MBh, 3, 298
Select a line for its word-by-word analysis.
क्षुत्पिपासे च सर्वेषां क्षणे तस्मिन् व्यगच्छताम् ॥ (१।३)
kṣutpipāse ca sarveṣāṃ kṣaṇe tasmin vyagacchatām ||
पृच्छामि को भवान् देवो न मे यक्षो मतो भवान् ॥ (२।३)
pṛcchāmi ko bhavān devo na me yakṣo mato bhavān ||
वसूनां वा भवान् एको रुद्राणाम् अथवा भवान् । (३।१)
vasūnāṃ vā bhavān eko rudrāṇām athavā bhavān |
अथवा मरुतां श्रेष्ठो वज्री वा त्रिदशेश्वरः ॥ (३।२)
athavā marutāṃ śreṣṭho vajrī vā tridaśeśvaraḥ ||
न तं योगं प्रपश्यामि येन स्युर् विनिपातिताः ॥ (४।२)
na taṃ yogaṃ prapaśyāmi yena syur vinipātitāḥ ||
सुखं प्रतिविबुद्धानाम् इन्द्रियाण्युपलक्षये । (५।१)
sukhaṃ prativibuddhānām indriyāṇyupalakṣaye |
स भवान् सुहृद् अस्माकम् अथवा नः पिता भवान् ॥ (५।२)
sa bhavān suhṛd asmākam athavā naḥ pitā bhavān ||
त्वां दिदृक्षुर् अनुप्राप्तो विद्धि मां भरतर्षभ ॥ (६।३)
tvāṃ didṛkṣur anuprāpto viddhi māṃ bharatarṣabha ||
यशः सत्यं दमः शौचम् आर्जवं ह्रीर् अचापलम् । (७।१)
yaśaḥ satyaṃ damaḥ śaucam ārjavaṃ hrīr acāpalam |
द्वाराण्येतानि मे विद्धि प्रियो ह्यसि सदा मम ॥ (८।२)
dvārāṇyetāni me viddhi priyo hyasi sadā mama ||
दिष्ट्या पञ्चसु रक्तो ऽसि दिष्ट्या ते षट्पदी जिता । (९।१)
diṣṭyā pañcasu rakto 'si diṣṭyā te ṣaṭpadī jitā |
द्वे पूर्वे मध्यमे द्वे च द्वे चान्ते साम्परायिके ॥ (९।२)
dve pūrve madhyame dve ca dve cānte sāmparāyike ||
धर्मो ऽहम् अस्मि भद्रं ते जिज्ञासुस् त्वाम् इहागतः । (१०।१)
dharmo 'ham asmi bhadraṃ te jijñāsus tvām ihāgataḥ |
आनृशंस्येन तुष्टो ऽस्मि वरं दास्यामि ते ऽनघ ॥ (१०।२)
ānṛśaṃsyena tuṣṭo 'smi varaṃ dāsyāmi te 'nagha ||
वरं वृणीष्व राजेन्द्र दाता ह्यस्मि तवानघ । (११।१)
varaṃ vṛṇīṣva rājendra dātā hyasmi tavānagha |
ये हि मे पुरुषा भक्ता न तेषाम् अस्ति दुर्गतिः ॥ (११।२)
ye hi me puruṣā bhaktā na teṣām asti durgatiḥ ||
तस्याग्नयो न लुप्येरन् प्रथमो ऽस्तु वरो मम ॥ (१२।३)
tasyāgnayo na lupyeran prathamo 'stu varo mama ||
मृगवेषेण कौन्तेय जिज्ञासार्थं तव प्रभो ॥ (१३।३)
mṛgaveṣeṇa kaunteya jijñāsārthaṃ tava prabho ||
वर्षाणि द्वादशारण्ये त्रयोदशम् उपस्थितम् । (१५।२)
varṣāṇi dvādaśāraṇye trayodaśam upasthitam |
तत्र नो नाभिजानीयुर् वसतो मनुजाः क्वचित् ॥ (१५।३)
tatra no nābhijānīyur vasato manujāḥ kvacit ||
भूयश्चाश्वासयामास कौन्तेयं सत्यविक्रमम् ॥ (१६।३)
bhūyaścāśvāsayāmāsa kaunteyaṃ satyavikramam ||
न वो विज्ञास्यते कश्चित् त्रिषु लोकेषु भारत ॥ (१७।२)
na vo vijñāsyate kaścit triṣu lokeṣu bhārata ||
वर्षं त्रयोदशं चेदं मत्प्रसादात् कुरूद्वहाः । (१८।१)
varṣaṃ trayodaśaṃ cedaṃ matprasādāt kurūdvahāḥ |
यद् वः संकल्पितं रूपं मनसा यस्य यादृशम् । (१९।१)
yad vaḥ saṃkalpitaṃ rūpaṃ manasā yasya yādṛśam |
तादृशं तादृशं सर्वे छन्दतो धारयिष्यथ ॥ (१९।२)
tādṛśaṃ tādṛśaṃ sarve chandato dhārayiṣyatha ||
जिज्ञासार्थं मया ह्येतद् आहृतं मृगरूपिणा ॥ (२०।२)
jijñāsārthaṃ mayā hyetad āhṛtaṃ mṛgarūpiṇā ||
तृतीयं गृह्यतां पुत्र वरम् अप्रतिमं महत् । (२१।१)
tṛtīyaṃ gṛhyatāṃ putra varam apratimaṃ mahat |
त्वं हि मत्प्रभवो राजन् विदुरश् च ममांशभाक् ॥ (२१।२)
tvaṃ hi matprabhavo rājan viduraś ca mamāṃśabhāk ||
देवदेवो मया दृष्टो भवान् साक्षात् सनातनः । (२२।२)
devadevo mayā dṛṣṭo bhavān sākṣāt sanātanaḥ |
यं ददासि वरं तुष्टस्तं ग्रहीष्याम्यहं पितः ॥ (२२।३)
yaṃ dadāsi varaṃ tuṣṭastaṃ grahīṣyāmyahaṃ pitaḥ ||
जयेयं लोभमोहौ च क्रोधं चाहं सदा विभो । (२३।१)
jayeyaṃ lobhamohau ca krodhaṃ cāhaṃ sadā vibho |
उपपन्नो गुणैः सर्वैः स्वभावेनासि पाण्डव । (२४।२)
upapanno guṇaiḥ sarvaiḥ svabhāvenāsi pāṇḍava |
भवान् धर्मः पुनश्चैव यथोक्तं ते भविष्यति ॥ (२४।३)
bhavān dharmaḥ punaścaiva yathoktaṃ te bhaviṣyati ||
इत्युक्त्वान्तर्दधे धर्मो भगवांल्लोकभावनः । (२५।२)
ityuktvāntardadhe dharmo bhagavāṃllokabhāvanaḥ |
समेताः पाण्डवाश् चैव सुखसुप्ता मनस्विनः ॥ (२५।३)
sametāḥ pāṇḍavāś caiva sukhasuptā manasvinaḥ ||
अभ्येत्य चाश्रमं वीराः सर्व एव गतक्लमाः । (२६।१)
abhyetya cāśramaṃ vīrāḥ sarva eva gataklamāḥ |
आरणेयं ददुस् तस्मै ब्राह्मणाय तपस्विने ॥ (२६।२)
āraṇeyaṃ dadus tasmai brāhmaṇāya tapasvine ||
इदं समुत्थानसमागमं महत् पितुश्च पुत्रस्य च कीर्तिवर्धनम् । (२७।१)
idaṃ samutthānasamāgamaṃ mahat pituśca putrasya ca kīrtivardhanam |
पठन् नरः स्याद् विजितेन्द्रियो वशी सपुत्रपौत्रः शतवर्षभाग् भवेत् ॥ (२७।२)
paṭhan naraḥ syād vijitendriyo vaśī saputrapautraḥ śatavarṣabhāg bhavet ||
न चाप्यधर्मे न सुहृद्विभेदने परस्वहारे परदारमर्शने । (२८।१)
na cāpyadharme na suhṛdvibhedane parasvahāre paradāramarśane |
कदर्यभावे न रमेन्मनः सदा नृणां सदाख्यानम् इदं विजानताम् ॥ (२८।२)
kadaryabhāve na ramenmanaḥ sadā nṛṇāṃ sadākhyānam idaṃ vijānatām ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.