MBh, 6, 61
Select a line for its word-by-word analysis.
श्रुत्वा पाण्डुकुमाराणां कर्म देवैः सुदुष्करम् ॥ (१।३)
śrutvā pāṇḍukumārāṇāṃ karma devaiḥ suduṣkaram ||
पुत्राणां च पराभवं श्रुत्वा संजय सर्वशः । (२।१)
putrāṇāṃ ca parābhavaṃ śrutvā saṃjaya sarvaśaḥ |
ध्रुवं विदुरवाक्यानि धक्ष्यन्ति हृदयं मम । (३।१)
dhruvaṃ viduravākyāni dhakṣyanti hṛdayaṃ mama |
यत्र भीष्ममुखाञ् शूरान् अस्त्रज्ञान् योधसत्तमान् । (४।१)
yatra bhīṣmamukhāñ śūrān astrajñān yodhasattamān |
केन दत्तवरास्तात किं वा ज्ञानं विदन्ति ते । (५।२)
kena dattavarāstāta kiṃ vā jñānaṃ vidanti te |
पुनः पुनर् न मृष्यामि हतं सैन्यं स्म पाण्डवैः । (६।१)
punaḥ punar na mṛṣyāmi hataṃ sainyaṃ sma pāṇḍavaiḥ |
यथावध्याः पाण्डुसुता यथा वध्याश्च मे सुताः । (७।१)
yathāvadhyāḥ pāṇḍusutā yathā vadhyāśca me sutāḥ |
न हि पारं प्रपश्यामि दुःखस्यास्य कथंचन । (८।१)
na hi pāraṃ prapaśyāmi duḥkhasyāsya kathaṃcana |
पुत्राणां व्यसनं मन्ये ध्रुवं प्राप्तं सुदारुणम् । (९।१)
putrāṇāṃ vyasanaṃ manye dhruvaṃ prāptaṃ sudāruṇam |
घातयिष्यति मे पुत्रान् सर्वान् भीमो न संशयः ॥ (९।२)
ghātayiṣyati me putrān sarvān bhīmo na saṃśayaḥ ||
न हि पश्यामि तं वीरं यो मे रक्षेत् सुतान् रणे । (१०।१)
na hi paśyāmi taṃ vīraṃ yo me rakṣet sutān raṇe |
ध्रुवं विनाशः समरे पुत्राणां मम संजय ॥ (१०।२)
dhruvaṃ vināśaḥ samare putrāṇāṃ mama saṃjaya ||
तस्मान्मे कारणं सूत युक्तिं चैव विशेषतः । (११।१)
tasmānme kāraṇaṃ sūta yuktiṃ caiva viśeṣataḥ |
पृच्छतो ऽद्य यथातत्त्वं सर्वम् आख्यातुम् अर्हसि ॥ (११।२)
pṛcchato 'dya yathātattvaṃ sarvam ākhyātum arhasi ||
दुर्योधनो ऽपि यच्चक्रे दृष्ट्वा स्वान् विमुखान् रणे । (१२।१)
duryodhano 'pi yaccakre dṛṣṭvā svān vimukhān raṇe |
भीष्मद्रोणौ कृपश्चैव सौबलेयो जयद्रथः । (१२।२)
bhīṣmadroṇau kṛpaścaiva saubaleyo jayadrathaḥ |
द्रौणिर् वापि महेष्वासो विकर्णो वा महाबलः ॥ (१२।३)
drauṇir vāpi maheṣvāso vikarṇo vā mahābalaḥ ||
निश्चयो वापि कस्तेषां तदा ह्यासीन्महात्मनाम् । (१३।१)
niścayo vāpi kasteṣāṃ tadā hyāsīnmahātmanām |
नैव मन्त्रकृतं किंचिन् नैव मायां तथाविधाम् । (१४।३)
naiva mantrakṛtaṃ kiṃcin naiva māyāṃ tathāvidhām |
न वै विभीषिकां कांचिद् राजन् कुर्वन्ति पाण्डवाः ॥ (१४।४)
na vai vibhīṣikāṃ kāṃcid rājan kurvanti pāṇḍavāḥ ||
युध्यन्ति ते यथान्यायं शक्तिमन्तश्च संयुगे । (१५।१)
yudhyanti te yathānyāyaṃ śaktimantaśca saṃyuge |
आरभन्ते सदा पार्थाः प्रार्थयाना महद् यशः ॥ (१५।३)
ārabhante sadā pārthāḥ prārthayānā mahad yaśaḥ ||
न ते युद्धान्निवर्तन्ते धर्मोपेता महाबलाः । (१६।१)
na te yuddhānnivartante dharmopetā mahābalāḥ |
तेनावध्या रणे पार्था जययुक्ताश्च पार्थिव ॥ (१६।३)
tenāvadhyā raṇe pārthā jayayuktāśca pārthiva ||
निकृतानीह पाण्डूनां नीचैर् इव यथा नरैः ॥ (१८।२)
nikṛtānīha pāṇḍūnāṃ nīcair iva yathā naraiḥ ||
सर्वं च तद् अनादृत्य पुत्राणां तव किल्बिषम् । (१९।१)
sarvaṃ ca tad anādṛtya putrāṇāṃ tava kilbiṣam |
सापह्नवाः सदैवासन् पाण्डवाः पाण्डुपूर्वज । (१९।२)
sāpahnavāḥ sadaivāsan pāṇḍavāḥ pāṇḍupūrvaja |
न चैनान् बहु मन्यन्ते पुत्रास्तव विशां पते ॥ (१९।३)
na cainān bahu manyante putrāstava viśāṃ pate ||
सम्प्राप्तं सुमहद् घोरं फलं किंपाकसंनिभम् । (२०।२)
samprāptaṃ sumahad ghoraṃ phalaṃ kiṃpākasaṃnibham |
स तद् भुङ्क्ष्व महाराज सपुत्रः ससुहृज्जनः ॥ (२०।३)
sa tad bhuṅkṣva mahārāja saputraḥ sasuhṛjjanaḥ ||
नावबुध्यसि यद् राजन् वार्यमाणः सुहृज्जनैः । (२१।१)
nāvabudhyasi yad rājan vāryamāṇaḥ suhṛjjanaiḥ |
वाक्यं हितं च पथ्यं च मर्त्यः पथ्यम् इवौषधम् । (२२।२)
vākyaṃ hitaṃ ca pathyaṃ ca martyaḥ pathyam ivauṣadham |
पुत्राणां मतम् आस्थाय जितान्मन्यसि पाण्डवान् ॥ (२२।३)
putrāṇāṃ matam āsthāya jitānmanyasi pāṇḍavān ||
शृणु भूयो यथातत्त्वं यन्मां त्वं परिपृच्छसि । (२३।१)
śṛṇu bhūyo yathātattvaṃ yanmāṃ tvaṃ paripṛcchasi |
कारणं भरतश्रेष्ठ पाण्डवानां जयं प्रति । (२३।२)
kāraṇaṃ bharataśreṣṭha pāṇḍavānāṃ jayaṃ prati |
तत् ते ऽहं कथयिष्यामि यथाश्रुतम् अरिंदम ॥ (२३।३)
tat te 'haṃ kathayiṣyāmi yathāśrutam ariṃdama ||
दृष्ट्वा भ्रातॄन् रणे सर्वान्निर्जितान् सुमहारथान् ॥ (२४।२)
dṛṣṭvā bhrātṝn raṇe sarvānnirjitān sumahārathān ||
यद् अब्रवीत् सुतस्ते ऽसौ तन्मे शृणु जनेश्वर ॥ (२५।३)
yad abravīt sutaste 'sau tanme śṛṇu janeśvara ||
त्वं च द्रोणश्च शल्यश्च कृपो द्रौणिस्तथैव च । (२६।२)
tvaṃ ca droṇaśca śalyaśca kṛpo drauṇistathaiva ca |
कृतवर्मा च हार्दिक्यः काम्बोजश्च सुदक्षिणः ॥ (२६।३)
kṛtavarmā ca hārdikyaḥ kāmbojaśca sudakṣiṇaḥ ||
भूरिश्रवा विकर्णश्च भगदत्तश्च वीर्यवान् । (२७।१)
bhūriśravā vikarṇaśca bhagadattaśca vīryavān |
महारथाः समाख्याताः कुलपुत्रास्तनुत्यजः ॥ (२७।२)
mahārathāḥ samākhyātāḥ kulaputrāstanutyajaḥ ||
त्रयाणाम् अपि लोकानां पर्याप्ता इति मे मतिः । (२८।१)
trayāṇām api lokānāṃ paryāptā iti me matiḥ |
पाण्डवानां समस्ताश्च न तिष्ठन्ति पराक्रमे ॥ (२८।२)
pāṇḍavānāṃ samastāśca na tiṣṭhanti parākrame ||
तत्र मे संशयो जातस्तन्ममाचक्ष्व पृच्छतः । (२९।१)
tatra me saṃśayo jātastanmamācakṣva pṛcchataḥ |
यं समाश्रित्य कौन्तेया जयन्त्यस्मान् पदे पदे ॥ (२९।२)
yaṃ samāśritya kaunteyā jayantyasmān pade pade ||
शृणु राजन् वचो मह्यं यत् त्वां वक्ष्यामि कौरव । (३०।२)
śṛṇu rājan vaco mahyaṃ yat tvāṃ vakṣyāmi kaurava |
बहुशश्च ममोक्तो ऽसि न च मे तत्त्वया कृतम् ॥ (३०।३)
bahuśaśca mamokto 'si na ca me tattvayā kṛtam ||
क्रियतां पाण्डवैः सार्धं शमो भरतसत्तम । (३१।१)
kriyatāṃ pāṇḍavaiḥ sārdhaṃ śamo bharatasattama |
एतत् क्षमम् अहं मन्ये पृथिव्यास्तव चाभिभो ॥ (३१।२)
etat kṣamam ahaṃ manye pṛthivyāstava cābhibho ||
भुञ्जेमां पृथिवीं राजन् भ्रातृभिः सहितः सुखी । (३२।१)
bhuñjemāṃ pṛthivīṃ rājan bhrātṛbhiḥ sahitaḥ sukhī |
दुर्हृदस्तापयन् सर्वान्नन्दयंश्चापि बान्धवान् ॥ (३२।२)
durhṛdastāpayan sarvānnandayaṃścāpi bāndhavān ||
न च मे क्रोशतस्तात श्रुतवान् असि वै पुरा । (३३।१)
na ca me krośatastāta śrutavān asi vai purā |
तद् इदं समनुप्राप्तं यत् पाण्डून् अवमन्यसे ॥ (३३।२)
tad idaṃ samanuprāptaṃ yat pāṇḍūn avamanyase ||
यश्च हेतुर् अवध्यत्वे तेषाम् अक्लिष्टकर्मणाम् । (३४।१)
yaśca hetur avadhyatve teṣām akliṣṭakarmaṇām |
नास्ति लोकेषु तद् भूतं भविता नो भविष्यति । (३५।१)
nāsti lokeṣu tad bhūtaṃ bhavitā no bhaviṣyati |
यो जयेत् पाण्डवान् संख्ये पालिताञ् शार्ङ्गधन्वना ॥ (३५।२)
yo jayet pāṇḍavān saṃkhye pālitāñ śārṅgadhanvanā ||
यत् तु मे कथितं तात मुनिभिर् भावितात्मभिः । (३६।१)
yat tu me kathitaṃ tāta munibhir bhāvitātmabhiḥ |
पुराणगीतं धर्मज्ञ तच्छृणुष्व यथातथम् ॥ (३६।२)
purāṇagītaṃ dharmajña tacchṛṇuṣva yathātatham ||
विमानं जाज्वलद् भासा स्थितं प्रवरम् अम्बरे ॥ (३८।२)
vimānaṃ jājvalad bhāsā sthitaṃ pravaram ambare ||
ध्यानेनावेद्य तं ब्रह्मा कृत्वा च नियतो ऽञ्जलिम् । (३९।१)
dhyānenāvedya taṃ brahmā kṛtvā ca niyato 'ñjalim |
ऋषयस्त्वथ देवाश्च दृष्ट्वा ब्रह्माणम् उत्थितम् । (४०।१)
ṛṣayastvatha devāśca dṛṣṭvā brahmāṇam utthitam |
स्थिताः प्राञ्जलयः सर्वे पश्यन्तो महद् अद्भुतम् ॥ (४०।२)
sthitāḥ prāñjalayaḥ sarve paśyanto mahad adbhutam ||
यथावच्च तम् अभ्यर्च्य ब्रह्मा ब्रह्मविदां वरः । (४१।१)
yathāvacca tam abhyarcya brahmā brahmavidāṃ varaḥ |
विश्वावसुर् विश्वमूर्तिर् विश्वेशो विष्वक्सेनो विश्वकर्मा वशी च । (४२।१)
viśvāvasur viśvamūrtir viśveśo viṣvakseno viśvakarmā vaśī ca |
विश्वेश्वरो वासुदेवो ऽसि तस्माद् योगात्मानं दैवतं त्वाम् उपैमि ॥ (४२।२)
viśveśvaro vāsudevo 'si tasmād yogātmānaṃ daivataṃ tvām upaimi ||
व्यक्ताव्यक्तामितस्थान नियतेन्द्रिय सेन्द्रिय । (४८।१)
vyaktāvyaktāmitasthāna niyatendriya sendriya |
गुह्यात्मन् सर्वभूतात्मन् स्फुटसम्भूतसंभव । (५०।१)
guhyātman sarvabhūtātman sphuṭasambhūtasaṃbhava |
पादौ तव धरा देवी दिशो बाहुर् दिवं शिरः । (५४।१)
pādau tava dharā devī diśo bāhur divaṃ śiraḥ |
मूर्तिस्ते ऽहं सुराः कायश्चन्द्रादित्यौ च चक्षुषी ॥ (५४।२)
mūrtiste 'haṃ surāḥ kāyaścandrādityau ca cakṣuṣī ||
बलं तपश्च सत्यं च धर्मः कामात्मजः प्रभो । (५५।१)
balaṃ tapaśca satyaṃ ca dharmaḥ kāmātmajaḥ prabho |
तेजो ऽग्निः पवनः श्वास आपस्ते स्वेदसंभवाः ॥ (५५।२)
tejo 'gniḥ pavanaḥ śvāsa āpaste svedasaṃbhavāḥ ||
अश्विनौ श्रवणौ नित्यं देवी जिह्वा सरस्वती । (५६।१)
aśvinau śravaṇau nityaṃ devī jihvā sarasvatī |
वेदाः संस्कारनिष्ठा हि त्वयीदं जगद् आश्रितम् ॥ (५६।२)
vedāḥ saṃskāraniṣṭhā hi tvayīdaṃ jagad āśritam ||
न संख्यां न परीमाणं न तेजो न पराक्रमम् । (५७।१)
na saṃkhyāṃ na parīmāṇaṃ na tejo na parākramam |
त्वद्भक्तिनिरता देव नियमैस्त्वा समाहिताः । (५८।१)
tvadbhaktiniratā deva niyamaistvā samāhitāḥ |
एवमादि मया सृष्टं पृथिव्यां त्वत्प्रसादजम् । (६०।१)
evamādi mayā sṛṣṭaṃ pṛthivyāṃ tvatprasādajam |
त्वं गतिः सर्वभूतानां त्वं नेता त्वं जगन्मुखम् । (६१।१)
tvaṃ gatiḥ sarvabhūtānāṃ tvaṃ netā tvaṃ jaganmukham |
त्वत्प्रसादेन देवेश सुखिनो विबुधाः सदा ॥ (६१।२)
tvatprasādena deveśa sukhino vibudhāḥ sadā ||
पृथिवी निर्भया देव त्वत्प्रसादात् सदाभवत् । (६२।१)
pṛthivī nirbhayā deva tvatprasādāt sadābhavat |
जगतो धारणार्थाय विज्ञाप्यं कुरु मे प्रभो ॥ (६३।२)
jagato dhāraṇārthāya vijñāpyaṃ kuru me prabho ||
यद् एतत् परमं गुह्यं त्वत्प्रसादमयं विभो । (६४।१)
yad etat paramaṃ guhyaṃ tvatprasādamayaṃ vibho |
वासुदेव तद् एतत् ते मयोद्गीतं यथातथम् ॥ (६४।२)
vāsudeva tad etat te mayodgītaṃ yathātatham ||
सृष्ट्वा संकर्षणं देवं स्वयम् आत्मानम् आत्मना । (६५।१)
sṛṣṭvā saṃkarṣaṇaṃ devaṃ svayam ātmānam ātmanā |
कृष्ण त्वम् आत्मनास्राक्षीः प्रद्युम्नं चात्मसंभवम् ॥ (६५।२)
kṛṣṇa tvam ātmanāsrākṣīḥ pradyumnaṃ cātmasaṃbhavam ||
प्रद्युम्नाच्चानिरुद्धं त्वं यं विदुर् विष्णुम् अव्ययम् । (६६।१)
pradyumnāccāniruddhaṃ tvaṃ yaṃ vidur viṣṇum avyayam |
अनिरुद्धो ऽसृजन्मां वै ब्रह्माणं लोकधारिणम् ॥ (६६।२)
aniruddho 'sṛjanmāṃ vai brahmāṇaṃ lokadhāriṇam ||
वासुदेवमयः सो ऽहं त्वयैवास्मि विनिर्मितः । (६७।१)
vāsudevamayaḥ so 'haṃ tvayaivāsmi vinirmitaḥ |
विभज्य भागशो ऽऽत्मानं व्रज मानुषतां विभो ॥ (६७।२)
vibhajya bhāgaśo ''tmānaṃ vraja mānuṣatāṃ vibho ||
धर्मं स्थाप्य यशः प्राप्य योगं प्राप्स्यसि तत्त्वतः ॥ (६८।२)
dharmaṃ sthāpya yaśaḥ prāpya yogaṃ prāpsyasi tattvataḥ ||
त्वां हि ब्रह्मर्षयो लोके देवाश्चामितविक्रम । (६९।१)
tvāṃ hi brahmarṣayo loke devāścāmitavikrama |
तैस्तैश्च नामभिर् भक्ता गायन्ति परमात्मकम् ॥ (६९।२)
taistaiśca nāmabhir bhaktā gāyanti paramātmakam ||
स्थिताश्च सर्वे त्वयि भूतसंघाः कृत्वाश्रयं त्वां वरदं सुबाहो । (७०।१)
sthitāśca sarve tvayi bhūtasaṃghāḥ kṛtvāśrayaṃ tvāṃ varadaṃ subāho |
अनादिमध्यान्तम् अपारयोगं लोकस्य सेतुं प्रवदन्ति विप्राः ॥ (७०।२)
anādimadhyāntam apārayogaṃ lokasya setuṃ pravadanti viprāḥ ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.