वैशंपायन उवाच । (१।१)

ततः प्रविश्य भवनं प्रसुप्तो मधुसूदनः । (१।२)

याममात्रावशेषायां यामिन्यां प्रत्यबुध्यत ॥ (१।३)

स ध्यानपथम् आश्रित्य सर्वज्ञानानि माधवः । (२।१)

अवलोक्य ततः पश्चाद् दध्यौ ब्रह्म सनातनम् ॥ (२।२)

ततः श्रुतिपुराणज्ञाः शिक्षिता रक्तकण्ठिनः । (३।१)

अस्तुवन् विश्वकर्माणं वासुदेवं प्रजापतिम् ॥ (३।२)

पठन्ति पाणिस्वनिकास्तथा गायन्ति गायनाः । (४।१)

शङ्खानकमृदङ्गांश्च प्रवाद्यन्त सहस्रशः ॥ (४।२)

वीणापणववेणूनां स्वनश्चातिमनोरमः । (५।१)

प्रहास इव विस्तीर्णः शुश्रुवे तस्य वेश्मनः ॥ (५।२)

तथा युधिष्ठिरस्यापि राज्ञो मङ्गलसंहिताः । (६।१)

उच्चेरुर् मधुरा वाचो गीतवादित्रसंहिताः ॥ (६।२)

तत उत्थाय दाशार्हः स्नातः प्राञ्जलिर् अच्युतः । (७।१)

जप्त्वा गुह्यं महाबाहुर् अग्नीन् आश्रित्य तस्थिवान् ॥ (७।२)

ततः सहस्रं विप्राणां चतुर्वेदविदां तथा । (८।१)

गवां सहस्रेणैकैकं वाचयामास माधवः ॥ (८।२)

मङ्गलालम्भनं कृत्वा आत्मानम् अवलोक्य च । (९।१)

आदर्शे विमले कृष्णस्ततः सात्यकिम् अब्रवीत् ॥ (९।२)

गच्छ शैनेय जानीहि गत्वा राजनिवेशनम् । (१०।१)

अपि सज्जो महातेजा भीष्मं द्रष्टुं युधिष्ठिरः ॥ (१०।२)

ततः कृष्णस्य वचनात् सात्यकिस्त्वरितो ययौ । (११।१)

उपगम्य च राजानं युधिष्ठिरम् उवाच ह ॥ (११।२)

युक्तो रथवरो राजन् वासुदेवस्य धीमतः । (१२।१)

समीपम् आपगेयस्य प्रयास्यति जनार्दनः ॥ (१२।२)

भवत्प्रतीक्षः कृष्णो ऽसौ धर्मराज महाद्युते । (१३।१)

यद् अत्रानन्तरं कृत्यं तद् भवान् कर्तुम् अर्हति ॥ (१३।२)

युधिष्ठिर उवाच । (१४।१)

युज्यतां मे रथवरः फल्गुनाप्रतिमद्युते । (१४।२)

न सैनिकैश्च यातव्यं यास्यामो वयम् एव हि ॥ (१४।३)

न च पीडयितव्यो मे भीष्मो धर्मभृतां वरः । (१५।१)

अतः पुरःसराश्चापि निवर्तन्तु धनंजय ॥ (१५।२)

अद्यप्रभृति गाङ्गेयः परं गुह्यं प्रवक्ष्यति । (१६।१)

ततो नेच्छामि कौन्तेय पृथग्जनसमागमम् ॥ (१६।२)

वैशंपायन उवाच । (१७।१)

तद् वाक्यम् आकर्ण्य तथा कुन्तीपुत्रो धनंजयः । (१७।२)

युक्तं रथवरं तस्मा आचचक्षे नरर्षभ ॥ (१७।३)

ततो युधिष्ठिरो राजा यमौ भीमार्जुनावपि । (१८।१)

भूतानीव समस्तानि ययुः कृष्णनिवेशनम् ॥ (१८।२)

आगच्छत्स्वथ कृष्णो ऽपि पाण्डवेषु महात्मसु । (१९।१)

शैनेयसहितो धीमान् रथम् एवान्वपद्यत ॥ (१९।२)

रथस्थाः संविदं कृत्वा सुखां पृष्ट्वा च शर्वरीम् । (२०।१)

मेघघोषै रथवरैः प्रययुस्ते महारथाः ॥ (२०।२)

मेघपुष्पं बलाहं च सैन्यं सुग्रीवम् एव च । (२१।१)

दारुकश्चोदयामास वासुदेवस्य वाजिनः ॥ (२१।२)

ते हया वासुदेवस्य दारुकेण प्रचोदिताः । (२२।१)

गां खुराग्रैस्तथा राजंल् लिखन्तः प्रययुस्तदा ॥ (२२।२)

ते ग्रसन्त इवाकाशं वेगवन्तो महाबलाः । (२३।१)

क्षेत्रं धर्मस्य कृत्स्नस्य कुरुक्षेत्रम् अवातरन् ॥ (२३।२)

ततो ययुर् यत्र भीष्मः शरतल्पगतः प्रभुः । (२४।१)

आस्ते ब्रह्मर्षिभिः सार्धं ब्रह्मा देवगणैर् यथा ॥ (२४।२)

ततो ऽवतीर्य गोविन्दो रथात् स च युधिष्ठिरः । (२५।१)

भीमो गाण्डीवधन्वा च यमौ सात्यकिर् एव च । (२५।२)

ऋषीन् अभ्यर्चयामासुः करान् उद्यम्य दक्षिणान् ॥ (२५।३)

स तैः परिवृतो राजा नक्षत्रैर् इव चन्द्रमाः । (२६।१)

अभ्याजगाम गाङ्गेयं ब्रह्माणम् इव वासवः ॥ (२६।२)

शरतल्पे शयानं तम् आदित्यं पतितं यथा । (२७।१)

ददर्श स महाबाहुर् भयाद् आगतसाध्वसः ॥ (२७।२)