वासुदेव उवाच । (१।१)

उपपन्नम् इदं वाक्यं सोमकानां धुरंधरे । (१।२)

अर्थसिद्धिकरं राज्ञः पाण्डवस्य महौजसः ॥ (१।३)

एतच्च पूर्वकार्यं नः सुनीतम् अभिकाङ्क्षताम् । (२।१)

अन्यथा ह्याचरन् कर्म पुरुषः स्यात् सुबालिशः ॥ (२।२)

किं तु संबन्धकं तुल्यम् अस्माकं कुरुपाण्डुषु । (३।१)

यथेष्टं वर्तमानेषु पाण्डवेषु च तेषु च ॥ (३।२)

ते विवाहार्थम् आनीता वयं सर्वे यथा भवान् । (४।१)

कृते विवाहे मुदिता गमिष्यामो गृहान् प्रति ॥ (४।२)

भवान् वृद्धतमो राज्ञां वयसा च श्रुतेन च । (५।१)

शिष्यवत् ते वयं सर्वे भवामेह न संशयः ॥ (५।२)

भवन्तं धृतराष्ट्रश्च सततं बहु मन्यते । (६।१)

आचार्ययोः सखा चासि द्रोणस्य च कृपस्य च ॥ (६।२)

स भवान् प्रेषयत्वद्य पाण्डवार्थकरं वचः । (७।१)

सर्वेषां निश्चितं तन्नः प्रेषयिष्यति यद् भवान् ॥ (७।२)

यदि तावच्छमं कुर्यान्न्यायेन कुरुपुंगवः । (८।१)

न भवेत् कुरुपाण्डूनां सौभ्रात्रेण महान् क्षयः ॥ (८।२)

अथ दर्पान्वितो मोहान्न कुर्याद् धृतराष्ट्रजः । (९।१)

अन्येषां प्रेषयित्वा च पश्चाद् अस्मान् समाह्वयेः ॥ (९।२)

ततो दुर्योधनो मन्दः सहामात्यः सबान्धवः । (१०।१)

निष्ठाम् आपत्स्यते मूढः क्रुद्धे गाण्डीवधन्वनि ॥ (१०।२)

वैशंपायन उवाच । (११।१)

ततः सत्कृत्य वार्ष्णेयं विराटः पृथिवीपतिः । (११।२)

गृहान् प्रस्थापयामास सगणं सहबान्धवम् ॥ (११।३)

द्वारकां तु गते कृष्णे युधिष्ठिरपुरोगमाः । (१२।१)

चक्रुः सांग्रामिकं सर्वं विराटश्च महीपतिः ॥ (१२।२)

ततः संप्रेषयामास विराटः सह बान्धवैः । (१३।१)

सर्वेषां भूमिपालानां द्रुपदश्च महीपतिः ॥ (१३।२)

वचनात् कुरुसिंहानां मत्स्यपाञ्चालयोश्च ते । (१४।१)

समाजग्मुर् महीपालाः सम्प्रहृष्टा महाबलाः ॥ (१४।२)

तच्छ्रुत्वा पाण्डुपुत्राणां समागच्छन्महद् बलम् । (१५।१)

धृतराष्ट्रसुतश्चापि समानिन्ये महीपतीन् ॥ (१५।२)

समाकुला मही राजन् कुरुपाण्डवकारणात् । (१६।१)

तदा समभवत् कृत्स्ना संप्रयाणे महीक्षिताम् ॥ (१६।२)

बलानि तेषां वीराणाम् आगच्छन्ति ततस्ततः । (१७।१)

चालयन्तीव गां देवीं सपर्वतवनाम् इमाम् ॥ (१७।२)

ततः प्रज्ञावयोवृद्धं पाञ्चाल्यः स्वपुरोहितम् । (१८।१)

कुरुभ्यः प्रेषयामास युधिष्ठिरमते तदा ॥ (१८।२)