MBh, 13, 130
Select a line for its word-by-word analysis.
तेषाम् अपि विधिं पुण्यं श्रोतुम् इच्छामि शंकर । (३।१)
teṣām api vidhiṃ puṇyaṃ śrotum icchāmi śaṃkara |
वानप्रस्थेषु यो धर्मस्तं मे शृणु समाहिता । (४।२)
vānaprastheṣu yo dharmastaṃ me śṛṇu samāhitā |
संसिद्धैर् नियतैः सद्भिर् वनवासम् उपागतैः । (५।१)
saṃsiddhair niyataiḥ sadbhir vanavāsam upāgataiḥ |
वानप्रस्थैर् इदं कर्म कर्तव्यं शृणु यादृशम् ॥ (५।२)
vānaprasthair idaṃ karma kartavyaṃ śṛṇu yādṛśam ||
त्रिकालम् अभिषेकार्थः पितृदेवार्चनं क्रिया । (६।१)
trikālam abhiṣekārthaḥ pitṛdevārcanaṃ kriyā |
इङ्गुदैर् अण्डतैलानां स्नेहार्थं च निषेवणम् ॥ (७।२)
iṅgudair aṇḍatailānāṃ snehārthaṃ ca niṣevaṇam ||
योगचर्याकृतैः सिद्धैः कामक्रोधविवर्जनम् । (८।१)
yogacaryākṛtaiḥ siddhaiḥ kāmakrodhavivarjanam |
युक्तैर् योगवहैः सद्भिर् ग्रीष्मे पञ्चतपैस्तथा । (९।१)
yuktair yogavahaiḥ sadbhir grīṣme pañcatapaistathā |
वीरासनगतैर् नित्यं स्थण्डिले शयनैस्तथा । (१०।१)
vīrāsanagatair nityaṃ sthaṇḍile śayanaistathā |
शीतयोगो ऽग्नियोगश्च चर्तव्यो धर्मबुद्धिभिः ॥ (१०।२)
śītayogo 'gniyogaśca cartavyo dharmabuddhibhiḥ ||
अब्भक्षैर् वायुभक्षैश्च शैवालोत्तरभोजनैः । (११।१)
abbhakṣair vāyubhakṣaiśca śaivālottarabhojanaiḥ |
अश्मकुट्टैस्तथा दान्तैः संप्रक्षालैस्तथापरैः ॥ (११।२)
aśmakuṭṭaistathā dāntaiḥ saṃprakṣālaistathāparaiḥ ||
कार्या यात्रा यथाकालं यथाधर्मं यथाविधि ॥ (१२।२)
kāryā yātrā yathākālaṃ yathādharmaṃ yathāvidhi ||
वनं गुरुम् इवासाद्य वस्तव्यं वनजीविभिः ॥ (१३।२)
vanaṃ gurum ivāsādya vastavyaṃ vanajīvibhiḥ ||
तेषां होमक्रिया धर्मः पञ्चयज्ञनिषेवणम् । (१४।१)
teṣāṃ homakriyā dharmaḥ pañcayajñaniṣevaṇam |
पौर्णमास्यां तु यो यज्ञो नित्ययज्ञस्तथैव च ॥ (१५।२)
paurṇamāsyāṃ tu yo yajño nityayajñastathaiva ca ||
विमुक्ता दारसंयोगैर् विमुक्ताः सर्वसंकरैः । (१६।१)
vimuktā dārasaṃyogair vimuktāḥ sarvasaṃkaraiḥ |
विमुक्ताः सर्वपापैश्च चरन्ति मुनयो वने ॥ (१६।२)
vimuktāḥ sarvapāpaiśca caranti munayo vane ||
स्रुग्भाण्डपरमा नित्यं त्रेताग्निशरणाः सदा । (१७।१)
srugbhāṇḍaparamā nityaṃ tretāgniśaraṇāḥ sadā |
सन्तः सत्पथनित्या ये ते यान्ति परमां गतिम् ॥ (१७।२)
santaḥ satpathanityā ye te yānti paramāṃ gatim ||
ब्रह्मलोकं महापुण्यं सोमलोकं च शाश्वतम् । (१८।१)
brahmalokaṃ mahāpuṇyaṃ somalokaṃ ca śāśvatam |
गच्छन्ति मुनयः सिद्धा ऋषिधर्मव्यपाश्रयात् ॥ (१८।२)
gacchanti munayaḥ siddhā ṛṣidharmavyapāśrayāt ||
एष धर्मो मया देवि वानप्रस्थाश्रितः शुभः । (१९।१)
eṣa dharmo mayā devi vānaprasthāśritaḥ śubhaḥ |
विस्तरेणार्थसम्पन्नो यथास्थूलम् उदाहृतः ॥ (१९।२)
vistareṇārthasampanno yathāsthūlam udāhṛtaḥ ||
यो धर्मो मुनिसंघस्य सिद्धिवादेषु तं वद ॥ (२०।३)
yo dharmo munisaṃghasya siddhivādeṣu taṃ vada ||
स्वैरिणो दारसंयुक्तास्तेषां धर्मः कथं स्मृतः ॥ (२१।२)
svairiṇo dārasaṃyuktāsteṣāṃ dharmaḥ kathaṃ smṛtaḥ ||
तेषां मौण्ड्यं कषायश्च वासरात्रिश्च कारणम् ॥ (२२।३)
teṣāṃ mauṇḍyaṃ kaṣāyaśca vāsarātriśca kāraṇam ||
त्रिकालम् अभिषेकश्च होत्रं त्वृषिकृतं महत् । (२३।१)
trikālam abhiṣekaśca hotraṃ tvṛṣikṛtaṃ mahat |
यदि सेवन्ति धर्मांस्तान् आप्नुवन्ति तपःफलम् ॥ (२४।२)
yadi sevanti dharmāṃstān āpnuvanti tapaḥphalam ||
ये च दंपतिधर्माणः स्वदारनियतेन्द्रियाः । (२५।१)
ye ca daṃpatidharmāṇaḥ svadāraniyatendriyāḥ |
न कामकारात् कामो ऽन्यः संसेव्यो धर्मदर्शिभिः ॥ (२६।२)
na kāmakārāt kāmo 'nyaḥ saṃsevyo dharmadarśibhiḥ ||
सर्वभूतेषु यः सम्यग् ददात्यभयदक्षिणाम् । (२७।१)
sarvabhūteṣu yaḥ samyag dadātyabhayadakṣiṇām |
हिंसारोषविमुक्तात्मा स वै धर्मेण युज्यते ॥ (२७।२)
hiṃsāroṣavimuktātmā sa vai dharmeṇa yujyate ||
सर्वभूतात्मभूतश्च स वै धर्मेण युज्यते ॥ (२८।२)
sarvabhūtātmabhūtaśca sa vai dharmeṇa yujyate ||
सर्ववेदेषु वा स्नानं सर्वभूतेषु चार्जवम् । (२९।१)
sarvavedeṣu vā snānaṃ sarvabhūteṣu cārjavam |
उभे एते समे स्याताम् आर्जवं वा विशिष्यते ॥ (२९।२)
ubhe ete same syātām ārjavaṃ vā viśiṣyate ||
आर्जवं धर्म इत्याहुर् अधर्मो जिह्म उच्यते । (३०।१)
ārjavaṃ dharma ityāhur adharmo jihma ucyate |
तस्माद् आर्जवनित्यः स्याद् य इच्छेद् धर्मम् आत्मनः ॥ (३१।२)
tasmād ārjavanityaḥ syād ya icched dharmam ātmanaḥ ||
क्षान्तो दान्तो जितक्रोधो धर्मभूतो ऽविहिंसकः । (३२।१)
kṣānto dānto jitakrodho dharmabhūto 'vihiṃsakaḥ |
धर्मे रतमना नित्यं नरो धर्मेण युज्यते ॥ (३२।२)
dharme ratamanā nityaṃ naro dharmeṇa yujyate ||
व्यपेततन्द्रो धर्मात्मा शक्या सत्पथम् आश्रितः । (३३।१)
vyapetatandro dharmātmā śakyā satpatham āśritaḥ |
दीप्तिमन्तः कया चैव चर्ययाथ भवन्ति ते ॥ (३४।३)
dīptimantaḥ kayā caiva caryayātha bhavanti te ||
कर्मणा केन भगवन् प्राप्नुवन्ति महाफलम् ॥ (३५।२)
karmaṇā kena bhagavan prāpnuvanti mahāphalam ||
नित्यं स्थानम् उपागम्य दिव्यचन्दनरूषिताः । (३६।१)
nityaṃ sthānam upāgamya divyacandanarūṣitāḥ |
शंस सर्वम् अशेषेण त्र्यक्ष त्रिपुरनाशन ॥ (३७।२)
śaṃsa sarvam aśeṣeṇa tryakṣa tripuranāśana ||
उपवासव्रतैर् दान्ता अहिंस्राः सत्यवादिनः । (३८।२)
upavāsavratair dāntā ahiṃsrāḥ satyavādinaḥ |
संसिद्धाः प्रेत्य गन्धर्वैः सह मोदन्त्यनामयाः ॥ (३८।३)
saṃsiddhāḥ pretya gandharvaiḥ saha modantyanāmayāḥ ||
दीक्षां चरति धर्मात्मा स नागैः सह मोदते ॥ (३९।२)
dīkṣāṃ carati dharmātmā sa nāgaiḥ saha modate ||
शष्पं मृगमुखोत्सृष्टं यो मृगैः सह सेवते । (४०।१)
śaṣpaṃ mṛgamukhotsṛṣṭaṃ yo mṛgaiḥ saha sevate |
दीक्षितो वै मुदा युक्तः स गच्छत्यमरावतीम् ॥ (४०।२)
dīkṣito vai mudā yuktaḥ sa gacchatyamarāvatīm ||
शैवालं शीर्णपर्णं वा तद्व्रतो यो निषेवते । (४१।१)
śaivālaṃ śīrṇaparṇaṃ vā tadvrato yo niṣevate |
शीतयोगवहो नित्यं स गच्छेत् परमां गतिम् ॥ (४१।२)
śītayogavaho nityaṃ sa gacchet paramāṃ gatim ||
वायुभक्षो ऽम्बुभक्षो वा फलमूलाशनो ऽपि वा । (४२।१)
vāyubhakṣo 'mbubhakṣo vā phalamūlāśano 'pi vā |
यक्षेष्वैश्वर्यम् आधाय मोदते ऽप्सरसां गणैः ॥ (४२।२)
yakṣeṣvaiśvaryam ādhāya modate 'psarasāṃ gaṇaiḥ ||
चीर्त्वा द्वादश वर्षाणि राजा भवति पार्थिवः ॥ (४३।२)
cīrtvā dvādaśa varṣāṇi rājā bhavati pārthivaḥ ||
मरुं संसाध्य यत्नेन राजा भवति पार्थिवः ॥ (४४।२)
maruṃ saṃsādhya yatnena rājā bhavati pārthivaḥ ||
स्थण्डिले शुद्धम् आकाशं परिगृह्य समन्ततः । (४५।१)
sthaṇḍile śuddham ākāśaṃ parigṛhya samantataḥ |
प्रविश्य च मुदा युक्तो दीक्षां द्वादशवार्षिकीम् ॥ (४५।२)
praviśya ca mudā yukto dīkṣāṃ dvādaśavārṣikīm ||
स्थण्डिलस्य फलान्याहुर् यानानि शयनानि च । (४६।१)
sthaṇḍilasya phalānyāhur yānāni śayanāni ca |
गृहाणि च महार्हाणि चन्द्रशुभ्राणि भामिनि ॥ (४६।२)
gṛhāṇi ca mahārhāṇi candraśubhrāṇi bhāmini ||
देहं वानशने त्यक्त्वा स स्वर्गं समुपाश्नुते ॥ (४७।२)
dehaṃ vānaśane tyaktvā sa svargaṃ samupāśnute ||
आत्मानम् उपजीवन् यो दीक्षां द्वादशवार्षिकीम् । (४८।१)
ātmānam upajīvan yo dīkṣāṃ dvādaśavārṣikīm |
त्यक्त्वा महार्णवे देहं वारुणं लोकम् अश्नुते ॥ (४८।२)
tyaktvā mahārṇave dehaṃ vāruṇaṃ lokam aśnute ||
आत्मानम् उपजीवन् यो दीक्षां द्वादशवार्षिकीम् । (४९।१)
ātmānam upajīvan yo dīkṣāṃ dvādaśavārṣikīm |
अश्मना चरणौ भित्त्वा गुह्यकेषु स मोदते ॥ (४९।२)
aśmanā caraṇau bhittvā guhyakeṣu sa modate ||
साधयित्वात्मनात्मानं निर्द्वंद्वो निष्परिग्रहः । (५०।१)
sādhayitvātmanātmānaṃ nirdvaṃdvo niṣparigrahaḥ |
चीर्त्वा द्वादश वर्षाणि दीक्षाम् एकां मनोगताम् । (५०।२)
cīrtvā dvādaśa varṣāṇi dīkṣām ekāṃ manogatām |
आत्मानम् उपजीवन् यो दीक्षां द्वादशवार्षिकीम् । (५१।१)
ātmānam upajīvan yo dīkṣāṃ dvādaśavārṣikīm |
हुत्वाग्नौ देहम् उत्सृज्य वह्निलोके महीयते ॥ (५१।२)
hutvāgnau deham utsṛjya vahniloke mahīyate ||
यस्तु देवि यथान्यायं दीक्षितो नियतो द्विजः । (५२।१)
yastu devi yathānyāyaṃ dīkṣito niyato dvijaḥ |
आत्मन्यात्मानम् आधाय निर्द्वंद्वो निष्परिग्रहः ॥ (५२।२)
ātmanyātmānam ādhāya nirdvaṃdvo niṣparigrahaḥ ||
चीर्त्वा द्वादश वर्षाणि दीक्षाम् एकां मनोगताम् । (५३।१)
cīrtvā dvādaśa varṣāṇi dīkṣām ekāṃ manogatām |
अरणीसहितं स्कन्धे बद्ध्वा गच्छत्यनावृतः ॥ (५३।२)
araṇīsahitaṃ skandhe baddhvā gacchatyanāvṛtaḥ ||
सत्त्वस्थः सर्वम् उत्सृज्य दीक्षितो नियतः शुचिः । (५६।२)
sattvasthaḥ sarvam utsṛjya dīkṣito niyataḥ śuciḥ |
वीराध्वानं प्रपद्येद् यस्तस्य लोकाः सनातनाः ॥ (५६।३)
vīrādhvānaṃ prapadyed yastasya lokāḥ sanātanāḥ ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.