदयाः ॥ (५।३)
samyagvṛttā nivartante viparītāḥ kṣayodayāḥ ||
वेदेषु चापि यद् वाक्यं लौकिकं व्यापकं च यत् । (६।१)
vedeṣu cāpi yad vākyaṃ laukikaṃ vyāpakaṃ ca yat |
एतद् विद्वन् यथातत्त्वं सर्वं व्याख्यातुम् अर्हसि ॥ (६।२)
etad vidvan yathātattvaṃ sarvaṃ vyākhyātum arhasi ||
शृणु शिष्य महाप्राज्ञ ब्रह्मगुह्यम् इदं परम् । (७।२)
śṛṇu śiṣya mahāprājña brahmaguhyam idaṃ param |
अध्यात्मं सर्वभूतानाम् आगमानां च यद् वसु ॥ (७।३)
adhyātmaṃ sarvabhūtānām āgamānāṃ ca yad vasu ||
वासुदेवः सर्वम् इदं विश्वस्य ब्रह्मणो मुखम् । (८।१)
vāsudevaḥ sarvam idaṃ viśvasya brahmaṇo mukham |
सत्यं दानम् अथो यज्ञस्तितिक्षा दम आर्जवम् ॥ (८।२)
satyaṃ dānam atho yajñastitikṣā dama ārjavam ||
पुरुषं सनातनं विष्णुं यत् तद् वेदविदो विदुः । (९।१)
puruṣaṃ sanātanaṃ viṣṇuṃ yat tad vedavido viduḥ |
सर्गप्रलयकर्तारम् अव्यक्तं ब्रह्म शाश्वतम् । (९।२)
sargapralayakartāram avyaktaṃ brahma śāśvatam |
तद् इदं ब्रह्म वार्ष्णेयम् इतिहासं शृणुष्व मे ॥ (९।३)
tad idaṃ brahma vārṣṇeyam itihāsaṃ śṛṇuṣva me ||
ब्राह्मणो ब्राह्मणैः श्राव्यो राजन्यः क्षत्रियैस्तथा । (१०।१)
brāhmaṇo brāhmaṇaiḥ śrāvyo rājanyaḥ kṣatriyaistathā |
अर्हस्त्वम् असि कल्याण वार्ष्णेयं शृणु यत् परम् ॥ (१०।३)
arhastvam asi kalyāṇa vārṣṇeyaṃ śṛṇu yat param ||
कालचक्रम् अनाद्यन्तं भावाभावस्वलक्षणम् । (११।१)
kālacakram anādyantaṃ bhāvābhāvasvalakṣaṇam |
त्रैलोक्यं सर्वभूतेषु चक्रवत् परिवर्तते ॥ (११।२)
trailokyaṃ sarvabhūteṣu cakravat parivartate ||
यत् तद् अक्षरम् अव्यक्तम् अमृतं ब्रह्म शाश्वतम् । (१२।१)
yat tad akṣaram avyaktam amṛtaṃ brahma śāśvatam |
वदन्ति पुरुषव्याघ्रं केशवं पुरुषर्षभम् ॥ (१२।२)
vadanti puruṣavyāghraṃ keśavaṃ puruṣarṣabham ||
पितॄन् देवान् ऋषींश्चैव तथा वै यक्षदानवान् । (१३।१)
pitṝn devān ṛṣīṃścaiva tathā vai yakṣadānavān |
तथैव वेदशास्त्राणि लोकधर्मांश्च शाश्वतान् । (१४।१)
tathaiva vedaśāstrāṇi lokadharmāṃśca śāśvatān |
प्रलये प्रकृतिं प्राप्य युगादौ सृजते प्रभुः ॥ (१४।२)
pralaye prakṛtiṃ prāpya yugādau sṛjate prabhuḥ ||
दृश्यन्ते तानि तान्येव तथा ब्रह्माहरात्रिषु ॥ (१५।२)
dṛśyante tāni tānyeva tathā brahmāharātriṣu ||
तत् तद् उत्पद्यते ज्ञानं लोकयात्राविधानजम् ॥ (१६।२)
tat tad utpadyate jñānaṃ lokayātrāvidhānajam ||
युगान्ते ऽन्तर्हितान् वेदान् सेतिहासान्महर्षयः । (१७।१)
yugānte 'ntarhitān vedān setihāsānmaharṣayaḥ |
लेभिरे तपसा पूर्वम् अनुज्ञाताः स्वयंभुवा ॥ (१७।२)
lebhire tapasā pūrvam anujñātāḥ svayaṃbhuvā ||
वेदविद् वेद भगवान् वेदाङ्गानि बृहस्पतिः । (१८।१)
vedavid veda bhagavān vedāṅgāni bṛhaspatiḥ |
भार्गवो नीतिशास्त्रं च जगाद जगतो हितम् ॥ (१८।२)
bhārgavo nītiśāstraṃ ca jagāda jagato hitam ||
गान्धर्वं नारदो वेदं भरद्वाजो धनुर्ग्रहम् । (१९।१)
gāndharvaṃ nārado vedaṃ bharadvājo dhanurgraham |
देवर्षिचरितं गार्ग्यः कृष्णात्रेयश्चिकित्सितम् ॥ (१९।२)
devarṣicaritaṃ gārgyaḥ kṛṣṇātreyaścikitsitam ||
न्यायतन्त्राण्यनेकानि तैस्तैर् उक्तानि वादिभिः । (२०।१)
nyāyatantrāṇyanekāni taistair uktāni vādibhiḥ |
हेत्वागमसदाचारैर् यद् उक्तं तद् उपास्यते ॥ (२०।२)
hetvāgamasadācārair yad uktaṃ tad upāsyate ||
अनाद्यं यत् परं ब्रह्म न देवा नर्षयो विदुः । (२१।१)
anādyaṃ yat paraṃ brahma na devā narṣayo viduḥ |
एकस्तद् वेद भगवान् धाता नारायणः प्रभुः ॥ (२१।२)
ekastad veda bhagavān dhātā nārāyaṇaḥ prabhuḥ ||
पुरुषाधिष्ठितं भावं प्रकृतिः सूयते सदा । (२३।१)
puruṣādhiṣṭhitaṃ bhāvaṃ prakṛtiḥ sūyate sadā |
हेतुयुक्तम् अतः सर्वं जगत् सम्परिवर्तते ॥ (२३।२)
hetuyuktam ataḥ sarvaṃ jagat samparivartate ||
दीपाद् अन्ये यथा दीपाः प्रवर्तन्ते सहस्रशः । (२४।१)
dīpād anye yathā dīpāḥ pravartante sahasraśaḥ |
प्रकृतिः सृजते तद्वद् आनन्त्यान्नापचीयते ॥ (२४।२)
prakṛtiḥ sṛjate tadvad ānantyānnāpacīyate ||
अव्यक्तकर्मजा बुद्धिर् अहंकारं प्रसूयते । (२५।१)
avyaktakarmajā buddhir ahaṃkāraṃ prasūyate |
वायोस्तेजस्ततश्चापस्त्वद्भ्यो हि वसुधोद्गता । (२६।१)
vāyostejastataścāpastvadbhyo hi vasudhodgatā |
मूलप्रकृतयो ऽष्टौ ता जगद् एतास्ववस्थितम् ॥ (२६।२)
mūlaprakṛtayo 'ṣṭau tā jagad etāsvavasthitam ||
ज्ञानेन्द्रियाण्यतः पञ्च पञ्च कर्मेन्द्रियाण्यपि । (२७।१)
jñānendriyāṇyataḥ pañca pañca karmendriyāṇyapi |
श्रोत्रं त्वक् चक्षुषी जिह्वा घ्राणं पञ्चेन्द्रियाण्यपि । (२८।१)
śrotraṃ tvak cakṣuṣī jihvā ghrāṇaṃ pañcendriyāṇyapi |
पादौ पायुर् उपस्थश्च हस्तौ वाक् कर्मणाम् अपि ॥ (२८।२)
pādau pāyur upasthaśca hastau vāk karmaṇām api ||
शब्दः स्पर्शो ऽथ रूपं च रसो गन्धस्तथैव च । (२९।१)
śabdaḥ sparśo 'tha rūpaṃ ca raso gandhastathaiva ca |
विज्ञेयं व्यापकं चित्तं तेषु सर्वगतं मनः ॥ (२९।२)
vijñeyaṃ vyāpakaṃ cittaṃ teṣu sarvagataṃ manaḥ ||
रसज्ञाने तु जिह्वेयं व्याहृते वाक् तथैव च । (३०।१)
rasajñāne tu jihveyaṃ vyāhṛte vāk tathaiva ca |
इन्द्रियैर् विविधैर् युक्तं सर्वं व्यस्तं मनस्तथा ॥ (३०।२)
indriyair vividhair yuktaṃ sarvaṃ vyastaṃ manastathā ||
तद्वत् सोमगुणा जिह्वा गन्धस्तु पृथिवीगुणः । (३२।१)
tadvat somaguṇā jihvā gandhastu pṛthivīguṇaḥ |
श्रोत्रं शब्दगुणं चैव चक्षुर् अग्नेर् गुणस्तथा । (३२।२)
śrotraṃ śabdaguṇaṃ caiva cakṣur agner guṇastathā |
स्पर्शं वायुगुणं विद्यात् सर्वभूतेषु सर्वदा ॥ (३२।३)
sparśaṃ vāyuguṇaṃ vidyāt sarvabhūteṣu sarvadā ||
मनः सत्त्वगुणं प्राहुः सत्त्वम् अव्यक्तजं तथा । (३३।१)
manaḥ sattvaguṇaṃ prāhuḥ sattvam avyaktajaṃ tathā |
सर्वभूतात्मभूतस्थं तस्माद् बुध्येत बुद्धिमान् ॥ (३३।२)
sarvabhūtātmabhūtasthaṃ tasmād budhyeta buddhimān ||
श्रिता विरजसं देवं यम् आहुः परमं पदम् ॥ (३४।२)
śritā virajasaṃ devaṃ yam āhuḥ paramaṃ padam ||
नवद्वारं पुरं पुण्यम् एतैर् भावैः समन्वितम् । (३५।१)
navadvāraṃ puraṃ puṇyam etair bhāvaiḥ samanvitam |
व्याप्य शेते महान् आत्मा तस्मात् पुरुष उच्यते ॥ (३५।२)
vyāpya śete mahān ātmā tasmāt puruṣa ucyate ||
अजरः सो ऽमरश्चैव व्यक्ताव्यक्तोपदेशवान् । (३६।१)
ajaraḥ so 'maraścaiva vyaktāvyaktopadeśavān |
व्यापकः सगुणः सूक्ष्मः सर्वभूतगुणाश्रयः ॥ (३६।२)
vyāpakaḥ saguṇaḥ sūkṣmaḥ sarvabhūtaguṇāśrayaḥ ||
यथा दीपः प्रकाशात्मा ह्रस्वो वा यदि वा महान् । (३७।१)
yathā dīpaḥ prakāśātmā hrasvo vā yadi vā mahān |
ज्ञानात्मानं तथा विद्यात् पुरुषं सर्वजन्तुषु ॥ (३७।२)
jñānātmānaṃ tathā vidyāt puruṣaṃ sarvajantuṣu ||
सो ऽत्र वेदयते वेद्यं स शृणोति स पश्यति । (३८।१)
so 'tra vedayate vedyaṃ sa śṛṇoti sa paśyati |
कारणं तस्य देहो ऽयं स कर्ता सर्वकर्मणाम् ॥ (३८।२)
kāraṇaṃ tasya deho 'yaṃ sa kartā sarvakarmaṇām ||
अग्निर् दारुगतो यद्वद् भिन्ने दारौ न दृश्यते । (३९।१)
agnir dārugato yadvad bhinne dārau na dṛśyate |
तथैवात्मा शरीरस्थो योगेनैवात्र दृश्यते ॥ (३९।२)
tathaivātmā śarīrastho yogenaivātra dṛśyate ||
नदीष्वापो यथा युक्ता यथा सूर्ये मरीचयः । (४०।१)
nadīṣvāpo yathā yuktā yathā sūrye marīcayaḥ |
संतन्वाना यथा यान्ति तथा देहाः शरीरिणाम् ॥ (४०।२)
saṃtanvānā yathā yānti tathā dehāḥ śarīriṇām ||
स्वप्नयोगे यथैवात्मा पञ्चेन्द्रियसमागतः । (४१।१)
svapnayoge yathaivātmā pañcendriyasamāgataḥ |
देहम् उत्सृज्य वै याति तथैवात्रोपलभ्यते ॥ (४१।२)
deham utsṛjya vai yāti tathaivātropalabhyate ||
कर्मणा व्याप्यते पूर्वं कर्मणा चोपपद्यते । (४२।१)
karmaṇā vyāpyate pūrvaṃ karmaṇā copapadyate |
स तु देहाद् यथा देहं त्यक्त्वान्यं प्रतिपद्यते । (४३।१)
sa tu dehād yathā dehaṃ tyaktvānyaṃ pratipadyate |
तथा तं सम्प्रवक्ष्यामि भूतग्रामं स्वकर्मजम् ॥ (४३।२)
tathā taṃ sampravakṣyāmi bhūtagrāmaṃ svakarmajam ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.