मार्कण्डेय उवाच । (१।१)

प्रभूतान्नोदके तस्मिन् बहुमूलफले वने । (१।२)

सेनां निवेश्य काकुत्स्थो विधिवत् पर्यरक्षत ॥ (१।३)

रावणश्च विधिं चक्रे लङ्कायां शास्त्रनिर्मितम् । (२।१)

प्रकृत्यैव दुराधर्षा दृढप्राकारतोरणा ॥ (२।२)

अगाधतोयाः परिखा मीननक्रसमाकुलाः । (३।१)

बभूवुः सप्त दुर्धर्षाः खादिरैः शङ्कुभिश् चिताः ॥ (३।२)

कर्णाट्टयन्त्रदुर्धर्षा बभूवुः सहुडोपलाः । (४।१)

साशीविषघटायोधाः ससर्जरसपांसवः ॥ (४।२)

मुसलालातनाराचतोमरासिपरश्वधैः । (५।१)

अन्विताश्च शतघ्नीभिः समधूच्छिष्टमुद्गराः ॥ (५।२)

पुरद्वारेषु सर्वेषु गुल्माः स्थावरजङ्गमाः । (६।१)

बभूवुः पत्तिबहुलाः प्रभूतगजवाजिनः ॥ (६।२)

अङ्गदस्त्वथ लङ्काया द्वारदेशम् उपागतः । (७।१)

विदितो राक्षसेन्द्रस्य प्रविवेश गतव्यथः ॥ (७।२)

मध्ये राक्षसकोटीनां बह्वीनां सुमहाबलः । (८।१)

शुशुभे मेघमालाभिर् आदित्य इव संवृतः ॥ (८।२)

स समासाद्य पौलस्त्यम् अमात्यैर् अभिसंवृतम् । (९।१)

रामसंदेशम् आमन्त्र्य वाग्मी वक्तुं प्रचक्रमे ॥ (९।२)

आह त्वां राघवो राजन् कोसलेन्द्रो महायशाः । (१०।१)

प्राप्तकालम् इदं वाक्यं तद् आदत्स्व कुरुष्व च ॥ (१०।२)

अकृतात्मानम् आसाद्य राजानम् अनये रतम् । (११।१)

विनश्यन्त्यनयाविष्टा देशाश्च नगराणि च ॥ (११।२)

त्वयैकेनापराद्धं मे सीताम् आहरता बलात् । (१२।१)

वधायानपराद्धानाम् अन्येषां तद् भविष्यति ॥ (१२।२)

ये त्वया बलदर्पाभ्याम् आविष्टेन वनेचराः । (१३।१)

ऋषयो हिंसिताः पूर्वं देवाश्चाप्यवमानिताः ॥ (१३।२)

राजर्षयश्च निहता रुदन्त्यश् चाहृताः स्त्रियः । (१४।१)

तद् इदं समनुप्राप्तं फलं तस्यानयस्य ते ॥ (१४।२)

हन्तास्मि त्वां सहामात्यं युध्यस्व पुरुषो भव । (१५।१)

पश्य मे धनुषो वीर्यं मानुषस्य निशाचर ॥ (१५।२)

मुच्यतां जानकी सीता न मे मोक्ष्यसि कर्हिचित् । (१६।१)

अराक्षसम् इमं लोकं कर्तास्मि निशितैः शरैः ॥ (१६।२)

इति तस्य ब्रुवाणस्य दूतस्य परुषं वचः । (१७।१)

श्रुत्वा न ममृषे राजा रावणः क्रोधमूर्छितः ॥ (१७।२)

इङ्गितज्ञास् ततो भर्तुश् चत्वारो रजनीचराः । (१८।१)

चतुर्ष्वङ्गेषु जगृहुः शार्दूलम् इव पक्षिणः ॥ (१८।२)

तास् तथाङ्गेषु संसक्तान् अङ्गदो रजनीचरान् । (१९।१)

आदायैव खम् उत्पत्य प्रासादतलम् आविशत् ॥ (१९।२)

वेगेनोत्पततस् तस्य पेतुस् ते रजनीचराः । (२०।१)

भुवि संभिन्नहृदयाः प्रहारपरिपीडिताः ॥ (२०।२)

स मुक्तो हर्म्यशिखरात् तस्मात् पुनर् अवापतत् । (२१।१)

लङ्घयित्वा पुरीं लङ्कां स्वबलस्य समीपतः ॥ (२१।२)

कोसलेन्द्रम् अथाभ्येत्य सर्वम् आवेद्य चाङ्गदः । (२२।१)

विशश्राम स तेजस्वी राघवेणाभिनन्दितः ॥ (२२।२)

ततः सर्वाभिसारेण हरीणां वातरंहसाम् । (२३।१)

भेदयामास लङ्कायाः प्राकारं रघुनन्दनः ॥ (२३।२)

विभीषणर्क्षाधिपती पुरस्कृत्याथ लक्ष्मणः । (२४।१)

दक्षिणं नगरद्वारम् अवामृद्नाद् दुरासदम् ॥ (२४।२)

करभारुणगात्राणां हरीणां युद्धशालिनाम् । (२५।१)

कोटीशतसहस्रेण लङ्काम् अभ्यपतत् तदा ॥ (२५।२)

उत्पतद्भिः पतद्भिश्च निपतद्भिश्च वानरैः । (२६।१)

नादृश्यत तदा सूर्यो रजसा नाशितप्रभः ॥ (२६।२)

शालिप्रसूनसदृशैः शिरीषकुसुमप्रभैः । (२७।१)

तरुणादित्यसदृशैः शरगौरैश् च वानरैः ॥ (२७।२)

प्राकारं ददृशुस् ते तु समन्तात् कपिलीकृतम् । (२८।१)

राक्षसा विस्मिता राजन् सस्त्रीवृद्धाः समन्ततः ॥ (२८।२)

बिभिदुस् ते मणिस्तम्भान् कर्णाट्टशिखराणि च । (२९।१)

भग्नोन्मथितवेगानि यन्त्राणि च विचिक्षिपुः ॥ (२९।२)

परिगृह्य शतघ्नीश्च सचक्राः सहुडोपलाः । (३०।१)

चिक्षिपुर् भुजवेगेन लङ्कामध्ये महाबलाः ॥ (३०।२)

प्राकारस्थाश् च ये केचिन् निशाचरगणास्तदा । (३१।१)

प्रदुद्रुवुस्ते शतशः कपिभिः समभिद्रुताः ॥ (३१।२)

ततस् तु राजवचनाद् राक्षसाः कामरूपिणः । (३२।१)

निर्ययुर् विकृताकाराः सहस्रशतसंघशः ॥ (३२।२)

शस्त्रवर्षाणि वर्षन्तो द्रावयन्तो वनौकसः । (३३।१)

प्राकारं शोधयन्तस् ते परं विक्रमम् आस्थिताः ॥ (३३।२)

स माषराशिसदृशैर् बभूव क्षणदाचरैः । (३४।१)

कृतो निर्वानरो भूयः प्राकारो भीमदर्शनैः ॥ (३४।२)

पेतुः शूलविभिन्नाङ्गा बहवो वानरर्षभाः । (३५।१)

स्तम्भतोरणभग्नाश्च पेतुस् तत्र निशाचराः ॥ (३५।२)

केशाकेश्यभवद् युद्धं रक्षसां वानरैः सह । (३६।१)

नखैर् दन्तैश्च वीराणां खादतां वै परस्परम् ॥ (३६।२)

निष्टनन्तो ह्युभयतस्तत्र वानरराक्षसाः । (३७।१)

हता निपतिता भूमौ न मुञ्चन्ति परस्परम् ॥ (३७।२)

रामस् तु शरजालानि ववर्ष जलदो यथा । (३८।१)

तानि लङ्कां समासाद्य जघ्नुस्तान् रजनीचरान् ॥ (३८।२)

सौमित्रिर् अपि नाराचैर् दृढधन्वा जितक्लमः । (३९।१)

आदिश्यादिश्य दुर्गस्थान् पातयामास राक्षसान् ॥ (३९।२)

ततः प्रत्यवहारो ऽभूत् सैन्यानां राघवाज्ञया । (४०।१)

कृते विमर्दे लङ्कायां लब्धलक्षो जयोत्तरः ॥ (४०।२)