वैशंपायन उवाच । (१।१)

ततो राज्ञाभ्यनुज्ञातो धृतराष्ट्रः प्रतापवान् । (१।२)

ययौ स्वभवनं राजा गान्धार्यानुगतस्तदा ॥ (१।३)

मन्दप्राणगतिर् धीमान् कृच्छ्राद् इव समुद्धरन् । (२।१)

पदातिः स महीपालो जीर्णो गजपतिर् यथा ॥ (२।२)

तम् अन्वगच्छद् विदुरो विद्वान् सूतश्च संजयः । (३।१)

स चापि परमेष्वासः कृपः शारद्वतस्तथा ॥ (३।२)

स प्रविश्य गृहं राजा कृतपूर्वाह्णिकक्रियः । (४।१)

तर्पयित्वा द्विजश्रेष्ठान् आहारम् अकरोत् तदा ॥ (४।२)

गान्धारी चैव धर्मज्ञा कुन्त्या सह मनस्विनी । (५।१)

वधूभिर् उपचारेण पूजिताभुङ्क्त भारत ॥ (५।२)

कृताहारं कृताहाराः सर्वे ते विदुरादयः । (६।१)

पाण्डवाश्च कुरुश्रेष्ठम् उपातिष्ठन्त तं नृपम् ॥ (६।२)

ततो ऽब्रवीन्महाराज कुन्तीपुत्रम् उपह्वरे । (७।१)

निषण्णं पाणिना पृष्ठे संस्पृशन्न् अम्बिकासुतः ॥ (७।२)

अप्रमादस्त्वया कार्यः सर्वथा कुरुनन्दन । (८।१)

अष्टाङ्गे राजशार्दूल राज्ये धर्मपुरस्कृते ॥ (८।२)

तत् तु शक्यं यथा तात रक्षितुं पाण्डुनन्दन । (९।१)

राज्यं धर्मं च कौन्तेय विद्वान् असि निबोध तत् ॥ (९।२)

विद्यावृद्धान् सदैव त्वम् उपासीथा युधिष्ठिर । (१०।१)

शृणुयास्ते च यद् ब्रूयुः कुर्याश्चैवाविचारयन् ॥ (१०।२)

प्रातर् उत्थाय तान् राजन् पूजयित्वा यथाविधि । (११।१)

कृत्यकाले समुत्पन्ने पृच्छेथाः कार्यम् आत्मनः ॥ (११।२)

ते तु संमानिता राजंस्त्वया राज्यहितार्थिना । (१२।१)

प्रवक्ष्यन्ति हितं तात सर्वं कौरवनन्दन ॥ (१२।२)

इन्द्रियाणि च सर्वाणि वाजिवत् परिपालय । (१३।१)

हिताय वै भविष्यन्ति रक्षितं द्रविणं यथा ॥ (१३।२)

अमात्यान् उपधातीतान् पितृपैतामहाञ् शुचीन् । (१४।१)

दान्तान् कर्मसु सर्वेषु मुख्यान्मुख्येषु योजयेः ॥ (१४।२)

चारयेथाश्च सततं चारैर् अविदितैः परान् । (१५।१)

परीक्षितैर् बहुविधं स्वराष्ट्रेषु परेषु च ॥ (१५।२)

पुरं च ते सुगुप्तं स्याद् दृढप्राकारतोरणम् । (१६।१)

अट्टाट्टालकसंबाधं षट्पथं सर्वतोदिशम् ॥ (१६।२)

तस्य द्वाराणि कार्याणि पर्याप्तानि बृहन्ति च । (१७।१)

सर्वतः सुविभक्तानि यन्त्रैर् आरक्षितानि च ॥ (१७।२)

पुरुषैर् अलम् अर्थज्ञैर् विदितैः कुलशीलतः । (१८।१)

आत्मा च रक्ष्यः सततं भोजनादिषु भारत ॥ (१८।२)

विहाराहारकालेषु माल्यशय्यासनेषु च । (१९।१)

स्त्रियश्च ते सुगुप्ताः स्युर् वृद्धैर् आप्तैर् अधिष्ठिताः । (१९।२)

शीलवद्भिः कुलीनैश्च विद्वद्भिश्च युधिष्ठिर ॥ (१९।३)

मन्त्रिणश्चैव कुर्वीथा द्विजान् विद्याविशारदान् । (२०।१)

विनीतांश्च कुलीनांश्च धर्मार्थकुशलान् ऋजून् ॥ (२०।२)

तैः सार्धं मन्त्रयेथास्त्वं नात्यर्थं बहुभिः सह । (२१।१)

समस्तैर् अपि च व्यस्तैर् व्यपदेशेन केनचित् ॥ (२१।२)

सुसंवृतं मन्त्रगृहं स्थलं चारुह्य मन्त्रयेः । (२२।१)

अरण्ये निःशलाके वा न च रात्रौ कथंचन ॥ (२२।२)

वानराः पक्षिणश्चैव ये मनुष्यानुकारिणः । (२३।१)

सर्वे मन्त्रगृहे वर्ज्या ये चापि जडपङ्गुकाः ॥ (२३।२)

मन्त्रभेदे हि ये दोषा भवन्ति पृथिवीक्षिताम् । (२४।१)

न ते शक्याः समाधातुं कथंचिद् इति मे मतिः ॥ (२४।२)

दोषांश्च मन्त्रभेदेषु ब्रूयास्त्वं मन्त्रिमण्डले । (२५।१)

अभेदे च गुणान् राजन् पुनः पुनर् अरिंदम ॥ (२५।२)

पौरजानपदानां च शौचाशौचं युधिष्ठिर । (२६।१)

यथा स्याद् विदितं राजंस्तथा कार्यम् अरिंदम ॥ (२६।२)