MBh, 13, 129
Select a line for its word-by-word analysis.
उक्तास्त्वया पृथग्धर्माश्चातुर्वर्ण्यहिताः शुभाः । (१।२)
uktāstvayā pṛthagdharmāścāturvarṇyahitāḥ śubhāḥ |
सर्वव्यापी तु यो धर्मो भगवंस्तं ब्रवीहि मे ॥ (१।३)
sarvavyāpī tu yo dharmo bhagavaṃstaṃ bravīhi me ||
ब्राह्मणा लोकसारेण सृष्टा धात्रा गुणार्थिना । (२।२)
brāhmaṇā lokasāreṇa sṛṣṭā dhātrā guṇārthinā |
लोकांस्तारयितुं कृत्स्नान्मर्त्येषु क्षितिदेवताः ॥ (२।३)
lokāṃstārayituṃ kṛtsnānmartyeṣu kṣitidevatāḥ ||
ब्राह्मणेषु हि यो धर्मः स धर्मः परमो मतः ॥ (३।२)
brāhmaṇeṣu hi yo dharmaḥ sa dharmaḥ paramo mataḥ ||
इमे तु लोकधर्मार्थं त्रयः सृष्टाः स्वयंभुवा । (४।१)
ime tu lokadharmārthaṃ trayaḥ sṛṣṭāḥ svayaṃbhuvā |
पृथिव्याः सर्जने नित्यं सृष्टास्तान् अपि मे शृणु ॥ (४।२)
pṛthivyāḥ sarjane nityaṃ sṛṣṭāstān api me śṛṇu ||
वेदोक्तः परमो धर्मः स्मृतिशास्त्रगतो ऽपरः । (५।१)
vedoktaḥ paramo dharmaḥ smṛtiśāstragato 'paraḥ |
शिष्टाचीर्णः परः प्रोक्तस्त्रयो धर्माः सनातनाः ॥ (५।२)
śiṣṭācīrṇaḥ paraḥ proktastrayo dharmāḥ sanātanāḥ ||
त्रैविद्यो ब्राह्मणो विद्वान्न चाध्ययनजीवनः । (६।१)
traividyo brāhmaṇo vidvānna cādhyayanajīvanaḥ |
त्रिकर्मा त्रिपरिक्रान्तो मैत्र एष स्मृतो द्विजः ॥ (६।२)
trikarmā triparikrānto maitra eṣa smṛto dvijaḥ ||
वृत्त्यर्थं ब्राह्मणानां वै शृणु तानि समाहिता ॥ (७।२)
vṛttyarthaṃ brāhmaṇānāṃ vai śṛṇu tāni samāhitā ||
अध्यापनम् अधीतं च षट्कर्मा धर्मभाग् द्विजः ॥ (८।२)
adhyāpanam adhītaṃ ca ṣaṭkarmā dharmabhāg dvijaḥ ||
नित्यस्वाध्यायता धर्मो धर्मो यज्ञः सनातनः । (९।१)
nityasvādhyāyatā dharmo dharmo yajñaḥ sanātanaḥ |
अयं तु परमो धर्मः प्रवृत्तः सत्सु नित्यशः । (१०।१)
ayaṃ tu paramo dharmaḥ pravṛttaḥ satsu nityaśaḥ |
गृहस्थता विशुद्धानां धर्मस्य निचयो महान् ॥ (१०।२)
gṛhasthatā viśuddhānāṃ dharmasya nicayo mahān ||
पाद्यम् अर्घ्यं यथान्यायम् आसनं शयनं तथा । (१३।१)
pādyam arghyaṃ yathānyāyam āsanaṃ śayanaṃ tathā |
दीपं प्रतिश्रयं चापि यो ददाति स धार्मिकः ॥ (१३।२)
dīpaṃ pratiśrayaṃ cāpi yo dadāti sa dhārmikaḥ ||
प्रातर् उत्थाय चाचम्य भोजनेनोपमन्त्र्य च । (१४।१)
prātar utthāya cācamya bhojanenopamantrya ca |
सत्कृत्यानुव्रजेद् यश्च तस्य धर्मः सनातनः ॥ (१४।२)
satkṛtyānuvrajed yaśca tasya dharmaḥ sanātanaḥ ||
सर्वातिथ्यं त्रिवर्गस्य यथाशक्ति दिवानिशम् । (१५।१)
sarvātithyaṃ trivargasya yathāśakti divāniśam |
शूद्रधर्मः समाख्यातस्त्रिवर्णपरिचारणम् ॥ (१५।२)
śūdradharmaḥ samākhyātastrivarṇaparicāraṇam ||
प्रवृत्तिलक्षणो धर्मो गृहस्थेषु विधीयते । (१६।१)
pravṛttilakṣaṇo dharmo gṛhastheṣu vidhīyate |
तम् अहं कीर्तयिष्यामि सर्वभूतहितं शुभम् ॥ (१६।२)
tam ahaṃ kīrtayiṣyāmi sarvabhūtahitaṃ śubham ||
दातव्यम् असकृच्छक्त्या यष्टव्यम् असकृत् तथा । (१७।१)
dātavyam asakṛcchaktyā yaṣṭavyam asakṛt tathā |
पुष्टिकर्मविधानं च कर्तव्यं भूतिम् इच्छता ॥ (१७।२)
puṣṭikarmavidhānaṃ ca kartavyaṃ bhūtim icchatā ||
धर्मेणार्थः समाहार्यो धर्मलब्धं त्रिधा धनम् । (१८।१)
dharmeṇārthaḥ samāhāryo dharmalabdhaṃ tridhā dhanam |
एकेनांशेन धर्मार्थश्चर्तव्यो भूतिम् इच्छता । (१९।१)
ekenāṃśena dharmārthaścartavyo bhūtim icchatā |
एकेनांशेन कामार्थ एकम् अंशं विवर्धयेत् ॥ (१९।२)
ekenāṃśena kāmārtha ekam aṃśaṃ vivardhayet ||
निवृत्तिलक्षणस्त्वन्यो धर्मो मोक्ष इति स्मृतः । (२०।१)
nivṛttilakṣaṇastvanyo dharmo mokṣa iti smṛtaḥ |
तस्य वृत्तिं प्रवक्ष्यामि शृणु मे देवि तत्त्वतः ॥ (२०।२)
tasya vṛttiṃ pravakṣyāmi śṛṇu me devi tattvataḥ ||
आशापाशविमोक्षश्च शस्यते मोक्षकाङ्क्षिणाम् ॥ (२१।२)
āśāpāśavimokṣaśca śasyate mokṣakāṅkṣiṇām ||
न कुण्ड्यां नोदके सङ्गो न वाससि न चासने । (२२।१)
na kuṇḍyāṃ nodake saṅgo na vāsasi na cāsane |
युक्तो योगं प्रति सदा प्रतिसंख्यानम् एव च ॥ (२३।२)
yukto yogaṃ prati sadā pratisaṃkhyānam eva ca ||
विमुक्तः सर्वसङ्गेषु स्नेहबन्धेषु च द्विजः । (२५।१)
vimuktaḥ sarvasaṅgeṣu snehabandheṣu ca dvijaḥ |
आत्मन्येवात्मनो भावं समासज्याटति द्विजः ॥ (२५।२)
ātmanyevātmano bhāvaṃ samāsajyāṭati dvijaḥ ||
परिव्रजति यो युक्तस्तस्य धर्मः सनातनः ॥ (२६।२)
parivrajati yo yuktastasya dharmaḥ sanātanaḥ ||
युक्तो ह्यटति निर्मुक्तो न चैकपुलिनेशयः ॥ (२७।२)
yukto hyaṭati nirmukto na caikapulineśayaḥ ||
एष मोक्षविदां धर्मो वेदोक्तः सत्पथः सताम् । (२८।१)
eṣa mokṣavidāṃ dharmo vedoktaḥ satpathaḥ satām |
यो मार्गम् अनुयातीमं पदं तस्य न विद्यते ॥ (२८।२)
yo mārgam anuyātīmaṃ padaṃ tasya na vidyate ||
हंसः परमहंसश्च यो यः पश्चात् स उत्तमः ॥ (२९।२)
haṃsaḥ paramahaṃsaśca yo yaḥ paścāt sa uttamaḥ ||
अतः परतरं नास्ति नाधरं न तिरो ऽग्रतः । (३०।१)
ataḥ parataraṃ nāsti nādharaṃ na tiro 'grataḥ |
अदुःखम् असुखं सौम्यम् अजरामरम् अव्ययम् ॥ (३०।२)
aduḥkham asukhaṃ saumyam ajarāmaram avyayam ||
गार्हस्थ्यो मोक्षधर्मश्च सज्जनाचरितस्त्वया । (३१।२)
gārhasthyo mokṣadharmaśca sajjanācaritastvayā |
भाषितो मर्त्यलोकस्य मार्गः श्रेयस्करो महान् ॥ (३१।३)
bhāṣito martyalokasya mārgaḥ śreyaskaro mahān ||
ऋषिधर्मं तु धर्मज्ञ श्रोतुम् इच्छाम्यनुत्तमम् । (३२।१)
ṛṣidharmaṃ tu dharmajña śrotum icchāmyanuttamam |
तं दृष्ट्वा मे मनः प्रीतं महेश्वर सदा भवेत् ॥ (३३।२)
taṃ dṛṣṭvā me manaḥ prītaṃ maheśvara sadā bhavet ||
सर्वधर्मार्थतत्त्वज्ञ देवदेव वदस्व मे । (३४।२)
sarvadharmārthatattvajña devadeva vadasva me |
हन्त ते ऽहं प्रवक्ष्यामि मुनिधर्मम् अनुत्तमम् । (३५।२)
hanta te 'haṃ pravakṣyāmi munidharmam anuttamam |
यं कृत्वा मुनयो यान्ति सिद्धिं स्वतपसा शुभे ॥ (३५।३)
yaṃ kṛtvā munayo yānti siddhiṃ svatapasā śubhe ||
फेनपानाम् ऋषीणां यो धर्मो धर्मविदां सदा । (३६।१)
phenapānām ṛṣīṇāṃ yo dharmo dharmavidāṃ sadā |
तं मे शृणु महाभागे धर्मज्ञे धर्मम् आदितः ॥ (३६।२)
taṃ me śṛṇu mahābhāge dharmajñe dharmam āditaḥ ||
उञ्छन्ति सततं तस्मिन् ब्राह्मं फेनोत्करं शुभम् । (३७।१)
uñchanti satataṃ tasmin brāhmaṃ phenotkaraṃ śubham |
अमृतं ब्रह्मणा पीतं मधुरं प्रसृतं दिवि ॥ (३७।२)
amṛtaṃ brahmaṇā pītaṃ madhuraṃ prasṛtaṃ divi ||
वालखिल्यास्तपःसिद्धा मुनयः सूर्यमण्डले । (३९।१)
vālakhilyāstapaḥsiddhā munayaḥ sūryamaṇḍale |
उञ्छम् उञ्छन्ति धर्मज्ञाः शाकुनीं वृत्तिम् आस्थिताः ॥ (३९।२)
uñcham uñchanti dharmajñāḥ śākunīṃ vṛttim āsthitāḥ ||
निर्द्वंद्वाः सत्पथं प्राप्ता वालखिल्यास्तपोधनाः ॥ (४०।२)
nirdvaṃdvāḥ satpathaṃ prāptā vālakhilyāstapodhanāḥ ||
अङ्गुष्ठपर्वमात्रास्ते स्वेष्वङ्गेषु व्यवस्थिताः । (४१।१)
aṅguṣṭhaparvamātrāste sveṣvaṅgeṣu vyavasthitāḥ |
ते सुरैः समतां यान्ति सुरकार्यार्थसिद्धये । (४२।१)
te suraiḥ samatāṃ yānti surakāryārthasiddhaye |
द्योतयन्तो दिशः सर्वास्तपसा दग्धकिल्बिषाः ॥ (४२।२)
dyotayanto diśaḥ sarvāstapasā dagdhakilbiṣāḥ ||
सन्तश्चक्रचराः पुण्याः सोमलोकचराश्च ये ॥ (४३।२)
santaścakracarāḥ puṇyāḥ somalokacarāśca ye ||
संप्रक्षालाश्मकुट्टाश्च दन्तोलूखलिनस्तथा ॥ (४४।२)
saṃprakṣālāśmakuṭṭāśca dantolūkhalinastathā ||
उञ्छन्ति ये समीपस्थाः स्वभावनियतेन्द्रियाः ॥ (४५।२)
uñchanti ye samīpasthāḥ svabhāvaniyatendriyāḥ ||
तेषाम् अग्निपरिष्यन्दः पितृदेवार्चनं तथा । (४६।१)
teṣām agnipariṣyandaḥ pitṛdevārcanaṃ tathā |
यज्ञानां चापि पञ्चानां यजनं धर्म उच्यते ॥ (४६।२)
yajñānāṃ cāpi pañcānāṃ yajanaṃ dharma ucyate ||
ऋषिधर्मः सदा चीर्णो यो ऽन्यस्तम् अपि मे शृणु ॥ (४७।२)
ṛṣidharmaḥ sadā cīrṇo yo 'nyastam api me śṛṇu ||
सर्वेष्वेवर्षिधर्मेषु जेय आत्मा जितेन्द्रियः । (४८।१)
sarveṣvevarṣidharmeṣu jeya ātmā jitendriyaḥ |
कामक्रोधौ ततः पश्चाज्जेतव्याविति मे मतिः ॥ (४८।२)
kāmakrodhau tataḥ paścājjetavyāviti me matiḥ ||
सोमयज्ञाभ्यनुज्ञानं पञ्चमी यज्ञदक्षिणा ॥ (४९।२)
somayajñābhyanujñānaṃ pañcamī yajñadakṣiṇā ||
नित्यं यज्ञक्रिया धर्मः पितृदेवार्चने रतिः । (५०।१)
nityaṃ yajñakriyā dharmaḥ pitṛdevārcane ratiḥ |
सर्वातिथ्यं च कर्तव्यम् अन्नेनोञ्छार्जितेन वै ॥ (५०।२)
sarvātithyaṃ ca kartavyam annenoñchārjitena vai ||
निवृत्तिर् उपभोगस्य गोरसानां च वै रतिः । (५१।१)
nivṛttir upabhogasya gorasānāṃ ca vai ratiḥ |
ऋषीणां नियमा ह्येते यैर् जयन्त्यजितां गतिम् ॥ (५२।२)
ṛṣīṇāṃ niyamā hyete yair jayantyajitāṃ gatim ||
विधूमे न्यस्तमुसले व्यङ्गारे भुक्तवज्जने । (५३।१)
vidhūme nyastamusale vyaṅgāre bhuktavajjane |
सत्यधर्मरतिः क्षान्तो मुनिधर्मेण युज्यते ॥ (५४।२)
satyadharmaratiḥ kṣānto munidharmeṇa yujyate ||
न स्तम्भी न च मानी यो न प्रमत्तो न विस्मितः । (५५।१)
na stambhī na ca mānī yo na pramatto na vismitaḥ |
मित्रामित्रसमो मैत्रो यः स धर्मविद् उत्तमः ॥ (५५।२)
mitrāmitrasamo maitro yaḥ sa dharmavid uttamaḥ ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.