मार्कण्डेय उवाच । (१।१)

स एवम् उक्तो राजर्षिर् उत्तङ्केनापराजितः । (१।२)

उत्तङ्कं कौरवश्रेष्ठ कृताञ्जलिर् अथाब्रवीत् ॥ (१।३)

न ते ऽभिगमनं ब्रह्मन् मोघम् एतद् भविष्यति । (२।१)

पुत्रो ममायं भगवन् कुवलाश्व इति स्मृतः ॥ (२।२)

धृतिमान् क्षिप्रकारी च वीर्येणाप्रतिमो भुवि । (३।१)

प्रियं वै सर्वम् एतत् ते करिष्यति न संशयः ॥ (३।२)

पुत्रैः परिवृतः सर्वैः शूरैः परिघबाहुभिः । (४।१)

विसर्जयस्व मां ब्रह्मन् न्यस्तशस्त्रो ऽस्मि साम्प्रतम् ॥ (४।२)

तथास्त्विति च तेनोक्तो मुनिनामिततेजसा । (५।१)

स तम् आदिश्य तनयम् उत्तङ्काय महात्मने । (५।२)

क्रियताम् इति राजर्षिर् जगाम वनम् उत्तमम् ॥ (५।३)

युधिष्ठिर उवाच । (६।१)

क एष भगवन् दैत्यो महावीर्यस् तपोधन । (६।२)

कस्य पुत्रो ऽथ नप्ता वा एतद् इच्छामि वेदितुम् ॥ (६।३)

एवं महाबलो दैत्यो न श्रुतो मे तपोधन । (७।१)

एतद् इच्छामि भगवन् याथातथ्येन वेदितुम् । (७।२)

सर्वम् एव महाप्राज्ञ विस्तरेण तपोधन ॥ (७।३)

मार्कण्डेय उवाच । (८।१)

शृणु राजन्न् इदं सर्वं यथावृत्तं नराधिप । (८।२)

एकार्णवे तदा घोरे नष्टे स्थावरजङ्गमे । (८।३)

प्रनष्टेषु च भूतेषु सर्वेषु भरतर्षभ ॥ (८।४)

प्रभवः सर्वभूतानां शाश्वतः पुरुषो ऽव्ययः । (९।१)

सुष्वाप भगवान् विष्णुर् अप्शय्याम् एक एव ह । (९।२)

नागस्य भोगे महति शेषस्यामिततेजसः ॥ (९।३)

लोककर्ता महाभाग भगवान् अच्युतो हरिः । (१०।१)

नागभोगेन महता परिरभ्य महीम् इमाम् ॥ (१०।२)

स्वपतस् तस्य देवस्य पद्मं सूर्यसमप्रभम् । (११।१)

नाभ्यां विनिःसृतं तत्र यत्रोत्पन्नः पितामहः । (११।२)

साक्षाल्लोकगुरुर् ब्रह्मा पद्मे सूर्येन्दुसप्रभे ॥ (११।३)

चतुर्वेदश् चतुर्मूर्तिस् तथैव च चतुर्मुखः । (१२।१)

स्वप्रभावाद् दुराधर्षो महाबलपराक्रमः ॥ (१२।२)

कस्यचित् त्वथ कालस्य दानवौ वीर्यवत्तरौ । (१३।१)

मधुश् च कैटभश् चैव दृष्टवन्तौ हरिं प्रभुम् ॥ (१३।२)

शयानं शयने दिव्ये नागभोगे महाद्युतिम् । (१४।१)

बहुयोजनविस्तीर्णे बहुयोजनम् आयते ॥ (१४।२)

किरीटकौस्तुभधरं पीतकौशेयवाससम् । (१५।१)

दीप्यमानं श्रिया राजंस् तेजसा वपुषा तथा । (१५।२)

सहस्रसूर्यप्रतिमम् अद्भुतोपमदर्शनम् ॥ (१५।३)

विस्मयः सुमहान् आसीन् मधुकैटभयोस् तदा । (१६।१)

दृष्ट्वा पितामहं चैव पद्मे पद्मनिभेक्षणम् ॥ (१६।२)

वित्रासयेताम् अथ तौ ब्रह्माणम् अमितौजसम् । (१७।१)

वित्रास्यमानो बहुशो ब्रह्मा ताभ्यां महायशाः । (१७।२)

अकम्पयत् पद्मनालं ततो ऽबुध्यत केशवः ॥ (१७।३)

अथापश्यत गोविन्दो दानवौ वीर्यवत्तरौ । (१८।१)

दृष्ट्वा तावब्रवीद् देवः स्वागतं वां महाबलौ । (१८।२)

ददानि वां वरं श्रेष्ठं प्रीतिर् हि मम जायते ॥ (१८।३)

तौ प्रहस्य हृषीकेशं महावीर्यौ महासुरौ । (१९।१)

प्रत्यब्रूतां महाराज सहितौ मधुसूदनम् ॥ (१९।२)

आवां वरय देव त्वं वरदौ स्वः सुरोत्तम । (२०।१)

दातारौ स्वो वरं तुभ्यं तद् ब्रवीह्यविचारयन् ॥ (२०।२)

भगवान् उवाच । (२१।१)

प्रतिगृह्णे वरं वीरावीप्सितश्च वरो मम । (२१।२)

युवां हि वीर्यसम्पन्नौ न वाम् अस्ति समः पुमान् ॥ (२१।३)

वध्यत्वम् उपगच्छेतां मम सत्यपराक्रमौ । (२२।१)

एतद् इच्छाम्यहं कामं प्राप्तुं लोकहिताय वै ॥ (२२।२)

मधुकैटभावूचतुः । (२३।१)

अनृतं नोक्तपूर्वं नौ स्वैरेष्वपि कुतो ऽन्यथा । (२३।२)

सत्ये धर्मे च निरतौ विद्ध्यावां पुरुषोत्तम ॥ (२३।३)

बले रूपे च वीर्ये च शमे च न समो ऽस्ति नौ । (२४।१)

धर्मे तपसि दाने च शीलसत्त्वदमेषु च ॥ (२४।२)

उपप्लवो महान् अस्मान् उपावर्तत केशव । (२५।१)

उक्तं प्रतिकुरुष्व त्वं कालो हि दुरतिक्रमः ॥ (२५।२)

आवाम् इच्छावहे देव कृतम् एकं त्वया विभो । (२६।१)

अनावृते ऽस्मिन्न् आकाशे वधं सुरवरोत्तम ॥ (२६।२)

पुत्रत्वम् अभिगच्छाव तव चैव सुलोचन । (२७।१)

वर एष वृतो देव तद् विद्धि सुरसत्तम ॥ (२७।२)

भगवान् उवाच । (२८।१)

बाढम् एवं करिष्यामि सर्वम् एतद् भविष्यति । (२८।२)

मार्कण्डेय उवाच । (२८।३)

विचिन्त्य त्वथ गोविन्दो नापश्यद् यद् अनावृतम् । (२८।४)

अवकाशं पृथिव्यां वा दिवि वा मधुसूदनः ॥ (२८।५)

स्वकावनावृतावूरू दृष्ट्वा देववरस् तदा । (२९।१)

मधुकैटभयो राजञ् शिरसी मधुसूदनः । (२९।२)

चक्रेण शितधारेण न्यकृन्तत महायशाः ॥ (२९।३)