जनमेजय उवाच । (१।१)

स्वर्गं त्रिविष्टपं प्राप्य मम पूर्वपितामहाः । (१।२)

पाण्डवा धार्तराष्ट्राश्च कानि स्थानानि भेजिरे ॥ (१।३)

एतद् इच्छाम्यहं श्रोतुं सर्वविच्चासि मे मतः । (२।१)

महर्षिणाभ्यनुज्ञातो व्यासेनाद्भुतकर्मणा ॥ (२।२)

वैशंपायन उवाच । (३।१)

स्वर्गं त्रिविष्टपं प्राप्य तव पूर्वपितामहाः । (३।२)

युधिष्ठिरप्रभृतयो यद् अकुर्वत तच्छृणु ॥ (३।३)

स्वर्गं त्रिविष्टपं प्राप्य धर्मराजो युधिष्ठिरः । (४।१)

दुर्योधनं श्रिया जुष्टं ददर्शासीनम् आसने ॥ (४।२)

भ्राजमानम् इवादित्यं वीरलक्ष्म्याभिसंवृतम् । (५।१)

देवैर् भ्राजिष्णुभिः साध्यैः सहितं पुण्यकर्मभिः ॥ (५।२)

ततो युधिष्ठिरो दृष्ट्वा दुर्योधनम् अमर्षितः । (६।१)

सहसा संनिवृत्तो ऽभूच्छ्रियं दृष्ट्वा सुयोधने ॥ (६।२)

ब्रुवन्न् उच्चैर् वचस्तान् वै नाहं दुर्योधनेन वै । (७।१)

सहितः कामये लोकांल्लुब्धेनादीर्घदर्शिना ॥ (७।२)

यत्कृते पृथिवी सर्वा सुहृदो बान्धवास्तथा । (८।१)

हतास्माभिः प्रसह्याजौ क्लिष्टैः पूर्वं महावने ॥ (८।२)

द्रौपदी च सभामध्ये पाञ्चाली धर्मचारिणी । (९।१)

परिक्लिष्टानवद्याङ्गी पत्नी नो गुरुसंनिधौ ॥ (९।२)

स्वस्ति देवा न मे कामः सुयोधनम् उदीक्षितुम् । (१०।१)

तत्राहं गन्तुम् इच्छामि यत्र ते भ्रातरो मम ॥ (१०।२)

मैवम् इत्यब्रवीत् तं तु नारदः प्रहसन्न् इव । (११।१)

स्वर्गे निवासो राजेन्द्र विरुद्धं चापि नश्यति ॥ (११।२)

युधिष्ठिर महाबाहो मैवं वोचः कथंचन । (१२।१)

दुर्योधनं प्रति नृपं शृणु चेदं वचो मम ॥ (१२।२)

एष दुर्योधनो राजा पूज्यते त्रिदशैः सह । (१३।१)

सद्भिश्च राजप्रवरैर् य इमे स्वर्गवासिनः ॥ (१३।२)

वीरलोकगतिं प्राप्तो युद्धे हुत्वात्मनस्तनुम् । (१४।१)

यूयं सर्वे सुरसमा येन युद्धे समासिताः ॥ (१४।२)

स एष क्षत्रधर्मेण स्थानम् एतद् अवाप्तवान् । (१५।१)

भये महति यो ऽभीतो बभूव पृथिवीपतिः ॥ (१५।२)

न तन्मनसि कर्तव्यं पुत्र यद् द्यूतकारितम् । (१६।१)

द्रौपद्याश्च परिक्लेशं न चिन्तयितुम् अर्हसि ॥ (१६।२)

ये चान्ये ऽपि परिक्लेशा युष्माकं द्यूतकारिताः । (१७।१)

संग्रामेष्वथ वान्यत्र न तान् संस्मर्तुम् अर्हसि ॥ (१७।२)

समागच्छ यथान्यायं राज्ञा दुर्योधनेन वै । (१८।१)

स्वर्गो ऽयं नेह वैराणि भवन्ति मनुजाधिप ॥ (१८।२)

नारदेनैवम् उक्तस्तु कुरुराजो युधिष्ठिरः । (१९।१)

भ्रातॄन् पप्रच्छ मेधावी वाक्यम् एतद् उवाच ह ॥ (१९।२)

यदि दुर्योधनस्यैते वीरलोकाः सनातनाः । (२०।१)

अधर्मज्ञस्य पापस्य पृथिवीसुहृदद्रुहः ॥ (२०।२)

यत्कृते पृथिवी नष्टा सहया सरथद्विपा । (२१।१)

वयं च मन्युना दग्धा वैरं प्रतिचिकीर्षवः ॥ (२१।२)

ये ते वीरा महात्मानो भ्रातरो मे महाव्रताः । (२२।१)

सत्यप्रतिज्ञा लोकस्य शूरा वै सत्यवादिनः ॥ (२२।२)

तेषाम् इदानीं के लोका द्रष्टुम् इच्छामि तान् अहम् । (२३।१)

कर्णं चैव महात्मानं कौन्तेयं सत्यसंगरम् ॥ (२३।२)

धृष्टद्युम्नं सात्यकिं च धृष्टद्युम्नस्य चात्मजान् । (२४।१)

ये च शस्त्रैर् वधं प्राप्ताः क्षत्रधर्मेण पार्थिवाः ॥ (२४।२)

क्व नु ते पार्थिवा ब्रह्मन् नैतान् पश्यामि नारद । (२५।१)

विराटद्रुपदौ चैव धृष्टकेतुमुखांश्च तान् ॥ (२५।२)

शिखण्डिनं च पाञ्चाल्यं द्रौपदेयांश्च सर्वशः । (२६।१)

अभिमन्युं च दुर्धर्षं द्रष्टुम् इच्छामि नारद ॥ (२६।२)