युधिष्ठिर उवाच । (१।१)

कर्मणां मे समस्तानां शुभानां भरतर्षभ । (१।२)

फलानि महतां श्रेष्ठ प्रब्रूहि परिपृच्छतः ॥ (१।३)

भीष्म उवाच । (२।१)

रहस्यं यद् ऋषीणां तु तच्छृणुष्व युधिष्ठिर । (२।२)

या गतिः प्राप्यते येन प्रेत्यभावे चिरेप्सिता ॥ (२।३)

येन येन शरीरेण यद् यत् कर्म करोति यः । (३।१)

तेन तेन शरीरेण तत् तत् फलम् उपाश्नुते ॥ (३।२)

यस्यां यस्याम् अवस्थायां यत् करोति शुभाशुभम् । (४।१)

तस्यां तस्याम् अवस्थायां भुङ्क्ते जन्मनि जन्मनि ॥ (४।२)

न नश्यति कृतं कर्म सदा पञ्चेन्द्रियैर् इह । (५।१)

ते ह्यस्य साक्षिणो नित्यं षष्ठ आत्मा तथैव च ॥ (५।२)

चक्षुर् दद्यान्मनो दद्याद् वाचं दद्याच्च सूनृताम् । (६।१)

अनुव्रजेद् उपासीत स यज्ञः पञ्चदक्षिणः ॥ (६।२)

यो दद्याद् अपरिक्लिष्टम् अन्नम् अध्वनि वर्तते । (७।१)

श्रान्तायादृष्टपूर्वाय तस्य पुण्यफलं महत् ॥ (७।२)

स्थण्डिले शयमानानां गृहाणि शयनानि च । (८।१)

चीरवल्कलसंवीते वासांस्याभरणानि च ॥ (८।२)

वाहनासनयानानि योगात्मनि तपोधने । (९।१)

अग्नीन् उपशयानस्य राजपौरुषम् उच्यते ॥ (९।२)

रसानां प्रतिसंहारे सौभाग्यम् अनुगच्छति । (१०।१)

आमिषप्रतिसंहारे पशून् पुत्रांश्च विन्दति ॥ (१०।२)

अवाक्शिरास्तु यो लम्बेद् उदवासं च यो वसेत् । (११।१)

सततं चैकशायी यः स लभेतेप्सितां गतिम् ॥ (११।२)

पाद्यम् आसनम् एवाथ दीपम् अन्नं प्रतिश्रयम् । (१२।१)

दद्याद् अतिथिपूजार्थं स यज्ञः पञ्चदक्षिणः ॥ (१२।२)

वीरासनं वीरशय्यां वीरस्थानम् उपासतः । (१३।१)

अक्षयास्तस्य वै लोकाः सर्वकामगमास्तथा ॥ (१३।२)

धनं लभेत दानेन मौनेनाज्ञां विशां पते । (१४।१)

उपभोगांश्च तपसा ब्रह्मचर्येण जीवितम् ॥ (१४।२)

रूपम् ऐश्वर्यम् आरोग्यम् अहिंसाफलम् अश्नुते । (१५।१)

फलमूलाशिनां राज्यं स्वर्गः पर्णाशिनां तथा ॥ (१५।२)

प्रायोपवेशनाद् राज्यं सर्वत्र सुखम् उच्यते । (१६।१)

स्वर्गं सत्येन लभते दीक्षया कुलम् उत्तमम् ॥ (१६।२)

गवाढ्यः शाकदीक्षायां स्वर्गगामी तृणाशनः । (१७।१)

स्त्रियस्त्रिषवणं स्नात्वा वायुं पीत्वा क्रतुं लभेत् ॥ (१७।२)

सलिलाशी भवेद् यश्च सदाग्निः संस्कृतो द्विजः । (१८।१)

मरुं साधयतो राज्यं नाकपृष्ठम् अनाशके ॥ (१८।२)

उपवासं च दीक्षां च अभिषेकं च पार्थिव । (१९।१)

कृत्वा द्वादशवर्षाणि वीरस्थानाद् विशिष्यते ॥ (१९।२)

अधीत्य सर्ववेदान् वै सद्यो दुःखात् प्रमुच्यते । (२०।१)

मानसं हि चरन् धर्मं स्वर्गलोकम् अवाप्नुयात् ॥ (२०।२)

या दुस्त्यजा दुर्मतिभिर् या न जीर्यति जीर्यतः । (२१।१)

यो ऽसौ प्राणान्तिको रोगस्तां तृष्णां त्यजतः सुखम् ॥ (२१।२)

यथा धेनुसहस्रेषु वत्सो विन्दति मातरम् । (२२।१)

एवं पूर्वकृतं कर्म कर्तारम् अनुगच्छति ॥ (२२।२)

अचोद्यमानानि यथा पुष्पाणि च फलानि च । (२३।१)

स्वकालं नातिवर्तन्ते तथा कर्म पुराकृतम् ॥ (२३।२)

जीर्यन्ति जीर्यतः केशा दन्ता जीर्यन्ति जीर्यतः । (२४।१)

चक्षुःश्रोत्रे च जीर्येते तृष्णैका तु न जीर्यते ॥ (२४।२)

येन प्रीणाति पितरं तेन प्रीतः प्रजापतिः । (२५।१)

प्रीणाति मातरं येन पृथिवी तेन पूजिता । (२५।२)

येन प्रीणात्युपाध्यायं तेन स्याद् ब्रह्म पूजितम् ॥ (२५।३)

सर्वे तस्यादृता धर्मा यस्यैते त्रय आदृताः । (२६।१)

अनादृतास्तु यस्यैते सर्वास्तस्याफलाः क्रियाः ॥ (२६।२)

वैशंपायन उवाच । (२७।१)

भीष्मस्य तद् वचः श्रुत्वा विस्मिताः कुरुपुंगवाः । (२७।२)

आसन् प्रहृष्टमनसः प्रीतिमन्तो ऽभवंस्तदा ॥ (२७।३)

यन्मन्त्रे भवति वृथा प्रयुज्यमाने यत् सोमे भवति वृथाभिषूयमाणे । (२८।१)

यच्चाग्नौ भवति वृथाभिहूयमाने तत् सर्वं भवति वृथाभिधीयमाने ॥ (२८।२)

इत्येतद् ऋषिणा प्रोक्तम् उक्तवान् अस्मि यद् विभो । (२९।१)

शुभाशुभफलप्राप्तौ किम् अतः श्रोतुम् इच्छसि ॥ (२९।२)