वैशंपायन उवाच । (१।१)

ततो दुर्योधनो राजा सर्वास्ताः प्रकृतीः शनैः । (१।२)

अर्थमानप्रदानाभ्यां संजहार सहानुजः । (१।३)

युयुत्सुम् अपनीयैकं धार्तराष्ट्राः सहोदराः ॥ (१।४)

धृतराष्ट्रप्रयुक्तास्तु केचित् कुशलमन्त्रिणः । (२।१)

कथयांचक्रिरे रम्यं नगरं वारणावतम् ॥ (२।२)

अयं समाजः सुमहान् रमणीयतमो भुवि । (३।१)

उपस्थितः पशुपतेर् नगरे वारणावते ॥ (३।२)

सर्वरत्नसमाकीर्णे पुंसां देशे मनोरमे । (४।१)

इत्येवं धृतराष्ट्रस्य वचनाच्चक्रिरे कथाः ॥ (४।२)

कथ्यमाने तथा रम्ये नगरे वारणावते । (५।१)

गमने पाण्डुपुत्राणां जज्ञे तत्र मतिर् नृप ॥ (५।२)

यदा त्वमन्यत नृपो जातकौतूहला इति । (६।१)

उवाचैनान् अथ तदा पाण्डवान् अम्बिकासुतः । (६।२)

अधीतानि च शास्त्राणि युष्माभिर् इह कृत्स्नशः । (६।३)

अस्त्राणि च तथा द्रोणाद् गौतमाच्च शरद्वतः । (६।४)

सो ऽहम् एवंगते तात चिन्तयामि समन्ततः । (६।५)

रक्षणे व्यवहारे च राज्यस्य सततं हिताः ॥ (६।६)

ममेमे पुरुषा नित्यं कथयन्ति पुनः पुनः । (७।१)

रमणीयतरं लोके नगरं वारणावतम् ॥ (७।२)

ते तात यदि मन्यध्वम् उत्सवं वारणावते । (८।१)

सगणाः सानुयात्राश्च विहरध्वं यथामराः ॥ (८।२)

ब्राह्मणेभ्यश्च रत्नानि गायनेभ्यश्च सर्वशः । (९।१)

प्रयच्छध्वं यथाकामं देवा इव सुवर्चसः ॥ (९।२)

कंचित् कालं विहृत्यैवम् अनुभूय परां मुदम् । (१०।१)

इदं वै हास्तिनपुरं सुखिनः पुनर् एष्यथ । (१०।२)

निवसध्वं च तत्रैव संरक्षणपरायणाः । (१०।३)

वैलक्षण्यं हि तत्रैव भविष्यति परंतपाः । (१०।४)

नगरं पुनर् एवेदम् उपयास्यथ पाण्डवाः ॥ (१०।५)

धृतराष्ट्रस्य तं कामम् अनुबुद्ध्वा युधिष्ठिरः । (११।१)

आत्मनश्चासहायत्वं तथेति प्रत्युवाच तम् ॥ (११।२)

ततो भीष्मं महाप्राज्ञं विदुरं च महामतिम् । (१२।१)

द्रोणं च बाह्लिकं चैव सोमदत्तं च कौरवम् ॥ (१२।२)

कृपम् आचार्यपुत्रं च गान्धारीं च यशस्विनीम् । (१३।१)

भूरिश्रवसम् एव च । (१३।२)

मान्यान् अन्यान् अमात्यांश्च ब्राह्मणांश्च तपोधनान् । (१३।३)

पुरोहितांश्च पौरांश्च । (१३।४)

सर्वमातॄर् उपस्पृष्ट्वा विदुरस्य च योषितः । (१३।५)

युधिष्ठिरः शनैर् दीनम् उवाचेदं वचस्तदा ॥ (१३।६)

रमणीये जनाकीर्णे नगरे वारणावते । (१४।१)

सगणास्तात वत्स्यामो धृतराष्ट्रस्य शासनात् ॥ (१४।२)

प्रसन्नमनसः सर्वे पुण्या वाचो विमुञ्चत । (१५।१)

आशीर्भिर् वर्धितान् अस्मान् न पापं प्रसहिष्यति ॥ (१५।२)

एवम् उक्तास्तु ते सर्वे पाण्डुपुत्रेण कौरवाः । (१६।१)

प्रसन्नवदना भूत्वा ते ऽभ्यवर्तन्त पाण्डवान् ॥ (१६।२)

स्वस्त्यस्तु वः पथि सदा भूतेभ्यश्चैव सर्वशः । (१७।१)

मा च वो ऽस्त्वशुभं किंचित् सर्वतः पाण्डुनन्दनाः ॥ (१७।२)

ततः कृतस्वस्त्ययना राज्यलाभाय पाण्डवाः । (१८।१)

कृत्वा सर्वाणि कार्याणि प्रययुर् वारणावतम् ॥ (१८।२)