जनमेजय उवाच । (१।१)

प्राप्य राज्यं महाभागाः पाण्डवा मे पितामहाः । (१।२)

कथम् आसन्महाराजे धृतराष्ट्रे महात्मनि ॥ (१।३)

स हि राजा हतामात्यो हतपुत्रो निराश्रयः । (२।१)

कथम् आसीद्धतैश्वर्यो गान्धारी च यशस्विनी ॥ (२।२)

कियन्तं चैव कालं ते पितरो मम पूर्वकाः । (३।१)

स्थिता राज्ये महात्मानस्तन्मे व्याख्यातुम् अर्हसि ॥ (३।२)

वैशंपायन उवाच । (४।१)

प्राप्य राज्यं महात्मानः पाण्डवा हतशत्रवः । (४।२)

धृतराष्ट्रं पुरस्कृत्य पृथिवीं पर्यपालयन् ॥ (४।३)

धृतराष्ट्रम् उपातिष्ठद् विदुरः संजयस्तथा । (५।१)

युयुत्सुश्चापि मेधावी वैश्यापुत्रः स कौरवः ॥ (५।२)

पाण्डवाः सर्वकार्याणि संपृच्छन्ति स्म तं नृपम् । (६।१)

चक्रुस्तेनाभ्यनुज्ञाता वर्षाणि दश पञ्च च ॥ (६।२)

सदा हि गत्वा ते वीराः पर्युपासन्त तं नृपम् । (७।१)

पादाभिवन्दनं कृत्वा धर्मराजमते स्थिताः । (७।२)

ते मूर्ध्नि समुपाघ्राताः सर्वकार्याणि चक्रिरे ॥ (७।३)

कुन्तिभोजसुता चैव गान्धारीम् अन्ववर्तत । (८।१)

द्रौपदी च सुभद्रा च याश्चान्याः पाण्डवस्त्रियः । (८।२)

समां वृत्तिम् अवर्तन्त तयोः श्वश्र्वोर् यथाविधि ॥ (८।३)

शयनानि महार्हाणि वासांस्याभरणानि च । (९।१)

राजार्हाणि च सर्वाणि भक्ष्यभोज्यान्यनेकशः । (९।२)

युधिष्ठिरो महाराज धृतराष्ट्रे ऽभ्युपाहरत् ॥ (९।३)

तथैव कुन्ती गान्धार्यां गुरुवृत्तिम् अवर्तत । (१०।१)

विदुरः संजयश्चैव युयुत्सुश्चैव कौरवः । (१०।२)

उपासते स्म तं वृद्धं हतपुत्रं जनाधिपम् ॥ (१०।३)

स्यालो द्रोणस्य यश्चैको दयितो ब्राह्मणो महान् । (११।१)

स च तस्मिन्महेष्वासः कृपः समभवत् तदा ॥ (११।२)

व्यासश्च भगवान्नित्यं वासं चक्रे नृपेण ह । (१२।१)

कथाः कुर्वन् पुराणर्षिर् देवर्षिनृपरक्षसाम् ॥ (१२।२)

धर्मयुक्तानि कार्याणि व्यवहारान्वितानि च । (१३।१)

धृतराष्ट्राभ्यनुज्ञातो विदुरस्तान्यकारयत् ॥ (१३।२)

सामन्तेभ्यः प्रियाण्यस्य कार्याणि सुगुरूण्यपि । (१४।१)

प्राप्यन्ते ऽर्थैः सुलघुभिः प्रभावाद् विदुरस्य वै ॥ (१४।२)

अकरोद् बन्धमोक्षांश्च वध्यानां मोक्षणं तथा । (१५।१)

न च धर्मात्मजो राजा कदाचित् किंचिद् अब्रवीत् ॥ (१५।२)

विहारयात्रासु पुनः कुरुराजो युधिष्ठिरः । (१६।१)

सर्वान् कामान्महातेजाः प्रददावम्बिकासुते ॥ (१६।२)

आरालिकाः सूपकारा रागखाण्डविकास्तथा । (१७।१)

उपातिष्ठन्त राजानं धृतराष्ट्रं यथा पुरा ॥ (१७।२)

वासांसि च महार्हाणि माल्यानि विविधानि च । (१८।१)

उपाजह्रुर् यथान्यायं धृतराष्ट्रस्य पाण्डवाः ॥ (१८।२)

मैरेयं मधु मांसानि पानकानि लघूनि च । (१९।१)

चित्रान् भक्ष्यविकारांश्च चक्रुर् अस्य यथा पुरा ॥ (१९।२)

ये चापि पृथिवीपालाः समाजग्मुः समन्ततः । (२०।१)

उपातिष्ठन्त ते सर्वे कौरवेन्द्रं यथा पुरा ॥ (२०।२)

कुन्ती च द्रौपदी चैव सात्वती चैव भामिनी । (२१।१)

उलूपी नागकन्या च देवी चित्राङ्गदा तथा ॥ (२१।२)

धृष्टकेतोश्च भगिनी जरासंधस्य चात्मजा । (२२।१)

किंकराः स्मोपतिष्ठन्ति सर्वाः सुबलजां तथा ॥ (२२।२)

यथा पुत्रवियुक्तो ऽयं न किंचिद् दुःखम् आप्नुयात् । (२३।१)

इति राजान्वशाद् भ्रातॄन्नित्यम् एव युधिष्ठिरः ॥ (२३।२)

एवं ते धर्मराजस्य श्रुत्वा वचनम् अर्थवत् । (२४।१)

सविशेषम् अवर्तन्त भीमम् एकं विना तदा ॥ (२४।२)

न हि तत् तस्य वीरस्य हृदयाद् अपसर्पति । (२५।१)

धृतराष्ट्रस्य दुर्बुद्धेर् यद् वृत्तं द्यूतकारितम् ॥ (२५।२)