MBh, 12, 185
Select a line for its word-by-word analysis.
यस्त्वेतां नियतश्चर्यां ब्रह्मर्षिविहितां चरेत् । (१।२)
yastvetāṃ niyataścaryāṃ brahmarṣivihitāṃ caret |
स दहेद् अग्निवद् दोषाञ् जयेल् लोकांश्च दुर्जयान् ॥ (१।३)
sa dahed agnivad doṣāñ jayel lokāṃśca durjayān ||
अभयं सर्वभूतेभ्यो दत्त्वा चरति यो मुनिः । (२।१)
abhayaṃ sarvabhūtebhyo dattvā carati yo muniḥ |
न तस्य सर्वभूतेभ्यो भयम् उत्पद्यते क्वचित् ॥ (२।२)
na tasya sarvabhūtebhyo bhayam utpadyate kvacit ||
कृत्वाग्निहोत्रं स्वशरीरसंस्थं शारीरम् अग्निं स्वमुखे जुहोति । (३।१)
kṛtvāgnihotraṃ svaśarīrasaṃsthaṃ śārīram agniṃ svamukhe juhoti |
यो भैक्षचर्योपगतैर् हविर्भिश् चिताग्निनां स व्यतियाति लोकान् ॥ (३।२)
yo bhaikṣacaryopagatair havirbhiś citāgnināṃ sa vyatiyāti lokān ||
मोक्षाश्रमं यः कुरुते यथोक्तं शुचिः सुसंकल्पितबुद्धियुक्तः । (४।१)
mokṣāśramaṃ yaḥ kurute yathoktaṃ śuciḥ susaṃkalpitabuddhiyuktaḥ |
अनिन्धनं ज्योतिर् इव प्रशान्तं स ब्रह्मलोकं श्रयते द्विजातिः ॥ (४।२)
anindhanaṃ jyotir iva praśāntaṃ sa brahmalokaṃ śrayate dvijātiḥ ||
अस्माल् लोकात् परो लोकः श्रूयते नोपलभ्यते । (५।२)
asmāl lokāt paro lokaḥ śrūyate nopalabhyate |
तम् अहं ज्ञातुम् इच्छामि तद् भवान् वक्तुम् अर्हति ॥ (५।३)
tam ahaṃ jñātum icchāmi tad bhavān vaktum arhati ||
उत्तरे हिमवत्पार्श्वे पुण्ये सर्वगुणान्विते । (६।२)
uttare himavatpārśve puṇye sarvaguṇānvite |
पुण्यः क्षेम्यश्च काम्यश्च स वरो लोक उच्यते ॥ (६।३)
puṇyaḥ kṣemyaśca kāmyaśca sa varo loka ucyate ||
तत्र ह्यपापकर्माणः शुचयो ऽत्यन्तनिर्मलाः । (७।१)
tatra hyapāpakarmāṇaḥ śucayo 'tyantanirmalāḥ |
स स्वर्गसदृशो देशस्तत्र ह्युक्ताः शुभा गुणाः । (८।१)
sa svargasadṛśo deśastatra hyuktāḥ śubhā guṇāḥ |
काले मृत्युः प्रभवति स्पृशन्ति व्याधयो न च ॥ (८।२)
kāle mṛtyuḥ prabhavati spṛśanti vyādhayo na ca ||
न चान्योन्यवधस्तत्र द्रव्येषु न च विस्मयः । (९।२)
na cānyonyavadhastatra dravyeṣu na ca vismayaḥ |
कृतस्य तु फलं तत्र प्रत्यक्षम् उपलभ्यते । (१०।१)
kṛtasya tu phalaṃ tatra pratyakṣam upalabhyate |
सर्वकामैर् वृताः केचिद्धेमाभरणभूषिताः ॥ (१०।३)
sarvakāmair vṛtāḥ keciddhemābharaṇabhūṣitāḥ ||
श्रमेण महता केचित् कुर्वन्ति प्राणधारणम् ॥ (११।२)
śrameṇa mahatā kecit kurvanti prāṇadhāraṇam ||
सुखिता दुःखिताः केचिन्निर्धना धनिनो ऽपरे ॥ (१२।२)
sukhitā duḥkhitāḥ kecinnirdhanā dhanino 'pare ||
इह श्रमो भयं मोहः क्षुधा तीव्रा च जायते । (१३।१)
iha śramo bhayaṃ mohaḥ kṣudhā tīvrā ca jāyate |
लोभश्चार्थकृतो नॄणां येन मुह्यन्ति पण्डिताः ॥ (१३।२)
lobhaścārthakṛto nṝṇāṃ yena muhyanti paṇḍitāḥ ||
इह चिन्ता बहुविधा धर्माधर्मस्य कर्मणः । (१४।१)
iha cintā bahuvidhā dharmādharmasya karmaṇaḥ |
यस्तद् वेदोभयं प्राज्ञः पाप्मना न स लिप्यते ॥ (१४।२)
yastad vedobhayaṃ prājñaḥ pāpmanā na sa lipyate ||
सोपधं निकृतिः स्तेयं परिवादो ऽभ्यसूयता । (१५।१)
sopadhaṃ nikṛtiḥ steyaṃ parivādo 'bhyasūyatā |
यस्त्वेतान्नाचरेद् विद्वांस्तपस्तस्याभिवर्धते ॥ (१६।२)
yastvetānnācared vidvāṃstapastasyābhivardhate ||
कर्मभूमिर् इयं लोक इह कृत्वा शुभाशुभम् । (१७।१)
karmabhūmir iyaṃ loka iha kṛtvā śubhāśubham |
शुभैः शुभम् अवाप्नोति कृत्वाशुभम् अतो ऽन्यथा ॥ (१७।२)
śubhaiḥ śubham avāpnoti kṛtvāśubham ato 'nyathā ||
इह प्रजापतिः पूर्वं देवाः सर्षिगणास्तथा । (१८।१)
iha prajāpatiḥ pūrvaṃ devāḥ sarṣigaṇāstathā |
इष्ट्वेष्टतपसः पूता ब्रह्मलोकम् उपाश्रिताः ॥ (१८।२)
iṣṭveṣṭatapasaḥ pūtā brahmalokam upāśritāḥ ||
इहत्यास्तत्र जायन्ते ये वै पुण्यकृतो जनाः ॥ (१९।२)
ihatyāstatra jāyante ye vai puṇyakṛto janāḥ ||
असत्कर्माणि कुर्वन्तस्तिर्यग्योनिषु चापरे । (२०।१)
asatkarmāṇi kurvantastiryagyoniṣu cāpare |
क्षीणायुषस्तथैवान्ये नश्यन्ति पृथिवीतले ॥ (२०।२)
kṣīṇāyuṣastathaivānye naśyanti pṛthivītale ||
इहैव परिवर्तन्ते न ते यान्त्युत्तरां दिशम् ॥ (२१।२)
ihaiva parivartante na te yāntyuttarāṃ diśam ||
पन्थानं सर्वलोकानां ते जानन्ति मनीषिणः ॥ (२२।२)
panthānaṃ sarvalokānāṃ te jānanti manīṣiṇaḥ ||
इत्युक्तो ऽयं मया धर्मः संक्षेपाद् ब्रह्मनिर्मितः । (२३।१)
ityukto 'yaṃ mayā dharmaḥ saṃkṣepād brahmanirmitaḥ |
धर्माधर्मौ हि लोकस्य यो वै वेत्ति स बुद्धिमान् ॥ (२३।२)
dharmādharmau hi lokasya yo vai vetti sa buddhimān ||
इत्युक्तो भृगुणा राजन् भरद्वाजः प्रतापवान् । (२४।२)
ityukto bhṛguṇā rājan bharadvājaḥ pratāpavān |
भृगुं परमधर्मात्मा विस्मितः प्रत्यपूजयत् ॥ (२४।३)
bhṛguṃ paramadharmātmā vismitaḥ pratyapūjayat ||
एष ते प्रभवो राजञ् जगतः संप्रकीर्तितः । (२५।१)
eṣa te prabhavo rājañ jagataḥ saṃprakīrtitaḥ |
निखिलेन महाप्राज्ञ किं भूयः श्रोतुम् इच्छसि ॥ (२५।२)
nikhilena mahāprājña kiṃ bhūyaḥ śrotum icchasi ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.